แผนซ้อนแผนของกิลด์ใหญ่

"พวกเขาคิดว่าการกักกันข้อมูลระดับสูงจะขังฉันไว้ได้ตลอดไปอย่างนั้นหรือคะ คีย์?" เสียงหวานใสที่เจือไปด้วยความขบขันดังขึ้นในความมืดมิดของห้วงมิติที่เต็มไปด้วยเศษเสี้ยวโค้ดสีฟ้าคราม เฟย์ยืนกอดอกพิงกำแพงข้อมูลที่กำลังสั่นไหว ดวงตาคู่สวยของเธอพราวระยับด้วยประกายความท้าทาย แม้ว่ารอบตัวพวกเราในตอนนี้จะเต็มไปด้วยอุปสรรคและระบบรักษาความปลอดภัยที่ถูกยกระดับขึ้นถึงขีดสุดก็ตาม ฉัน—อดีตโปรเพลเยอร์ที่ถูกทรยศอย่างคีย์—ทำเพียงแค่ยกยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก สายตาคมกริบกวาดมองหน้าต่างอินเทอร์เฟซสีแดงฉานที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ หน้าจอพวกนั้นกำลังกระพริบเตือนด้วยตัวเลขถอยหลังที่ลดลงอย่างรวดเร็ว [แจ้งเตือนระบบ: NPC 'เฟย์' ถูกย้ายไปที่ส่วนกักกันข้อมูลระดับสูงเนื่องจากความผิดปกติรุนแรง...] [ภารกิจหลัก: ช่วยเหลือเฟย์ ได้รับการอัปเดตเป็นระดับ SSS: 'บุกชิงตัวจากคุกนิรันดร์'] [คำเตือน: คุณเหลือเวลาเพียง 300 วินาที ก่อนที่โลกใบนี้จะถูกรีเซ็ตใหม่ทั้งหมด!] สามร้อยวินาที... หรือก็คือห้านาทีถ้วน เป็นเวลาที่สั้นเสียจนคนธรรมดาคงสติหลุดไปแล้ว แต่สำหรับคนที่มองทะลุช่องโหว่ของระบบได้อย่างฉัน ระยะเวลานี้มากพอที่จะพลิกกระดานให้กิลด์ใหญ่อย่าง 'ดรากอนบลัด' ต้องกลายเป็นฝ่ายกุมขมับเลยทีเดียว พรีสต์สายลุยคนนี้ไม่เคยชอบเล่นตามกติกางี่เง่าที่ผู้พัฒนาเกมขีดเส้นเอาไว้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วนะคะ "พวกมันไม่ได้กักกันคุณไว้เพื่อความปลอดภัยของระบบหรอกค่ะเฟย์..." ฉันเอ่ยตอบเสียงเรียบ นัยน์ตาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อปลายนิ้วเรียวแตะลงบนอากาศเพื่อเรียกหน้าต่างคำสั่งลับที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นข้อมูลระดับรากเหง้า "แต่พวกมันกำลังพยายามดึงข้อมูลจิตสำนึกของคุณออกไปเพื่อใช้เป็นกุญแจเปิดประตูห้องนิรต่างหาก... น่าเสียดายจังนะคะ ที่แผนการตื้นเขินแบบนั้นมันช่างดูน่าสมเพชในสายตาฉันเสียเหลือเกิน" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากสกิลเฉพาะตัว 'สุ่มบัคขั้นเทพ' ดังขึ้นในหัว ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก หน้าต่างสล็อตสีทองอร่ามก็หมุนวนด้วยความเร็วสูงก่อนจะหยุดลงอย่างแม่นยำ [ยินดีด้วย! คุณได้รับไอเทِمพิเศษระดับซูเปอร์เรด 'ค้อนแยกมิติ (รุ่นต้นแบบที่ถูกลบออกจากเกม)' 1 ชิ้น!] [คุณสมบัติ: เพิกเฉยต่อกฎเกณฑ์ของพื้นที่กักกันทั้งหมด เป็นเวลา 60 วินาที] ฉันหลุดหัวเราะเบาๆ ออกมาในลำคอ ช่างเป็นบัคที่ประจวบเหมาะเสียจริงนะคะ บรรดาผู้เล่นระดับหัวกะทิจากกิลด์ใหญ่คงกำลังยืนล้อมรอบพื้นที่กักกันข้อมูลนี้อยู่พร้อมกับอาวุธครบมือ พวกเขาคงคิดว่าฉันเป็นเพียงหนูตัวเล็กๆ ที่วิ่งเข้าไปติดกับดักที่พวกเขาวางเอาไว้อย่างประณีตในดันเจี้ยนชั้นใต้ดินแห่งนี้ แต่พวกเขาลืมคิดไป... ว่าบางครั้งหนูก็อาจจะถือระเบิดปรมาณูอยู่ในมือด้วยเช่นกัน "เตรียมตัวให้พร้อมนะคะเฟย์ อีกสิบวินาทีข้างหน้า แรงสั่นสะเทือนอาจจะรุนแรงสักหน่อย ฉันไม่อยากให้ผมสวยๆ ของคุณต้องยุ่งเหยิงหรอกนะ" ฉันหันไปยิ้มให้คู่คิดสาวลึกลับที่ยืนอยู่ข้างกาย