ระบบอัปเกรด: เตาเผาพลังงานวิญญาณ

"ถ้าท่านอาจารย์ยังใช้ไฟเวทมนตร์ระดับสูงมานาท่วมท้นย่างเนื้อหางูเกล็ดเหล็กกล้าแบบนั้นอีกรอบ ผมคงต้องขออนุญาตประกาศเจตนารมณ์ ณ ตรงนี้เลยนะครับว่า... เราจะไม่มีมื้อค่ำกินกันอีกตลอดชีพ" เสียงทอดถอนหายใจดังขึ้นพร้อมกับตะหลิวเหล็กกล้าในมือของเรย์ที่เคาะลงกับขอบกระทะหินลาวาเบาๆ สองครั้ง เป็นจังหวะจะโคน ท่ามกลางความมืดสลัวของดันเจี้ยนชั้นที่สี่ที่มีเพียงแสงเรืองรองสีฟ้าอมม่วงจากผลึกมานาบนผนังถ้ำเป็นเครื่องนำทาง เซร่าชะงักมือที่กำลังรวบรวมวงแหวนเวทมนตร์สีครามเข้ม หญิงสาวในชุดคลุมนักเวทสีดำสนิทขยับแว่นกรอบทองทรงรีขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาสสีแดงฉานกวาดมองค้อนใส่ชายหนุ่มผู้มีตำแหน่งเป็นทั้งเชฟและสหายร่วมรบอย่างไม่สบอารมณ์นัก ริมฝีปากบางเฉียบเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง ก่อนจะสะบัดมือเก็บออร่าเวทมนตร์อันทรงพลังที่เกือบจะแผดเผาวัตถุดิบราคาแพงจนกลายเป็นจุล "ก็คนมันหิวจนตาลาย นายก็รู้ว่าความสามารถ 'คำสาปกระเพาะโลกันตร์' ของฉันมันสูญเสียพลังงานเร็วแค่ไหนเวลาอยู่ในดันเจี้ยนระดับนี้นี่เรย์" เสียงหวานติดจะหงุดหงิดเอواตอบกลับมา เธอทรุดตัวลงนั่งบนลังไม้ลังหนึ่งอย่างหมดมาดอาจารย์สาวผู้ทรงเกียรติแห่งสถาบันฮันเตอร์ แขนเรียวเล็กกอดอกแน่น ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปยังชิ้นเนื้อสีดำสนิทที่เกือบจะไหม้เกรียมด้วยความเสียดาย เรย์ส่ายหน้าช้าๆ รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากอย่างนึกขัน เขาไม่ได้ต่อว่าอะไรรุนแรง เพราะตลอดสามวันที่ผ่านมา พวกเขาต้องฝ่าฟันฝูงมอนสเตอร์ระดับสูงมาด้วยกัน ความหิวโหยระดับวิกฤตของเซร่าคือตัวแปรสำคัญที่ทำให้เขาต้องงัดเอาทักษะการทำอาหารขั้นสูงสุดมาสยบความกระหายของอีกฝ่ายอยู่เสมอ โลกใบนี้โหดร้ายและตรงไปตรงมา ระบบ 'ผู้กล้าเลเวลอัปฮันเตอร์' ไม่ได้มอบพลังให้มนุษย์เติบโตจากการนั่งสมาธิหรือท่องคาถา แต่มันขับเคลื่อนด้วยการบริโภคและการดูดซับแก่นแท้ของมอนสเตอร์ที่ถูกแปรรูปเป็นอาหาร ยิ่งวัตถุดิบหายากและปรุงถูกวิธีมากเท่าไหร่ ค่าสถานะและทักษะพิเศษก็จะยิ่งก้าวกระโดดอย่างมหาศาล "เนื้อหูฉลามภูเขาไฟที่เพิ่งแล่เมื่อกี้ มีไขมันแทรกในสัดส่วนที่สมบูรณ์แบบถึงสิบสองต่อแปดสิบแปดเปอร์เซ็นต์นะครับ" เรย์เริ่มอธิบายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่จริงจัง ขณะที่มือคล่องแคล่วโรยเกลือสมุทรดันเจี้ยนที่ผ่านการคั่วไฟอ่อนๆ ลงบนเนื้อชิ้นใหม่ "ถ้าท่านใช้ไฟเวทมนตร์ความร้อนสูงเกินพันองศา โปรตีนจะหดตัวทันที น้ำหวานในเนื้อจะระเหยกลายเป็นไอในเสี้ยววินาที และสิ่งที่ท่านจะได้เคี้ยวก็จะไม่ต่างอะไรจากยางรถยนต์เก่าๆ ที่ไร้ซึ่งรสชาติ" เซร่ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เสียงท้องร้องโครกครากของเธอประท้วงออกมาเสียงดังสนั่นท่ามกลางความเงียบจนเจ้าตัวต้องแสร้งทำเป็นกระแอมไอแก้เก้อ ใบหน้าเนียนใสขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความอับอายเล็กน้อย "แล้ว... นายจะทำเมนูอะไรล่ะพ่อเชฟมือหนึ่ง" เธอถามเสียงอ่อยลงครึ่งหนึ่ง ยอมจำนนต่อกลิ่นหอมกรุ่นของเนยสมุนไพรที่เรย์กำลังละลายลงในกระทะ "เตี้ยมไว้แล้วครับ... 