อิทธิพลมืดเคลื่อนไหว

“แกแน่ใจนะว่าไอ้หนุ่มนี่แค่พนักงานออฟฟิศธรรมดา?” เสียงทุ้มต่ำเจือความกร้านโลกดังขึ้นภายในห้องรับรองวีไอพีของสโมสรลับแห่งหนึ่ง ควันสีเทาจากซิการ์ราคาแพงลอยวนอยู่เหนือดวงตาคมปลาทูของ ‘พลตรีประจักษ์’ นายทหารใหญ่ผู้กุมอำนาจเบื้องหลังกลุ่มทุนอสังหาริมทรัพย์หลายแห่งในเมืองหลวง กวินลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไฮโซหนุ่มผู้เคยเย่อหยิ่งบัดนี้กลับตัวลีบเล็กเหลือเพียงกุ้งแห้งเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ทรงอิทธิพล เขากำลังพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะบิดเบือนความจริง เพื่อยืมมือคนมีสีเหล่านี้มากำจัดรินทร์—คนที่ทำให้เขาต้องอับอายขายหน้าในงานสังคมและเกือบทำให้ธุรกิจของครอบครัวล่มสลาย “ท่านครับ มันต้องมีเบื้องหลังแน่นอน! เมื่อก่อนมันเป็นแค่หมาจนตรอก ถูกผมไล่ออกจากงานอย่างไร้ค่า แต่จู่ๆ มันกลับมีเงินซื้อตึกทั้งหลังแถมยังเดินเข้าออกธนาคารระดับโลกได้ตามอำเภอใจ... มันต้องโกงเงินบริษัท หรือไม่ก็เป็นนวมให้พวกทุนต่างชาติฟอกเงินแน่ๆ ครับ!” กวินใส่สีตีไข่ น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความแค้นเคืองที่ยังคงสุมอก พลตรีประจักษ์แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาหรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด เอกสารลับปึกหนึ่งถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกใส เสียงกระดาษกระทบผิวโต๊ะดังปึ็ก สะท้อนความตึงเครียดที่แผ่ซ่านไปทั่วห้อง “หึ... โกงเงินบริษัทอย่างนั้นรึ? แกนี่มันโง่เง่าสิ้นดีกวิน ลูกน้องกูตรวจสอบเส้นทางการเงินของไอน้องรินทร์นั่นจนพรุนหมดแล้ว ปรากฏว่าบัญชีของมันเป็น ‘บัญชีดำระดับอัลตรา’ ที่แม้แต่ธนาคารแห่งประเทศไทยยังไม่มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล! แกกำลังลากกูไปเตะตอใหญ่รู้ตัวบ้างไหม?” ร่างของกวินชาวาบไปทั้งตัว ใบหน้าที่เคยซีดเผือดอยู่แล้วกลับไร้สีเลือดเข้าไปใหญ่ “ทะ... 1 ธนาคารชาติยังเข้าไม่ถึง? เป็นไปได้ยังไงครับท่าน มันก็แค่... แค่ไอ้จนตรอกคนหนึ่ง!” “คนจนตรอกที่ไหนจะสั่งปิดบัญชีสินเชื่อของตระกูลแกได้ภายในพริบตาเดียววะ!” พลตรีประจักษ์ตบโต๊ะเสียงดังลั่นจนกวินสะดุ้งสุดตัว “ตอนนี้กลุ่มอำนาจเก่าเริ่มจับตามองมันแล้ว ไม่ใช่แค่กู... แต่ ‘เสธ. ธงชัย’ สายตรงจากส่วนกลางก็เริ่มสนใจไอ้หนุ่มนี่เหมือนกัน เพราะมันดันไปกว้านซื้อหุ้นยุทธศาสตร์ในมือกลุ่มทุนใหญ่จนตลาดหุ้นปั่นป่วนไปหมด” ในขณะเดียวกัน ห่างออกไปหลายกิโลเมตร ภายในห้องทำงานส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างเรียบหรูแต่มั่นคง รินทร์กำลังนั่งไขว่ห้างจิบกาแฟดริปอุ่นๆ สายตาคมกริบมองทอดผ่านกระจกใสบานยักษ์ออกไปเบื้องล่าง รถยนต์หรูสีดำสนิทหลายคันกำลังจอดเทียบท่าหน้าอาคารสำนักงานใหญ่ของเขา น้ำขิงภรรยาอันเป็นที่รักเดินถือแท็บเล็ตเข้ามาใกล้ สีหน้าของเธอเจือความกังวลเล็กน้อยขณะวางเอกสารรายงานสถานการณ์ลงบนโต๊ะ “รินทร์คะ... มีความเคลื่อนไหวจากฝั่งกลุ่มทุนทหารแล้วค่ะ สายของเราแจ้งว่า ท่านประจักษ์กับพวกนายพลนอกราชการเริ่มขยับตัวแล้ว พวกเขาคงไม่ยอมปล่อยให้เราฮุบสัมปทานโครงการใหญ่ไปได้ง่ายๆ แน่” น้ำขิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงความเฉียบขาด เธอยืนเคียงข้างเขาเสมอ ไม่ว่าจะยามตกอับหรือยามที่พวกเขากุมอำนาจเหนือคนครึ่งประเทศ รินทร์วางแก้วกาแฟลงช้าๆ รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปาก มือหนายื่นออกไปกุมมือเรียวนุ่มของภรรยาไว้เพื่อถ่าย “ปล่อยให้พวกเขาขยับเถอะที่รัก ยิ่งดิ้นมากเท่าไหร่ ตาข่ายที่เราวางไว้ก็จะยิ่งรัดแน่นขึ้นเท่านั้น” รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่น่าเกรงขาม “คนพวกนั้นคิดว่าอำนาจปืนและอิทธิพลมืดจะซื้อได้ทุกอย่าง... แต่พวกเขาคงลืมไปว่า ในยุคนี้ อำนาจที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่กระบอกปืน แต่มันอยู่ที่กระเป๋าเงินที่ใหญ่ที่สุดต่างหาก” ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ เลขานุการส่วนตัวก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกเล็กน้อย แต่ยังคงรักษาอาการสำรวมไว้ได้เป็นอย่างดี “ท่านประธานครับ... มีแขกไม่ได้รับเชิญมาขอเข้าพบครับ พวกเขาอ้างว่าเป็นตัวแทนจากคณะกรรมการความมั่นคงและกิจการพิเศษ นำโดย... พลตรีประจักษ์ ครับ” รินทร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากลึกซึ้งยิ่งขึ้น ดวงตาคู่นั้นฉายแววความสะใจระคนท้าทาย “ให้พวกเขารอที่ห้องรับรองพิเศษ... บอกว่าฉันจะไปต้อนรับ ‘ท่านนายพล’ ด้วยตัวเอง” รินทร์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สูทเนื้อดีเข้ารูปขับเน้นออร่าความทรงอำนาจจนน้ำขิงอดไม่ได้ที่จะส่งยิ้มภาคภูมิใจให้ ทว่า ในวินาทีที่รินทร์กำลังจะก้าวเท้าออกจากห้อง ประตูห้องทำงานอีกด้านหนึ่งซึ่งเชื่อมต่อกับลิฟต์ส่วนตัวนิรภัยก็เปิดผางขึ้นอย่างไร้สัญญาณเตือน! ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มของชายวัยกลางคนผู้มีแววตาดุดั่งพญาอินทรีย์ก้าวเข้ามา พร้อมกับบอดี้การ์ดในชุดสูทนับสิบคนที่ปิดล้อมทางออกไว้ทั้งหมด ชายคนนั้นคือ ‘เสธ.ธงชัย’ ผู้ทรงอิทธิพลตัวจริงเสียงจริงที่แม้แต่พลตรีประจักษ์ยังต้องก้มหัวให้ “ไม่ต้องลำบากลงไปหรอก คุณรินทร์...” เสธ.ธงชัยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทรงพลัง รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนใบหน้า “เพราะฉันมาหาคุณถึงที่นี่... เพื่อคุยเรื่อง ‘หุ้นร้อยละสี่สิบ’ ที่คุณเพิ่งกว้านซื้อไปเมื่อเช้า!” หัวใจของน้ำขิงกระตุกวูบ บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันทีราวกับอุณหภูมิลดฮวบติดลบ รินทร์หรี่ตามองผู้มาเยือนคนใหม่ นิ่งเงียบไปชั่วอึดใจก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ “ยินดีต้อนรับครับ ท่านเสธ... แต่ดูท่าทางท่านจะมาเร็วกว่าที่ผมคาดไว้เสียอีกนะ” ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ เค้กวานิลลาสัญญาว่าจะเสิร์ฟความฟินและฉากตบหน้าระดับพรีเมียมให้รี้ดเดอร์ทุกคนในตอนหน้าอย่างแน่นอนค่ะ!