"ถ้าคุณมีความสามารถพอที่จะจ่ายแพงกว่า... ก็เชิญลองดูค่ะ"
ประโยคท้าทายอันเยือกเย็นนั้นยังคงก้องกังวานอยู่ในความเงียบงันของห้องอาหารหรูระดับมิชลินสตาร์ รินรดายังคงนั่งตัวแข็งค้าง ปลายนิ้วเรียวสวยที่กำถ้วยชาอุ่นๆ สั่นเทาเล็กน้อย สายตาของเธอมองตรงไปยังรวินท์—ชายหนุ่มผู้เป็นทั้งคนรักที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาเนิ่นนาน และในขณะเดียวกัน... เขาก็คือปริศนาดำมืดที่กำลังทำให้โลกใบนี้สั่นสะเทือน
บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็งด้วยความกดดันอันเงียบงัน รวินท์วางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะกระจกอย่างเชื่องช้า เสียงกระทบเบาๆ นั้นกลับดังราวกับเสียงก้องในโสตประสาทของหญิงสาว
"ริน... คุณเชื่อเรื่องปาฏิหาริย์ไหมคะ?" รวินท์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเขาเรียաբนิ่ง ทว่าแฝงไว้ด้วยความลุ่มลึกและทรงพลังอย่างประหลาด ดวงตาคู่คมที่เคยฉายแววเหนื่อยล้ามาตลอดหลายปี บัดนี้กลับเปล่งประกายเจิดจ้าดั่งดวงดาวในคืนเดือนมืด
รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอมองหน้าชายหนุ่มคนนี้ พลางส่ายหัวช้าๆ "รวินท์... ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่ เกมที่ต้องใช้เงินนับร้อยล้านเพื่อซื้อตึกทั้งหลัง เกมที่ทำให้ตระกูลใหญ่โตพวกนั้นต้องหน้าซีด... คุณเอาเงินมาจากไหนคะ? คุณ... ไม่ใช่แค่พนักงานกินเงินเดือนธรรมดาจริงๆ ใช่ไหม?"
ความอึดอัดระคนสงสัยแผ่ซ่านไปทั่วพื้นที่ รวินท์ถอนหายใจยาวนาน ดวงตาคู่พินิจมองลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาวที่ยอมกัดก้อนเกลือเคียงข้างเขาในวันที่เขาไม่มีแม้แต่บาทเดียว มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวบางที่กำลังเย็นเฉียบของเธอไว้ สัมผัสอุ่นๆ นั้นทำให้รินรดาสะดุ้งเล็กน้อยแต่ไม่ได้ดึงมือกลับ
"ฉันไม่เคยโกหกคุณค่ะ ริน... แต่มีบางเรื่องที่ฉันยังไม่ได้บอกคุณทั้งหมด" รวินท์เว้นจังหวะ เลื่อนสายตาไปยังหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ที่สะท้อนภาพแสงไฟระยิบระยับของมหานครเบื้องล่าง "ระบบที่เปลี่ยนชีวิตเรา... มันไม่ได้มาจากการถูกหวย หรือการลงทุนเล่นหุ้นฟลุ๊คๆ แต่มันคืออำนาจ... อำนาจที่พร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่เคยเหยียบย่ำเราให้จมดิน"
รินรดานิ่งงิ่ง หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความหวาดกลัวผสมผสานกับความอยากรู้อยากเห็นแล่นริ้วไปทั่วร่าง "ระบบอะไรคะรวินท์? คุณกำลังพูดเรื่องอะไรกันแน่..."
