การแก้แค้นแบบตาสต่อตา

เสียงครางต่ำของเครื่องยนต์ V12 เทอร์โบคู่ดับลงพร้อมกับบานประตูรถหรูโรลส์-ройส (Rolls-Royce) สีดำเงาวับที่ถูกเปิดออกโดยบอดี้การ์ดสวมสูทสากล คีย์ ก้าวเท้าลงมาเหยียบพื้นคอนกรีตหน้าตึกระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจ ทว่าในวินาทีนั้น ไม่มีเสียงซุบซิบดูแคลนอย่างที่เคยเป็นมาตลอดสามปี มีเพียงความเงียบงันระดับที่ทำให้คนหายใจไม่ทั่วท้อง ทอดสายตามองไปยังกลุ่มคนที่เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร แต่บัดนี้กลับต้องคุกเข่าลงบนพื้นซีเมนต์อันเย็นเยียบ "คุณคีย์ครับ... ได้โปรด... เมตตาตระกูลของเราด้วยเถอะครับ!" เสียงนั้นแหบพร่าและสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้ กันต์ ทายาทผู้เคยหยิ่งทะนงและใช้เงินฟาดหัวคนอื่นราวกับเศษกระดาษ บัดนี้เส้นผมยุ่งเหยิง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด เสื้อสูทแบรนด์ดังยับยี่ยับย่อยไม่ต่างจากผ้าขี้ริ้ว เขากำลังหมอบกราบอยู่แทบเท้าของชายผู้ที่เขาเคยเรียกว่า 'ฮันเตอร์แรงก์ F ไร้ค่า' ด้วยซ้ำ คีย์ ปรายตามองอดีตเพื่อนสนิทด้วยแววตาสุขุมลึกล้ำ ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว... ความโกรธมันเป็นอารมณ์ของคนที่มีอำนาจเท่ากัน แต่สำหรับเขาในตอนนี้ กันต์ก็เป็นเพียงฝุ่นผงที่เขาสามารถปัดทิ้งได้ด้วยปลายนิ้ว "ตอนที่คุณไล่ผมออกจากบริษัท และโยนเอกสารหย่าใส่หน้าลินิน คุณไม่ได้ใช้คำว่า 'เมตตา'แบบนี้บ้างเลยนะครับ, คุณกันต์" คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่ากังวานก้องไปทั่วลานจอดรถที่เต็มไปด้วยสื่อมวลชนและนักลงทุนที่แอบมองอยู่ห่างๆ กันต์สะดุ้งสุดตัว ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงขีดสุดเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ เพียงแค่ปลายนิ้วสั่งการของคีย์ ระบบการเงินทั้งหมดของตระกูลกันต์ถูกแช่แข็ง หุ้นทุกตัวร่วงดิ่งลงสู่ก้นเหวภายในเวลาไม่ถึงสามนาที และธนาคารทุกแห่งปฏิเสธแม้แต่จะรับโทรศัพท์ของพ่อเขา อำนาจเงินระดับอนันต์ (∞) ที่ระบบผู้กล้าปลดล็อกให้ ทำให้คีย์กลายเป็นพระเจ้าผู้กุมชะตากรรมของอาณาจักรธุรกิจมูลค่าแสนล้านได้ภายในพริบตาเดียว "ผม... ผมสำนึกผิดแล้วครับ! อยากได้อะไร... หุ้นกี่เปอร์เซ็นต์ หรือทรัพย์สินทั้งหมดของผม... เอาไปให้หมดเลยก็ได้! ขอแค่ปล่อยตระกูลเราไป!" กันต์ปล่อยโฮออกมาอย่างน่าสมเพช มือสั่นเทาพยายามเอื้อมไปควชายกางเกงสูทของคีย์ แต่กลับถูกบอดี้การ์ดเตะออกห่างอย่างไร้เยื่อใย ในจังหวะนั้นเอง ร่างระหงในชุดเดรสเรียบหรูแต่สง่างามของ ลินิน ก็ก้าวลงมาจากรถคันเดียวกัน เธอยืนเคียงข้างคีย์อย่างมั่นคง สายตาคู่สวยทอดมองไปยังชายที่เคยเหยียบย่ำเธอและสามีด้วยความรู้สึกที่ว่างเปล่า ไม่มีรอยยิ้มแห่งความสะใจที่น่าเกลียด มีเพียงความเข้มแข็งของผู้หญิงผ่านพ้นคืนวันที่มืดมนที่สุดมาด้วยกัน "กันต์..." ลินินเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่ทรงพลังพอที่จะทำให้ผู้ชายที่กำลังหมอบกราบเงยหน้าขึ้นมองด้วยความคาดหวัง "คุณเคยบอกว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง... รวมถึงความภักดีและศักดิ์ศรีของมนุษย์ด้วยใช่ไหมคะ?" "ลินิน! ผมขอร้อง... ช่วยพูดกับคีย์ให้ผมที!" "น่าเสียดายจังนะครับ..." คีย์ย่อตัวลงเล็กน้อย ใช้ด้ามปากการาคาแพงแตะที่คางของกันต์ให้เงยขึ้นสบตา "เพราะวันนี้ เงินจำนวนมหาศาลที่ผมมี... กำลังซื้อ 'ความพินาศ' ของพวกคุณได้อย่างสมบูรณ์แบบต่างหากล่ะครับ" *[ติ๊ง! ภารกิจ 'กวาดล้างตระกูลผู้ดูถูก' สำเร็จลุล่วง 100%]* *[ยอดเงินในบัญชีปัจจุบัน: ∞ (อนันต์)* *[คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบความเคลื่อนไหวจาก 'องค์กรเงา' ระดับสูง เบื้องหลังตระกูลกันต์กำลังส่งสัญญาณเตือนมาแล้วครับ...]* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในโสตประสาทของคีย์ พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสสีฟ้าที่ปรากฏขึ้นเบื้องสายตา ทว่าก่อนที่เขาจะได้ทันวิเคราะห์สถานการณ์ บรรยากาศรอบตัวก็พลันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ลมกรรโชกแรงพัดกระหน่ำลานจอดรถจนฝุ่นตลบ เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ทหารขนาดใหญ่รุ่นไฮเทค ดังสนั่นหวั่นไหวลงจอดบนดาดฟ้าตึกเหนือศีรษะ กลุ่มชายชุดดำสวมหน้ากากอนูไทเทเนียมและถืออาวุธล้ำสมัย โรยตัวลงมาอย่างรวดเร็วราวกับฝูงแมงมุมมรณะ พวกเขาไม่ได้สนใจกันต์ที่กำลังร้องขอชีวิตแม้แต่น้อย แต่สายตาทุกคู่พุ่งตรงมาที่คีย์เป็นจุดเดียว ร่างสูงใหญ่ในชุดสูททหารเต็มยศก้าวออกมาจากกลุ่มชายชุดดำ เขาดึงหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าที่มีแผลเป็นเป็นทางยาวและรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก "ฮันเตอร์คีย์... นายคิดจริงๆ หรือว่าการซื้อกิจการกระจอกๆ ของตระกูลกันต์ จะทำให้ 'นายเหนือหัว' ของเราปล่อยให้นายลอยนวลอยู่เหนือเกมนี้ได้นาน?" ชายคนนั้นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะโยนสมาร์ทโฟนเครื่องหนึ่งลงแทบเท้าคีย์ หน้าจอแสดงภาพถ่ายสดของสำนักงานใหญ่ระบบผู้กล้าที่กำลังถูกล้อมด้วยกองกำลังปริมาณมหาศาล ลินินขยับเข้าไปใกล้คีย์โดยอัตโนมัติ มือเรียวเล็กเอื้อมมาจับมือเขาไว้แน่นเพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและความเชื่อมั่น ทว่าไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อยในแววตาของหญิงสาวผู้นี้ คีย์ก้มมองสมาร์ทโฟนที่ตกอยู่แทบเท้า ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับหัวหน้าหน่วยปริมาณมหาศาลด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เย็นชาและทรงพลังยิ่งกว่า "งั้นก็บอกนายเหนือหัวของพวกแก... เตรียมตัวล้มละลายครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์มนุษยชาติได้เลยครับ" โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดในตอนนี้นะครับ