'สเต็กเนื้อหูฉลามภูเขาไฟราดซอสเกรวี่กระเทียมดำดาร์กเอลฟ์'" เรย์กล่าวชื่อเมนูด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่นัยน์ตากลับพราวระยับด้วยประกายแห่งความมั่นใจ มือขวาจับด้ามกระทะตวัดพลิกชิ้นเนื้ออย่างแม่นยำ เสียงน้ำมันเดือดปุดๆ ผสมผสานกับกลิ่นหอมของกระเทียมดำที่ถูกเคี่ยวจนหวานละมุนลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ ส่งผลให้ออร่าความหิวโหยรอบตัวของเซร่าแผ่ขยายออกจนบรรยากาศรอบข้างสั่นไหวเล็กน้อย ทว่า... ในวินาทีที่เรย์กำลังจะยกกระทะลงเพื่อจัดเสิร์ฟบนจานหินแกรนิต ระบบแจ้งเตือนที่เงียบงันมานานก็ส่งเสียงก้องกังวานขึ้นในโสตประสาทของเขาทันที *[ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขลับสมบูรณ์แบบ: สามารถควบคุมปฏิกิริยา Maillard ในสภาพแวดล้อมดันเจี้ยนระดับ 4 ได้อย่างไร้ที่ติ]* *[ประเมินผลงาน: ระดับความพึงพอใจของเป้าหมาย (เซร่า) เกิน 95% ก่อนการบริโภค]* *[ระบบกำลังดำเนินการอัปเกรดสถาปัตยกรรมร้านค้า...]* *[ท่านได้รับรางวัลความสำเร็จระดับพิเศษ: 'เตาเผาพลังงานวิญญาณ (Soul-Flame Forge)' - อุปกรณ์ทำอาหารระดับตำนานชิ้นแรกเข้าสู่ช่องเก็บของมิติ!] ดวงตาของเรย์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยโดยอัตโนมัติ การได้รับอุปกรณ์ทำอาหารระดับตำนานตั้งแต่ยังไม่ผ่านชั้นที่ห้าถือเป็นความผิดปกติของระบบอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่เขาจะทันได้ตรวจสอบรายละเอียดเพิ่มเติม พื้นถ้ำเบื้องล่างพวกเขาก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เศษฝุ่นและหินก้อนเล็กๆ ร่วงหล่นลงมาจากเพดานถ้ำราวกับมีบางสิ่งที่ใหญ่โตมหึมาเพิ่งจะตื่นจากการจำศีลอันยาวนาน เซร่าผุดลุกขึ้นยืนโดยอัตโนมัติ มือเรียวชักไม้เท้าเวทมนตร์คู่ออกมาตั้งรับ นัยน์ตาสสีแดงฉานจ้องมองไปยังความมืดมิดของอุโมงค์เบื้องหน้าด้วยความระแวดระวังขั้นสุด "เรย์..." เสียงของอาจารย์สาวสั่นพร่าเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะสัมผัสได้ถึงพลังงานมานาอันมหาศาลที่กำลังพุ่งตรงมายังจุดที่พวกเขากำลังตั้งเตาทำอาหาร "มีบางอย่างกำลังมา... และมันไม่ได้มาในฐานะมอนสเตอร์ทั่วไป" เรย์ไม่ได้ตอบคำถาม เขายังคงถือตะหลิวในมือขวาแน่น ขณะที่มือซ้ายกดเรียกหน้าต่างสถานะของ 'เตาเผาพลังงานวิญญาณ' ขึ้นมากลางอากาศอย่างรวดเร็ว รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะอันตรายถึงชีวิต แต่ในฐานะพ่อค้าอาหารและเชฟมือหนึ่ง... เขาไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่า กลิ่นอายของวัตถุดิบระดับพระกาฬที่กำลังพุ่งตรงเข้ามานั้น ช่างหอมหวนและน่าลิ้มลองเสียเหลือเกิน ทว่า ทันใดนั้นเอง แสงไฟสีฟ้าอมม่วงในอุโมงค์ก็ดับวูบลงพร้อมกันทั้งหมด ความมืดมิดสนิทกลืนกินทุกสิ่ง และเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเข้ามาใกล้ ก็ทำให้ทั้งคู่ต้องหยุดหายใจ... **โปรดติดตามตอนต่อไป** *(ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" เสมอมานะครับ)*