รวินท์ไม่ได้ตอบทันที เขายกสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมา ปลายนิ้วสัมผัสหน้าจอเบาๆ ทันใดนั้น หน้าจอโฮโลแกรมสีดำสนิทที่มองเห็นได้เฉพาะเขาและเธอก็ปรากฏขึ้น พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ที่ดังขึ้นในโสตประสาท
[ ติ๊ง! ตรวจพบการเปิดเผยข้อมูลระดับความลับขั้นสูงสุดต่อบุคคลใกล้ชิด ระบบทำการอนุมัติสิทธิ์พิเศษระดับ 'ราชันย์ผู้ครองนคร' ]
[ ยอดคงเหลือในบัญชีสากลปัจจุบัน: 9,999,999,999,999 บาท ]
ตัวเลขเก้าหลักที่เรียงรายกันอย่างน่าตกใจปรากฏหราอยู่ตรงหน้า รินรดาร่างกายชาดิก ดวงตากลมโตเบิกกว้างจนแทบถลน เธอกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติเมื่อเห็นตัวเลขมหาศาลที่แม้แต่เศรษฐีติดอันดับโลกยังต้องก้มหัวให้
"นี่มัน..." เสียงของเธอดังกระ Dด-กระซิบ สั่นพร่าจนแทบไม่ได้ยิน "รวินท์... นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันคะ? เงินพวกนี้มาจากไหน... ทำไมมันถึง..."
"เพราะพวกเขาเคยดูถูกเราค่ะ ริน..." รวินท์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เฉียบคมราวน้ำแข็งขั้วโลก "ครอบครัวของคุณที่เคยขับไล่เรา ครอบครัวของฉันที่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีเรา... และไอ้พวกสารเลวที่คิดว่าเงินซื้อได้ทุกอย่างบนโลกใบนี้ ตอนนี้... พวกมันกำลังจะรู้ว่า อำนาจที่แท้จริงภายใต้กุญแจดอกนั้น มันหน้าตาเป็นอย่างไร"
ในวินาทีนั้น รินรดารู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังหมุนกลับด้าน ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอไม่ใช่รวินท์คนเดิมที่เคยนั่งกุมขมับกับใบแจ้งหนี้ค่าเช่าห้องอีกต่อไปแล้ว แต่เขาคือผู้กุมชะตากรรมของอาณาจักรการเงินที่พร้อมจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ในพริบตาเดียว
ทว่า... ก่อนที่รินรดาจะได้เอ่ยคำถามใดออกมาเพื่อทำความเข้าใจกับความจริงอันน่าตกตะลึงนี้ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก็ดังขึ้นที่หน้าประตูกระจกของห้องอาหารวีไอพี
*ก๊อก ก๊อก ก๊อก*
ประตูบานเลื่อนถูกผลักเปิดออกอย่างถือวิสาสะ ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทแบรนด์เนมราคาแพง พร้อมด้วยบอดี้การ์ดร่างยักษ์อีกสองคนก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าบึ้งตึง ดวงตาของชายคนนั้นจ้องมองมาที่รวินท์ด้วยแววตาดูแคลนเช่นเดิม แม้ว่าสถานการณ์รอบตัวจะเปลี่ยนไปแล้วก็ตาม
"นึกว่าใคร... ที่แท้ก็ไอ้เด็กกระโป๋ที่บังAาอาจมาป่วนงานประมูลเมื่อกลางวันนี่เองสินะ!" เสียงทุ้มต่ำแต่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งดังขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปากของแขกที่ไม่ได้รับเชิญ
รวินท์หันกลับไปมองช้าๆ มุมปากของชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เย็นชาและทรงพลังจนรินรดายังต้องหนีบชายเสื้อของเขาไว้ด้วยความหวาดหวั่น เกมการแก้แค้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วในวินาทีนี้
และในจังหวะนั้นเอง... หน้าจอสมาร์ตโฟนในมือของรวินท์ก็สั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรม ซึ่งทำให้รวินท์ต้องหรี่ตาลงด้วยความระaึกสนุกสนาน
[ แจ้งเตือนจากระบบ: เป้าหมายหลักได้ก้าวเข้าสู่รัศมีการควบคุมแล้ว... ต้องการใช้สิทธิ์ 'ซื้อกิจการคู่แข่งทันที 100%' หรือไม่? ]
รวินท์เหลือบมองหน้าจอ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้มาใหม่ด้วยแววตาที่ทำให้แผ่นหลังของอีกฝ่ายเย็นวาบไปถึงกระดูกดำ
ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ
กุญแจดอกนั้นเป็นของผมครับ•ตอนที่ 19
ความรักที่แน่นแฟ้น
ผลงานโดย ต้นไม้ริมระเบียง
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ต้นไม้ริมระเบียง)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กุญแจดอกนั้นเป็นของผมครับ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!