ชีวิตหลังแต่งงานของรูมเมตตัวโปรด

“ถ้าคุณยังไม่เลิกทำหน้าเหมือนคนกำลังจะไปออกรบ ผมจะถือว่าคุณรังเกียจชีวิตคู่ของเรานะครับ ขิม” ธามเอ่ยขึ้นพลางขยับเนกไทสีเข้มออกด้วยท่าทีผ่อนคลาย ดวงตาคมปลาบจับจ้องไปยังร่างโปร่งที่กำลังยืนกอดอกพิงผนังห้องทำงานด้วยสายตาที่อ่านยาก แต่ถึงอย่างนั้น มุมปากของชายหนุ่มกลับยกยิ้มอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า ขิมแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตหรี่ลงจ้องตอบคนตัวโตที่เพิ่งสวมบทบาท ‘สามีขี้หวง’ จนน่าหมั่นไส้ “ผมไม่ได้รังเกียจชีวิตคู่ครับ แต่ผมแค่กำลังพิจารณาว่า ระหว่างการ ‘มีสามีปากร้าย’ กับการ ‘เป็นโสดแต่มีชีวิตที่สงบสุข’ อะไรมันจะนรกแตกกว่ากัน” “ปากดี” ธามก้าวเท้าเข้าหาอย่างรวดเร็ว กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อโปรดที่ปะปนกับกลิ่นกายสะอาดสะอ้านของเขาทำเอาคนปากเก่งต้องถอยหลังจนแผ่นหลังชิดผนังจริง ๆ “คุณมันก็แค่คนที่ชอบเอาอำนาจเงินมาปิดปากผม” ขิมเชิดหน้าขึ้น แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก แต่เขาก็ไม่ยอมเสียฟอร์มให้คนตรงหน้าง่าย ๆ “คำขู่ของพิมพ์ชนกเมื่อคืน... คุณคิดว่าคุณจะจัดการได้จริงเหรอ?” ธามหยุดชะงัก นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปเกลี่ยไรผมที่ปรกหน้าผากคนตัวเล็กกว่าอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่เปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความอ่อนโยนจนน่าใจหายทำให้ขิมนิ่งงัน “ผมไม่ได้ใช้เงินปิดปากคุณ แต่ผมใช้ ‘ความจริงใจ’ ขังคุณไว้ในกรงของผมต่างหาก” “เหอะ คารมคนรวยนี่มันฟังดูน่าเลี่ยนเป็นบ้า” ขิมเบือนหน้าหนี แต่ทว่ามือหนากลับประคองใบหน้าให้หันกลับมาสบตา “พิมพ์ชนกน่ะเหรอ? ปล่อยให้เธอเห่าไปเถอะครับ ขิม... ยิ่งเธอพยายามทำลายชีวิตของเราเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งทำให้ผมอยากจะ ‘ครอบครอง’ คุณให้แน่นหนาขึ้นเท่านั้น” เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นประสาทพอ ๆ กับแววตาที่เต็มไปด้วยความต้องการที่ปิดไม่มิด ขิมรู้สึกได้ถึงความร้อนที่แล่นขึ้นไปบนใบหน้า เขาพยายามจะผลักอกแกร่งออก แต่ธามกลับกักตัวเขาไว้ด้วยวงแขนที่แข็งแรงดั่งโซ่ตรวน “อย่ามาทำเป็นพูดดี ธาม... คุณแค่ชอบเอาชนะ” “ใช่ ผมชอบเอาชนะ และตอนนี้ผมก็ชนะขาดลอยแล้วไม่ใช่เหรอ?” ธามกระซิบชิดริมฝีปากบาง กลิ่นหอมจาง ๆ จากตัวขิมกำลังทำให้ความอดทนของเขาสั่นคลอน “เราแต่งงานกันแล้ว สถานะมันชัดเจนจนไม่มีใครมาแทนที่ได้... ยกเว้นว่าคุณอยากให้ผมพิสูจน์ให้เห็นอีกครั้ง ว่าคุณเป็นของใคร” ขิมกัดริมฝีปากแน่นก่อนจะเค้นยิ้ม “งั้นก็ลองดูครับ ถ้าคิดว่าผมจะยอมให้คุณกดขี่อยู่ฝ่ายเดียว... คุณคิดผิด” ท่ามกลางบรรยากาศที่กำลังจะเปลี่ยนจากความตึงเครียดเป็นความหวานล้ำและเร่าร้อน จู่ ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ไม่ใช่การเคาะแบบปกติ แต่มันเป็นการกระแทกประตูอย่างรุนแรงจนบานประตูไม้ราคาแพงสั่นสะเทือน ทั้งคู่ผละออกจากกันทันที ธามขมวดคิ้วแน่นด้วยความหงุดหงิดที่ถูกรบกวน ก่อนที่บานประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยคนที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะกล้าบุกเข้ามาถึงที่นี่ พิมพ์ชนกยืนอยู่ที่หน้าประตู ใบหน้าสวยจัดนั้นบัดนี้ซีดเผือดและเต็มไปด้วยหยดน้ำตา แต่ในมือของเธอกลับถือซองเอกสารสีน้ำตาลไว้แน่น แววตาของเธอไม่ได้มีความเสียใจหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความแค้นที่พร้อมจะเผาผลาญทุกอย่างให้พินาศ “คุณธาม... คิดเหรอคะว่าการแต่งงานหลอก ๆ ของพวกคุณจะปิดบังความจริงได้?” เธอโยนเอกสารลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังปัง “อ่านซะ... ก่อนที่ความสุขจอมปลอมของคุณกับเด็กกะโปโลคนนี้จะพังพินาศในคืนนี้” ธามหรี่ตาลง แววตานักธุรกิจที่เคยสุขุมกลับกลายเป็นความดุดันจนน่าขนลุก เขาหันไปมองขิมที่กำลังมองซองเอกสารนั้นด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด “นั่นมันอะไรกัน ขิม?” ธามถามเสียงเรียบ แต่บรรยากาศรอบตัวกลับกดดันจนคนรอบข้างแทบหายใจไม่ออก ขิมตัวแข็งทื่อ เขาจำเอกสารชุดนั้นได้ดี มันคือ ‘สัญญาฉบับจริง’ ที่เขาเคยลงนามไว้ก่อนจะตกลงยอมรับเงื่อนไขของตระกูลภูริวัฒน์... เอกสารที่เขาสัญญาว่าจะไม่ให้ใครเห็นเด็ดขาด “ผม...” ขิมพูดไม่ออก ในขณะที่พิมพ์ชนกหัวเราะร่าด้วยความสะใจ “ความจริงที่ว่า ‘คุณเป็นแค่หมากในเกมการเงิน’ ยังไงล่ะคะ!” สิ้นเสียงของพิมพ์ชนก ธามก็ก้าวตรงไปที่โต๊ะ มือหนาหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่แววตาของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาหันกลับมามองขิม... สายตาที่เคยเต็มไปด้วยความคลั่งรัก บัดนี้กลับว่างเปล่าและเย็นชาจนหัวใจคนมองแทบหยุดเต้น นี่คือบทลงโทษของความรัก หรือจุดจบที่ขิมรอคอยกันแน่? ขอบคุณที่เดินทางร่วมกันมาจนเกือบถึงตอนสุดท้ายนะครับ หวังว่าทุกคนจะยังไม่ทิ้งกันไปไหนในบทสรุปที่กำลังจะเกิดขึ้นครับ ปราณธาตุเก้าสุริยัน