รอยจูบที่ไม่ได้ตั้งใจ

เสียงลมหายใจที่กระชั้นถี่ในห้องรับแขกส่วนตัว สะท้อนถึงแรงปะทะทางอารมณ์ที่ยังคุกรุ่นราวกับไฟใต้ฟาง รินยกหลังมือขึ้นเช็ดริมฝีปากตัวเองลวกๆ ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงจัดด้วยความเคืองขุ่น ดวงตากลมโตตวัดมองเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่ยืนค้ำหัวอยู่ด้วยความไม่พอใจ ขณะที่คินน์ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม สีหน้าของเขาฉายแววหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ดวงคมกริบคู่นั้นมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยประกายไฟที่ยากจะดับลง "นายทำบ้าอะไรของนายวะ คินน์!" รินเปิดฉากแหวขึ้นทันทีเพื่อกลบเกลื่อนความสั่นไหวในอก น้ำเสียงของเขาห้วนจัดและเต็มไปด้วยแรงพายุปะทะ "โรคจิตหรือไง ถึงได้ชอบฉวยโอกาสตอนคนอื่นเผลอ!" คินน์แค่นหัวเราะในลำคอ ร่างสูงก้าวเท้าเข้าไปหาทีละก้าวอย่างคุกคาม ราวกับราชสีห์ที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม "ฉวยโอกาสเหรอ? ฉันแค่จะทวงสิทธิ์ของฉันตามสัญญา... เด็กดื้ออย่างนายต่างหากที่เล่นนอกเกมก่อน" "สัญญาบ้าบออะไร ฉันไม่เคยเซ็นรับทราบ!" รินถอยหลังกรูดจนสะโพชนุ่มชนเข้ากับพนักโซฟาตัวใหญ่ ไม่มีทางหนีรอดไปไหนได้อีกแล้วเมื่อท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้างยกขึ้นกั้นขวางทางออก ล้อมกรอบร่างของเขาไว้จนจมอยู่ในอ้อมแขนของอีกฝ่าย กลิ่นกายหอมสะอาดผสมผสานกับน้ำหอมแบรนด์หรูของผู้ชายตรงหน้า ยิ่งทำให้ประสาทสัมผัสของรินตื่นตัวจนน่าหงุดหงิด คินน์โน้มใบหน้าลงมาใกล้ ระยะห่างระหว่างกันเหลือเพียงไม่กี่เซนติเมตร จนรินต้องกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ ดวงตาดุคมของมาเฟียหนุ่มกวาดมองริมฝีปากที่ยังคงบวมเจ่อเล็กน้อยจากการกระทำเมื่อครู่ ความรู้สึกกระหายบางอย่างพุ่งพล่านขึ้นในอกอย่างห้ามไม่อยู่ ปากหนายกยิ้มมุมปากอย่างเย้ายวน "ปากเก่งแบบนี้... น่าลองจูบให้เข็ดใหม่อีกรอบดีไหม?" "ถอยไปนะ! ถ้าขยับเข้ามาอีกก้าวเดียว นายได้เห็นดีแน่!" รินขู่ฟอด พยายามยกมือขึ้นดันแผงอกกว้างของอีกฝ่ายไว้สุดแรง แต่ทว่าแรงของเด็กหนุ่มกลับเทียบไม่ได้เลยกับความแข็งแกร่งดั่งหินผาของคนตรงหน้า คินน์กลับรวบข้อมือทั้งสองข้างของรินขึ้นไปตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย จังหวะนั้นเอง... อุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ด้วยความที่รินพยายามสะบัดข้อมือหนีสุดแรง และคินน์เองก็โน้มน้ำหนักตัวลงมาเพื่อกดดัน ทำให้ข้อเท้าของรินเกิดเกี่ยวพันกับขาโต๊ะกระจกเตี้ยด้านล่าง ร่างเพรียวเสียหลักหงายหลังลงไปบนโซฟานุ่มทันที แรงดึงส่งผลให้คินน์ที่คุมเชิงอยู่ด้านบนเสียการทรงตัวตามไปด้วย ร่างสูงใหญ่จึงล้มทับลงมาเต็มแรง *ตุบ!