ศึกชิงนางฉบับออฟฟิศ

สมาร์ทโฟนในมือภริดาสั่นครืดคราดติดต่อกันจนแทบจะหลุดร่วง หน้าจอเรืองแสงวาบเผยให้เห็นข้อความนับร้อยจากกรุ๊ปไลน์บริษัทที่กำลังลุกเป็นไฟ คลิปเสียงความยาวสิบวินาทีที่ถูกปล่อยออกมาอย่างจงใจเมื่อครู่ เปรียบเสมือนระเบิดเวลาที่ถูกจุดชนวนกลางดึกสงัด น้ำเสียงในคลิปนั้นชัดเจนและไร้ซึ่งการปรุงแต่ง—มันคือประโยคที่เธอกำลังตอกหน้ากรวีร์ไปหมาดๆ เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า “ฝากตัวด้วยนะครับคุณริดา หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกัน... ทั้งในฐานะพาร์ทเนอร์และ ‘คู่ชีวิต’ คนต่อไป” เสียงทุ้มต่ำของกรวีร์ในคลิปเรียกเสียงฮือฮาจากเหล่าพนักงานในกรุ๊ปได้เป็นอย่างดี ตามด้วยเสียงตอกกลับอันเยียบเย็นของภริดาที่แสดงจุดยืนชัดเจนว่าเธอไม่มีวันก้มหัวให้เกมสกปรกนี้ แต่ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เนื้อหา... ปัญหาคือ ‘ใคร’ เป็นคนปล่อย และ ‘ทำไม’ มันถึงหลุดออกไปได้รวดเร็วราวกับมีคนจงใจเปิดประตูต้อนรับพายุ “เล่นไม่ซื่อจริงๆ นะคะท่านประธาน” เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยความเจ้าเล่ห์ดังขึ้นเหนือหัว ภริดาเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอโทรศัพท์ ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดระคนแปลกใจ เมื่อเห็นร่างโปร่งของลลิลยืนกอดอกพิงกรอบประตูห้องทำงานด้วยท่าทีสบายอกสบายใจราวกับไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตการณ์ระดับองค์กร “เธอว่างมากเหรอลลิล ถึงมีเวลามาเดินลอยชายในเวลาที่บริษัทกำลังปั่นป่วนแบบนี้” ภริดาเอ่ยเสียงลอดไรฟัน ดวงตากลมโตคมกริบจ้องมองเลขาฯ สาวตัวแสบอย่างเอาเรื่อง “หรือว่าเธอเป็นคนสปายข้อมูลนี้ไปให้ใคร... หื้ม?” ลลิลเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างไม่สะดุ้งสะเทือน หญิงสาวก้าวเท้าเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของเจ้านายอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโดยไม่ได้รับอนุญาต มือเรียวปัดปอยผมที่ตกลงมาคลอเคลียแก้มออกอย่างใจเย็น “อุ๊ย! ใส่ร้ายกันแบบนี้เลขาฯ D-Plus อย่างลินเสียหายนะคะคุณริดา” ลลิลทำหน้าตาทะเล้น แววตาพราวระยับไม่มีความเกรงกลัวต่ออำนาจมืดของท่านประธานเลยแม้แต่น้อย “ระดับลินแล้ว ถ้าจะปล่อยคลิปทั้งที คงไม่ทำอะไรตื้นๆ ให้ตัวเองโดนสอบสวนหรอกค่ะ... อีกอย่าง คนที่เดือดร้อนที่สุดตอนนี้ร้อยทั้งร้อยก็คือคุณกรณ์ต่างหาก ไม่ใช่คุณ” ภริดากัดริมฝีปากแน่นอย่างขัดใจ เธอยอมรับว่าลลิลพูดถูก กรวีร์เป็นฝ่ายเสียหน้ามากกว่าที่โดนปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยกลางอากาศ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะยอมปล่อยให้ชื่อเสียงของบริษัทต้องมาด่างพร้อยเพราะเรื่องส่วนตัว “แล้วเธอกล้าดียังไงถึงปล่อยให้สถานการณ์มันบานปลายแบบนี้ ลลิล! หน้าที่เธอคือจัดการตารางงาน