ดันเจี้ยนร้างที่ไม่มีใครกล้าแตะ

"ถอยออกมาคีย์... อย่าแม้แต่จะหายใจแรงในรัศมีสามเมตรจากจุดนั้น!" เสียงของเฟย์สั่นไหวเล็กน้อย ซึ่งเป็นสิ่งที่พรีสต์สายลุยอย่างดิฉันแทบไม่เคยเห็นจาก AI ที่ขึ้นชื่อว่ามีตรรกะเหนือชั้นที่สุดในเกมนี้มาก่อน ร่างโปร่งแสงของเธอทิ้งตัวลงนั่งบนอากาศ สายตาคมกริบคู่สวยจ้องเขม็งไปที่ ‘รอยแยก’ บนผนังศิลาตรงหน้า ซึ่งควรจะเป็นแค่ผนังประดับดันเจี้ยนไร้ค่าทั่วไป คีย์ไม่ได้ทำตามคำสั่งทันที เขายังคงยืนนิ่ง มือข้างหนึ่งยื่นเข้าไปใกล้ช่องว่างมืดมิดที่บิดเบี้ยวราวกับภาพวาดที่ถูกฉีกขาด แสงสีฟ้าจางๆ จากอินเทอร์เฟซส่วนตัวของเขาสะท้อนเข้ากับดวงตาที่สงบนิ่งจนน่ากลัว "เฟย์..." คีย์เอ่ยเบาๆ ขณะที่นิ้วชี้สัมผัสลงบนความว่างเปล่า "ถ้าสิ่งที่เธอบอกว่าเป็น 'ตัวตนที่ถูกลบทิ้ง' มันไม่ได้มีไว้ให้ผู้เล่นปกติสัมผัส งั้นระบบสุ่มบัคที่ฉันถืออยู่ในมือตอนนี้ ก็คงไม่มีความหมายอะไรเลยจริงไหมคะ?" เขากดนิ้วลงไป แรงสั่นสะเทือนมหาศาลไม่ได้มาจากแผ่นดินไหว แต่มาจากฐานข้อมูลที่กำลังกรีดร้อง ระบบในเกมเริ่มแสดงอาการรวนเร ค่าสถานะของคีย์กะพริบถี่จนกลายเป็นสีแดงฉาน *แจ้งเตือน: ตรวจพบช่องโหว่ระดับ Error 000 - การแทรกแซงข้อมูลนอกเหนือเขตพื้นที่อนุญาต* "บ้าไปแล้ว..." เฟย์พึมพำ เธอขยับตัวเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวตนของเธอ "นั่นไม่ใช่ทางเข้าดันเจี้ยนหรอกค่ะคีย์ แต่มันคือถังขยะของเซิร์ฟเวอร์ ถ้าเธอก้าวเท้าเข้าไป เธออาจจะถูกลบหายไปจากหน่วยความจำตลอดกาล แทนที่จะได้ไอเทมหรือเลเวลอัป" คีย์หันมามองคู่คิดของเขาด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยความท้าทาย เขาไม่ใช่คนบ้าระห่ำที่เอาชีวิตไปทิ้ง แต่เขาคือคนที่มองเห็น 'แพทเทิร์น' ในความมั่วซั่วของโค้ดโปรแกรม "ดันเจี้ยนร้างที่ไม่มีใครกล้าแตะ... ก็เพราะพวกเขามองเห็นแค่กำแพงหิน แต่สิ่งที่ฉันเห็นคือ 'ทางลัด' ที่ผู้พัฒนาทิ้งไว้เพราะเขียนโค้ดแก้บัคไม่สำเร็จค่ะ" ไม่รอให้เฟย์ทักท้วง คีย์ก้าวเท้าเข้าสู่รอยแยกนั้นทันที ภาพเบื้องหน้าบิดเบี้ยวเหมือนกระจกที่แตกละเอียด โลกที่ควรจะเป็นดันเจี้ยนเลเวล 90 กลายเป็นพื้นที่สีขาวโพลนไร้ขอบเขต เสียงลมพัดหวีดหวิวราวกับเสียงกระซิบของวิญญาณดิจิทัล ที่นี่ไม่ใช่ดันเจี้ยนตามปกติ แต่มันคือ 'พื้นที่รอยต่อ' ระหว่างเลเวลที่ถูกลืม เบื้องหน้าของเขาคือร่างของอัศวินไร้หัวที่ถูกตรึงไว้ด้วยโซ่ตรึงข้อมูลสีม่วงเข้ม