การสอบคัดเลือกกิลด์ใหญ่

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและละอองน้ำยาเคมีเข้มข้นลอยอบอวลอยู่เบื้องหน้า เรย์กวาดสายตามองโครงสร้างโลหะสีดำทะมึนของ "ห้องทดลองไร้เสียง" (Silent Chamber) สนามสอบคัดเลือกขั้นเด็ดขาดของกิลด์รุ่งอรุณทมิฬ ที่ขึ้นชื่อว่ามีอัตราการสอบตกสูงถึงเก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์ บรรยากาศรอบด้านเงียบสงัดจนได้ยินเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจตัวเอง สะท้อนความกดดันที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย "เวลาในการไขปริศนาสี่สิบห้านาที... หากล้มเหลว สิทธิ์ในการเข้าสู่กิลด์จะถูกระงับถาวร" เสียงประกาศจากระบบอัตโนมัติ ืดังขึ้นเรียบเฉย ทว่าเฉียบคมบาดลึก เรย์ปรายหางตามองแผงวงจรเวทมนตร์ตรงหน้าที่มีสัญลักษณ์เรืองแสงสีแดงฉานกะพริบถี่ ตัวอักษรโค้ดโบราณนับร้อยบรรทัดกำลังร,วบรวมพลังงานและบิดเบี้ยวไปมาอย่างไม่เป็นระเบียบ หากเป็นผู้เล่นสายบู๊ทั่วไปคงเลือกที่จะพังมันด้วยกำลัง แต่สำหรับอดีตโปรเพลเยอร์ที่ใช้สมองมากกว่ากำลังอย่างเขา... นี่คือสมการคณิตศาสตร์ที่รอเวลาถูกแก้ "ดูเหมือนกิลด์ใหญ่จะชอบลองใจคนด้วยวิธีโบราณแบบนี้เสมอสินะคะ" น้ำเสียงนุ่มนวลทว่าแฝงความขบขันดังขึ้นจากเบื้องหลัง เซนก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัวของเสาหิน กลิ่นอายของความสุขุมและเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงเล็กน้อย ชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำสนิทไม่ได้ช่วยจับต้องอุปกรณ์ใดๆ ทำเพียงยืนกอดอกและส่งยิ้มบางๆ ที่มุมปากมาให้ "นายคิดว่าข้อผิดพลาดของระบบนี้อยู่ที่ตรงไหนล่ะ... เรย์" เซนเอ่ยถาม น้ำเสียงทุ้มต่ำน่าฟังลอยละليเข้ากระทบโสตประสาท เรย์ไม่ได้หันกลับไปมองทันที นิ้วเรียวยาวใต้ถุงมือหนังสีดำยังคงแตะสัมผัสเบาๆ บนหน้าจอโฮโลแกรมที่ฉายโค้ดเวทมนตร์ ดวงตาสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อคำนวณความน่าจะเป็น รอยยับที่หัวคิ้วบ่งบอกว่าเขากำลังใช้สมาธิขั้นสูงสุดในการประเมินโครงสร้างพลังงานที่ซับซ้อนนี้ "ไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบหรอกค่ะเซน..." เรย์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไหล่บางไหวเล็กน้อยขณะส่ายหน้า "แต่มันคือ 'กับดักเชิงตรรกะ' ต่างหาก ถ้าเราแก้ไขโค้ดตามตำราเวทมนตร์มาตรฐาน พลังงานย้อนกลับจะทำลายฐานข้อมูลของห้องนี้ทันที และเราก็จะถูกคัดออกในฐานะคนโง่ที่แก้โจทย์ไม่ได้... พวกเขากำลังทดสอบว่าเรากล้าพอที่จะ 'ทำลายกฎ' เพื่อรักษาเป้าหมายหลักหรือเปล่า" เซนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาคมกริบฉายประกายความพึงพอใจวูบหนึ่ง ก่อนจะขยับกายเข้าไปใกล้ร่างบางจนไหล่แทบชิดกัน "สมเป็นคุณ... วิเคราะห์ได้แม่นยำไม่เคยเปลี่ยน แล้วคุณจะเลือกทางไหนล่ะ จะยอมเสี่ยงทำลายโครงสร้างหลัก หรือจะหาทางออกที่ปลอดภัยกว่านั้น" ความใกล้ชิดกะทันหันทำให้เรย์ชะงักไปชั่วขณะ ลมหายใจอุ่นที่ปะทะเข้ากับต้นคอทำเอาความตั้งใจในการอ่านโค้ดสะดุดลงเล็กน้อย ความขี้เกรงใจและอาการประหม่าเล็กๆ ที่มักเกิดขึ้นเวลาอีกฝ่ายเข้ามาใกล้เกินความจำเป็นแล่นริ้วขึ้นมาในอก แต่ด้วยความที่เป็นคนเก็บอาการเก่ง เรย์จึงทำเพียงเบือนหน้าหนีเล็กน้อยเพื่อเว้นระยะห่าง