ศัตรูตัวฉกาจปรากฏกาย

หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่กะพริบถี่อยู่เบื้องหน้าเซริน ไม่ได้สร้างความตื่นตระหนกให้แก่เด็กหนุ่มผู้ผ่านการตายและเกิดใหม่มานับครั้งไม่ถ้วนเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม แววตาสีเข้มภายใต้กรอบแว่นทรง Themis กลับฉายแววความสนุกสนานยามที่ปลายนิ้วเรียวยาวกำลังแตะสัมผัสลงบนคีย์บอร์ดเสมือนจริงด้วยความเร็วสูง "การประเมินพลังประจำสถาบันปีนี้ ดูท่าทางจะมีการปรับแต่งอัลกอริทึมเพื่อกดดันเด็กใหม่เป็นพิเศษสินะครับ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเบาๆ ท่ามกลางห้องควบคุมส่วนกลางที่เต็มไปด้วยความกดดัน แสงไฟนีออนสีฟ้าครามสาดส่องกระทบกับใบหน้าด้านข้างที่คมคายและจริงจังของเซริน รอบตัวเขาคือเหล่านักเรียนหัวกะทิจากตระกูลขุนนางไซเบอร์ผู้มั่งคั่งและเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนง หนึ่งในนั้นคือ "เวลล์" ทายาทอันดับหนึ่งแห่งภาควิชาวิศวกรรมควอนตัม ผู้กำลังยืนกอดอกพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยอยู่ที่มุมห้อง "เลิกพยายามดิ้นรนให้เสียเวลาเลย เซริน" เวลล์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยการดูถูกเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง "ระบบประเมินเกรด S ของสถาบันเราถูกออกแบบมาโดย ดร.ไอรีล คนที่เธอพยายามเข้าไปเกาะแกะนั่นแหละ ข้อมูลดิบทั้งหมดถูกล็อกด้วยรหัสผ่านควอนตัมระดับเจ็ดชั้น ต่อให้เธอมีความสามารถในการคำนวณระดับอัจฉริยะแค่ไหน ก็ไม่มีทางเจาะทะลวงผ่านไฟร์ฟอลล์ของสถาบันได้หรอก" เซรินไม่ได้หันกลับไปมองคู่ปรับคนสำคัญทันที เขายังคงจดจ่ออยู่กับการรันโค้ดคำสั่งในอากาศ สายตาคมกริบกวาดมองตัวเลขรหัสฐานสิบหกที่วิ่งผ่านหน้าจอด้วยความเร็วสูงจนคนธรรมดาแทบเวียนหัว "คุณเวลล์ครับ... การที่คุณมั่นใจในระบบความปลอดภัยของสถาบันขนาดนี้ เป็นเพราะคุณไม่เคยรู้ความจริงสินะครับว่า... รหัสผ่านทั้งหมดที่ ดร.ไอรีล ตั้งขึ้น ถูกเขียนขึ้นมาจากทฤษฎีความน่าจะเป็นที่ผมเคยส่งให้เธอบนโต๊ะทำงานเมื่อสามวันก่อน" คำพูดของเซรินทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเวลล์แข็งค้างไปชั่วขณะ ดวงตาของคู่แข่งหนุ่มเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อหู "วะ... ว่ายังไงนะ? แกกล้าดียังไง..." "สมาธิหน่อยครับ เดี๋ยวโค้ดจะรันพลาดเอา" เซรินตัดบทอย่างสุภาพ รอยยิ้มมุมปากของเขายิ่งทำให้เวลล์รู้สึกเหมือนกำลังถูกตบหน้ากลางสาธารณชน ในห้องควบคุมหลักแห่งนี้ ดร.ไอรีล ยืนกอดอกนิ่งอยู่หลังกระจกนิรภัยชั้นดีบนระเบียงชั้นสอง ดวงตาสีไพลินเย็นชาคู่นั้นกำลังจับAจ้องมองความเคลื่อนไหวของเซรินผ่านจอภาพหลัก สีหน้าของเธอเรียบเฉยจนคาดเดาอารมณ์ไม่ได้ แต่ถ้าสังเกตให้ดี จะเห็นว่านิ้วเรียวที่ประสานกันไว้นั้นกำลังบีบเข้าหากันแน่นเล็กน้อย *เด็กนี่... คิดจะทำอะไรบ้าๆ อีกแล้วสินะ* ดร.ไอรีลคิดในใจ ขณะที่ระบบแจ้งเตือนการเชื่อมต่อเครือข่ายภายในเริ่มส่งเสียงเตือนเบาๆ บ่งบอกว่าความพยายามในการแฮกข้อมูลของเซรินกำลังเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าเซรินเปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม กลไกการคำนวณความน่าจะเป็นของระบบลูปเวลาทำงานสอดประสานกับสมองของเขาอย่างไร้รอยต่อ ตัวเลขความน่าจะเป็นที่ระบบจะอนุญาตให้เขาเข้าถึงฐานข้อมูลระดับสูงพุ่งทะยานจาก 12% เป็น 47%... 89% และในที่สุดก็แตะ 100% เต็ม! *ติ๊ง!* [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบการเข้าถึงฐานข้อมูลลับระดับ SSS - 'โปรเจกต์โอเมก้า' สำเร็จ] เสียงแจ้งเตือนจากระบบลูปเวลาดังขึ้นในหัวของเซริน พร้อมกับหน้าต่างภารกิจใหม่ที่เด้งขึ้นมาขวางกั้นสายตา [ภารกิจลับเฉพาะกิจ: 'ตบหน้าความหยิ่งทะนง' - ดึงข้อมูลผลการประเมินพลังที่แท้จริงของเวลล์ออกมาแสดงบนจอหลักของสถาบัน และทำให้เขาต้องยอมรับความพ่ายแพ้ต่อหน้าทุกคน (เวลาที่เหลือ: 03:15 นาที)] เซรินสูดลมหายใจเข้าลึก ริมฝีปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างเป็นสุภาพบุรุษ เขากดปุ่ม Enter ครั้งสุดท้ายด้วยปลายนิ้วก้อยอย่างใจเย็น พรึบ! หน้าจอโฮโลแกรมขนาดมหึมาที่ติดตั้งอยู่ใจกลางห้องโถงใหญ่ของสถาบัน ซึ่งเดิมทีควรจะแสดงผลคะแนนความอัจฉริยะของเวลล์ในอันดับหนึ่ง กลับถูกแทนที่ด้วยข้อมูลลับสุดยอด กราฟแสดงประสิทธิภาพพลังงานควอนตัมของเวลล์ที่ถูกปลอมแปลงขึ้นมาเพื่อโกงคะแนนการประเมิน ถูกแฉออกมาทีละบรรทัดอย่างหมดเปลือก! เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทันทีจากเหล่านักเรียนและอาจารย์ที่ยืนชมการประเมินอยู่รอบด้าน เวลล์หน้าซีดเผือก ร่างกายสั่นเทาด้วยความโกรธและตกใจจนก้าวถอยหลังไปหลายก้าว "เป็นไปไม่ได้! แก... แกทำแบบนี้ได้ยังไง!" เวลล์ตะโกนลั่นด้วยความสติหลุด ชี้หน้าเซรินที่ยืนกอดอกมองเขาด้วยสายตาอบอุ่นและเห็นอกเห็นใจราวกับผู้ใหญ่กำลังมองเด็กน้อยงอแง "โลกของควอนตัมไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้หรอกครับคุณเวลล์... มีแต่คำว่า 'คุณคำนวณตัวแปรพลาดไปหรือเปล่า' ต่างหากล่ะครับ" เซรินกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝัน แต่กลับบาดลึกถึงขั้วหัวใจของคู่แข่ง ในจังหวะที่บรรยากาศในห้องกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงปรบมือช้าๆ และกังวานก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังประตูทางเข้าห้องควบคุมหลัก ร่างเพรียวระหงในชุดกาวน์สีขาวสะอาดตาของ ดร.ไอรีล ก้าวเดินเข้ามาอย่างช้าๆ แววตาสีไพลินของเธอกวาดมองผลงานความปั่นป่วนที่เซรินสร้างขึ้นด้วยความรู้สึกที่ยากจะหยั่งถึง "ฝีมือไม่เลวเลยนี่ เซริน..." ดร.ไอรีลหยุดยืนห่างจากเขาเพียงแค่เอื้อมมือ น้ำเสียงของเธอดูลึกลับและเย้ายวนใจในคราวเดียวกัน "นายกล้าดีมากที่กล้าแฮกเข้าระบบของฉัน... แต่รู้ไหมว่า การทำแบบนี้ มันทำให้นายต้องกลายเป็น 'เป้าหมาย' ของบางสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่าเวลล์เสียอีก" เซรินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงความสุภาพไว้ได้อย่างเหนียวแน่น "หมายความว่ายังไงหรือครับ อาจารย์?" ดร.ไอรีลโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูของเด็กหนุ่มเบาๆ จนลมหายใจอุ่นปะทะเข้ากับใบหูของเขา "เพราะว่า... ไฟล์ที่นายเพิ่งดึงออกมาเมื่อครู่นี้ ไม่ได้เป็นแค่ข้อมูลการประเมินพลังของสถาบัน... แต่มันคือรหัสปลดผนึก 'ตัวตนที่แท้จริง' ของฉันเอง... และตอนนี้... ระบบความปลอดภัยระดับศูนย์กำลังเริ่มนับถอยหลังเพื่อทำลายล้างทุกสิ่งในรัศมีสามกิโลเมตรแล้วล่ะ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านกาลเวลามาด้วยกันในบทนี้นะครับ