หมากเกมแรกเริ่ม

แสงไฟจากหน้าจอสมาร์ทโฟนสาดกระทบใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยร่องรอยความเหนื่อยล้า ธราธรจ้องมองตัวเลขในรายงานทางการเงินด้วยสายตาที่พร่ามัว ตัวเลขสีแดงฉานเหล่านั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่ความเสียหายทางธุรกิจ แต่มันคือสัญญาณเตือนภัยที่กำลังกรีดร้องว่า อาณาจักรที่เขาทุ่มเทสร้างมาทั้งชีวิตกำลังจะพังทลายลงในชั่วข้ามคืน เสียงแจ้งเตือนข้อความแชทดังขึ้นติดต่อกันไม่ขาดสายจนเครื่องสั่นสะเทือนบนโต๊ะทำงานหรูหรา "บอสครับ... ตอนนี้ข่าวลือเรื่องสภาพคล่องของบริษัทเราหลุดไปถึงมือสำนักข่าวเศรษฐกิจแล้วครับ" เสียงปลายสายของเลขานุการหนุ่มละล่ำละลักด้วยความตื่นตระหนก "พวกเขากำลังเล่นข่าวเรื่องวงเงินกู้ที่ถูกระงับ และ... และมีข้อมูลภายในเรื่องโครงการก่อสร้างที่กำลังประสบปัญหาถูกนำไปโพสต์ประจานในเพจโซเชียลมีเดียยอดฮิตแล้วครับ!" ธราธรกำโทรศัพท์ในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขึ้นสีขาว ข้อมูลโครงการก่อสร้างเหล่านั้นเป็นความลับระดับองค์กร คนที่มีสิทธิ์เข้าถึงมีเพียงไม่กี่คน และหนึ่งในนั้นคือผู้บริหารระดับสูงที่เพิ่งเข้ามามีบทบาทสำคัญ... เมธินี เขากวาดสายตามองไปรอบห้องทำงานที่เงียบงัน ก่อนจะนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อไม่กี่วันก่อน รินรดา อดีตภรรยาผู้เคยเงียบขรึมและยอมก้มหัวให้เขามาตลอด กลับยืนหยัดต่อหน้าเขาด้วยแววตาที่เยือกเย็นดั่งน้ำแข็ง สายตาคู่นั้นไม่มีความโกรธเกลียดหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความว่างเปล่าที่น่าสะพรึงกลัว และคำพูดเตือนสติที่ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท *‘สิ่งที่ฉันทำ... มันเทียบไม่ได้เลยกับครึ่งหนึ่งของความเจ็บปวดที่คุณเคยมอบให้หรอกนะธราธร’* ในขณะเดียวกัน ที่มุมหนึ่งของร้านกาแฟกึ่งห้องสมุดเงียบสงบ รินรดากำลังจิบชาอุ่นๆ พร้อมกับทอดสายตามองหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงกราฟฟิกยอดการเข้าชมและแชร์ข่าวสารที่เธอเพิ่ง "ส่งต่อ" ให้กับสำนักข่าวอิสระ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความสุขสำราญ แต่เป็นความงดงามของการเก็บเกี่ยวผลผลิตจากเมล็ดพันธุ์แห่งความแค้นที่เธอฟูมฟักมาอย่างยาวนาน ไม่มีเสียงเอะอะโวยวาย ไม่มีคราบน้ำตา มีเพียงมันสมองที่เฉียบคมและแผนการที่วางไว้เป็นขั้นเป็นตอน โทรศัพท์มือถือของรินรดาแผדเสียงเตือน สายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกที่ไม่ปรากฏชื่อบนหน้าจอ เธอปล่อยให้มันดังอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกดรับด้วยน้ำพักน้ำแรงที่นิ่งสงบ "คุณทำแบบนี้ทำไม..." เสียงทุ้มต่ำที่ลอดผ่านลำโพงสั่นเครือด้วยความโกรธและสับสน ธราธรพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้หลุดอาการลนลาน "คุณต้องการอะไรกันแน่รินรดา