* ลมหายใจทั้งหมดถูกสูบออกจากปอดเมื่อแผ่นอกกว้างกระแทกเข้ากับร่างของรินพพอดี ริมฝีปากของทั้งคู่ชนเข้าหากันอย่างจังโดยไม่ได้ตั้งใจ จากอุบัติเหตุการล้มครั้งนี้ ความตั้งใจที่จะสั่งสอนกลายเป็นความนุ่มหยุ่นที่แนบชิดอย่างไร้รอยต่อ เวลาในห้องกว้างคล้ายหยุดเดินไปชั่วขณะ ดวงตาทั้งสองคู่เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ รินนิ่งค้างไปในวินาทีที่สัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนและกลิ่นอายเฉพาะตัวที่โอบล้อมอยู่รอบตัว ส่วนคินน์เองก็ชะงักง้าง ดวงตาคมกริบฉายแววความประหลาดใจระคนประกายปรารถนาที่ลุกโชนขึ้นมาอย่างรวดเร็วดั่งไฟลามทุ่ง ไม่มีใครขยับตัว ไม่มีใครเอ่ยคำพูดใดออกมา เสียงเดียวที่ได้ยินในความเงียบงันคือเสียงหัวใจสองดวงที่เต้นรัวเร็วจนแทบจะหลอมรวมเป็นจังหวะเดียวกัน ความใกล้ชิดที่เกินเส้นแบ่งเขตทำให้ความตั้งใจที่จะผลักไสของรินพลอยเลือนหายไปชั่วขณะ ความนุ่มนวลที่แนบชิดอยู่บนเรียวปากสร้างกระแสไฟฟ้าแปลกประหลาดวิ่งพล่านไปทั่วไขสันหลัง คินน์เป็นฝ่ายได้สติก่อน นัยน์ตาคมเข้มลึกล้ำราวกับห้วงมหาสมุทรจ้องมองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างลึกซึ้ง ความรู้สึกบางอย่างที่พยายามกดเก็บไว้ภายใต้ความเย่อหยิ่งและกฎเกณฑ์พังทลายลงในพริบตา แทนที่จะผละตัวออกห่างตามสามัญสำนึก ปลายนิ้วแกร่งที่เคยตรึงข้อมือของอีกฝ่ายไว้ กลับคลายออกอย่างช้าๆ แล้วเลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอยของรินไว้ด้วยความทะนุถนอมโดยไม่รู้ตัว สัมผัสที่เปลี่ยนจากความดุดันเป็นความอ่อนโยน ทำสารพัดความรู้สึกในหัวของรินปั่นป่วนจนขาวโพลน สมองสั่งการให้ผลักไส แต่ร่างกายกลับทรยศด้วยการเผลอเผยริมฝีปากออกเล็กน้อยราวกับจะยอมจำนนต่อบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยเคมีอันร้อนแรงนี้ คินน์ไม่รอช้าที่จะคว้าโอกาสนั้นไว้ ปลายจมูกโด่งคลอเคลียข้างแก้มเนียน ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะกดจูบลงไปซ้ำอีกครั้งอย่างเนิบนาบ ลึกซึ้ง และเต็มไปด้วยความโหยหาที่เจ้าตัวก็ไม่เคยคาดคิดมาก่อน รินครางประท้วงในลำคอเบาๆ ทว่าเสียงนั้นกลับยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนในตัวมาเฟียหนุ่มให้ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบ มือหนาเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวบางให้แนบชิดเข้ามาอย่างไร้ช่องว่าง อุณหภูมิในร่างกายของทั้งคู่พุ่งสูงขึ้นจนน่าตกใจ ความสัมพันธ์ที่เคยมีแค่สัญญาคุมขัง กำลังถูกเผาไหม้ให้กลายเป็นอย่างอื่นที่ลึกซึ้งและอันตรายยิ่งกว่าเดิม ทว่า... ในวินาทีที่คินน์กำลังจะพาความหอมหวานนี้ดิ่งลึกสติสัมปชัญญะของทั้งคู่ให้จมดิ่งลงไปมากกว่าเดิม เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย พร้อมกับเสียงบิดลูกบิดประตูที่ดังขึ้นตามมาติดๆ "คุณคินน์ครับ เอกสารด่วนจาก... เฮ้ย!" เสียงทุ้มของบอดี้ガードคนสนิทที่เปิดพรวดเข้ามาหยุดชะงักค้างกลางอากาศ เมื่อภาพตรงหน้าคือเจ้านายหนุ่มคนเก่งกำลังคร่อมทับเด็กหนุ่มปากจัดอยู่บนโซฟาด้วยท่าทางที่ล่อแหลมเกินกว่าจะจินตนาการ! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "มหายุทธ์ไร้เทียมทาน" เสมอมานะครับ