กลยุทธ์เงินซื้อความจริง

“เสียงถอนหายใจของคุณ ดังเท่ากับค่าปรับสามแสนบาทต่อนาทีค่ะคุณผู้จัดการ” ปลายนิ้วเรียวสวยของรินรดาเคาะลงบนโต๊ะไม้เนื้อดีในห้องรับรองส่วนตัวของสำนักพิมพ์ชื่อดัง น้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบ ทว่าเฉียบคมจนคนนั่งฟังสะดุ้งสุดตัว เอกสารหลักฐานการโอนลิขสิทธิ์ดีไซน์ชุดคอลเลกชัน ‘Aethelgard’ ถูกกางแผ่หลาอยู่ตรงหน้า พร้อมกับตราประทับลับที่พิสูจน์ได้ทันทีว่า ศิรินทร์ไม่ได้เป็นผู้สร้างสรรค์มันขึ้นมาด้วยซ้ำ บรรยากาศในห้องอับทึบและเต็มไปด้วยความตึงเครียด บรรณาธิการบริหารวัยกลางคนปาดเหงื่อเม็ดเป้งบนขมับ เขาเหลือบมองหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงตัวเลขยอดเงินในบัญชีบริษัท ซึ่งกำลังกระพริบเตือนด้วยสีแดงฉานจากคำสั่งระงับวงเงินสินเชื่อทั้งหมด—นี่คืออิทธิฤทธิ์จากอำนาจมืดของคีย์รินทร์ ประธานหนุ่มผู้ไม่เคยปรานีใครเมื่อของของ “คนของเขา” ถูกรังแก “คุณรินรดาครับ... เรื่องนี้มันมีเบื้องลึกเบื้องหลัง...” ชายวัยกลางคนพยายามอ้าปากแก้ตัว เสียงสั่นเครือด้วยความกลัว “เบื้องลึกหรือเบื้องใต้โต๊ะคะ?” รินรดาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาวาววับด้วยความหยิ่งทะนง “ดิฉันให้เวลาคุณเลือกค่ะ ระหว่างเป็นพยานปากเอกเปิดโปงความจริงในงานแฟชั่นโชว์สัปดาห์หน้า หรือจะร่วมล้มละลายไปพร้อมกับสำนักพิมพ์ที่ใกล้เจ๊งนี่ เลือกเอาค่ะ” ก่อนที่อีกฝ่ายจะได้อ้าปากปฏิเสธ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งเป็นจังหวะ ก่อนที่ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปจะก้าวเข้ามา คีย์รินทร์ปรากฏตัวพร้อมกับกลิ่นอายความเย็นชาที่แผ่ซ่านไปทั่วห้อง ดวงตาคมกริบกวาดมองเอกสารบนโต๊ะแวบหนึ่ง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งเคียงข้างรินรดาอย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ ความกดดันในห้องพุ่งทะยานขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก “ไม่ต้องเสียเวลาเจรจากับคนไม่มีอำนาจตัดสินใจหรอกครับริน” คีย์รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่น่าเกรงขาม เขายื่นเอกสารอีกชุดให้บรรณาธิการดู “นี่คือสัญญาซื้อขาดหุ้นร้อยละแปดสิบของสำนักพิมพ์คุณ เซ็นซะ แล้วคุณจะมีสิทธิ์พูดความจริงแบบไม่ต้องกลัวอำนาจเงินของตระกูลศิรินทร์อีกต่อไป” มือของบรรณาธิการสั่นเทาราวกับจับของร้อน เขามองหน้าชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมเศรษฐกิจครึ่งประเทศสลับกับหญิงสาวที่เคยถูกเหยียดหยามว่าเป็นแค่ดีไซเนอร์ตกอับ ตอนนี้พวกเขากำลังเล่นเกมที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่คนตัวเล็กๆ จะต้านทานไหว รินรดาลอบอมยิ้มที่มุมปาก