การสำรวจชั้นที่ 10

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งผสมกับกลิ่นอับชื้นของหินผาโบราณในชั้นที่แปด ทำให้เซร่าต้องขมวดคิ้วแน่นจนรอยย่นปรากฏระหว่างคิ้วเรียวสวย อาจารย์สาวแห่งสถาบันฮันเตอร์ผู้ถือครองพลังเวทมนตร์ระดับ S สะบัดปลายไม้เท้าในมือขวาเบาๆ เกิดประกายไฟสีฟ้าครามวับแวมส่องนำทางความมืดมิด ทว่าสายตาของเธอกลับไม่ได้มองไปยังเงาดำมหึมาที่กำลังย่างสามขุมเข้ามาใกล้ แต่กลับจ้องมองไปยังแผ่นหลังของชายหนุ่มที่ยืนขวางอยู่เบื้องหน้าอย่างใจเย็น "เรย์... เจ้าเงาดำเมื่อครู่นี้ไม่ใช่แค่มอนสเตอร์แรงก์ A ธรรมดา แรงกดดันวิญญาณระดับนี้มันเทียบเท่ากับผู้พิทักษ์เขตแดนชั้นลึก ขืนเจ้ายังมัวแต่คิดเรื่องตั้งเตาปิ้งย่างในสถานการณ์แบบนี้ มีหวังพวกเราได้กลายเป็นวัตถุดิบเสียเองแน่" เสียงหวานติดจะหงุดหงิดเอ่ยขึ้น พร้อมกับเสียงท้องร้องโครกครากว่าจะห้ามไม่ไหว ความหิวโหยจากคำสาปประจำตัวกำเริบขึ้นอีกครั้งในยามที่อะดรีนาลีนหลั่ง เรย์ไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง เขาเพียงแค่ยกมือซ้ายขึ้นปัดฝุ่นละอองที่เกาะอยู่บนผ้ากันเปื้อนสีขาวสะอาด ซึ่งตัดกับบรรยากาศอันน่าสยดสยองรอบตัวอย่างสิ้นเชิง มือขวาของอดีตเชฟเลเวล MAX ถือกระทะเหล็กกล้าเคลือบด้วยเวทมนตร์โบราณที่สะท้อนแสงไฟสีฟ้าจากไม้เท้าของเซร่า ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกๆ วิเคราะห์องค์ประกอบของอากาศรอบตัวด้วยสัญชาตญาณนักปรุงอาหาร "อาจารย์ครับ ความกลัวเกิดจากการที่กระเพาะอาหารว่างเปล่า มอนสเตอร์ตัวใหญ่แค่ไหน สุดท้ายก็หนีไม่พ้นการเป็นโปรตีนและไขมันที่ต้องผ่านความร้อนอยู่ดี" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความมั่นใจที่น่าหมั่นไส้ "อีกอย่าง... พื้นที่ตรงนี้ลมสงบเกินไป เหมาะกับการจุดเตาถ่านไร้ควันพอดี" *โครม!* เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับแผ่นดินแยกกระแทกเข้ากับพื้นหินจนเศษหินกระเด็นว่อน เงาดำทมิฬขนาดมหึมาสูงร่วมสี่เมตร รูปร่างคล้ายอสูรกายผสมระหว่างกอริลลาคลั่งและหมาป่าโบราณ ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองสิ่งมีชีวิตสองตัวที่บังجอาจรุกรานอาณาเขตของมัน มันคือ 'เบฮีมอธแห่งความมืด' มอนสเตอร์ระดับบอสย่อยที่ขึ้นชื่อเรื่องเกราะหนังหนาเตอะและพละกำลังทำลายล้างสูง ทว่าในสายตาของเรย์ หน้าต่างสถานะสีทองโปร่งใสกลับลอยเด่นขึ้นมาทันทีที่เขากวาดสายตามอง [ ตรวจพบวัตถุดิบระดับพรีเมียม: เนื้อสันนอกเบฮีมอธแห่งความมืด (Dark Behemoth Sirloin) ] - คุณลักษณะเฉพาะ: ไขมันแทรกหนาแน่น เนื้อแน่นแต่มีความนุ่มลึกหากผ่านการหมักด้วยสมุนไพรดันเจี้ยน - คำแนะนำจากระบบ: เหมาะสำหรับการย่างบนเตาถ่านความร้อนสูงเพื่อดึงความหวานของไขมันออกมา ตัดเลี่ยนด้วยซอสสูตรพิเศษ "โอ้โห ไขมันแทรกสวยงามระดับ A5 ชัดๆ..." เรย์พึมพำเบาๆ ดวงตาเป็นประกายวาวโรจน์ด้วยจิตวิญญาณของเชฟมืออาชีพที่ลุกโชนยิ่งกว่าเปลวไฟ เซร่าอ้าปากค้างเล็กน้อย เธอเตรียมร่ายเวทมนตร์บทใหญ่อย่าง 'หัตถ์เพลิงทลายสวรรค์' เพื่อรับมือกับการพุ่งชนของเจ้าอสูรกาย แต่กลับต้องชะงักเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินถือกระทะพุ่งสวนทางกับพายุลมที่เกิดจากการคำรามของเบฮีมอธเสียอย่างนั้น "นี่เจ้าสติหลุดไปแล้วหรือไงเรย์!" เซร่ากรีดร้องด้วยความตกใจ "ผมมีสติครบถ้วนดีครับอาจารย์..." เรย์เอ่ยตอบพร้อมกับดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ทักษะเฉพาะตัว 'การกระจายกลิ่นหอมปรุงรส (Aroma Diffusion)' ถูกปลดปล่อยออกมา กลิ่นหอมหวานของเนยกระเทียมผสมผสานกับพริกไทยดำคั่วบดละเอียดกระจายตัวพุ่งเข้าใส่จมูกอันอ่อนไหวของเบฮีมอธทันที มอนสเตอร์ยักษ์ที่กำลังจะตะปบกรงเล็บอันแหลมคมลงมา ชะงักกึกทันที! จมูกของมันกระดิกฟุตฟิต ดวงตาสีแดงฉานที่เต็มไปด้วยความกระหายเลือดเริ่มฉายแววสับสน สมองอันน้อยนิดของมันประมวลผลไม่ทันระหว่างสัญชาตญาณการฆ่ากับกลิ่นหอมเย้ายวนใจที่กระตุ้นต่อมน้ำลายอย่างรุนแรง นี่คือกลยุทธ์สภานการณ์เฉพาะหน้าของเรย์—การเปลี่ยนสนามรบให้กลายเป็นห้องครัวเคลื่อนที่! "เอาล่ะครับอาจารย์ ช่วยเปิดทางให้ผมไปตั้งร้านที่ 'ชั้นที่ 10' ลึกกว่านี้หน่อยครับ ตรงนี้ลมแรงเกินไป เดี๋ยวไฟมอด" เรย์หันมาส่งยิ้มพราวเสน่ห์ให้เซร่าที่ยืนอึ้งค้างกลางอากาศ "หา? ชั้นที่ 10? เจ้าบ้าไปแล้วหรือ! ดันเจี้ยนชั้นที่ 10 เป็นเขตแดนต้องห้ามที่ไม่มีฮันเตอร์คนไหนเคยรอดชีวิตกลับมาเล่าขานนะ!" เซร่าตวาดเสียงหลง พลางคว้าชายเสื้อคลุมของเรย์ไว้แน่น "ความเสี่ยงสูง ผลตอบแทนก็สูงตามครับ... อีกอย่าง เนื้อของมอนสเตอร์ในชั้นที่ 10 น่าจะไขมันน้อยกว่าและมีความกรุบกรอบมากกว่านี้ เหมาะกับการทำเมนูต้อนรับแขกพิเศษอย่างอาจารย์พอดี" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ก่อนจะใช้ด้ามกระทะเคาะเบาๆ ที่จมูกของเบฮีมอธที่กำลังเคลิบเคลิ้มกับกลิ่นอาหาร จนเจ้าอสูรกายยักษ์สะดุ้งโหยงและวิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงกลับเข้าไปในอุโมงค์ลึกมุ่งตรงสู่ชั้นที่ 10 ราวกับสุนัขเชื่องๆ ตัวหนึ่ง เซร่ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอไม่รู้ว่าควรจะด่าความบ้าบิ่นของเขา หรือควรจะชื่นชมไหวพริบประหลาดนี่ดี ทว่าในวินาทีที่เธอกำลังจะเอ่ยปากต่อว่า แรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ก็พุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นเบื้องล่าง พื้นหินใต้ฝ่าเท้าแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังก้องกังวานราวกับเสียงคำรามจากขุมนรก เสียงแจ้งเตือนระบบสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นตรงหน้าของเรย์และเซร่าพร้อมกัน [ ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการตื่น ฯ ของ 'ราชันมังกรโบราณ (Ancient Dragon King)' ณ ใจกลางดันเจี้ยนชั้นที่ 10 ] [ เงื่อนไขการปลดล็อกพื้นที่ใหม่สำเร็จ: ยินดีต้อนรับเชฟเข้าสู่เขตแดนสุดท้าย ] [ เสียงฝีเท้าของสิ่งที่ไม่ควรมีตัวตนในโลกนี้... กำลังก้าวขึ้นมาจากบันไดศิลาเบื้องล่าง ] เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าจางหายไป เหลือเพียงแววตาคมกริบที่สะท้อนแสงสีแดงของระบบ เขาหันไปมองเซร่าที่ใบซีดเผือดด้วยความตื่นตระหนก ก่อนจะยกกระทะเหล็กขึ้นตั้งรับ พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "ดูท่าทาง... วัตถุดิบหลักของมื้อนี้ จะเดินมาเสิร์ฟถึงที่โดยไม่ต้องรอให้เราไปหาแล้วล่ะครับอาจารย์" ด้วยความขอบคุณจากใจจริง -- พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน