สงครามกิลด์เริ่มระอุ

แรงสั่นสะเทือนจากฝ่าเท้าของอสูรระดับภัยพิบัติไม่ได้ทำให้เรย์ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ในทางกลับกัน ประสาทสัมผัสของอดีตโปรเพลเยอร์กลับถูกปลุกเร้าจนตื่นตัวถึงขีดสุด ดวงตาคู่คมกวาดมองประเมินความเสียหายรอบตัวผ่านหน้าต่างระบบที่กระพริบเตือนสีแดงฉาน อากาศบริเวณนี้ลดอุณหภูมิลดลงฮวบฮวบจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว สันนิษฐานได้ทันทีว่ามังกรทมิฬตรงหน้าไม่ได้มาเพื่อเจรจา แต่มันมาเพื่อลבล้างแผนผังอาณาเขตทั้งหมดของกิลด์พันธมิตรให้หายไปจากแผนที่ในพริบตาเดียว "ประเมินพลาดไปสามวินาที..." เรย์พึมพำกับตัวเองเบาๆ นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนอากาศอย่างรวดเร็วเพื่อเรียกหน้าต่างคำนวณความน่าจะเป็น สถิติความทนทานของเกราะป้อมปราการตอนนี้เหลือเพียงร้อยละสิบสอง หากโดนลมหายใจมังกร (Dragon Breath) เผาผลาญเข้าไป โครงสร้างทั้งหมดจะพังทลายลงมาทับผู้เล่นฝ่ายเราจนไม่เหลือซาก แต่ก่อนที่สถานการณ์จะเลวร้ายไปมากกว่านั้น เงาร่างในชุดคลุมสีขาวขอบทองที่ยืนสง่างามอยู่บนหัวของเจ้ามังกรยักษ์ก็ขยับตัว เซนก้าวเท้าลงมาอย่างแผ่วเบาราวกับขนนกที่ปลิวตามลม ทั้งที่เบื้องล่างคือแรงกดดันระดับมหาศาลที่กดทับจนผู้เล่นรอบข้างทรุดเข่าลงไปกองกับพื้น ดวงตาสีรัตติกาลคู่นั้นกวาดมองลงมาประสานกับเรย์พอดี ท่ามกลางความโกลาหลและเสียงกรีดร้องของผู้คนนับร้อย มีเพียงความเงียบงันระหว่างเขาทั้งสองที่ราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก "มาสายไปหน่อยหรือเปล่าคะ... เรย์" น้ำเสียงนุ่มทุ้มที่เจือความขี้เล่นเล็กน้อยดังขึ้นผ่านระบบกระซิบส่วนตัว ทว่ามันกลับชัดเจนก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเรย์ เซนส่งยิ้มบางๆ ที่มุมปาก รอยยิ้มที่มักจะทำให้เรย์รู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกต้อนให้จนมุมในเกมกระดานที่อีกฝ่ายเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์มาโดยตลอด "ไม่ได้มาสายครับ... เอ้ย! ไม่ได้มาสายเสียหน่อยค่ะ" เรย์เผลอหลุดปากแก้คำสรรพนามตามความคุ้นเคยเดิม ก่อนจะรีบตวัดสายตาดุๆ กลบเกลื่อนความประหม่าของตัวเอง "คุณต่างหากที่เล่นใหญ่เกินเหตุ เกาะเริ่มต้นแทบจะแตกเป็นเสี่ยงอยู่แล้ว รู้ตัวไหมคะว่าประกาศสงครามแบบนี้มันดึงดูดความสนใจจากเซิร์ฟเวอร์หลักมากแค่ไหน" เซนหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงนั้นทุ้มต่ำและชวนให้หัวใจกระตุกวูบอย่างน่าประหลาด เขาไม่ได้ตอบคำถามทันที แต่กลับก้าวเข้าไปประชิดตัวเรย์อย่างอารมณ์ดี มือเรียวเอื้อมออกไปปัดเศษฝุ่นละอองที่ติดอยู่บนไหล่ของคนตรงหน้าอย่างเบามือ เป็นการกระทำที่สนิทสนมเกินกว่าความสัมพันธ์ของหัวหน้ากิลด์กับที่ปรึกษาทั่วไปจะพึงมี จนเรย์ต้องรีบถอยหลังเว้นระยะห่างทันที "ถ้าไม่ทำใหญ่โต... พวก 'มัน' ก็คงไม่ออกมาจากรูหรอกค่ะ" เซนเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าประกายตาในวินาทีนั้นกลับคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งถูกลับจนขึ้นเงา "สงครามกิลด์ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การแย่งชิงอาณาเขตธรรมดา แต่เป็นการล้างบางขั้วอำนาจเก่าที่กัดกินระบบนี้มานาน