ข้อเสนอจากคนแปลกหน้า

เสียงปรบมือเยาะเย้ยและเสียงหัวเราะคิกคักจากกลุ่มไฮโซสาวหน้าม้าในงานเปิดตัวคอลเลกชันฤดูใบไม้ร่วงยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของรินรดา ทว่าในวินาทีนี้ ทุกอย่างรอบตัวกลับเงียบงันลงราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก นิ้วเรียวยาวใต้ถุงมือหนังสีดำสนิทเคาะลงบนพื้นโต๊ะหินอ่อนในคาเฟ่กึ่งลับใจกลางย่านธุรกิจเป็นจังหวะเนิบนาบ ทว่าหนักหน่วง สายตาคู่คมกริบที่เคยเต็มไปด้วยความอ่อนโยนในอดีต บัดนี้กลับฉายแววเย็นชาและเด็ดเดี่ยวราวกับก้อนน้ำแข็งขั้วโลก วันนี้น่ะนะคะ... ‘รินรดาคนเดิม’ ที่ยอมก้มหัวให้ความอยุติธรรมได้ตายไปอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว “คุณรินรดาใช่ไหมคะ? ทางเราขอรบกวนเวลาสักครู่ค่ะ” เสียงทุ้มต่ำและราบเรียบเอ่ยขึ้นพร้อมกับเงาของร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับลงมาบนโต๊ะ รินรดาเงยหน้าขึ้นช้าๆ ปล่อยให้เส้นผมสีดำสนิทที่ดัดลอนเบาๆ เคลียคลอข้างแก้ม เธอไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย ราวกับคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าผู้ชายคนนี้จะต้องก้าวเข้ามาในชีวิตเธอในไม่ช้า คีย์รินทร์—ประธานหนุ่มผู้กุมบังเหียนกลุ่มบริษัทการลงทุนระดับโลก ผู้ชายที่สื่อทุกสำนักขนานนามว่า ‘จักรพรรดิไร้หัวใจ’ นั่งลงฝั่งตรงข้ามโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างกายของเขาสูงสง่าในชุดสูททักซิโด้สั่งตัดพิเศษเข้ารูป ทว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่รูปลักษณ์ภายนอกอันสมบูรณ์แบบนั้น หากแต่เป็นนัยน์ตาสีเทาเข้มที่ราวกับมองทะลุปรุโปร่งถึงก้นบึ้งความคิดของเธอ “ประธานคีย์รินทร์สินะคะ” รินรดายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา ทว่าไร้ซึ่งความอบอุ่น “คนระดับคุณ น่าจะมีเรื่องสำคัญมากจริงๆ ถึงได้มานั่งจิบกาแฟราคาถูกในร้านลับตาคนแบบนี้กับดีไซเนอร์ตกอับที่เพิ่งถูกไล่ตะเพิดออกจากวงการ” “คุณไม่ได้ตกอับ รินรดา” คีย์รินทร์เอ่ยแก้เสียงเรียบ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยอำนาจที่กดดันให้คนฟังต้องยอมจำนนโดยไม่ต้องออกแรง “คุณแค่ถูกโจรขโมยผลงานไปสวมรอยต่างหาก และฉันเกลียดพวกขโมยยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด” รินรดากะพริบตาช้าๆ เธอดึงถุงมือหนังออกทีละข้าง วางมันลงบนโต๊ะอย่างใจเย็น ก่อนจะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ “แล้วมันธุระอะไรของคุณล่ะคะ? หรือว่าศิรินทร์กับตระกูลวรภัทรไปทำอะไรให้คุณขัดหูขัดตาเข้า ถึงได้อยากดึงฉันขึ้นมาเป็นหมากในเกมกระดานของคุณ” “ฉลาดดีนี่คะ” มุมปากหยักลึกของชายหนุ่มยกย่องขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุก “ฉันไม่ได้สนใจเรื่องตบตีแย่งชิงความรักเด็กๆ ของพวกคุณหรอกนะ แต่ฉันสนใจ ‘มูลค่า’ ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ภาพร่างคอลเลกชัน ‘The Phoenix’ ที่คุณเป็นคนออกแบบมากกว่า... ศิรินทร์ไม่มีทางเข้าใจโครงสร้างผ้าไหมอิตาลีที่ผสมผสานกับเทคโนโลยีกันน้ำหรอก นั่นมันลายมือของคุณชัดๆ” “แล้วคุณต้องการอะไรจากฉันคะ?” รินรดาโน้มตัวไปข้างหน้า ดวงตาสีดำสนิทจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขาอย่างไร้ความหวาดกลัว “คุณรู้ดีว่าตอนนี้ฉันไม่มีอะไรเลย ไม่มีเงินทุน ไม่มีชื่อเสียง และไม่มีแม้กระทั่งเครดิตในวงการแฟชั่น” คีย์รินทร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขายื่นแฟ้มเอกสารสีดำสนิทที่ทำจากหนังแท้มาตรงหน้าเธอ ปลายนิ้วเรียวยาวดันมันเข้ามาใกล้รินรดาช้าๆ “ฉันมีข้อเสนอให้คุณพิสูจน์ความจริง” คีย์รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่น่าฟัง “คืนนี้... จะมีงานการกุศลประจำปีของสมาคมอุตสาหกรรมแฟชั่น และตระกูลวรภัทรกับศิรินทร์กำลังจะประกาศศักดาเปิดตัวแบรนด์ใหม่โดยใช้ผลงานของคุณเป็นไฮไลท์ คุณอยากเดินเข้าไปตบหน้าพวกมันกลางงานแบบสง่างามในฐานะ ‘เจ้าของแบรนด์ตัวจริง’ หรือจะนั่งกอดเข่าร้องไห้ในห้องพักแคบๆ แบบนี้ล่ะคะ?” รินรดานิ่งงันไปชั่วขณะ หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความโกรธแค้นที่ผสมผสานกับความเร้าใจในอำนาจ เธอมองแฟ้มเอกสารตรงหน้า สลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่เย็นชาจนน่าหมั่นไส้ของชายหนุ่ม “แล้วฉันต้องแลกกับอะไรคะ?” รินรดาถามเสียงเย็น เฉียบขาด และตรงไปตรงมา “แลกกับการแต่งงานกับฉันค่ะ” บรรยากาศรอบโต๊ะพลันเงียบกริบลงทันที รินรดาลืมตาขึ้นกว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจเป็นครั้งแรก ก่อนที่เสียงหัวเราะเบAาๆ จะเล็ดลอดออกมาจากลำคอระหงของเธอ เธอมองหน้าผู้ชายที่ยื่นข้อเสนอสุดบ้าคลั่งนี้ด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ “คุณเสียสติไปแล้วหรือเปล่าคะ ประธานคีย์รินทร์? เราเพิ่งเจอกันไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ!” “ฉันไม่เคยมีสติดีเท่านี้มาก่อนในชีวิต” คีย์รินทร์ตอบกลับทันควัน น้ำเสียงของเขาจริงจังและเด็ดเดี่ยวจนไม่มีช่องให้ปฏิเสธ “คุณต้องการอำนาจเพื่อเหยียบย่ำคนที่เคยเหยียบคุณ ส่วนฉันต้องการภรรยาที่สมบูรณ์แบบมาช่วยคานอำนาจในบริษัทการลงทุน มันคือการทำธุรกิจที่วิน-วินที่สุด รินรดา... คุณจะเลือกก้มหัวให้พวกมันเหยียบย่ำต่อไป หรือจะคว้ามือฉันแล้วก้าวขึ้นไปยืนบนจุดสูงสุดของวงการเคียงข้างคนที่กุมอำนาจทั้งประเทศ?” รินรดากลั้นหายใจ เธอมองมือหนาที่ยื่นมาตรงหน้า ฝ่ามือของเขาแบออกรอการตัดสินใจจากเธอ ดวงตาคู่คมกริบฉายประกายท้าทายที่ทำให้เลือดในกายของเธอกลั่นตัวร้อนผ่าว หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นก่อนจะคลายออกเป็นรอยยิ้มเย้ายวนที่ทรงพลังที่สุดในชีวิตของเธอ เธอยื่นมือออกไปวางทาบลงบนฝ่ามือของเขาอย่างมั่นคง สัมผัสอุ่นจัดส่งผ่านผิวหนังเข้ามาจนทำให้หัวใจกระตุกวูบ “ตกลงค่ะ... ประธานคีย์รินทร์” รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลัง “ในเมื่ออยากเล่นเกมใหญ่ ฉันก็จะจัดให้พวกมันจำไม่ลืมเลยค่ะ” ทว่า ในวินาทีที่มือของทั้งคู่ประสานกันแน่น เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็สว่างวาบขึ้น พร้อมกับข้อความภาพจากหน้าจอโซเชียลมีเดียที่เป็นพาดหัวข่าวใหญ่ของค่ำคืนนี้—ภาพของศิรินทร์กำลังสวมชุดเดรสที่ขโมยแบบของเธอ พร้อมข้อความเยาะเย้ยที่ระบุว่า *‘ดีไซเนอร์ตกอับเตรียมตัวกราบขอขมาบนพรมแดงคืนนี้’* รินรดาแค่นยิ้มหยัน เธอหันไปสบตากับคีย์รินทร์ที่มุมปากกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมไม่แพ้กัน ก่อนที่เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์จะบินมาจอดสนิทบนลานดาดฟ้าของตึกคาเฟ่แห่งนี้ แรงลมจากใบพัดตีผ่านกระจกหน้าร้านจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับประตูรถลีมูซีนหรูสีดำสนิทที่จอดรอรับพวกเขาอยู่เบื้องล่างอย่างพร้อมสรรพ แล้วเกมการชำระแค้นครั้งประวัติศาสตร์ก็เริ่มต้นขึ้นในวินาทีนั้นเอง... — *ขอบคุณที่ติดตามผลงานของ "เค้กวานิลลา" นะคะ*