เมนูฉุกเฉินรับมือฝูงออร์ค

เสียงคำรามสะท้านสะเทือนเลื่อนลั่นดังมาจากโถงทางเดินหินแกรนิตเบื้องนอก แรงสั่นสะเทือนนั้นรุนแรงเสียจนเศษหินและฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน ราวกับว่าแผ่นดินกำลังจะแยกออกเป็นสองเสี่ยง กลิ่นอายของพลังเวทธาตุดินและกลิ่นคาวเลือดเข้มข้นลอยคละคลุ้งเข้ามาในห้องครัวชั่วคราว จนต่อมรับกลิ่นของมนุษย์แทบจะชาด้าน "เจ้าสัตว์เดรัจฉานตัวนี้... จมูกไวเสียยิ่งกว่าสุนัขล่าเนื้อของขุนนางชั้นสูงเสียอีก" เซร่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แววตาสีม่วงเข้มกลับเป็นประกายคมกราบ เธอกำไม้เท้าเวทมนตร์ในมือแน่นจนข้อต่อปลายนิ้วขึ้นสีขาว แม้พลังเวทระดับ S ของเธอจะถูกผนึกไว้บางส่วนจากคำสาปแห่งความหิวโหย แต่สัญชาตญาณการต่อสู้หาได้เสื่อมถอยลงไปแม้แต่น้อย ร่างเพรียวบางก้าวขึ้นมายืนขวางหน้าเตาไฟโดยอัตโนมัติ ราวกับต้องการปกป้องวัตถุดิบและพ่อค้าหนุ่มที่อยู่เบื้องหลัง เรย์ไม่ตอบคำถามนั้น ดวงตาคู่คมกวาดมองหน้าจอสีฟ้าโปร่งแสงที่เด้งขึ้นมาเตือนรัวยิบตรงหน้าด้วยความเร็วสูง สติปัญญาและการคำนวณระดับเชฟมืออาชีพและฮันเตอร์ผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชนทำงานอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักรกลความแม่นยำสูง [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: บอสลับแห่งชั้นที่ 14 'ราชันมังกรดินไร้พ่าย' ปรากฏตัวตามกลิ่นอาหาร!] [คำเตือน: เป้าหมายไม่ได้ต้องการแค่ขโมยวัตถุดิบ แต่มันต้องการ 'กิน' ทุกคนที่อยู่ในห้องนี้รวมถึงตัวผู้เล่นด้วย!] [สถานะปัจจุบัน: HP ของราชันมังกรดินไร้พ่าย = 100% (เกล็ดมังกรแกร่งกล้า ป้องกันการโจมตีทางกายภาพ 90% เวทมนตร์ธาตุดินไร้ผล)] "อาจารย์เซร่า ถอยหลังไปครึ่งก้าวครับ" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด มือขวากระชับตะหลิวเหล็กกล้าผสมคาร์บอนที่ผ่านการตีพิเศษ ขณะที่มือซ้ายหยิบขวดเครื่องเทศเวทมนตร์สูตรลับขึ้นมาเตรียมพร้อม "เจ้าจะทำบ้าอะไร? ขืนออกไปปะทะตรงๆ กับเกล็ดหนาเตอะของมัน ต่อให้เป็นเวทมนตร์บทใหญ่ของฉันในสภาพนี้ ก็เจาะเกราะมันได้ไม่ถึงสามส่วนหรอกนะ เรย์!" อาจารย์สาวขมวดคิ้วมุ่น ความกังวลฉายชัดผ่านน้ำเสียงที่มักจะเยือกเย็นอยู่เสมอ "ใครบอกว่าจะสู้ด้วยกำลังเล่าครับ?" เรย์มุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาเป็นประกายวิบวับอย่างคนกุมความลับสำคัญไว้ "มอนสเตอร์ระดับ SSS ที่หิวกระหายจนบุกมาถึงหน้าครัว... สิ่งเดียวในโลกที่จะสยบมันได้ ไม่ใช่คมดาบหรือเวทมนตร์ทำลายล้างหรอกครับ แต่มันคือ 'อาหาร' ต่างหาก" โครมมม! ประตูหินหนาหนักนับตันถูกกระแทกจนพังทลายเป็นเสี่ยงๆ ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ร่างมหึมาสีน้ำตาลเข้มเกือบเท่าภูเขาขนาดย่อมปรากฏขึ้น ดวงตาสีดั่งลาวาหลอมเหลวคู่นั้นจ้องมองตรงมาที่หม้อซุปเดือดปุดๆ บนเตาด้วยความกระหายใคร่รู้ น้ำลายเหนียวหนืดหยดลงบนพื้นหินจนเกิดเสียงกัดกร่อนควันโขมง มันคือ 'ราชันมังกรดินไร้พ่าย' มอนสเตอร์บรรพกาลที่เหล่านักผจญภัยระดับท็อปต่างหลีกหนี บรรยากาศในห้องครัวกดดันจนแทบหยุดหายใจ แรงกดดันระดับบอสลับแผ่ซ่านเสียดแทงผิวหนัง "มนุษย์จิ๋ว... ส่งอาหารกลิ่นหอมนั่นมาให้ข้า มิฉะนั้นพวกเจ้าทั้งหมดจะกลายเป็นปุ๋ยใต้กรงเล็บของข้า!" เสียงคำรามกึกก้องสะท้อนในหัวของทั้งสองคน เป็นการสื่อสารทางโทรจิตที่ทรงพลังและเต็มไปด้วยจิตสังหาร เรย์สูดหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นอายความกลัวไม่มีหลงเหลืออยู่ในแววตา เขาก้าวเท้าเดินออกไปข้างหน้าอย่างใจเย็น ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเซร่าที่เตรียมร่ายเวทป้องกันขั้นสูงสุดไว้แล้ว "ยินดีต้อนรับสู่ภัตตาคารชั่วคราวของผมครับ ท่านราชันมังกรดิน" เรย์โค้งตัวทำความความเคารพอย่างสุภาพ ราวกับกำลังต้อนรับแขกวีไอพีในภัตตาคารหรู "ถ้าท่านต้องการความอร่อยระดับตำนานเพื่อเติมเต็มกระเพาะที่ว่างเปล่า ผมเกรงว่าซุปธรรมดาคงจะไม่เพียงพอ... ขอเสนอเมนูพิเศษสำหรับแขกคนสำคัญ 'ข้าวผัดไข่เกล็ดมังกรสวรรค์' ครับ!" พริบตานั้น เรย์สะบัดมือเปิดใช้งานทักษะประจำตัว 'ปรุงรสทำลายล้าง' ข้าวสายพันธุ์พิเศษในดันเจี้ยนถูกโยนขึ้นสู่กลางอากาศ เมล็ดข้าวสีทองอร่ามกระทบกับความร้อนจากเปลวไฟเวทมนตร์ที่เรย์ควบคุมด้วยความแม่นยำระดับมิลลิเมตร ไข่ของราชินีพญาอินทรีถูกตีผสมกับสมุนไพรดับกลิ่นคาวและเพิ่มความหอมหวานอย่างลงตัว กลิ่นหอมหวนอันทรงพลังระเบิดตัวออกราวกับคลื่นกระแทกทางรสชาติ ทะลทะลวงผ่านเกราะป้องกันอันแข็งแกร่งของราชันมังกรดิน ตรงเข้าสู่โสตประสาทการรับรู้ของมันในทันที ราชันมังกรดินที่กำลังจะอ้าปากพ่นไฟใส่ ต้องชะงักกึก ดวงตาสีดั่งลาวาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึง กลิ่นหอมนี้... มันไม่ใช่แค่กลิ่นอาหารธรรมดา แต่มันคือการผสมผสานของสารอาหารและพลังงานเวทบริสุทธิ์ที่ร่างกายระดับบอสกำลังโหยหามานานแสนนาน [ระบบแจ้งเตือน: 'ราชันมังกรดินไร้พ่าย' ได้รับผลกระทบจากทักษะ 'ปรุงรสทำลายล้าง'!] [ความเกลียดชังลดลง 50% / สถานะเปลี่ยนจาก 'ศัตรูผู้หมายเอาชีวิต' เป็น 'ลูกค้าผู้หิวกระหาย'] เซร่าอ้าปากค้างเล็กน้อย