ถึงเวลาที่เราต้องทวงคืนความถูกต้องเสียที และฉัน... ก็ต้องการคุณมาอยู่ข้างๆ ในฐานะผู้กำหนดกลยุทธ์สูงสุดของสงครามครั้งนี้" หน้าต่างระบบเด้งขึ้นตรงหน้าเรย์ทันทีโดยไม่รอคำอนุญาต เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นก้องกังวานในหัว [แจ้งเตือนระบบ: ผู้เล่น 'เซน' (กิลด์มาสเตอร์) ได้ทำการส่งคำเชิญอย่างเป็นทางการ: แต่งตั้งผู้เล่น 'เรย์' ขึ้นดำรงตำแหน่ง 'แม่ทัพสูงสุดแห่งกองพันพิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน' มีอำนาจสิทธิ์ขาดในการสั่งการกองกำลังรบทั้งหมด 100% ท่านจะยอมรับสิทธิ์นี้หรือไม่? (ใช่ / ปฏิเสธ)] เรย์เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย อำนาจสิทธิ์ขาดระดับนี้หมายความว่าเขาสามารถสั่งการสมาชิกทุกคนในกิลด์ได้แม้กระทั่งรองหัวหน้ากิลด์ ความไว้วางใจที่เซนมอบให้มันหนักอึ้งเกินกว่าจะมองเป็นแค่เรื่องล้อเล่นในเกม ทว่า ในจังหวะที่เรย์กำลังจะยื่นมือไปกดปุ่มยอมรับ เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นมาจากทิศทางของประตูมิติหลัก ขอบฟ้าฝั่งตะวันออกถูกย้อมให้กลายเป็นสีเลือด กลุ่มก้อนพลังงานสีดำทมิฬพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พร้อมกับร่างเงาปริศนาอีกนับสิบที่ปรากฏกายขึ้นบนยอดหอคอยคอยสังเกตการณ์ สัญลักษณ์รูปงูกลืนหางที่สลักอยู่บนชุดเกราะของพวกมันทำให้บรรยากาศรอบตัวเยือกเย็นลงทันตา "ดูเหมือนว่า 'แขกไม่ได้รับเชิญ' ตัวจริงจะมาถึงแล้วนะคะ" เซนหันไปมองทางทิศทางนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไป ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาไร้ก้นบึ้ง เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติกลับคืนมา นิ้วเรียวที่กำลังจะกดปุ่มเปลี่ยนทิศทางจากการยอมรับระบบ ไปเป็นการเปิดหน้าต่างวิเคราะห์การต่อสู้แทน ดวงตาคู่สวยหรี่ลงอย่างใช้ความคิด คำนวณความน่าจะเป็นของกำลังพลฝ่ายตรงข้ามที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นใหม่ "จำนวนฝ่ายตรงข้ามสามร้อยคน... มีคลาสลับระดับสูงอย่างน้อยสิบคน กำลังเสริมของเราจะมาถึงในอีกกี่นาทีคะ เซน?" เรย์เอ่ยถามเสียงเข้ม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจแบบโปรเพลเยอร์ที่กลับคืนมา เซนเหลือบมองคนข้างกายรอยยิ้มจางๆ กลับมาประดับบนใบหน้าอีกครั้งเมื่อเห็นประกายความมุ่งมั่นในดวงตาคู่นั้น "ไม่ต้องรอเก้าอี้เสริมหรอกค่ะ... เพราะจากตรงนี้เป็นต้นไป เกมนี้จะเล่นตามกติกาที่เราเป็นคนขีดเขียนขึ้นเองทั้งหมดแล้ว" พูดจบร่างสูงก็สะบัดมือเบาๆ มังกรทมิฬส่งเสียงคำรามกึกก้องสะท้อนไปทั่วผืนแผ่นดิน เป็นสัญญาณเริ่มต้นการปะทะที่แท้จริง ทว่าในเสี้ยววินาทีที่ความโกลาหลกำลังจะปะทุขึ้นนั้นเอง หน้าต่างระบบสีแดงฉานไร้ที่มาก็เด้งขึ้นมาบังหน้าจอของเรย์จนมืดสนิท ข้อความตัวอักษรสีทองอร่ามสลักคำเตือนที่ทำให้ลมหายใจของเขาต้องสะดุดกึกลงทันที [Warning: ตรวจพบความผิดปกติของข้อมูลระบบหลัก (Core System Breach)... ผู้เล่น 'เรย์' ถูกระบุว่าเป็น 'ตัวแปรต้องห้าม' ภารกิจลับระดับ SSS: 'ลบตัวตนของผู้พิทักษ์' เริ่มต้นนับถอยหลังใน... 10... 9...] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับแผนการอันแยบคายในครั้งนี้นะคะ