ก่อนจะแค่นเสียงในลำคอเบาๆ "ถอยไปหน่อยค่ะเซน คุณกำลังบังแสงสว่างจากแผงควบคุมนะ" เรย์เอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงติดจะดุเล็กน้อย ทว่าสองแก้มกลับขึ้นสีระเรื่อจางๆ โดยที่เจ้าตัวพยายามซ่อนมันไว้อย่างแนบเนียนที่สุด เซนหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู ทว่าก็ยอมก้าวถอยหลังตามคำขออย่างว่าง่าย "ครับๆ ผมจะไม่กวนเวลาท่านนักวิเคราะห์คนเก่งแล้ว... เชิญแสดงฝีมือให้ผมดูหน่อยเถอะ" เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก, เพื่อดึงสติกลับมาสู่สถานการณ์เฉพาะหน้า นิ้วมือเรียวยาวเคลื่อนไหวบนแป้นพิมพ์แสงด้วยความเร็วสูง รัวโค้ดคำสั่งย้อนกลับที่คิดค้นขึ้นสดๆ ร้อนๆ ลงไปในระบบ โครงสร้างเวทมนตร์สีแดงฉานส่งเสียงร้องเตือนดังลั่นห้อง แสงไฟรอบตัวกะพริบถี่รัวราวกับจะระเบิด *ตี๊ด—! ตี๊ด—! ตี๊ด—!* เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงเปลี่ยนเป็นสีฟ้าครามในเสี้ยววินาทีสุดท้าย หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดดับวูบลง ก่อนจะปรากฏข้อความตัวอักษรสีทองอร่ามพุ่งขึ้นกลางอากาศ [ยินดีด้วย! ผู้เล่น 'เรย์' ผ่านการทดสอบระดับ S ด้วยคะแนนเต็ม 100%] [ปลดล็อกสิทธิ์เข้าสู่พื้นที่ชั้นในของกิลด์รุ่งอรุณทมิฬ] เรย์พ่นลมหายใจออกมา3ยาวเหยียดด้วยความโล่งอก แม้ภายนอกจะดูสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่แผ่นหลังกลับชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อกาฬ การคำนวณความเสี่ยงเมื่อครู่เดิมพันด้วยอนาคตในเกมของเขาเลยทีเดียว "ยอดเยี่ยมมากค่ะ" เซนปรบมือช้าๆ รอยยิ้มอบอุ่นระบายอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา "คุณทำให้ผมประหลาดใจได้ตลอดเวลาจริงๆ" ทว่า... ก่อนที่บรรยากาศผ่อนคลายจะทันได้แผ่ขยาย เสียงระฆังโบราณปริศนาก็ดังขึ้นกังวานจากเบื้องลึกของห้องใต้ดินที่ควรจะปิดตาย แรงสั่นสะเทือนมหาศาลทำให้พื้นห้องทดลองสั่นไหวอย่างรุนแรง ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน แสงไฟสีฟ้าครามเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้มอย่างกะทันหัน *แกร๊ก... โครม—!* ประตูกลเหล็กกล้าหนาเตอะที่ถูกผนึกด้วยเวทมนตร์โบราณ ค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นไอหมอกสีดำทมิฬที่พวยพุ่งออกมา พร้อมกับเสียงคำรามต่ำลึกที่สั่นประสาทจากสิ่งมีชีวิตที่ถูกพันธนาการไว้เบื้องหลังประตูบานนั้น เรย์หรี่ตามองฝ่ากลุ่มควันหนาทึบ หัวใจกระตุกวูบเมื่อเห็นเงาร่างมหึมาของสิ่งที่ไม่ควรจะมีอยู่ในการทดสอบระดับเริ่มต้นก้าวออกมา ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นจ้องเขม็งมาที่พวกเขาโดยตรง หน้าจอระบบแจ้งเตือนสีแดงฉเลือดปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน โดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าใดๆ ทั้งสิ้น... [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: บอสลับแห่งห้องทดลอง 'ผู้กลืนกินกาลเวลา' ตื่นจากการหลับใหลแล้ว] [เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: การสอบคัดเลือกได้เปลี่ยนเป็น 'ภารกิจเอาชีวิตรอด' โดยอัตโนมัติ] ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง ไขปริศนา และลุ้นระทึกไปกับความลับที่กำลังจะถูกเปิดเผยในตอนต่อไปด้วยนะคะ!