เธอมองดูภาพตรงหน้าด้วยความเหลือเชื่อ มอนสเตอร์ระดับ SSS ที่ขึ้นชื่อว่าดุร้ายและไม่มีวันเจรจา กลับกำลังน้ำลายสอและยืนนิ่งสนิทราวกับเด็กน้อยรอรับขนมจากเชฟ เรย์ตักข้าวผัดร้อนๆ ใส่จานกระเบื้องเคลือบอย่างประณีต กลิ่นควันจางๆ ลอยขึ้นมาพร้อมกับประกายแสงสีทองอร่าม เขาเดินเข้าไปใกล้ร่างมหึมานั้นอย่างไม่เกรงกลัว วางจานข้าวผัดลงบนพื้นหินเบื้องหน้าราชันมังกรดินอย่างนิ่มนวล "เชิญลิ้มลองได้เลยครับ หวังว่าจะถูกปากท่านนะ" เรย์แย้มยิ้มอย่างเป็นมิตร ราชันมังกรดินก้มลงมองจานอาหารตรงหน้า มันใช้จมูกดมฟุดฟิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตวัดลิ้นกวาดข้าวผัดเข้าปากไปในคำเดียว ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วบริเวณชั่วอึดใจ... ก่อนที่ดวงตาสีดั่งลาวาของบอสใหญ่จะเปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมาอย่างฉับพลัน! [ระบบแจ้งเตือนพิเศษ: 'ราชันมังกรดินไร้พ่าย' พึงพอใจในอาหารระดับสูงสุด!] [ความสัมพันธ์เปลี่ยนเป็น: 'พันธมิตรชั่วคราว' / ปลดล็อกเงื่อนไขลับ: การยอมรับจากเจ้าแห่งชั้นที่ 14] ร่างมหึมาของราชันมังกรดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย ก่อนที่มันจะพ่นลมหายใจอุ่นๆ ออกมาจากรูจมูก และก้มหัวลงให้อย่างยอมจำนน ท่ามกลางความโล่งใจและทึ่งปนระคนกันของเซร่า แต่ทว่า... ในวินาทีที่ทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายไปในทิศทางที่ดีนั้นเอง พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขากลับยุบตัวลงอย่างกะทันหัน เสียงกรีดร้องของระบบเตือนภัยดังลั่นหวีดหูยิ่งกว่าครั้งไหนๆ จนหน้าจอเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน [คำเตือนระดับวิกฤตสูงสุด: ตรวจพบรอยแยกมิติปริศนาใต้ชั้นที่ 14!] [สิ่งแปลกปลอมนอกเหนือจากระบบดันเจี้ยนกำลังแทรกซึมเข้ามา... และเป้าหมายของมันคือ 'วัตถุดิบทั้งหมด' ในตัวของผู้เล่น!] เงาดำสนิทขนาดมหึมาพุ่งทะยานขึ้นมาจากรอยแยกมิติเบื้องล่าง มันไม่ใช่ทั้งมอนสเตอร์และสัตว์อสูร แต่เป็นกรงเล็บแห่งความว่างเปล่าที่คว้าหมบลงมาที่ร่างของเซร่าและจานอาหารในมือเรย์ในพริบตา! "ระวังตัวด้วยครับ!" เรย์อุทานเสียงหลง พลางคว้าแขนของอาจารย์สาวแล้วกระชากหลบอย่างเฉียดฉิว ก่อนที่ทั้งสองจะทันได้ตั้งตัว เสียงทุ้มต่ำอันเย็นเยียบราวกับมาจากขุมนรก ก็กระซิบแผ่วเบาอยู่ข้างหูของเรย์... เป็นเสียงที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้ยิน ณ ที่แห่งนี้ *** *ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" มาโดยตลอดนะครับ!*