"ตัวเลขพวกนี้... ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาจะประมวลผลได้ทันในพริบตาหรอกนะคะ เรย์"
เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของเซนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องโถงลับใต้ดิน กลิ่นอายความกดดันระดับสูงจากไอเทมโบราณแผ่ซ่านจนอากาศรอบกายคล้ายจะหนាแน่นขึ้น ทุกตัวเลขและสัญลักษณ์เรืองแสงสีฟ้าครามที่สะท้อนอยู่บนม่านตาของเรย์ในขณะนี้ ไม่ได้เกิดจากการคำนวณด้วยมันสมองอย่างที่เขาพยายามหลอกตัวเองมาตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา แต่มันคือผลลัพธ์จาก 'ระบบวิเคราะห์' ขีดจำกัดสูงสุดที่ซ่อนเร้นอยู่ในสายเลือดของตัวละครที่เขาสร้างขึ้น
ชายหนุ่มอดีตโปรเพลเยอร์กะพริบตาถี่ๆ เพื่อขับไล่ภาพอินเทอร์เฟซนับร้อยที่ซ้อนทับกันจนพร่ามัว เขากำหมัดแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความตึงเครียด เรย์ไม่เคยชอบการเป็นจุดสนใจ และยิ่งเกลียดการต้องยอมรับว่าตนเองมีพลังที่เกินมาตรฐานของเกม VRMMO ทั่วไปไปไกลโข แต่ความจริงตรงหน้ากลับปฏิเสธไม่ได้เลย
หน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงสีแดงฉานยังคงลอยเด่นอยู่กลางอากาศ—*[คำเตือน: ตรวจพบการใช้งาน "เนตรสวรรค์ทลายมิติ" เกินขีดจำกัด 80% ร่างกายผู้เล่นกำลังเข้าสู่ภาวะ overload]*
"ฉันไม่ได้ขอให้มันตื่นขึ้นมาเสียหน่อย..." เรย์พึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงเจือความหงุดหงิดเล็กน้อยตามนิสัยขี้เกรงใจที่มักจะหาทางปฏิเสธความรับผิดชอบก้อนโตอยู่เสมอ ดวงตาคมกริบเหลือบมองชายหนุ่มข้างกายที่ยังคงแย้มรอยยิ้มลึกลับ เซนในยามนี้ไม่ได้สวมชุดเกราะเต็มยศอย่างเคย เสื้อคลุมสีเข้มยิ่งขับเน้นให้บรรยากาศรอบตัวดูสุขุมและน่าค้นหามากขึ้นไปอีก
"บางครั้ง โชคชะตาก็ไม่ได้ถามความสมัครใจจากเราหรอกนะคะ เรย์" เซนก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ระยะห่างที่ลดลงทำให้เรย์รู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวของกิลด์มาสเตอร์หนุ่ม ความใกล้ชิดนี้มักจะทำให้หัวใจของอดีตโปรเพลเยอร์จังหวะรวนเรแปลกๆ "ยิ่งคุณพยายามปฏิเสธมันมากเท่าไหร่ ข้อมูลที่ไหลทะลักเข้ามาก็จะยิ่งกัดกินสติสัมปชัญญะของคุณมากขึ้นเท่านั้น คุณรู้กฎข้อนี้ดีกว่าใครไม่ใช่หรือคะ?"
เรย์กัดริมฝีปากล่างเบาๆ อย่างใช้ความคิด สมองที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชนประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว หากเขาฝืนปิดกั้นระบบวิเคราะห์ตอนนี้ พลังงานย้อนกลับจะทำลายเซิร์ฟเวอร์ย่อยของเขตแดนนี้ทันที และนั่นหมายถึงเพื่อนร่วมกิลด์คนอื่นๆ ที่กำลังต่อสู้กับบอสชั้นที่สิบห้าจะต้องตกอยู่ในอันตราย
ให้ตายสิ... เขากลายเป็นคนสำคัญของกิลด์ไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ทั้งที่ตั้งใจว่าจะเล่นเกมแบบเงียบๆ แค่หาเงินเข้ากระเป๋าไปวันๆ แท้ๆ
"ก็ได้..." เรย์ถอนหายใจยาวเหยียด ยอมแพ้ต่อความจริงอันน่าปวดหัว เขายืดตัวตรงขึ้น แววตาที่เคยฉายแววลังเลเปลี่ยนเป็นความเฉียบคมดุดันราวกับนักล่าที่พร้อมจะตะปบเหยื่อ "ถ้ามันอยากจะแสดงประสิทธิภาพนัก งั้นผมก็จะใช้มันให้คุ้มค่าที่สุดในรอบเดียวก็แล้วกัน"
ทันทีที่เรย์เอ่ยจบ ประกายแสงสีทองอร่ามก็พวยพุ่งออกจากร่างของเขา แรงกดดันมหาศาลแผ่กระจายออกไปเป็นวงกว้างจนพื้นหินใต้ฝ่าเท้าแตกร้าว ระบบวิเคราะห์ที่ไม่เคยสมบูรณ์แบบได้ทำการอัปเกรดตัวเองแบบเรียลไทม์ ข้อมูลของมอนสเตอร์นับพันตัวที่ซ่อนอยู่หลังกำแพงมิติถูกดึงขึ้นมาแสดงผลบนจอภาพแบบ 3 มิติอย่างละเอียดละออ จุดอ่อน อัตราการคูล다운ของสกิล และแม้แต่รูปแบบการโจมตีในอีกสามวินาทีข้างหน้า ทุกอย่างถูกวางเรียงรายราวกับแผนที่นำทางที่ชัดเจนที่สุด
เซนมองภาพนั้นด้วยแววตาที่ลึกล้ำเกินกว่าจะคาดเดา รอยยิ้มที่มุมปากของชายหนุ่มร่างสูงระหงมีความคลั่งรักซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งสงบอย่างแนบเนียน *'เด็กคนนี้นี่นะ... เติบโตขึ้นจนน่าตกใจจริงๆ'*
"เซน" เสียงเรียกของเรย์ดึงสติของกิลด์มาสเตอร์กลับมา "ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ช่องว่างของบาเรียมีอัตราความหนาแน่นลดลง 14.3% ในอีกสิบวินาทีข้างหน้า สั่งการให้หน่วยหน้ากระแทกเข้าไปตรงจุดนั้นทันที ส่วนทางด้านซ้ายปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเอง"
น้ำเสียงที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เต็มไปด้วยความมั่นใจและภาวะผู้นำที่เปล่งประกายเจิดจ้า ยิ่งทำให้เรย์ในยามนี้ดูมีเสน่ห์จนละสายตาไม่ได้ เซนพยักหน้ารับเบาๆ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย "รับทราบค่ะ คุณนักวิเคราะห์คนเก่ง"
การเคลื่อนไหวของทั้งคู่ประสานกันอย่างลงตัวราวกับเต้นรำ เรย์ก้าวเท้าพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่เหนือกว่าผู้เล่นสายความเร็วทั่วไป ภาพจำลองการเคลื่อนไหวล่วงหน้าในหัวช่วยให้เขาสามารถหลบการโจมตีของบอสเงือกได้อย่างไร้รอยขีดข่วน ปลายดาบสั้นในมืออาบไปด้วยแสงออร่าสีคราม พุ่งเข้าจุดตายของศัตรูอย่างแม่นยำไร้ที่ติ ทุกย่างก้าวคือกลยุทธ์ ทุกการโจมตีคือผลลัพธ์จากการคำนวณที่สมบูรณ์แบบ
ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังดำเนินไปในทิศทางที่ได้เปรียบ หน้าจอระบบวิเคราะห์ที่ควรจะเสถียรกลับเกิดความผิดปกติขึ้นอย่างกะทันหัน ตัวเลขสีแดงฉานหยุดนิ่งลงพร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยที่แหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก
*[Warning: detected unauthorized administrator override...]*
*[กำลังเชื่อมต่อเข้าสู่ฐานข้อมูลส่วนกลาง... 99%]*
*[ข้อความจากผู้ดูแลระบบนิรนาม: ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ... เรย์]*
เรย์ชะงักฝีเท้าทันที ความเย็นยะเยือกแล่นพล่านจากสันหลังลามขึ้นมาถึงต้นคอ เมื่อเงาร่างของใครบางคนก้าวออกมาจากรอยแยกมิติที่ปิดตายไปแล้ว พร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ ที่คุ้นเคยเกินกว่าจะยอมรับ—
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง ไขปริศนา และลุ้นระทึกไปกับความลับที่กำลังจะถูกเปิดเผยในตอนต่อไปด้วยนะคะ!
ล็อกอินวันแรก ก็ถูกรุ่นพี่ตัวร้ายจองตัวเข้ากิลด์ซะแล้ว•ตอนที่ 19
การเปิดเผยระบบวิเคราะห์
ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ล็อกอินวันแรก ก็ถูกรุ่นพี่ตัวร้ายจองตัวเข้ากิลด์ซะแล้ว นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!