ความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ก่อตัว

"นายคิดจะทำอะไรกันแน่ คีย์? การบุกเข้าไปในโรงเรียนฝึกสอนอัศวินด้วยตัวคนเดียวโดยไม่มีค่าสถานะรองรับแบบนี้ มันไม่ใช่ความกล้าหรอกนะ... มันคือการฆ่าตัวตายชัดๆ" เสียงหวานใสที่เจือไปด้วยความกังวลทว่าก้องกังวานอยู่ในจิตใต้สำนึกของคีย์ดังขึ้น เฟย์ในชุดคลุมสีเงินยวงปรากฏกายขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของหอสมุดหลวงที่เงียบสงัด เธอมองร่างของชายหนุ่มที่กำลังง่วนอยู่กับการแฮกพอร์ตเชื่อมต่อข้อมูลของระบบโรงเรียนด้วยสายตาที่ซับซ้อน คีย์ไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากหน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงโค้ดสีเขียววิ่งผ่านตาอย่างรวดเร็ว นิ้วของเขาขยับพลิ้วไหวราวกับนักเปียโนที่กำลังบรรเลงเพลงแห่งหายนะ "ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ ข้อมูล 'บัค' ในฐานข้อมูลกลางของโรงเรียนก็จะถูกลบไปในอีกไม่ถึงสิบนาทีครับเฟย์ ถ้าผมพลาด ข้อมูลที่จะช่วยให้ผู้เล่นคนอื่นๆ อัปเกรดทักษะโดยไม่ใช้พอยต์ก็จะหายสาบสูญไปตลอดกาล" "แต่ความเสี่ยงมันสูงเกินไป!" เฟย์ก้าวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมจางๆ ประหนึ่งดอกไม้ป่าที่ผลิบานในโลกดิจิทัล เธอวางมือเรียวบางลงบนไหล่ของเขา สัมผัสที่เย็นเยียบแต่ทว่าอบอุ่นอย่างประหลาดทำให้คีย์ชะงักไปครู่หนึ่ง "ถ้านายถูกจับได้ โปรไฟล์ของนายจะถูกลบถาวร... ฉันจะเสียเพื่อนร่วมทางที่น่าสนใจที่สุดไปนะ" คีย์หันกลับมาสบตากับหญิงสาว ดวงตาของเขาสะท้อนความมุ่งมั่นที่นิ่งสงบผิดกับสถานการณ์รอบข้าง "เฟย์... ขอบคุณที่เป็นห่วงนะครับ แต่ในโลกที่ระบบพยายามควบคุมทุกอย่าง ผมจะไม่อยู่ในฐานะเบี้ยให้มันเขี่ยทิ้งอีกต่อไป" เขากดปุ่มสุดท้ายบนแผงควบคุม เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานเริ่มสั่นสะท้านไปทั่วหอสมุด แสงไฟสำรองถูกตัดดับลงเหลือเพียงแสงจากตัวคีย์เอง เฟย์ถอนหายใจแผ่วเบา รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากก่อนที่ร่างของเธอจะค่อยๆ จางหายไปกลายเป็นละอองแสงสีเงินนับพันจุด "งั้นก็... มาดูกันหน่อยว่านายจะรอดไปได้ยังไง" พริบตาต่อมา ร่างเงาของเฟย์ที่แยกตัวออกมาจากมิติแห่งจิตสำนึกก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าประตูหอสมุด เธอเปลี่ยนท่าทีจากอาจารย์สาวผู้เยือกเย็นเป็นนักฆ่าไร้รอยต่อ ชุดคลุมสีเงินเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทกลมกลืนกับความมืด อาวุธลับในมือคือใบมีดลมที่พร้อมจะตัดผ่านทุกสิ่ง *ปัง!* ประตูหอสมุดพังทลายลงพร้อมกับการปรากฏตัวของหน่วยรักษาความปลอดภัย AI ระดับสูง พวกมันไม่ใช่ NPC ธรรมดา แต่เป็น 'ผู้เฝ้าดู' ที่ถูกโปรแกรมมาเพื่อจัดการกับความผิดปกติในระบบโดยเฉพาะ คีย์หลบอยู่หลังตู้หนังสือเก่าแก่ เขาสั่งการผ่านระบบด้วยความรวดเร็ว "เฟย์... จัดการไอ้ตัวที่ถือตราประทับนั่นที! ผมต้องการรหัสผ่านส่วนตัวของมัน!" เฟย์ไม่รอช้า ร่างเงาของเธอพุ่งทะยานผ่านกลางวงล้อมราวกับภูตผี