อุบัติเหตุริมระเบียงสำนักงาน

"ถ้าคุณยังเดินวนเวียนอยู่แถวโต๊ะทำงานฉันอีกก้าวเดียว ฉันจะถือว่าคุณมีเจตนาคุกคามการทำงานและเรียกฝ่ายบุคคลมาจัดการ" น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมราคมมีดของภริดาดังขึ้น ทว่าคนฟังอย่างลลิลกลับไม่ได้สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย ร่างเพรียวในชุดสูทเข้ารูปก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีกองเอกสารล้นหลาม ดวงตากลมโตแพรวพราวฉายแววท้าทายอย่างปิดไม่มิด "อุ๊ย ท่านประธานคะ อย่าเพิ่งใจร้อนไล่ฉันออกเลยค่ะ ลินแค่นำแฟ้มสรุปยอดขายโปรเจกต์ใหม่มาส่งตามหน้าที่... หรือว่ากลัวคะ?" ลลิลจงใจลากเสียงยาวอย่างยียวน พร้อมกับโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อกดดันคนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะ ภริดาเงยหน้าขึ้นจากจอคอมพิวเตอร์ ดวงตาคู่สวยหรี่ลงมองเลขาฯ ตัวแสบที่นับวันยิ่งปีนเกลียวหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ ประโยคที่ว่า *'ฝากไว้ก่อนเถอะ... แม่เลขาตัวแสบ!'* จากเมื่อวานยังดังสะท้อนอยู่ในหัว แต่วันนี้แม่คุณกลับกล้าหาญยิ่งกว่าเดิมจนเธอแทบจะหมดความอดทน "ฉันเหรอจะกลัวคุณ... ลลิล" ภริดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันจากท่าทีนิ่งขรึมและแววตาเย่อหยิ่งทำให้บรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวอุณหติลดลงฮวบฮาบ "คนอย่างภริดาไม่เคยกลัวอะไร ยกเว้นแต่ความไร้ประสิทธิภาพ ซึ่งคุณกำลังทำมันเกินโควตาแล้ว" "ไร้ประสิทธิภาพเหรอคะ? แต่ยอดขายไตรมาสนี้พุ่งกระฉูดเพราะแผนงานที่ฉันช่วยเสนอแนะนะคะท่านประธาน" ลลิลเชิดหน้าเถียงกลับทันควัน ไม่ยอมแพ้ต่อรัศมีอำนาจที่อีกฝ่ายแผ่ออกมา เธอขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด จนแทบจะอยู่ในระยะประชิด ความใกล้ชิดที่มากเกินความจำเป็นทำให้ภริดาชะงักไปชั่วขณะ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ประจำตัวของลลิลโชยปะทะจมูก เจือด้วยความดื้อรั้นที่แสดงออกผ่านแววตาคู่สวยคู่นั้น มันทำให้หัวใจที่ควรจะเต้นเป็นจังหวะปกติของเธอเกิดสะดุดกึกอย่างไม่น่าให้อภัย "ถอยไป ลลิล... คุณยืนล้ำเส้นเกินไปแล้ว" ภริดาเอ่ยเตือน เสียงเริ่มสั่นพร่าเล็กน้อยโดยที่เจ้าตัวพยายามเก็บอาการไว้อย่างสุดความสามารถ "ถ้าไม่ถอย... ท่านประธานจะทำไมคะ?" ลลิลท้าทายด้วยรอยยิ้มมุมปาก ความสนุกที่ได้เห็นคนนิ่งขรึมอย่างภริดาเริ่มเสียอาการทำให้เธอได้ใจ เผลอก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าวเพื่อจะวางแฟ้มเอกสารบนชั้นหนังสือริมระเบียงกระจก แต่ความซุ่มซ่ามในจังหวะชุลมุนกลับเล่นตลก ส้นรองเท้าสูงปรี๊ดของลลิลสะดุดเข้ากับพรมปูพื้นอย่างจัง ร่างเพรียวเสียหลักหงายหลังลงไป ทว่ามือเรียวกลับคว้าชายเสื้อสูทของภริดาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว "ว๊าย!" "อุบัติเหตุริมระเบียงสำนักงาน" เกิดขึ้นในเสี้ยววินาที แรงฉุดกระชากทำให้ภริดาที่ตั้งตัวไม่ทันพุ่งตามร่างบางล้มคว่ำลงไปบนโซฟาตัวยาวกลางห้อง แรงกระแทกทำให้ทั้งคู่จมลงไปกับความนุ่มของเบาะโซฟา โดยมีร่างของภริดาทาบทับอยู่เหนือร่างของลลิลพอดิบพอดี ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ ลมหายใจอุ่นร้อนของทั้งสองคนผสานเข้าหากันในระยะประชิด ปลายจมูกโด่งรั้นของลลิลเฉียดผ่านแก้มเนียนของภริดาไปเพียงแค่มิลลิเมตรเดียว ทุกสัมผัสและกลิ่นอายความใกล้ชิดทำให้หัวใจของคนทั้งคู่เต้นรัวผิดจังหวะราวกับจะหลุดออกมานอกอก ภริดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มือข้างหนึ่งยันพนักโซฟาไว้เพื่อพยุงน้ำหนักตัวไม่ให้ทับลงไปเต็มแรง แต่มุมมองตอนนี้กลับอันตรายเกินบรรยาย ดวงตาคมกริบของเธอดันสบเข้ากับดวงตากลมโตที่ฉายแววตื่นตระหนกไม่แพ้กัน ริมฝีปากอิบอิ่มของลลิลอยู่ห่างจากเธอแค่เอื้อม "อื้อ... ท่านประธานคะ..." เสียงหวานสั่นพร่าอย่างลืมตัว ความมั่นใจทั้งหมดที่มีเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา เมื่อเผชิญหน้ากับแววตาคมปลาบที่มองลงมาด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก ภริดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความโกรธเคืองและท่าทีปากเก่งเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยกระแสความรู้สึกแปลกประหลาดที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง กลิ่นกายหอมหวานและความนุ่มนิ่มที่แนบชิดทำให้สติสัมปชัญญะของประธานสาวผู้เย่อหยิ่งเริ่มพร่าเลือน เธออยากจะลุกหนี แต่ร่างกายกลับไม่ยอมขยับตามสั่ง สายตายังคงตรึงอยู่กับเรียวปากสีพีชของคนใต้ร่างอย่างเผลอไผล "ลลิล... คุณนี่มัน..." ภริดาพยายามเค้นเสียงดุเพื่อกลบเกลื่อนความปั่นป่วนในอก แต่ทว่าน้ำเสียงกลับแผ่วเบาและสั่นเครือจนไร้ความน่าเกรงขามโดยสิ้นเชิง ลลิลเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก ความร้อนผ่าวแผ่ซ่านไปทั่วใบหน้าเมื่อรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รดรินอยู่บริเวณริมฝีปาก เคมีบางอย่างที่ทั้งดึงดูดและอันตรายกำลังหลอมรวมพวกเธอไว้ด้วยกันในพื้นที่จำกัดแห่งนี้ ทว่าในจังหวะที่หัวใจกำลังเต้นระส่ำระสายและบรรยากาศกำลังหวานล้ำเกินกว่าจะควบคุม... *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างกะทันหัน ตามด้วยเสียงบิดลูกบิดประตูจากด้านนอกที่กำลังจะเปิดเข้ามาอย่างไร้มารยาท "ริดาครับ ผมเองนะ... พอดีผมมีเอกสารด่วนจากคุณพ่อมาให้คุณเซ็น..." เสียงทุ้มคุ้นหูของกรวีร์ดังขึ้นพร้อมกับบานประตูที่กำลังถูกผลักเปิดออกกว้างท่ามกลางความตกใจสุดขีดของคนทั้งคู่ในระยะเผาขน! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "สการ์เล็ตโรส" เสมอมานะคะ!