อาณาจักรธุรกิจที่ไร้เทียมทาน

เสียงปรบมือดังกึกก้องจนสั่นสะเทือนไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของตึกระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจ ทว่าบรรยากาศภายในกลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก บนโต๊ะประชุมไม้มะฮอกกานีเนื้อดี เอกสารสัญญากรรมสิทธิ์มูลค่าหลายหมื่นล้านถูกกวาดมารวมกันไว้ที่จุดศูนย์กลาง ด้านหนึ่งคือกลุ่มผู้บริหารหน้าซีดเผือดของตระกูลกันต์ นำโดยตัวกันต์เองที่ตอนนี้ริมฝีปากสั่นระริก ใบหน้าที่เคยหยิ่งทะนงบิดเบี้ยวด้วยความตื่นตระหนกจนแทบเสียสติ ดวงตาคู่พองโตจ้องมองชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "เป็นไปไม่ได้..." กันต์พึมพำลอดไรฟัน เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเครือ "บริษัทโลจิสติกส์... หุ้นในตลาดหลักทรัพย์... แล้วก็เหมืองแร่... นายกว้านซื้อทั้งหมดนี่ภายในเวลาไม่ถึงสามชั่วโมงได้ยังไง? นายมันก็แค่ฮันเตอร์แรงก์ F ไร้ค่าไม่ใช่หรือไง!" คีย์แย้มยิ้มบางเบat นัยน์ตาคมกริบฉายแววสุขุมลึกล้ำราวกับห้วงมหาสมุทร เขาไม่ได้ตอบคำถามโง่ๆ นั้น มือเรียวยาวหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงขึ้นมาหมุนเล่นเบาๆ เสียงโลหะกระทบกันเบาๆ ในห้องที่เงียบกริบกลับสร้างแรงกดดันมหาศาลให้ฝ่ายตรงข้ามจนแทบหายใจไม่ออก ระบบผู้กล้าเลเวลอัปเงินล้านในจิตวิญญาณของเขา ส่งเสียงแจ้งเตือนความสำเร็จดังระรัว ตัวเลขในบัญชีกลางพุ่งทะยานผ่านหลักแสนล้านอย่างไร้ขีดจำกัด อำนาจเงินในมือของคีย์ตอนนี้ไม่ใช่แค่การซื้อของเล่นราคาแพงอีกต่อไป แต่มันคือการครอบครองโครงสร้างเศรษฐกิจทั้งประเทศไว้ในอุ้งมืออย่างเบ็ดเสร็จ "คำว่า 'ไร้ค่า' หรือ 'มีค่า' มันขึ้นอยู่กับว่าคุณยืนอยู่จุดไหนในสายตาของผมครับ คุณกันต์" คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่น้ำหนักคำพูดเฉียบคมดราวกับใบมีดโกน "ในวันที่คุณเหยียบย่ำคนอื่น คุณคงไม่คิดสินะครับว่า วันหนึ่งคุณจะต้องมานั่งคุกเข่าอ้อนวอนขอเศษหุ้นจากคนที่คุณเคยเหยียบ" "แก... ไอ้คีย์!" กันต์ผุดลุกขึ้นจนเก้าอี้ล้มคว่ำด้วยความเคียดแค้น มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน แต่เขาก็ทำได้แค่ยืนตัวสั่น เพราะรอบกายของคีย์ตอนนี้ มีบอดี้และฮันเตอร์ระดับสูงนับสิบชีวิตยืนคุมเชิงอยู่ พร้อมจะบดขยี้เขาให้แหลกเป็นจุลได้ทุกเมื่อหากขยับตัวพล่อยๆ ในวินาทีนั้นเอง สายตาของคีย์ก็เบนไปมองหญิงสาวที่ยืนสงบนิ่งอยู่ริมหน้าต่างกระจกใส ลินิน... ภรรยาผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขามาตลอดทาง ในวันที่เขาไม่มีแม้แต่บาทเดียวจะซื้อข้าวกิน เธอยังคงยืนหยัดจับมือเขาไว้แน่นไม่เคยปล่อย วันนี้ ชุดสูทเรียบหรูที่เธอสวมใส่ขับเน้นสง่าราศีของประธานบริหารหญิงแห่งอาณาจักรใหม่ แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือรอยยิ้มอ่อนโยนที่เธอมอบให้เขา เป็นรอยยิ้มที่ย้ำเตือนว่า ไม่ว่าเขาจะมีอำนาจล้นฟ้าแค่ไหน เธอก็ยังคงเป็นบ้านที่อบอุ่นที่สุดสำหรับเขาเสมอ คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาสلاบสายตากลับมามองเอกสารตรงหน้า ก่อนจะดันมันไปข้างหน้าด้วยปลายนิ้ว "การควบรวมกิจการเสร็จสมบูรณ์แล้วนะครับ ต่อไปนี้ ตระกูลกันต์จะไม่เหลืออำนาจต่อรองใดๆ ในสภาธุรกิจอีกต่อไป ทรัพย์สินทั้งหมดถูกโอนเข้าสู่บัญชีกลางของภรรยาผมเรียบร้อยแล้ว" คำประกาศนั้นเปรียบเสมือนกิโยตินที่ตกลงมาตัดขั้วหัวใจของกันต์ เขาทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี น้ำตาแห่งความคับแค้นเอ่อล้นเบ้าตาเมื่อตระหนักว่า ตัวเองได้สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปชั่วพริบตา เพียงเพราะความเย่อหยิ่งและการดูถูกคนผิดคน แต่ทว่า... เรื่องราวมันไม่ได้จบลงแค่นั้น ในจังหวะที่ทุกคนกำลังคิดว่าเกมธุรกิจนี้สิ้นสุดลงแล้ว เสียงปรบมือปริศนาก็ดังขึ้นจากมุมมืดด้านหลังห้องประชุม ประตูบานใหญ่ที่ควรจะปิดตายค่อยๆ ถูกผลักออกช้าๆ ร่างของชายชราในชุดสูทโบราณปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก แววตาของเขาคมกริบและเต็มไปด้วยรังสีอำมหิตที่เหนือกว่ากันต์หลายร้อยเท่า "ทำได้ดีมาก... เจ้าหนูคีย์" เสียงแหบห้าวแต่ทรงพลังดังขึ้นก้องห้อง "แกคิดจริงๆ หรือว่าการซื้อหุ้นตระกูลกากๆ พวกนี้ จะทำให้แกกลายเป็นผู้กุมอำนาจที่แท้จริงของโลกใบนี้?" คีย์หรี่ตาลงเล็กน้อย รังสีฆ่าฟันพุ่งวาบผ่านนัยน์ตา ระบบในหัวของเขาเริ่มส่งเสียงเตือนภัยสีแดงฉานทันที ตัวตนระดับภัยพิบัติที่ไม่เคยปรากฏในฐานข้อมูลกำลังก้าวเข้ามาหาเขา และมันไม่ได้มาเพื่อเจรจาธุรกิจ "ยินดีต้อนรับสู่เกมที่แท้จริง... ผู้กล้าแห่งระบบเงินล้าน" ชายชรากล่าวพร้อมกับโยนแฟ้มเอกสารสีดำสนิทลงบนโต๊ะ เอกสารที่ประทับตราลับสุดยอดของสมาคมฮันเตอร์ระดับโลก คีย์จ้องมองแฟ้มนั้น นิ่งงันไปชั่วพริบตา ก่อนที่มุมปากของเขาจะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างท้าทาย โปรดติดตามตอนต่อไปครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่