การคำนวณที่สมบูรณ์แบบ

เสียงเหล็กกระทบกันดังสนั่นก้องกังวานไปทั่วลานประลองหินผา ประกายไฟสีฟ้าจากการปะทะระหว่างดาบยาวและกง爪เวทมนตร์แตกกระจายราชาดาวตกยามค่ำคืน บรรยากาศรอบด้านเงียบเชียบจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจเข้าออกที่สม่ำเสมอของเรย์ อดีตโปรเพลเยอร์หนุ่มไม่ได้ขยับเขยื้อนร่างกายไปไหนไกลตั้งแต่สัญญาณเริ่มการดวลดังขึ้น เขาเพียงแต่ยืนปักหลักอยู่ตรงมุมอับสายตาของเสาหินโบราณ ดวงตาคู่คมกวาดมองการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้—มือสังหารระดับท็อปเท็นของเซิร์ฟเวอร์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเร็วและคอมโบไร้รอยต่อ "นายจะเอาแต่หลบหลังเสาแบบนี้ไปถึงไหนกัน เรย์?" เสียงทุ้มต่ำของคู่ต่อสู้ตวัดผ่านสายลมมาด้วยความหงุดหงิด พร้อมกับเงาร่างสีดำที่พุ่งวาบหายไปจากจุดเดิมด้วยทักษะ 'ก้าวพริบตาเงา' เรย์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยในแบบที่แทบจะสังเกตไม่เห็น ในโลกของ VRMMO อย่าง *Aethelgard* ที่ทุกการกระทำถูกขับเคลื่อนด้วยระบบฟิสิกส์และค่าความน่าจะเป็น ความเร็วไม่ใช่ทุกสิ่ง การคำนวณจังหวะเวลาต่างหากคือแก่นแท้ที่แท้จริง นิ้วเรียวยาวของเรย์เคาะลงบนอากาศเบาๆ สามครั้ง หน้าต่างระบบอินเทอร์เฟซสีฟ้าโปร่งใสถูกเรียกขึ้นมาและปิดลงอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วระดับมิลลิวินาที ทักษะคลาส 'นักวิเคราะห์ยุทธวิธี' ทำงานเต็มรูปแบบ ข้อมูลการใช้มานา คูล다운 ของทักษะฝ่ายตรงข้าม และทิศทางการไหลเวียนของกระแสลมถูกประมวลผลผ่านสมองของเขาเสมือนซูเปอร์คอมพิวเตอร์ *เหลือเวลาอีก 1.2 วินาที ก่อนที่ทักษะพรางตัวของอีกฝ่ายจะหมดระยะเวลาแสดงผล* เรย์คำนวณในใจ ดวงตาสสีนิลหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากด้านหลังที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วดุจพายุหมุน *พรึบ!* กงเล็บเคลือบพิษสีม่วงเข้มเฉียดผ่านปลายจมูกของเรย์ไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร แรงลมจากการตวัดกรงเล็บนั้นทำให้เส้นผมสีดำสนิทของเขาปลิวไสว แต่แทนที่เรย์จะถอยหลังหลบหนีเหมือนที่ใครๆ คาดคิด เขากลับเลือกที่จะก้าวเท้าซ้ายไปข้างหน้าครึ่งก้าว—เข้าประชิดจุดอับสายตาใต้รักแร้ของคู่ต่อสู้พอดิบพอดี "อะไรกัน!?" มือสังหารอุทานด้วยความตกใจ ดวงเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อสายตาเมื่อพบว่าเป้าหมายของตนไม่ได้ถอยหนี แต่กลับเข้ามาอยู่ในระยะโจมตีสวนกลับที่สมบูรณ์แบบที่สุด "ช่องว่างระหว่างการใช้สกิลต่อเนื่อง... มีอยู่ 0.4 วินาทีครับ... อ๊ะ ขอโทษทีค่ะ ฉันเผลอพูดภาษาติดปากไปหน่อย" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงรอยยิ้มเย้าแหย่เล็กน้อย มือขวาของเขาพลิกดาบสั้นในมืออย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะจิ้มปลายดาบลงไปยังจุดชีพจรมานาบริเวณหัวไหล่ของคู่ต่อสู้อย่างแม่นยำราศับปักษ์ผ่าซาก *เปร๊าะ!