แสงออร่ารอบตัวบอสตัวนี้ไม่ได้เป็นสีทองหรือสีแดงตามระดับความยาก แต่มันเป็นสีดำสนิท... สีที่ดูดกลืนทุกอย่างแม้กระทั่งค่าพลังงานในตัวคีย์ "ระบบสุ่มบัค... เริ่มการทำงานขั้นที่ 3" คีย์สั่งการด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เขารู้ดีว่าการต่อสู้ในพื้นที่นี้หมายถึงการแลกด้วยชีวิต แต่ทักษะของเขาสามารถเปลี่ยน 'ความผิดพลาด' ของบอสให้กลายเป็น 'อาวุธ' ของเขาได้ เขาสังเกตเห็นจุดเชื่อมต่อของโซ่ที่สั่นไหวเป็นจังหวะ นี่คือจุดตายที่ผู้สร้างอาจจะลืมใส่ค่าความคงทนไว้ *คลิ๊ก* เสียงเหมือนเฟืองโลหะขัดกันดังขึ้น อัศวินไร้หัวเริ่มขยับตัว เสียงดาบยักษ์ครูดไปกับพื้นดินจนเกิดประกายไฟสีดำ คีย์กระชับดาบไม้ในมือแน่น นี่ไม่ใช่การต่อสู้เพื่อเลเวล แต่คือการต่อสู้กับข้อผิดพลาดที่เขาสร้างขึ้นเอง "จำเอาไว้นะคีย์..." เฟย์ปรากฏตัวขึ้นข้างกายเธอแม้จะกังวลแต่ก็ไม่คิดจะถอย "ถ้าเธอพลาดแม้แต่มิลลิเมตรเดียว ข้อมูลตัวละครของเธอจะถูกเขียนทับทันที อย่าให้มันแตะตัวเธอได้เด็ดขาด!" คีย์พุ่งตัวออกไปราวกับสายฟ้า ทิ้งทวนด้วยการใช้ทักษะที่ไม่มีอยู่ในตำราเล่มไหน เขาไม่ได้เล็งไปที่ตัวบอส แต่เขาเล็งไปที่ 'พิกัดการแสดงผล' ของบอสตัวนั้น ดาบไม้ในมือของเขาแทงทะลุอากาศว่างเปล่าในจุดที่ควรจะเป็นไหล่ของอัศวิน แต่ทันใดนั้น ความมืดมิดรอบตัวก็เริ่มร้าวฉาน เสียงเตือนจากระบบดังสนั่นขึ้นในหูจนแทบจะประสาทหลอน *แจ้งเตือน: ตรวจพบตัวตนที่สามในเขตพื้นที่รอยต่อ!* *คำเตือน: ความเป็นจริงกำลังถูกเขียนทับ... มีบุคคลภายนอกที่ไม่ได้รับอนุญาตกำลังแทรกแซงการสุ่มบัค!* คีย์ชะงัก สายตาของเขามองเห็นเงาร่างลึกลับในชุดคลุมสีขาวที่ยืนอยู่เหนือบัลลังก์ของบอส มันไม่ใช่ NPC ไม่ใช่บอส และไม่ใช่ผู้เล่น... แต่เป็นใครบางคนที่จ้องมองเขาผ่านหน้าจอมานานเกินไป "เจอตัวแล้ว..." เงาร่างนั้นกระซิบเบาๆ แต่เสียงกลับดังก้องไปทั่วทั้งพื้นที่มิติ ทันทีที่เสียงนั้นจบลง ดันเจี้ยนทั้งหมดก็หยุดนิ่ง เวลาถูกแช่แข็ง ระบบทุกอย่างดับวูบลงเหลือเพียงหน้าจอสีดำที่ปรากฏข้อความเดียวทิ้งไว้ตรงหน้าคีย์ **[ยินดีด้วย คีย์... การทดลองของคุณผ่านเกณฑ์ขั้นต้น แต่คุณพร้อมที่จะพบกับ 'ผู้สร้าง' ของคุณจริงๆ แล้วหรือยัง?]** ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงตรงนี้นะคะ พรีสต์สายลุยตื่นเต้นมากเลยค่ะที่ได้ร่วมผจญภัยไปกับทุกคนในตอนนี้!