แผนการสกปรกของตระกูลกันต์

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีเข้มดังสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณโกดังสินค้าเก่าริมท่าเรือ ฝุ่นละอองที่ลอยเคว้งคว้างตามแรงกระแทกสะท้อนกับแสงไฟนีออนสลัว เผยให้เห็นลังสินค้าพรีเมียมล็อตแรกของบริษัทสตาร์ทอัพเทคโนโลยีที่คีย์เพิ่งทุ่มเทแรงกายแรงใจปลุกปั้นขึ้นมาเพื่อพิสูจน์ตัวเอง ลังกระดาษหนาถูกกรีดจนขาดวิ่น สินค้าภายในถูกทำลายจนเสียหายยับเยิน ไม่เหลือชิ้นดี "บอกเจ้านายแกด้วยนะ... ว่าของเล่นเด็กๆ แบบนี้ ไม่มีทางผุดไม่มีเกิดในวงการธุรกิจใหญ่โตได้หรอก" หัวหน้าแก๊งอันธพาลในคราบนักธุรกิจสวมแหวนเพชรเม็ดโตที่นิ้วก้อย เหยียดยิ้มเย้ยหยันขณะใช้ปลายรองเท้าหนังราคาแพงเขี่ยเศษชิ้นส่วนแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ที่แตกละเอียดบนพื้น สายตาของมันเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม ราวกับกำลังมองมดปลวกที่มันสามารถเหยียบให้ตายคาส้นเท้าได้ทุกเมื่อ ลินินที่ยืนอยู่เคียงข้างคีย์สะดุ้งเล็กน้อยตามสัญชาตญาณ เธอสูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับความตื่นตระหนก มือเรียวบางเอื้อมไปคว้าชายเสื้อสูทของคีย์ไว้แน่น แรงบีบที่ส่งผ่านเนื้อผ้าบอกเล่าความกังวลใจได้อย่างชัดเจน แต่สายตาที่เธอมองไปยังชายหนุ่มกลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงความเชื่อมั่นและยืนหยัดที่จะเผชิญหน้าร่วมกัน ไม่ว่าสถานการณ์จะเลวร้ายแค่ไหนก็ตาม คีย์ไม่ได้แสดงอาการโกรธเกรี้ยวหรือตื่นตระหนกอย่างที่พวกมันคาดหวัง ใบหน้าคมคายยังคงไว้ซึ่งความสุขุมลึกล้ำ รอยยิ้มบางเบาประดับอยู่บนมุมปากอย่างเยือกเย็น ชายหนุ่มยกมือขึ้นตบเบาๆ บนหลังมือของลินินที่กำเสื้อเขาอยู่ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นใจว่าทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุม "ฝีมือของกันต์สินะครับ..." คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่ากังวานก้องไปทั่วโกดัง ราวกับเสียงพิพากษาจากเบื้องบน "ส่งอันธพาลชั้นต่ำมาก่อกวนถึงสถานที่ผลิต คิดว่าวิธีสกปรกแบบนี้จะล้มล้างสิ่งที่ผมสร้างขึ้นมาได้จริงๆ หรือครับ" หัวหน้าแก๊งอันธพาลชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นความนิ่งสงบผิดมนุษย์ของเป้าหมาย ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะในลำคอด้วยความหมั่นไส้ "ปากดีนักนะไอ้สวะ! แกคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ ถึงกล้าไปขวางทางท่านกันต์ ลูกชายตระกูลใหญ่ผู้กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของเมืองนี้! แกมันก็แค่ไอ้ฮันเตอร์แรงก์ F ไร้ค่าที่เกาะผู้หญิงกินไปวันๆ เท่านั้นแหละ!" ทันทีที่คำดูถูกนั้นหลุดออกจากปาก บรรยากาศรอบตัวก็ราวกับลดอุณหภูมิลงจนหนาวเหน็บ ในห้วงความคิดของคีย์ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาถือครองอยู่ไม่ได้ส่งเสียงเตือนด้วยความตื่นตระหนก หากแต่เป็นการรัวกระชั้นชิดด้วยความกระหายที่จะปลดปล่อยพลังงานมหาศาล *[ ตรวจพบการคุกคามทางธุรกิจและทรัพย์สินจากบุคคลภายนอก: ตระกูลกันต์ ]* *[ ระดับความเสียหาย: เล็กน้อย ]* *[ ระบบตอบโต้อัตโนมัติ: เปิดใช้งานโปรโตคอล 'ล้างบางเชิงพาณิชย์' (Commercial Annihilation Protocol) ]* *[ งบประมาณฉุกเฉินถูกเบิกจ่าย: 50,000,000 บาท (ห้าสิบล้านบาทถ้วน) ]* *[ เริ่มต้นกระบวนการซื้อกิจการและยึดทรัพย์สินเครือข่ายของเป้าหมายในทันที ]* คีย์หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอย่างช้าๆ นิ้วเรียวยาวกดหน้าจอเพียงไม่กี่ครั้งด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับกำลังสั่งอาหารกลางวัน ไม่ได้ใส่ใจกลุ่มอันธพาลที่ยืนถือท่อนเหล็กอยู่รอบตัวเลยแม้แต่น้อย "พวกคุณคงไม่รู้สินะครับ..." คีย์เงยหน้าขึ้นสบตากับหัวหน้าแก๊งอันธพาลด้วยแววตาคมกริบราวกับใบมีดโกน "ว่าการทำลายสินค้ามูลค่าหลักแสนในวันนี้ จะทำให้พวกคุณและคนที่อยู่เบื้องหลังต้องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างที่มี... ภายในเวลาไม่ถึงสามนาทีข้างหน้า" "ฮ่าๆๆ! มันสติเฟื่องไปแล้วมั้งลูกพี่ พูดจาเพ้อเจ้ออะไรวะเนี่ย!" ลูกน้องคนหนึ่งระเบิดเสียงหัวเราะลั่นโกดัง ทว่า เสียงหัวเราะของพวกมันยังไม่ทันขาดหอย เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของหัวหน้าแก๊งก็ดังขึ้นพร้อมกันอย่างน่าขนลุก เสียง 'ติ๊ดๆๆ' ถี่รัวราวกับนาฬิกาปลุกมรณะ หัวหน้าแก๊งขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิด มันควักโทรศัพท์ออกมารับสายด้วยความรำคาญใจ "อะไรวะ! โทรมาอะไรตอนนี้ กูส-!" "หัวหน้าครับ! ซวยแล้วครับหัวหน้า!" เสียงปลายสายตะโกนแทรกขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนกจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ "บริษัทแม่ของเรา... บริษัทโลจิสติกส์ยักษ์ใหญ่ที่เราสังกัดอยู่ ถูกกลุ่มทุนปริศนากว้านซื้อหุ้นทั้งหมดแบบเบ็ดเสร็จในเวลาไม่ถึงสิบวินาที! ตอนนี้ผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่สั่งปลดพวกเรายกแผง แถมยังแจ้งตำรวจอายัดบัญชีบริษัททั้งหมดข้อหาฟอกเงินแล้วครับ!" หน้าของหัวหน้าแก๊งเปลี่ยนเป็นสีขาวซีดเผือดราวกับกระดาษ สมองของมันหยุดทำงานไปชั่วขณะ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด มันเงยหน้าขึ้นมองคีย์ที่ยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยสายตาสั่นระริก ราวกับกำลังมองเห็นปีศาจจำแลงกายมา "มะ... เป็นไปไม่ได้! แก... แกทำอะไรลงไป!?" เสียงของมันสั่นเครือจนแทบไม่เป็นภาษา คีย์ก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้ชายฉกรรจ์ผู้นั้นทีละก้าวอย่างมั่นคง แรงกดดันอันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากตัวตนของฮันเตอร์ผู้กุมระบบระดับพระเจ้า ทำให้พวกอันธพาลที่เหลือถึงกับต้องถอยร่นโดยสัญชาตญาณ ไม่กล้าแม้แต่จะยกท่อนเหล็กขึ้นมาขู่ "ผมบอกแล้วไงครับว่าของเล่นชิ้นนี้ราคาแพงกว่าที่พวกคุณคิด..." คีย์หยุดยืนอยู่ตรงหน้าหัวหน้าแก๊ง ระยะห่างเพียงแค่ก้าวเดียว ดวงตาสุขุมลึกล้ำจ้องมองทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งความหวาดกลัวของอีกฝ่าย "และนี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของการสั่งสอนคนที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง... ฝากกลับไปบอกไอ้กันต์ด้วยว่า เตรียมตัวต้อนรับแขกไม่速เชิญที่จะไปยึดคฤหาสน์ของมันในอีกสิบนาทีข้างหน้าได้เลยครับ" ลินินมองแผ่นหลังที่กว้างใหญ่และเปี่ยมด้วยอำนาจของคีย์ด้วยความรู้สึกที่เอ่อล้นในหัวใจ ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความยากลำบากที่เคยร่วมกันฝ่าฟันมาตลอดหลายปีมลายหายไปสิ้นในวินาทีนี้ มือถือในมือของคีย์สั่นเตือนอีกครั้ง พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากระบบที่ปรากฏขึ้น *[ ภารกิจตอบโต้ตระกูลกันต์: สำเร็จลุล่วง 30% ]* *[ บัญชีดำทางการเงินถูกสร้างขึ้นสำหรับเป้าหมายหลัก: กันต์ ]* *[ ยอดวงเงินคงเหลือในระบบ: ไร้ขีดจำกัด (Unlimited) ]* คีย์ยกยมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและอำนาจเหนือผู้ใดถูกส่งตรงไปยังความมืดเบื้องหน้า ขณะที่เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวขนาดใหญ่เริ่มบินวนเข้ามาใกล้หลังคาโกดัง พร้อมกับแสงไฟสปอตไลท์สว่างจ้าที่ส่องลงมายังจุดที่พวกเขายืนอยู่ เพื่อมารับว่าที่ประธานบริษัทและภรรยาไฮโซผู้สูงศักดิ์เดินทางไปปิดฉากเกมธุรกิจนี้ด้วยตนเองอย่างสง่างาม --- ติดตามตอนต่อไปเพื่อร่วมซัดหน้าตัวร้ายให้ช็อกตาค้างไปด้วยกันนะครับ!