ปาร์ตี้วันเกิดที่ไม่มีใครกล้าดูถูก

เสียงกระแทกแก้วคริสตัลกระทบโต๊ะหินอ่อนในห้องจัดเลี้ยงวีไอพีของโรงแรมแกรนด์ไคเซอร์ดังสนั่น พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะหยันของกลุ่มคนในชุดสูทราคาแพงที่ดังระงมราวกับฝูงไฮยีน่ารุมทึ้งเหยื่อ "ฮ่าๆๆ! คีย์ แกคิดจริงๆ น่ะหรือว่าเศษเงินจากการเป็นฮันเตอร์แรงก์ F จะพาผู้หญิงคนนี้มาเหยียบบนชั้นบนสุดของโรงแรมนี้ได้? อย่าตลกน่า... ลินิน เธอเลือกแต่งงานกับไส้แห้งแบบนี้ สมควรแล้วที่จะต้องมานั่งกินมาม่าต้มในงานวันเกิดตัวเอง!" กันต์ ทายาทมหาเศรษฐีตระกูลกันต์ผู้สวมสูทสั่งตัดพิเศษจากอิตาลี เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน ดวงตาคู่คมกวาดมองลินินที่นั่งนิ่งสงบอยู่ข้างกายคีย์ด้วยสายตาโลภ รอบกายของพวกเขามีเหล่าเซเลบและไฮโซแถวหน้าของเมืองนั่งล้อมวงหัวเราะเยาะ ทุกสายตาจับจ้องมาที่คู่รักยากจนด้วยความสมเพชเวทนา โดยไม่มีใครรู้เลยว่า... เกมอำนาจบนโลกใบนี้ได้เปลี่ยนขั้วไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว ลินินเม้มริมฝีปากแน่น มือเรียวบางกำชายเสื้อของคีย์ไว้หลวมๆ แม้เธอจะพยายามเข้มแข็งแค่ไหน แต่แรงกดดันจากสายตานับร้อยคู่และการเหยียดหยามนี้ก็หนักหนาเกินกว่าผู้หญิงธรรมดาจะแบกรับไหว คีย์ยกมือขึ้นตบหลังมือของลินินเบาๆ สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงนั้นทำให้ความหวาดกลัวในใจของหญิงสาวสลายหายไปในพริบตา คีย์เงยหน้าขึ้น สบตากับกันต์ด้วยแววตาสوขุมล้ำลึก ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว แต่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ามหาสมุทรที่สงบนิ่ง "กันต์ นายยังจำเสียงเตือนความจำในโทรศัพท์เมื่อห้านาทีก่อนได้ไหมครับ?" คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่นุ่มนวลและกังวานชัดเจนในความเงียบที่เริ่มก่อตัว กันต์ชะงักไปนิด ก่อนจะหัวร่อออกมาเสียงดังลั่น "อะไรวะ? แจ้งเตือนเงินเดือนฮันเตอร์กระจอกๆ ของแกมันเข้าบัญชีหลักสิบหรือไง? น่าสมเพชชะมัด!" ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของบรรดาแขกวีไอพีหลายสิบคนในห้องจัดเลี้ยงก็ดังขึ้นพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* ไม่ใช่แค่กันต์ แต่ซีอีโอระดับประเทศหลายคนที่นั่งไขว่ห้างอยู่ ล้วนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยความฉงน ทว่าทันทีที่หน้าจอแสดงข้อความจากธนาคารกลาง สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนจากความเย่อหยิ่งกลายเป็นความซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้สีเลือดแม้แต่หยดเดียว มือของกันต์สั่นเทาขณะเปิดดูอีเมลฉุกเฉินจากบอร์ดบริหารตระกูลกันต์ ข้อมูลตัวเลขและเอกสารทางกฎหมายที่ถูกส่งเข้ามา ทำให้ดวงตาของเขาเบิกกว้างจนแทบถล่นออกจากเบ้า *[แจ้งเตือนด่วน: บัญชีและสินทรัพย์ทั้งหมดของตระกูลกันต์ ถูกโอนกรรมสิทธิ์สิทธิ์ขาดไปยัง "ท่านคีย์" เรียบร้อยแล้ว 100%... ขณะนี้คุณไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะยืนอยู่บนผืนแผ่นดินของโรงแรมแห่งนี้โดยไม่ได้รับอนุญาต]* ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องจัดเลี้ยงราวกับป่าช้า ทุกสายตาที่เคยทอดมองด้วยความดูถูก เปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวสุดขีด ร่างของกันต์ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นพรมราคาแพงอย่างไร้ศักดิ์ศรี เนื้อตัวสั่นเทาจนควบคุมไม่ได้ คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทแบรนด์เนมระดับโลกที่เพิ่งกดซื้อด้วยระบบเมื่อเช้าด้วยท่าทีสุขุม เขาไม่ได้ชายตามองกันต์ที่กำลังหมอบราบคาบเท้าเลยแม้แต่น้อย สายตาคมกริบกวาดมองไปยังเหล่าซีอีโอระดับประเทศที่เคยหัวเราะเยาะ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลแต่มหาอำนาจแผ่ซ่าน "ยินดีต้อนรับทุกท่าน... สู่ปาร์ตี้วันเกิดของภรรยาผมนะครับ" คีย์หันกลับมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้ลินินที่กำลังเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนที่ประตูบานใหญ่ของห้องจัดเลี้ยงจะเปิดผางออก พร้อมกับเสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวนับสือลำที่บินมาลอยลำอยู่เหนือระเบียงกระจก พร้อมโปรยดอกกุหลาบนับล้านดอกลงมาปกคลุมทั่วทั้งตึกระฟ้าแห่งนั้น และในวินาทีที่ลินินกำลังจะเอ่ยปากถามอะไรบางอย่าง เสียงแจ้งเตือนจากระบบในหัวของคีย์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง... *[ติ๊ง! ตระกูลกันต์และเครือข่ายธุรกิจทั้งหมดถูกผนวกเข้าสู่พอร์ตโฟลิโอส่วนตัวเรียบร้อย... ยอดเงินในบัญชีปัจจุบัน: ∞ (อนันต์)... คำเตือนจากระบบ: เป้าหมายต่อไปกำลังเคลื่อนไหวแล้วครับ]* โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ (ขอขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสะใจนี้ด้วยกันนะครับ)