ซูเปอร์คาร์ฝูงบินส่วนตัวลงจอด

เสียงคำรามกึกก้องของใบพัดเฮลิคอปเตอร์รุ่นมหาชนอย่าง Eurocopter EC135 กำลังบดขยี้ความเงียบสงัดยามวิกาลของย่านโกดังร้างริมอ่าว แรงลมมหาศาลที่พัดตีลงมาทำเอาฝุ่นผงและเศษกระดาษปลิวว่อนราวกับพายุขนาดย่อม แสงไฟสปอตไลท์กำลังสูงจากความสูงร้อยเมตรสาดส่องลงมาจับจ้องที่ร่างของกันต์และเหล่าบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสนิทจนพวกมันต้องยกมือขึ้นปัดป้องแสงจ้าที่บาดตาอย่างทุรนทุร้าย กันต์ยืนตัวแข็งทื่อ ใบหน้าที่เคยเปี่ยมด้วยรอยยิ้มเยาะหยันบิดเบี้ยวด้วยความตื่นตระหนก ดวงตาเบิกโพงจนแทบถลنหลุดจากเบ้า เมื่อแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้ามืดมิด สิ่งที่ปรากฏไม่ใช่แค่เฮลิคอปเตอร์ลำเดียว แต่มันคือฝูงบินส่วนตัวจำนวนสามลำที่บินเรียงหน้ากระดานอย่างเป็นระเบียบ พร้อมด้วยโลโก้ตระกูลธุรกิจระดับโลกที่สลักไว้บนลำตัวเครื่องบิน—สัญลักษณ์ที่แม้แต่ตระกูลของกันต์เองก็ยังไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าใกล้ "เป็น... เป็นไปได้ยังไงวะ!" กันต์คำรามออกมาเสียงดังแข่งกับเสียงเครื่องยนต์ ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวที่แล่นริ้วขึ้นมาจากไขสันหลัง ความเย่อหยิ่งทระนงตนเมื่อครู่มลายหายไปจนสิ้น เหลือเพียงความตระหนักรู้ว่าตนเองกำลังเล่นอยู่กับขั้วอำนาจที่อยู่สูงเกินกว่าจะเอื้อมถึง ลินินยืนนิ่งอยู่เบื้องหลังคีย์ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงไม่แพ้กัน เธอหันมามองชายหนุ่มผู้ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้า—คีย์ สามีผู้เคยถูกเหยียบย่ำและใช้ชีวิตในห้องเช่ารูหนูด้วยกันมานานนับปี บัดนี้แผ่นหลังกว้างของเขากลับดูยิ่งใหญ่และทรงพลังราวกับราชาผู้กุมชะตากรรมของคนทั้งโลก ความอบอุ่นจากมือหนาที่กุมมือเธอไว้แน่น ทำให้ลินินรับรู้ได้ถึงความจริงอันน่าเหลือเชื่อว่า... ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความฝัน คีย์ไม่ได้แสดงสีหน้าตื่นเต้นใดๆ เขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อยด้วยรอยยิ้มที่สุขุมลุ่มลึก สายตาคมกริบมองตรงไปยังกันต์ที่กำลังทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความหมดแรง "ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งความจริงครับคุณกันต์" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างเรียบ ทันใดนั้น ล้อของเฮลิคอปเตอร์ลำหลักก็สัมผัสลงกับพื้นคอนกรีตอย่างนุ่มนวล ประตูห้องโดยสารเปิดผางออกอย่างรวดเร็ว พร้อมกับร่างของชายในชุดสูทเนี๊ยบกริบระดับผู้บริหารสูงสุดหลายสิบคนก้าวลงมาตั้งแถวต้อนรับอย่างสม2เกียรติ พรมสีแดงถูกปูทอดยาวจากบันไดเฮลิคอปเตอร์ตรงมายังจุดที่คีย์และลินินยืนอยู่ราวกับปาฏิหาริย์ กันต์อ้าปากค้าง สมองหยุดประมวลผลไปชั่วขณะเมื่อเห็นเหล่าผู้ทรงอิทธิพลระดับประเทศก้มศีรษะทำความเคารพคีย์อย่างพร้อมเพรียง "ท่านประธานครับ ทุกอย่างพร้อมแล้วสำหรับการเข้าซื้อกิจการในเครือของตระกูลกันต์ทั้งหมด... รวมทั้งการถอนทุนคืนในค่ำคืนนี้" เสียงรายงานอันนอบน้อมดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน คีย์หันมามองลินินภรรยาที่รักด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน เขายื่นมืออีกข้างโอบเอวเธอไว้อย่างทะนุถนอม "เราไปกันเถอะครับที่รัก ไปปิดฉากละครฉากนี้กัน" ในวินาทีที่ทั้งสองก้าวขึ้นสู่พรมแดงเพื่อมุ่ง ู่เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว เสียงแจ้งเตือนจากหน้าต่างระบบใสสีทองอร่ามก็เด้งขึ้นตรงหน้าคีย์ พร้อมกับยอดเงินในบัญชีที่ทะยานทะลุเพดานจนตัวเลขกลายเป็นอนันต์... แต่ทว่า ก่อนที่ประตูเฮลิคอปเตอร์จะปิดลง เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของกันต์ที่นอนหมอบราบคาบกับพื้นก็ดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับข้อความอีเมลฉุกเฉินจากบอร์ดบริหารที่ส่งตรงมาว่า "บริษัทล้มละลายและถูกเทคאוแวร์โดยบุคคลปริศนารายเดียว" กันต์ช็อกตาค้าง ล้มพับลงไปนอนกับพื้นดินอย่างไร้เรี่ยวแรง ดวงตาเหม่อลอยอย่างไร้จุดหมาย ขณะที่เฮลิคอปเตอร์กำลังทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน ลินินหันมามองหน้าคีย์ด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตา "คุณ... ทำทั้งหมดนี้เพื่อฉันจริงๆ เหรอคะ...เอ้ย เพื่อฉันใช่ไหมคะ?" (ลินินชะงักเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น) คีย์ยิ้มรับด้วยความอบอุ่น ก่อนจะกระซิบข้างหูเธอเบื้องหน้าแสงไฟระยิบระยับของมหานครเบื้องล่าง "เพื่อคุณ... ผมซื้อได้ทั้งโลกครับ" ...แต่ทว่า ในวินาทีที่เครื่องบินกำลังบินผ่านเขต่านนท์ สายตาคมกริบของคีย์กลับเหลือบไปเห็นเงาร่างลึกลับของบุคคลที่ไม่คาดฝันยืนรออยู่บนดาดฟ้าตึกเป้าหมาย—บุคคลที่ถือรหัสลับเดียวกับระบบผู้กล้าของเขา และกำลังจ้องมองมาที่พวกเขาด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น! โปรดติดตามตอนต่อไปครับ ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" นะครับ