ความหวานละมุนในรอยยิ้มนั้นเจือด้วยพิษร้ายที่พร้อมแผดเผาทุกคนที่เคยเหยียบย่ำเธอให้เป็นจุล เธอยื่นปากกาหมึกซึมราคาแพงให้ชายวัยกลางคนด้วยท่าทางราวกับนางพญา “เชิญค่ะ... อย่าทำให้คุณคีย์รินทร์ต้องหมดความอดทนจะดีกว่านะคะ เพราะถ้าเขาหมดความอดทน พรุ่งนี้ตึกสำนักพิมพ์แห่งนี้อาจจะไม่เหลือแม้แต่เสาเข็มให้ยืน” บรรณาธิการกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาเหลือบไปเห็นตัวเลขการโอนเงินมัดจำก้อนโตที่ปรากฏแจ้งเตือนบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือของตนเอง—เงินสดหิ้วมาฟาดหัวจำนวนสิบล้านบาทที่ถูกโอนเข้าบัญชีส่วนตัวทันทีแบบไม่ต้องรออนุมัติ นี่คือ “กลยุทธ์เงินซื้อความจริง” ในแบบฉบับของคีย์รินทร์ ที่รวดเร็ว รุนแรง และเด็ดขาดจนไม่มีใครกล้าปฏิเสธ ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษ ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงหัวใจเต้น รินรดานั่งไขว่ห้างประสานมือไว้ที่ตัก ดวงตากลมโตเป็นประกายด้วยความสะใจ เธอรอคอยวันนี้มานานวันที่พวกมันจะต้องชดใช้ให้กับหยาดเหงื่อและน้ำตาที่เธอเสียไป “เรียบร้อยครับ...” บรรณาธิการวางปากกาลงด้วยความหมดแรง คีย์รินทร์ไม่แม้แต่จะชายตาแลเอกสารแผ่นนั้น เขากลับหันมามองรินรดาด้วยสายตาที่อ่อนลงเล็กน้อย ทว่ายังคงความดุดัน “พอใจคุณหรือยังครับ หึ... อยากไปตบหน้าใครต่อดีล่ะ หุ้นส่วนคนอื่น หรือตัวต้นเหตุอย่างศิรินทร์?” รินรดายกยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย เธอโน้มใบเข้าไปกระซิบข้างหอคอยความเย็นชาของชายหนุ่ม “ใจเย็นๆ สิคะคุณคีย์รินทร์ ของอร่อยต้องเก็บไว้กินคำสุดท้าย... แต่ตอนนี้ เรามีนัดสำคัญที่ต้องไปทำลายงานสังคมของยัยนั่นกันค่ะ” ทั้งคู่ลุกขึ้นพร้อมกันอย่างสง่างาม ทิ้งให้ผู้จัดการสำนักพิมพ์ทรุดฮวบลงกับเก้าอี้ด้วยความสิ้นหวัง รินรดาก้าวเดินออกจากห้องด้วยส้นสูงคู่โปรดที่กระทบกับพื้นเสียงดังฟังชัด ราวกับเสียงกลองแห่งสงครามที่ประกาศให้ทุกคนรู้ว่า “ราชินีตัวจริง” ได้กลับคืนสู่บัลลังก์แล้ว ทว่า... ในขณะที่ทั้งคู่กำลังจะก้าวขึ้นรถลิมูซีนส่วนตัวที่จอดรออยู่หน้าตึก โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของคีย์รินทร์ก็แผדเสียงสั่นสะดุดขึ้น สายเรียกเข้าจากเลขานุการส่วนตัวรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกจนผิดวิสัย “ท่านประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... ศิรินทร์ไม่ได้ก๊อปปี้แค่งานดีไซน์ของคุณรินรดา แต่เธอกำลังไลฟ์สดประกาศว่า คุณรินรดาเป็น ‘โจรขโมยผลงาน’ และมีหลักฐานมัดตัวแน่นหนาที่กำลังทำให้หุ้นของบริษัทเราดิ่งลงเหวในตอนนี้ครับ!” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามความแซ่บในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!