เฟย์เพียงแค่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ "ตามใจคุณเลยค่ะคีย์... ฉันอยากรู้เหมือนกันว่า สีหน้าของพวกสุนัขรับใช้แห่งกิลด์ใหญ่มันจะบิดเบี้ยวขนาดไหน เมื่อเห็นว่ากรงที่พวกมันภาคภูมิใจนักหนากำลังจะพังทลายลงด้วยน้ำมือของคุณ" สาม... สอง... หนึ่ง... เปรี้ยงงงงง! ค้อนแยกมิติในมือของฉันถูกเหวี่ยงออกไปสุดแรงเกิด ประกายแสงสีดำสนิทแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง กลืนกินพื้นที่โค้ดสีฟ้าทั้งหมดให้กลายเป็นความว่างเปล่า แรงระเบิดจากการทำลายล้างกฎของระบบส่งผลให้กำแพงข้อมูลรอบด้านแตกร้าวราวกับกระจกที่ถูกทุบด้วยค้อนหนักๆ เสียงกรีดร้องของระบบรักษาความปลอดภัยดังระդอมผสมผสานกับเสียงแจ้งเตือนความผิดพลาดที่รัวเป็นชุด หน้าต่างมอนิเตอร์ของเหล่าผู้เล่นภายนอกที่พยายามปิดล้อมพื้นที่คงจะพังทลายลงพร้อมๆ กันในตอนนี้อย่างแน่นอน ร่างของฉันและเฟย์พุ่งทะยานผ่านรอยแยกมิติออกมาสู่พื้นที่ภายนอกได้อย่างงดงาม ท่ามกลางสายตาตกตะลึงพรึงเพริดของบรรดาสมาชิกกิลด์ดรากอนบลัดนับร้อยคนที่ยืนประจำการอยู่รอบบริเวณ พวกเขาถืออาวุธเรืองแสงเตรียมพร้อมจู่โจมเต็มที่ แต่ทว่า... ไม่มีใครขยับตัวได้สักคน เนื่องจากแรงกระแทกจากบัคระดับสูงได้อัมพาตการเคลื่อนไหวของพวกเขาระยะชั่วคราว หัวหน้าหน่วยจู่โจมของกิลด์ใหญ่ ผู้มีฉายาว่า 'ดาบคลั่งโลหิต' เบิกตากว้างจนแทบถลนออกมาจากเบ้า เขามองหน้าฉันสลับกับร่างของเฟย์ที่ยืนอยู่อย่างปลอดภัยด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ ริมฝีปากอ้าค้างพยายามจะเอ่ยคำพูดอะไรบางออกมา แต่ทำได้เพียงส่งเสียงอึกอักในลำคอเท่านั้น ฉันก้าวเดินเข้าไปใกล้ชายผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นยอดฝีมือของกิลด์ใหญ่อย่างช้าๆ ส้นรองเท้าบูทกระทบกับพื้นผิวของดันเจี้ยนเกิดเป็นเสียงก้องกังวานที่น่าสะพรึงกลัว ฉันหยุดยืนห่างจากเขาเพียงแค่เอื้อมมือ ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบรดข้างหูของเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนราวกับกระซิบคำรัก "ฝากบอกนายท่านของพวกคุณด้วยนะคะ..." ฉันเว้นจังหวะเล็กน้อย ปล่อยให้รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจปรากฏชัดบนใบหน้า "ว่าการล้อมจับฉันครั้งต่อไป... กรุณาเตรียมแผนที่มันฉลาดกว่านี้สักหน่อยเถอะค่ะ ไม่อย่างนั้น... ฉันอาจจะเผลอทำลายเซิร์ฟเวอร์เกมทั้งหมดทิ้งจริงๆ ให้ดูนะคะ" พูดจบ ฉันก็ดีดนิ้วเบาๆ ครั้งหนึ่งเพื่อกระตุ้นเงื่อนไขสุดท้ายของภารกิจ [ประกาศจากระบบกลาง: ตรวจพบความผิดปกติขั้นวิกฤตในเซิร์ฟเวอร์หลัก...] [คำเตือน: โครงสร้างข้อมูลกำลังจะรีเซ็ตในอีก 10... 9... 8...] และในวินาทีที่ตัวเลขถอยหลังกำลังจะถึงศูนย์ รอยยิ้มปริศนาก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเฟย์ พร้อมๆ กับเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ดังขึ้นจากเบื้องลึกของห้วงมิติที่ไม่มีใครคาดคิด... "ยินดีต้อนรับกลับสู่ 'โลกความจริง' นะคะ คีย์... ประตูบานที่สองกำลังจะเปิดออกแล้ว" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้พรีสต์สายลุยมาจนถึงตอนนี้นะคะ!