ส่งข่าวพวกนั้นให้สื่อทำไม คุณกำลังจะทำลายทุกอย่างที่ผมสร้างมานะ!" รินรดานิ่งเงียบไปชั่วขณะ ปล่อยให้ความเงียบงันทำหน้าที่บีบคั้นหัวใจคนฟัง เธอค่อยๆ วางถ้วยแบล็กทีลงบนจานรองอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เฉียบคมราวน้ำแข็งขั้วโลก "สิ่งที่ฉันทำ... เป็นเพียงแค่การคืนกำไรให้คุณต่างหากล่ะคะ... อ้อ ขอโทษทีค่ะ ฉันหมายถึง 'คุณธราธร'" รินรดาจงใจเปลี่ยนสรรพนามเพื่อสร้างกำแพงกั้นความสัมพันธ์ที่เคยผูกพัน "ในเมื่อคุณเป็นคนเลือกเองที่จะหยิบยื่นความพังพินาศให้กับชีวิตคู่ของเราก่อน ทำไมเวลาที่มันย้อนกลับมาหาคุณ คุณถึงต้องทำท่าทางเหมือนรับมันไม่ไหวด้วยล่ะคะ?" "ริน... เราคุยกันได้นะ ขอร้องล่ะ หยุดเรื่องพวกนี้เถอะ ผมรู้ว่าผมผิด ผมยอมรับทุกอย่างแล้ว เรามาเริ่มต้น..." "หยุดพูดคำว่าเริ่มต้นเถอะค่ะ มันน่าสมเพชเกินไป" รินรดาตัดบทด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น "ความพินาศของบริษัทคุณเป็นแค่หมากตัวแรกในกระดานเท่านั้น ธราธร... เตรียมตัวรับมือกับตาเดินต่อไปให้ดีก็แล้วกัน เพราะความจริงทั้งหมดที่คุณพยายามซ่อนไว้ มันกำลังจะถูกขุดคุ้ยขึ้นมาประจานต่อหน้าทุกคน" เธอกดตัดสายทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เขาได้แก้ตัวอีกต่อไป รินรดาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ปิดหน้าจอแท็บเล็ตลงแล้วหันไปมองทัศนียภาพนอกหน้าต่าง เมืองใหญ่ที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายเบื้องล่างดูช่างเล็กจิ๋วเหลือเกินเมื่อมองจากมุมนี้ ทว่า ในขณะที่เกมการแก้แค้นกำลังดำเนินไปตามแผนที่วางไว้ ปัจจัยภายนอกที่อยู่นอกเหนือการควบคุมก็เริ่มเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เธอทุกที ณ คอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง เมธินีที่กำลังตกเป็นจำเลยสังคมจากข่าวฉาวเรื่องการทุจริตในบริษัทของธราธร กำลังนั่งสั่นเทาด้วยความเคียดแค้น เอกสารหลักฐานทางการเงินทั้งหมดที่หลุดรั่วออกไป ไม่ใช่ฝีมือของสื่อมวลชนที่เก่งกาจมาจากไหน แต่รอยนิ้วมือดิจิทัลทั้งหมดชี้ตรงไปยังบุคคลที่ทุกคนมองข้าม... อดีตภรรยาผู้เงียบงันคนนั้น เมธินีกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ดวงตาคู่วาวโรจน์ด้วยความอาฆาตมาดร้าย ในเมื่อธราธรไม่สามารถปกป้องเธอได้ และรินรดากำลังจะแย่งทุกอย่างไปจากเธอ ทางรอดเดียวที่มีคือการทำลายตัวการเบื้องหลังทั้งหมดให้สิ้นซาก หน้าจอคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงานของเมธินีปรากฏภาพถ่ายชุดหนึ่ง ภาพของเด็กชายตัวน้อยวัยอนุบาลที่กำลังเดินอยู่เคียงข้างรินรดา หน้าตาของเด็กชายคนนั้นถอดแบบมาจากธราธรราวกับพิมพ์เดียวกัน และนั่นคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะพลิกเกมกระดานนี้ทั้งหมด ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านรอยร้าวนี้ไปด้วยกันนะครับ