ข้าวผัดไข่มังกรเพลิง

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในโพรงจมูกถูกแทนที่ด้วยกลิ่นหอมฉุนของน้ำมันหมูที่เริ่มร้อนระอุในกระทะเหล็กหล้าโบราณ "เด็กน้อย... เจ้าคิดจะเอาขยะพวกนี้มาล่อให้ข้าหยุดกินเจ้าอย่างนั้นหรือ?" เสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจของเซร่าดังลอดไรฟันที่สั่นเทา ดวงตาสสีม่วงเข้มของอาจารย์สาวสายดาร์กแห่งสถาบันฮันเตอร์จ้องเขม็งมาที่เรย์ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ แรงดันเวทมนตร์ระดับ S แผ่ซ่านจนเศษหินรอบตัวลอยเคว้งคว้าง ทว่าในมือของเธอกลับกำดาบเวทมนตร์สั่นระริกด้วยความหิวโหยที่กัดกินอวัยวะภายในจนแทบแหลกสลาย เรย์ไม่แม้แต่จะชายตามองบรรยากาศรอบตัวที่ตึงเครียดจนหายใจไม่ออก สายตาของเขาคมกริบดั่งเชฟมิชลินสตาร์ที่กำลังจดจ่ออยู่กับวัตถุดิบตรงหน้า มือขวาคุมตะหลิวด้วยความนิ่งสนิท ขณะที่มือซ้ายสะบัดขวดเครื่องเทศลับลงไปในกระทะอย่างแม่นยำ *ซู่ดดด—!* เสียงไข่ไก่สดเกรดพรีเมียมกระทบกับข้าวสวยหุงสุกกำลังดีที่คลุกเคล้าด้วยกระเทียมสับละเอียด ก่อให้เกิดปฏิกิริยา Maillard Reaction ทันทีที่สัมผัสกับความร้อนสูง กลิ่นหอมฟุ้งของไข่เจียวเคลือบเม็ดข้าวพุ่งทะลวงทะเสด็จผ่านม่านพลังเวทของดันเจี้ยนชั้นที่ 2 จนมอนสเตอร์รอบบริเวณถึงกับหยุดชะงักการเคลื่อนไหว *[ติ๊ง! ตรวจพบสัญญาณชีพจรวิกฤตของลูกค้า... โฮสต์เตรียมรับมือกับแรงสั่นสะเทือนระดับ SSS จากการตัดสินใจครั้งนี้!]* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เรย์สนใจในเวลานี้ "อาจารย์เซร่าครับ" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัว "อาหารในโลกนี้มีไว้เพื่อต่อสู้... แต่มื้อนี้ มีไว้เพื่อสยบครับ" เขาตักข้าวผัดสีทองอร่ามที่เรียงเม็ดสวยงามราวกับอัญมณีลงบนจานกระเบื้องเคลือบ ควันร้อนๆ พวยพุ่งพร้อมกับกลิ่นหอมของเนยและพริกไทยดำที่กระตุ้นต่อมน้ำลายอย่างรุนแรง ทันใดนั้น แสงสีทองสว่างวาบก็พวยพุ่งขึ้นสู่เพดานถ้ำจนเกิดเป็นภาพลวงตาของมังกรเพลิงตัวมหึมาที่กำลังคำรามก้อง เซร่าเบิกตากว้าง สัญชาตญาณนักล่าระดับ S ร้องเตือนภัยว่าสิ่งนี้อันตรายยิ่งกว่าเวทมนตร์บทใด แต่มันกลับหอมหวานเกินกว่าที่ร่างกายซึ่งกำลังโหยหาพลังงานจะปฏิเสธได้ "นี่มัน... สกิลประเภทไหนกัน?" เซร่าพึมพำริมฝีปากสั่นระริก เผลอปล่อยดาบหลุดจากมือ เสียงโลหะกระทบพื้นหินดังสะท้อนท่ามกลางความเงียบ "สกิล [ปรุงรสทำลายล้าง] ครับ" เรย์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย ยื่นจานข้าวผัดไปตรงหน้าเธอ "เชิญลิ้มลองความอร่อยที่จะเปลี่ยนโลกทัศน์ของอาจารย์ไปตลอดกาลครับ" เซร่าไม่รอช้า มือเรียวคว้าช้อนตักข้าวผัดเข้าปากทันทีโดยไม่สนศักดิ์ศรีของอาจารย์ผู้ทรงเกียรติ ทันทีที่เมล็ดข้าวสัมผัสกับปลายลิ้น รสชาติกลมกล่อม หอม มัน เค็ม และเผ็ดปลายลิ้นเล็กน้อยก็ระเบิดออกราวกับภูเขาไฟระเบิด พลังงานเวทมนตร์มหาศาลที่ถูกกักเก็บไว้ในวัตถุดิบระดับสูงไหลทะลักเข้าสู่เส้นเลือดฝอยของเซร่าอย่างรวดเร็ว อาการหิวโหยที่กัดกินวิญญาณเธอมานานนับปีมลายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความรู้สึกอิ่มเอมและพละกำลังที่พุ่งทะยานจนขีดจำกัดเดิมถูกทำลายลงอย่างง่ายดาย "อ... อร่อยอะไรเช่นนี้..." เซร่าครางออกมาเบาๆ ดวงตาฉ่ำน้ำด้วยความตื้นตัน ร่างกายของเธอกำลังสั่นเทาด้วยความสุขที่ไม่อาจหาคำใดมาเปรียบเปรย *[ติ๊ง! ยินดีด้วย! โฮสต์สามารถสยบ 'เซร่า' ฮันเตอร์ระดับ S สำเร็จด้วย 'ข้าวผัดไข่มังกรเพลิง'!]* *[ความพึงพอใจของลูกค้า: 100/100 (ระดับความอร่อยตำนาน)]* *[ได้รับฉายา: 'เชฟสะท้านดันเจี้ยน', ปลดล็อกร้านค้าลับขั้นที่ 2]* เรย์ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม การใช้พลังงานควบคุมความร้อนในเตาเวทมนตร์เมื่อครู่สูญเสียมานาไปไม่น้อย แต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นเกินคาดหมาย ทว่า ในจังหวะที่ทุกอย่างกำลังจะสงบลงและเซร่ากำลังเคลิบเคลิ้มกับรสชาติอาหาร พื้นดินเบื้องล่างกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเก่า รอยแยกขนาดใหญ่ออกมาพร้อมกับไอความร้อนมหาศาลและเสียงคำรามที่สั่นประสาท เสียงฝีเท้าอันหนักอึ้งดังก้องมาจากความมืดมิดของอุโมงค์ชั้นที่ 3 และที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ... สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีระบบแจ้งเตือนล่วงหน้า ดวงตาของเซร่าที่เพิ่งสงบลงกลับเบิกกว้างขึ้นด้วยความตื่นตระหนกอีกครั้งเมื่อมองไปที่ปากทางเข้าถ้ำ "แย่แล้ว... เจ้าเด็กโง่ รีบเก็บร้านของเจ้าซะ..." เซร่าตะโกนเสียงหลง คว้าแขนเรย์ไว้แน่น สีหน้าซีดเผือด "ไอ้ตัวที่อยู่หลังประตูบานนั้น... มันไม่ใช่แค่มอนสเตอร์ธรรมดา แต่มันคือผู้คุมกฎแห่งชั้นที่ 3 ที่พวกเราไม่มีทางเอาชนะได้!" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" เสมอมานะครับ