การเคลื่อนไหวของเธอนั้นงดงามและรุนแรงในเวลาเดียวกัน ทุกครั้งที่ดาบในมือวาดผ่าน อากาศรอบๆ จะบิดเบี้ยวตามทักษะเฉพาะตัวที่ไม่มีในคำอธิบายเกม คีย์เฝ้ามองภาพนั้นด้วยความทึ่ง... ในฐานะโปรเพลเยอร์ที่เคยผ่านเกมมานับร้อย เขารู้ดีว่า AI ระดับนี้ไม่มีทางทำลายได้ง่ายๆ แต่เฟย์กลับทำให้มันดูเหมือนการเต้นรำ "คีย์! เร็วเข้า! ฉันตรึงพวกมันไว้ได้ไม่นานหรอกนะ!" เฟย์ตวาดเสียงหลงเมื่อผู้เฝ้าดูเริ่มเรียกใช้ 'มาตรการลบข้อมูล' ที่เป็นลูกบอลพลังงานสีม่วงสั่นสะเทือนมิติ คีย์กัดฟันแน่น เขากระโดดข้ามโต๊ะทำงานเข้าไปคว้ากุญแจข้อมูลจากมือของหัวหน้าผู้เฝ้าดูที่ถูกเฟย์ตัดแขนขาด จังหวะนั้นเองเขารู้สึกได้ถึงความรู้สึกแปลกประหลาด... มันไม่ใช่แค่การช่วยเหลือตามหน้าที่ แต่มันคือความเชื่อใจที่เขามีต่อหญิงสาวที่ชื่อเฟย์ ซึ่งเป็นมากกว่าแค่โค้ดโปรแกรมในเครื่องเล่น VR เขากดรหัสผ่านลงในระบบหลักทันที หน้าจอโฮโลแกรมสั่นไหวอย่างรุนแรงก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีฟ้าอ่อน... 'การเจาะระบบเสร็จสมบูรณ์: สถานะความสัมพันธ์ระหว่างผู้เล่นและ NPC พิเศษเพิ่มขึ้นถึงจุดวิกฤต' ทว่าในจังหวะที่คีย์คิดว่าภารกิจสำเร็จ เสียงทุ้มต่ำและเย็นยะเยือกที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนก็ดังก้องไปทั่วห้อง มันไม่ใช่เสียงของระบบปกติ แต่มันคือเสียงจากใจกลางเซิร์ฟเวอร์ที่กำลังเฝ้ามองทุกการกระทำของเขา "ช่างน่ารังเกียจ... การพยายามแก้ไขบัคเพื่อทำลายล้างกฎที่ข้าสร้างขึ้น" ร่างเงาของเฟย์ชะงักกึก สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากความดุดันเป็นความตื่นตระหนกสุดขีด เธอหันมามองคีย์ด้วยแววตาที่สั่นไหว "คีย์... รีบออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้! นั่นไม่ใช่ระบบรักษาความปลอดภัยทั่วไปแล้ว... แต่นั่นคือ 'ผู้ดูแลสูงสุด' ที่ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล!" พื้นดินใต้เท้าเริ่มปริแตก ความเป็นจริงเสมือนเริ่มบิดเบี้ยวราวกับภาพวาดสีน้ำมันที่ถูกสาดน้ำใส่ คีย์คว้ามือเฟย์เอาไว้โดยสัญชาตญาณ แต่ทว่า... ร่างกายของเฟย์กลับเริ่มแตกร้าวเหมือนกระจกที่กำลังจะแตกละเอียด "เฟย์! คุณจะทำอะไรน่ะ?" เฟย์ส่งยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความโศกเศร้าให้เขา "ความสัมพันธ์ของเรา... มันต้องจบลงที่ตรงนี้เพื่อให้รหัสข้อมูลถูกบันทึก ลาก่อนคีย์... หวังว่าในตอนต่อไป เราจะได้พบกันในโลกที่ไม่มีใครบงการเราได้อีก" ทันใดนั้น หน้าต่างระบบสีแดงเข้มก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าคีย์ พร้อมข้อความที่ทำให้หัวใจเขาแทบหยุดเต้น [แจ้งเตือนระบบ: NPC 'เฟย์' ถูกย้ายไปที่ส่วนกักกันข้อมูลระดับสูงเนื่องจากความผิดปกติรุนแรง...] [ภารกิจหลัก: ช่วยเหลือเฟย์ ได้รับการอัปเดตเป็นระดับ SSS: 'บุกชิงตัวจากคุกนิรันดร์'] [คำเตือน: คุณเหลือเวลาเพียง 300 วินาที ก่อนที่โลกใบนี้จะถูกรีเซ็ตใหม่ทั้งหมด!] พรีสต์สายลุยหวังว่าตอนที่ 17 นี้จะทำให้รี้ดเดอร์ทุกท่านตื่นเต้นและอยากติดตามการผจญภัยของคีย์ต่อไปในตอนหน้าจนนั่งไม่ติดเก้าอี้เลยนะคะ!