* เสียงสัญญาณแจ้งเตือนระบบดังขึ้นพร้อมกับเอฟเฟกต์แสงสีทองสว่างวาบกระจายไปทั่วลานประลอง สถานะผิดปกติ 'ชะงักงันมานา' ถูกเปิดใช้งานเต็มรูปแบบ ร่างของมือสังหารอันดับต้นๆ ของเซิร์ฟเวอร์แข็งค้างไปชั่วขณะ ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกเพราะไม่คิดว่าจุดอ่อนระดับไมโครนี้จะถูกมองเห็นและลงมือได้อย่างไร้ที่ติ เซน ซึ่งยืนกอดอกพิงผนังหินอยู่ตรงขอบลานประลอง ปรับสายตาขึ้นมองภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าด้วยแววตาลุ่มลึก ริมฝีปากบางเฉียบยกย่องขึ้นน้อยๆ อย่างพึงพอใจ *เด็กคนนี้... คำนวณแม้กระทั่งแรงเหวี่ยงของอากาศเพื่อหาจุดศูนย์ถ่วงสินะ* เซนคิดในใจ รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลานั้นเจือความรู้สึกเอ็นดูและทึ่งในเวลาเดียวกัน เรย์ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ เขาส่งร่างตนเองหมุนตัวหนึ่งรอบ ใช้แรงเหวี่ยงจากสะโพกส่งเสริมพลังโจมตีของดาบยาวในมือซ้าย ฟาดเข้าที่แผ่นหลังของคู่ต่อสู้เต็มแรง *ตูม!* ร่างของมือสังหารกระเด็นไปกระแทกกับเสาหินด้านหลังอย่างจัง หลอดเลือดสีแดงสดลดฮวบจนเหลือศูนย์ในพริบตา ป้ายประกาศสีทองขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือร่างของเรย์ทันที [ ผู้ชนะ: เรย์! ] [ สถิติการดวล: ชนะอย่างไร้รอยขีดข่วน (Perfect Victory) ] เสียงปรบมือเบาๆ ดังขึ้นจากมุมมืด เซนก้าวเดินเข้ามาหาเรย์ด้วยฝีเท้าเงียบเชียบ ดวงตาสีไพลินคู่นั้นมองสำรวจสำรับเสื้อผ้าและเนื้อตัวของเรย์อย่างละเอียดเพื่อดูว่ามีร่องรอยบาดแผลตรงไหนหรือไม่ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฟัง "เป็นการคำนวณที่งดงามมากค่ะ เรย์ นายทำให้ฉันประหลาดใจอีกแล้วนะ" เซนกล่าวพร้อมกับยื่นผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดให้ "เหนื่อยหน่อยนะคะ เก่งมากเลย" เรย์รับผ้าเช็ดหน้ามาถือไว้โดยอัตโนมัติ ใบหน้าขาวเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อจางๆ ด้วยความเกรงใจและอาการประหม่าเล็กน้อย เขาเบือนหน้าหนีไปทางอื่นแก้เขิน "ก็... แค่ใช้ตรรกะพื้นฐานเองครับ เอ๊ย! ค่ะ... ฉันหมายถึง ค่ะ" เซนหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างอารมณ์ดีกับท่าทีเก้ๆ กังๆ ที่พยายามปรับตัวตามระเบียบการพูดของเรย์ ความน่ารักที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเย็นชาและท่าทีสุขุมนี้คือสิ่งที่ทำให้เซนรู้สึกสนุกทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายและเสียงแสดงความยินดีจากระบบกำลังทยอยจางหายไปนั้น จู่ๆ ท้องฟ้าจำลองเหนือลานประลองหินผาก็เปลี่ยนจากสีครามสดใสเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิต ความกดอากาศรอบตัวลดต่ำลงอย่างกะทันหันจนลมหายใจติดขัด *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานกะพริบถี่รัว พร้อมกับหน้าต่างระบบฉุกเฉินรูปแบบใหม่ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในเซิร์ฟเวอร์ พุ่งทะยานขึ้นตรงหน้าเรย์และเซนด้วยตัวอักษรสีดำทมิฬ [ แจ้งเตือนจากระบบหลัก: ตรวจพบความผิดปกติระดับวิกฤต ] [ ภารกิจลับพิเศษ (Hidden World Quest) ระดับ SSS: "เงาแห่งปฐพีที่ถูกลืม" ปลดล็อกอัตโนมัติ ] [ เงื่อนไขบังคับ: ผู้เล่นเรย์และเซน ถูกเลือกให้เป็น "ผู้สังเวย" คนต่อไป ] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันในตอนนี้ด้วยนะคะ!