คฤหาสน์พันล้าน

หน้าจอโทรศัพท์มือถือของรวินท์สว่างวาบขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ตัวอักษรสีขาวสว่างจ้าบนพื้นหลังสีดำสนิทจากข้อความ SMS ปรากฏขึ้นพร้อมแรงสั่นสะเทือนสั้นๆ ที่สร้างความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ให้แก่เกมกระดานนี้ *[ระบบตรวจสอบ: ธุรกรรมพิเศษรหัสลับ 'โครงการเอเดน' สำเร็จลุล่วง คฤหาสน์หรูระดับท็อปเท็นแห่งย่านเศรษฐกิจพิเศษ ถูกโอนกรรมสิทธิ์เข้าสู่ชื่อของท่านเรียบร้อยแล้ว ยอดเงินคงเหลือในระบบ: อนันต์]* ดวงตาคมกลาของรวินท์หรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากที่จุดประกายความเยือกเย็นปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ ขณะที่รินรดาซึ่งยืนอยู่เคียงข้างยังคงมีแววตาห่วงใยเจือความเหนื่อยล้าจากการถูกครอบครัวเก่าของเขารังแกมาตลอดทั้งวัน "รวินท์คะ... ข้อความอะไรเหรอคะ หน้าตาคุณดูแปลกไป..." เสียงหวานเอ่ยถามด้วยความกังวล มือเรียวเล็กเอื้อมมาแตะแขนเขาเบาๆ "ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ริน..." รวินท์หันกลับมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้หญิงสาว แววตาที่เคยมืดมนด้วยความคับแค้นบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความมั่นคงและทรงพลัง "แค่มีคนส่งของขวัญชิ้นใหญ่มาให้เรา... ไปค่ะ วันนี้เราจะไม่กลับไปเหยียบห้องเช่ารูหนูนั้นอีกแล้ว" รถยนต์หรูสีดำเงารุ่นพิเศษที่ระบบจัดเตรียมไว้จอดรอเทียบท่าอยู่เบื้องหน้าอย่างเงียบเชียบ ประตูอัตโนมัติเปิดออกอย่างไร้เสียงราวกับต้อนรับราชาผู้กลับคืนสู่บัลลังก์ รินรดากะพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาไปเช่ารถราคาแพงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ความไว้วางใจที่เธอมีให้รวินท์เสมอมาทำให้เธอยอมก้าวขึ้นรถไปโดยไม่เอ่ยปากซักไซ้ การเดินทางใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมง ทว่าทัศนียภาพรอบด้านกลับเปลี่ยนจากตึกแถวแออัดกลายเป็นถนนสายร่มรื่นรายล้อมด้วยต้นไม้ใหญ่ และกำแพงหินแกรนิตสีดำสนิทที่แผ่กลิ่นอายความมั่งคั่งและปลอดภัยขั้นสูงสุด ประตูเหล็กดัดลายวิจิตรบรรจงค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอัตโนมัติเมื่อเซ็นเซอร์สแกนป้ายทะเบียนรถคันที่พวกเขานั่ง เมื่อรถเคลื่อนผ่านประตูเข้ามา รินรดาถึงกับต้องอุทานออกมาเบาๆ ด้วยความตื่นตะลึง ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อภาพเบื้องหน้าคือคฤหาสน์สไตล์นีโอคลาสสิกหลังใหญ่โตราวกับหลุดออกมาจากนิตยสารสถาปัตยกรรมระดับโลก ตัวอาคารสีขาวสะอาดตาทอดตัวสง่างามท่ามกลางสวนสวยที่ตกแต่งอย่างพิถีพิถัน น้ำพุหินอ่อนสลักลายเทพีโบราณพ่นสายน้ำระยิบระยับภายใต้แสงไฟยามค่ำคืน "รวินท์... ที่นี่... ที่ไหนคะ?" รินรดาหันมามองชายหนุ่มด้วยความตกใจระคนไม่อยากเชื่อสายตา "เรา... เราเข้ามาผิดที่หรือเปล่าคะ?" "ไม่ผิดหรอกค่ะ คนดี" รวินท์กุมมือเรียวที่สั่นเทาของเธอขึ้นมาจุมพิตเบาๆ ที่หลังมืออย่างทะนุถนอม "ที่นี่คือบ้านของเราค่ะ บ้านหลังใหม่ที่จะไม่มีใครหน้าไหนมารังแกคุณได้อีกต่อไป" สิ้นคำพูดนั้น ประตูหลักของคฤหาสน์ก็เปิดออกพร้อมกัน พนักงานต้อนรับในชุดสูทสากลเนี้ยบกริบกว่ายี่สิบชีวิตเดินเรียงแถวออกมาโค้งคำนับอย่างพร้อมเพรียง เสียงประสานเสียงดังขึ้นอย่างกึกก้องและนอบน้อม "ยินดีต้อนรับกลับสู่คฤหาสน์ค่ะ/ครับ ท่านเจ้าของบ้าน และคุณนาย" รินราดาก้าวลงจากรถด้วยความรู้สึกเหมือนล่องลอยอยู่ในความฝัน ขาทั้งสองข้างแทบจะก้าวไม่ออกเมื่อหัวหน้าแม่บ้านก้าวเข้ามาหาพร้อมกับยื่นกุญแจทองคำฝังเพชรบนพาดกำมะหยี่สีแดงให้แก่เธอด้วยความเคารพอย่างสูงสุด "ดิฉัน 'คุณหญิงมาลินี' รับหน้าที่เป็นผู้ดูแลคฤหาสน์พันล้านแห่งนี้ตามคำสั่งของท่านประธานค่ะคุณรินรดา ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยตามความต้องการของคุณแล้วค่ะ" รินรดาหันขวับมามองรวินท์ด้วยความตกตะลึงจนพูดไม่ออก หัวใจของเธอกำลังเต้นรัวระรัว ภาพของชายหนุ่มผู้เคยถูกเหยียดยาม ถังแตก และไร้ทางสู้ในอดีตซ้อนทับกับภาพของชายหนุ่มผู้ยืนสง่างามในเวลานี้ อำนาจที่แท้จริงไม่ได้มาจากการตะโกนด่าทอ แต่มันคือความเงียบงันที่ทรงพลังจนสั่นสะเทือนไปทั้งแผ่นดิน "คุณ... คุณทำได้ยังไงคะรวินท์?" เสียงของเธอสั่นเครือ หยาดน้ำใสคลอเบ้าด้วยความตื้นตันใจ ความอดทน ความเจ็บช้ำ และน้ำตาที่เสียไปตลอดหลายปีที่ผ่านมา คล้ายได้รับการชำระล้างจนหมดสิ้นในวินาทีนี้ "ฉันบอกคุณแล้วไงคะ ว่าฉันจะเอาคืนพวกมันให้สาสม และจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดบนโลกใบนี้ให้กับคุณ" รวินท์ดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แนบอก ไออุ่นจากอ้อมกอดนี้คือความจริงอันหอมหวานที่ไม่มีความฝันใดเทียบเคียงได้ ทว่า... ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความสุขและความสำเร็จอันยิ่งใหญ่นั้น เสียงปรบมือดังขึ้นเบาๆ จากมุมมืดบริเวณระเบียงชั้นสองของคฤหาสน์ ขัดจังหวะทุกสรรพเสียงลงอย่างเฉียบพลัน! "ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจเสียจริง..." น้ำเสียงเยือกเย็นและคุ้นเคยอย่างยิ่งดังแทรกขึ้น ท่ามกลางความตกใจของเหล่าพนักงาน รวินท์เงยหน้าขึ้นมองตามต้นเสียง และดวงตาก็ต้องหรี่แคบลงเมื่อพบว่าแขกผู้ไม่ได้รับเชิญคนนี้ก้าวออกมาจากเงาสลัว พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก "ไม่นึกเลยว่าไอ้สุนัขจนตรอกอย่างแก จะขโมยเงินที่ไหนมาซื้อเศษอิฐเศษปูนราคาแพงระยับแบบนี้ได้... หรือว่าแกไปทำเรื่องผิดกฎหมายมากันล่ะ รวินท์?" ต้นไม้ริมระเบียง ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