ความจริงเริ่มปรากฏ

“ถ้าสิ่งที่ฉันเห็นในนี้เป็นเรื่องจริง ลลิล... ชีวิตเธอไม่ได้แค่พัง แต่มันกำลังถูกเผาทั้งเป็นโดยคนที่เธอเรียกว่า ‘คนรักเก่า’ เชียวนะ” เสียงของมีนตราสั่นพร่าขณะเลื่อนแท็บเล็ตไปตรงหน้าลลิล แสงสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนในดวงตาที่เบิกกว้างของเลขาสาว บรรยากาศภายในห้องลับของคาเฟ่ที่พวกเธอใช้เป็นฐานปฏิบัติการเงียบสงัดจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวเหมือนกลองศึก ลลิลไล่นิ้วไปตามบันทึกการโอนเงินและอีเมลที่ถูกเข้ารหัสไว้ซับซ้อน ซึ่งมีนตราใช้เวลาเกือบสามคืนเต็มในการแฮ็กระบบหลังบ้านของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง “กรวีร์...” ลลิลพึมพำ ชื่อนั้นหลุดออกจากปากด้วยความรู้สึกขยะแขยงจนแทบอยากจะอาเจียน “เขาสร้างหลักฐานเท็จเพื่อโยนความผิดเรื่องโครงการเอ็นจิเนียริ่งให้คุณริดา แล้วยังจะใส่ร้ายว่าฉันเป็นคนปล่อยข้อมูลลับให้เขาก่อน... นี่มันแผนล้มกระดานชัดๆ” “ไม่ใช่แค่ล้มกระดานนะลิน เขากำลังจะใช้เธอเป็นแพะรับบาปเพื่อฮุบบริษัทของคุณภริดาโดยสมบูรณ์” มีนตราขยับเข้ามาใกล้ น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นจริงจัง “เธอยังจะใจดีกับผู้ชายคนนี้อยู่อีกเหรอ?” ลลิลแค่นยิ้มที่มุมปาก แววตาที่เคยสั่นไหวเปลี่ยนเป็นความเย็นชาเยือกเย็นแบบเดียวกับที่เธอได้รับอิทธิพลมาจากเจ้านายสาวจอมเนี้ยบอย่างภริดา “ใจดีเหรอ? หึ... ฉันแค่กำลังนึกเสียดายที่เคยยอมเสียเวลาไปกับคนพรรค์นี้ แต่หลังจากคืนนี้เป็นต้นไป เกมมันเปลี่ยนแล้วล่ะ” ในขณะที่แผนการล้างแค้นกำลังก่อตัวขึ้นในหัวสมองของเลขาสาว อีกด้านหนึ่ง ณ คฤหาสน์หรูใจกลางเมือง ภริดากำลังยืนมองแก้วไวน์ในมือด้วยสายตาว่างเปล่า บรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวดูอ้างว้างจนน่าใจหาย เธอคิดถึงคำพูดของลลิลก่อนจะหายหน้าไปสองวัน *‘ถ้าท่านประธานไม่เชื่อใจกัน ต่อให้ลินทุ่มเทแค่ไหน มันก็ไม่มีความหมายหรอกค่ะ’* “ปากดีนักนะยัยเด็กแสบ...” ภริดาพึมพำกับตัวเอง มือเรียวสวยกดโทรศัพท์หาเลขาสาวเป็นครั้งที่สิบของวัน แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือสัญญาณตัดสายทิ้งอย่างเย็นชา เธอถอนหายใจยาว ความเกรี้ยวกราดที่เคยมีเปลี่ยนเป็นความกระวนกระวายที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน แต่ทว่า เสียงเคาะประตูห้องทำงานกลับดังขึ้นขัดจังหวะความคิดฟุ้งซ่านนั้น ก่อนที่กรวีร์จะถือวิสาสะเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจที่ภริดารู้สึกว่ามันช่างดูจอมปลอมสิ้นดี “ผมได้ยินว่าคุณดูเครียดๆ เรื่องเลขาฯ คนใหม่ เลยแวะมาดูครับ” กรวีร์เอ่ยพลางวางซองเอกสารลงบนโต๊ะ “ผมมีหลักฐานสำคัญมาให้คุณพิจารณาเกี่ยวกับลลิล... ผมว่าคุณควรตัดสินใจได้แล้วนะ ว่าจะเก็บ ‘งูพิษ’ ตัวนี้ไว้ข้างกายอีกนานแค่ไหน” ภริดาหรี่ตามองเขาอย่างจับผิด “คุณดูรีบร้อนจังนะกรวีร์ เหมือนกลัวว่าความจริงบางอย่างจะถูกเปิดเผยก่อนที่ฉันจะไล่เธอออกงั้นแหละ” “คุณพูดอะไรของคุณน่ะริดา ผมก็แค่หวังดี” “หวังดีหรือหวังผล?” ภริดาสวนกลับทันควัน บรรยากาศในห้องคุกรุ่นจนเกือบจะระเบิด ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออกกะทันหัน ลลิลยืนหอบหายใจอยู่หน้าห้อง ใบหน้าเรียบเฉยแต่ดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงแค้น เธอไม่ได้มาคนเดียว แต่ในมือถือแฟลชไดรฟ์สีเงินวาววับที่ดูราวกับเป็นเครื่องตัดสินชะตากรรมของคนในห้อง “หลักฐานที่คุณเอามาให้คุณริดาน่ะ... มันมีแค่นี้เหรอคะคุณกรวีร์?” ลลิลเดินตรงเข้าไปหาชายหนุ่มด้วยท่าทีเหนือกว่า “แล้วหลักฐานที่ฉันถืออยู่เนี่ย... คุณอยากจะลองดูก่อนไหมว่ามันจะทำให้ชีวิตคุณพังได้กี่ระดับ?” กรวีร์ชะงัก รอยยิ้มบนหน้าเริ่มบิดเบี้ยว เขารู้ทันทีว่าเกมนี้เขาพลาดเสียแล้ว ลลิลยื่นแฟลชไดรฟ์เสียบเข้ากับคอมพิวเตอร์ของภริดาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกดปุ่มเล่นไฟล์วิดีโอที่บันทึกบทสนทนาลับระหว่างเขากับหุ้นส่วนต่างชาติที่กำลังวางแผนโกงบริษัทของภริดา เสียงสนทนาในวิดีโอชัดเจนก้องไปทั่วห้อง ภริดายืนอึ้ง ดวงตาคมกริบจ้องมองกรวีร์ที่ใบหน้าซีดเผือดลงเรื่อยๆ “ลิน... ฟังผมก่อนนะ!” กรวีร์พยายามพุ่งเข้าหาลลิลเพื่อแย่งแฟลชไดรฟ์ แต่ภริดาไวกว่า เธอคว้าแขนเขาไว้แน่น แรงบีบที่สื่อถึงความโกรธแค้นแผ่ออกมาผ่านปลายนิ้ว “จบแล้วค่ะกรวีร์” ภริดาเอ่ยเสียงเรียบ แต่กดดันจนอีกฝ่ายแทบหายใจไม่ออก “ทั้งเรื่องแผนการของคุณ... และฐานะคู่หมั้นที่ไม่มีวันเกิดขึ้นจริง” กรวีร์กัดฟันกรอด สายตาเขาเปลี่ยนเป็นดุร้ายราวกับสัตว์ป่าที่จนมุม “พวกเธอสองคนคิดว่าชนะงั้นเหรอ? อย่าดีใจให้มากนัก เพราะถ้าฉันพัง... คนที่จะเจ็บกว่าฉันก็คือลลิล!” กรวีร์คว้ามีดปอกผลไม้บนโต๊ะรับแขกจ่อเข้าที่คอของลลิลอย่างรวดเร็วเกินกว่าใครจะตั้งตัว ภริดาเบิกตากว้าง หัวใจเธอเหมือนหยุดเต้นไปชั่วขณะ “ปล่อยเธอ!” ภริดาตะโกนลั่นห้อง ลลิลนิ่งสนิท แม้มีดจะเฉี่ยวผิวคอจนเป็นรอยแดง แต่เธอกลับยิ้มออกมา... รอยยิ้มที่ทำให้คนอ่านต้องใจหาย “เอาสิคะ... ถ้าคุณกล้าฆ่าฉันตอนนี้ หลักฐานทั้งหมดจะถูกส่งเข้าอีเมลของตำรวจและผู้ถือหุ้นทุกคนโดยอัตโนมัติภายในหนึ่งนาที” ลลิลกระซิบเสียงเย็น ก่อนจะกดปุ่ม Enter บนแป้นพิมพ์ค้างไว้ “มาดูกันว่า... คุณหรือฉัน ใครกันที่จะลงนรกก่อน!” ท่ามกลางความเงียบงันที่บีบคั้นหัวใจ หน้าจอคอมพิวเตอร์ขึ้นแถบสถานะการส่งอีเมลที่กำลังวิ่งไปจนถึง 99 เปอร์เซ็นต์... ขอบพระคุณนักอ่านที่รักทุกท่านที่อยู่เคียงข้างและร่วมลุ้นไปกับสการ์เล็ตโรสในทุกตอนนะคะ