ไม่ใช่ยืนดูฉันโดนแกงหม้อใหญ่กลางกลุ่มบริษัท!” “ก็ลินเห็นว่าคุณกรณ์เขาพยายามจะ ‘รุก’ คุณหนักเกินงาม ลินในฐานะเลขาฯ มือโปรผู้ปกป้องผลประโยชน์และหัวใจ... เอ้ย! ป้องกันความปลอดภัยให้ท่านประธาน ก็ต้องหาทางตัดไฟตั้งแต่ต้นลมสิคะ” ลลิลลากเสียงยาวอย่างกวนประสาท จงใจเน้นคำว่าปกป้องจนภริดาต้องเบือนหน้าหนีด้วยความรู้สึกแปลกๆ ที่ตีรวนขึ้นมาในอก “ใครใช้ให้เธอมาปกป้อง ฉันดูแลตัวเองได้” ภริดาเชิดหน้าขึ้น ปรับน้ำเสียงให้กลับมาเยือกเย็นและเป็นทางการอีกครั้ง “ลบมันซะ บอกฝ่ายไอทีให้กวาดล้างคลิปนั้นออกจากระบบให้หมดภายในสิบนาที และถ้าใครในบริษัทเอ่ยปากถึงเรื่องนี้อีกแม้แต่คำเดียว... เตรียมตัวรับใบลารายออกได้เลย” ลลิลเบะปากเล็กน้อยอย่างหมั่นไส้ในความปากแข็งของเจ้านายสาว ก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะผุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้งเมื่อเธอเหลือบไปเห็นประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออกโดยไม่เคาะสัญญาณเตือนใดๆ กรวีร์ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าบึ้งตึง ดวงตาคมกริบฉายแววไม่พอใจอย่างปิดไม่มิด ลุคหนุ่มนักธุรกิจผู้แสนสุภาพเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงความกร้าวร้าวที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้สูทราคาแพง “ริดา! คุณปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง!” กรวีร์โพล่งขึ้นทันทีโดยไม่สนใจว่าจะมีบุคคลที่สามยืนอยู่ด้วย “คุณก็รู้ว่าผมกำลังเจรจาโปรเจกต์ใหญ่กับกลุ่มทุนต่างชาติ ถ้าคลิปนี้หลุดออกไปแล้วนักลงทุนเข้าใจผิดว่าบริษัทเรามีปัญหาภายใน ใครจะรับผิดชอบ!” ภริดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกจากตัวเธอจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงหลายองศา ภริดาไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมให้ใครมาขึ้นเสียงใส่ในอาณาจักรของเธอ “คนที่ควรรับผิดชอบคือคุณค่ะคุณกรณ์” ภริดาตอกกลับเสียงเรียบ ทว่าเฉียบคมราวกับใบมีด “ถ้าคุณไม่ล้ำเส้นเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของฉัน แล้วพูดจาทำนองคุกคามแบบนั้นในเวลางาน คลิปทุเรศๆ นั่นก็คงไม่เกิดขึ้นหรอกค่ะ เชิญออกไปจากห้องของฉันได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะให้ระบบรักษาความปลอดภัยเชิญคุณออกไปจริงๆ” กรวีร์หน้าเสียไปชั่วขณะ ขบกรามแน่นด้วยความแค้นเคือง แต่ก่อนที่เขาจะได้ทันเอ่ยปากแก้ตัวอะไรเพิ่มเติม ร่างบางของลลิลก็ลุกขึ้นยืนแทรกกลางระหว่างคนทั้งคู่ทันทีอย่างจงใจ “อุ๊ย ขอโทษนะคะคุณกรณ์ พอดีท่านประธานของลินคิวแน่นมากค่ะวันนี้ ไม่มีเวลามานั่งเคลียร์ปัญหาหัวใจเด็กๆ กับใครหรอกนะคะ” ลลิลฉีกยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้คู่แข่งทางธุรกิจของเจ้านาย แต่แววตากลับคมกริบไร้รอยยิ้มโดยสิ้นเชิง “เชิญทางออกด้านโน้นเลยค่ะ เดี๋ยวลินเดินไปส่ง... อ้อ ระวังสะดุดขาตัวเองล้มนะคะ พอดีแถวนี้คนแถวนี้เขา ‘หวงถิ่น’ มากเป็นพิเศษค่ะ” ภริดายืนมองแผ่นหลังของเลขาฯ สาวที่กำลังทำหน้าที่ ‘กันท่า’ กรวีร์อย่างแข็งขัน มุมปากอิ่มสวยที่มักจะเม้มแน่นด้วยความเครียดอยู่เสมอ กลับเผลอยกยิ้มขึ้นบางเบาโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ยิ้มที่เต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เธอเองก็ไม่อยากจะนิยามมันในเวลานี้ กรวีร์สะบัดหน้าหนีด้วยความโมโหจัด เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ลลิลก่อนจะเดินกระแทកเท้าออกไปจากห้อง ปิดประตูเสียงดังสนั่นเพื่อระบายอารมณ์ ความเงียบสงบกลับมาเยือนห้องทำงานอีกครั้ง ภริดาถอนหายใจยาวเหยียดก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานตามเดิม ดวงตากลมโตตวัดมองเลขาฯ ตัวแสบที่ยังคงลอยชายอยู่กลางห้อง “ใครใช้ให้เธอไปกวนประสาทเขาแบบนั้น เดี๋ยวเขาก็เอาไปฟ้องบอร์ดบริหารหรอก” ภริดาเอ่ยเสียงดุ แต่แววตาไม่ได้มีความโกรธเคืองหลงเหลืออยู่เลย “ก็คนมันหมั่นไส้นี่คะ” ลลิลเดินกลับมาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานโน้มตัวลงเล็กน้อย ใช้สองมือเท้าขอบโต๊ะแล้วจ้องมองใบหน้าสวยเฉี่ยวของเจ้านายใกล้ๆ จนภริดาต้องผะงกตัวถอยหลังด้วยความตกใจกับระยะห่างที่ใกล้เกินความจำเป็น “อีกอย่าง... ลินแค่อยากพิสูจน์ให้คุณเห็นว่า ต่อให้ใครหน้าไหนจะเข้ามาวุ่นวาย คุณริดาก็ยังมีลินคอยกันท่าให้อยู่ดีนะคะ... ดีใช่ไหมล่ะคะท่านประธาน?” หัวใจของภริดากระตุกวูบอย่างแรงกับประโยคกำกวมและรอยยิ้มพราวเสน่ห์นั้น กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ลอยมาแตะจมูกพร้อมกับความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในความรู้สึกจนเธอต้องรีบหลบสายตา “เพ้อเจ้ออะไรของเธอ ไปทำงานได้แล้วไป!” ภริดาเอ็ดไล่เสียงดังเพื่อกลบเกลื่อนความวุ่นวายในใจ ลลิลหัวเราะคิกคักในลำคออย่างชอบใจที่ได้แกล้งเจ้านายสาวจนเสียอาการ หญิงสาวหมุนตัวเตรียมจะเดินออกจากห้อง แต่จังหวะนั้นเอง เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานของภริดาก็แผדเสียงดังขึ้นขัดจังหวะ ภริดากดรับสายด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่เพียงแค่ประโยคแรกที่ดังลอดออกมาจากปลายสาย ร่างทั้งร่างของเธอก็ชาวาบ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจจนเผลอทำปากกาในมือร่วงหล่นลงพื้น “ท่านประธานคะ... แย่แล้วค่ะ! ตอนนี้มีภาพถ่ายของคุณกับคุณกรวีร์เมื่อตอนงานเลี้ยงสัปดาห์ก่อนถูกส่งเข้าไปในอีเมลส่วนกลางของบอร์ดบริหารทั้งหมดแล้วค่ะแถมยังมีจดหมายสนเท่ห์กล่าวหาว่าคุณกำลังทุจริตผลประโยชน์บริษัทร่วมกับเขาด้วยค่ะ!” ลลิลที่กำลังจะก้าวพ้นประตูห้องชะงักกึก หันขวับกลับมามองเจ้านายทันทีเมื่อเห็นใบหน้าซีดเผือดของอีกฝ่าย ขอขอบคุณทุกกำลังใจและการติดตามที่มีให้กันเสมอนะคะ — สการ์เล็ตโรส