สายตาของรุ่นพี่เริ่มเปลี่ยนไป

กลิ่นหอมกรุ่นของชาสมุนไพรเอลฟ์เกรดพรีเมียมลอยกรุ่นขึ้นมาจากถ้วยกระเบื้องเคลือบสีมุก ทว่าบรรยากาศภายในห้องรับรองส่วนตัวของกิลด์ [ดาราธิเบต] กลับเย็นเยียบจนเรย์ต้องแอบขยับข้อมือเพื่อคลายกล้ามเนื้อที่เกร็งตัวโดยไม่รู้ตัว หน้าต่างระบบโปร่งแสงสีฟ้าที่แสดงสเตตัสพาร์ทิชันยังคงกะพริบเตือนอัตราการซิงโครไนซ์ของอุปกรณ์ VRMMO รุ่นล่าสุด แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเรย์ไม่ใช่ตัวเลขความเสียหายหรือค่าประสบการณ์ที่พุ่งกระฉูดจากการลงดันเจี้ยนระดับปรมาจารย์เมื่อครู่ หากเป็นปลายนิ้วเรียวยาวของเซนที่กำลังเลื่อนถ้วยชาใบนั้นมาวางไว้ตรงหน้าเขาอย่างเบามือ "ดื่มเสียหน่อยเถอะค่ะ ค่าความเหนื่อยล้าของนายลดลงไปถึงสิบหเปอร์เซ็นต์จากตอนสู้กับบอสใหญ่เมื่อกี้... นายไม่ค่อยระวังตัวเอาเสียเลยนะ เรย์" เสียงทุ้มนุ่มที่มักจะเจือความเยือกเย็นเป็นเอกลักษณ์ในยามสั่งการกองกำลังนับร้อย กลับมีความอ่อนโยนแปลกประหลาดเจืออยู่จางๆ จนเรย์ต้องชะงักมือที่กำลังจะหยิบสคริวิเคราะห์ข้อมูลขึ้นมา ในฐานะอดีตโปรเพลเยอร์ที่ผันตัวมาเป็นนักวิเคราะห์ เรย์คุ้นเคยกับการมองโลกผ่านความน่าจะเป็นและกลยุทธ์เย็นชา เขาอ่านทางเซนมาโดยตลอด—กิลด์มาสเตอร์ผู้ไร้พ่าย ผู้ซึ่งไม่เคยแสดงความอ่อนแอหรือความสนใจเป็นพิเศษต่อผู้เล่นคนใด นอกจากผลประโยชน์และประสิทธิภาพของกิลด์ ทว่าตลอดสามวันที่ผ่านมา... สายตาคู่นั้นเริ่มเปลี่ยนไป มันไม่ใช่สายตาของหัวหน้ากิลด์ที่มองหาเครื่องมือทำเงินอีกต่อไปแล้ว เรย์เงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่าย แสร้งทำเป็นหัวเราะแห้งๆ เพื่อกลบเกลื่อนความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในอก "ผมก็แค่วิเคราะห์รูปแบบการโจมตีของบอสคลาดเคลื่อนไปนิดหน่อยเองครับ... เอ่อ หมายถึง นิดหน่อยค่ะ ระบบคำนวณของผมมันรวนไปชั่วขณะเท่านั้นเอง" "เรียกแทนตัวเองผิดอีกแล้วนะ" เซนปรายตามองด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ดวงตาคู่นั้นลึกล้ำราวกับห้วงอวกาศที่พร้อมจะดูดกลืนทุกสิ่ง "หรือว่าสติของนายกำลังถูกฉันรบกวนอยู่กันแน่... เรย์" คำพูดนั้นเรียบง่าย ทว่ากลับทรงพลังราวกับเวทมนตร์อัมพาตระดับสูง เรย์รู้สึกเหมือนอุณหภูมิรอบตัวพุ่งสูงขึ้นอย่างไร้เหตุผล เขาเบือนสายตาหนีไปยังหน้าต่างระบบเพื่อหลบซ่อนพวงแก้มที่เริ่มขึ้นสีเรื่อ—ความขี้เกรงใจและนิสัยชอบหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าทางอารมณ์ทำให้เขาเลือกที่จะหยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบเพื่อกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอ โลกของ [Mythos Online] ขึ้นชื่อเรื่องความสมจริง ระบบ AI และฟิสิกส์ถูกออกแบบมาให้ตอบสนองต่อจิตวิทยาของมนุษย์อย่างแนบเนียน แต่เรย์รู้ดีว่าความรู้สึกตื่นเต้นที่กำลังตีรวนอยู่ในอกตอนนี้ ไม่ได้เกิดจากบั๊กของเกม หรือค่าสถานะ [ตื่นตัว] ที่ได้รับจากการต่อสู้ เซนกำลังขยับเข้ามาใกล้ขึ้น ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนได้กลิ่นจางๆ ของสนป่าและสายฝนซึ่งเป็นกลิ่นประจำตัวของกิลด์มาสเตอร์ ปลายนิ้วเรียวที่เคยจับดาบสังหารมอนสเตอร์ระดับตำนานเอื้อมมาแตะที่ปลายคางของเรย์อย่างแผ่วเบา บังคับให้ใบหน้านั้นหันกลับมาสบตากันตรงๆ "มองฉันสิคะ เรย์" เสียงกระซิบนั้นแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในโสตประสาท "เวลาที่นายคำนวณแผนการ นายมักจะมองข้ามตัวแปรที่สำคัญที่สุดไปเสมอ... ตัวแปรที่เรียกว่าความรู้สึกของฉัน" เรย์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ลมหายใจสะดุดกึก สมองที่เคยประมวลผลข้อมูลนับล้านบรรทัดต่อวินาทีกลับว่างเปล่าราวกับถูกฟอร์맷ข้อมูลทิ้งจนหมดสิ้น เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่บนปากเหวที่ไร้ซึ่งเชือกเซฟ และคนที่ผลักเขาลงมาก็คือชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมคนนี้เอง *กริ๊ง!* เสียงเตือนจากระบบกิลด์ดังขึ้นทำลายความเงียบงันที่เต็มไปด้วยแรงกดดันทางอารมณ์ หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานดีดเด้งขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ตัวอักษรสีทองอร่ามสลักข้อความที่ทำให้ลมหายใจของเรย์หยุดชะงักไปชั่วขณะ [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการบุกรุกพื้นที่ลับใต้ดิน "วิหารแห่งการหลับใหลนิรันดร์"] [เงื่อนไขการปลดล็อก: สมาชิกกิลด์ [ดาราธิเบต] ระดับหัวกะทิ 2 คนต้องเข้าสู่เขตพื้นที่ภายใน 3 นาที] [คำเตือนพิเศษจากระบบ: บอสลับผู้ถูกผนึก "เซเฟอร์ - ผู้กลืนกินดารา" กำลังตื่นจากการหลับใหล และเป้าหมายแรกของมันคือ... พิกัดปัจจุบันของผู้เล่น 'เรย์'] เซนชะักมือกลับทันที สีหน้าที่เคยผ่อนคลายและเปี่ยมด้วยความเจ้าเล่ห์เมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเฉียบคมดุดันในพริบตาเดียว ดาบยาวประจำตัวปรากฏขึ้นในมือพร้อมกับอوراพลังสีเงินยวงที่แผ่พุ่งออกมาราวกับคลื่นพายุ "ดูเหมือนว่าความสงบสุขของเราจะหมดลงแค่นี้แล้วสินะคะ..." เซนหันมามองเรย์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความปกป้องอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะยื่นมือมาคว้าข้อมือของเขาไว้แน่น "แต่ต่อให้ทั้งระบบจะล่มสลาย... ฉันก็จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องตัวนายเด็ดขาด เรย์" ก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยทักท้วงอะไร พื้นห้องรับรองก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับแผ่นดินไหว รอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้นที่เบื้องล่าง พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่ดังมาจากห้วงมิติที่ลึกที่สุดของเกม—และในเสี้ยววินาทีก่อนที่ร่างของทั้งสองจะถูกดูดกลืนลงไปในความมืดมิดนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนปริศนาอีกสายหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาเหนือเสียงคำรามของบอส [แจ้งเตือนลับเฉพาะบุคคล: ตัวตนที่แท้จริงของกิลด์มาสเตอร์ 'เซน' คือ AI ควบคุมหลักของเซิร์ฟเวอร์... และเขากำลังฝ่าฝืนกฎสูงสุดเพื่อปกป้องคุณ] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันในตอนนี้ด้วยนะคะ!