กุญแจสู่ความจริง

กลิ่นอานเวทมนตร์โบราณที่อัดแน่นจนเกือบกลายเป็นของแข็งกำลังแผ่ซ่านออกมาจากแผ่นกระดาษหนังแกะสีเหลืองกรอบตรงหน้าค่ะ เซวีน่ากักลมหายใจไว้ในอก ดวงตาคู่คมที่มักซ่อนความหวาดระแวงจากสายตาคนรอบข้างกวาดมองตัวอักษรโบราณที่บิดเบี้ยวบนเอกสารลับ ซึ่งอลิคเพิ่งแอบลัก1มาจากห้องใต้ดินของหอสมุดกลาง นิ้วเรียวบางของเธอสั่นเทานิดหน่อย ไม่ใช่เพราะความหนาวเย็นของค่ำคืนในเขาวงกตแห่งสถาบันเวทมนตร์อาร์คานา แต่เป็นเพราะความจริงที่ปรากฏเด่นชัดอยู่หลังบรรทัดเหล่านั้น มันกำลังทำลายความเชื่อมั่นตลอดสามปีที่เธอใช้ชีวิตอยู่ในฐานะนักเรียนปีสามผู้เงียบขรึม "เธอไม่ได้คิดไปเองหรอกเซวีน่า..." เสียงทุ้มต่ำกระซิบแผ่วเบามาจากมุมห้อง อลิคยืนกอดอกพิงผนังหินเย็นเยียบ เงาของเขาถูกกลืนหายไปกับความมืดมิดของห้องพักส่วนตัว ดวงตาคมกริบของชายหนุ่มจดจ้องมาที่เธอราวกับกำลังประเมินสถานการณ์ที่อาจพลิกผันเป็นความเป็นความตายได้ทุกเมื่อ "สิ่งที่พวกมันพยายามซ่อนไว้ใต้รากฐานของโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ มันไม่ใช่แค่ตำนานปรัมปราที่อาจารย์ใหญ่เอาไว้หลอกเด็กปีหนึ่ง" เซวีน่าเงยหน้าขึ้นจากเอกสาร แววตาไหววูบชั่วขณะก่อนจะกลับมานิ่งสงบดังเดิม เธอยันตัวลุกขึ้นยืนช้าๆ ปล่อยให้เส้นผมสีดำสนิททิ้งตัวลงเคลียไหล่ "ฉันเห็นมัน... อลิค" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เต็มไปด้วยแรงกดดัน ลมหายใจอุ่นร้อนกระทบกับอากาศเย็นยะเยือก "ตอนที่ฉันใช้เนตรเวทมนตร์มองทะลุกำแพงหินของหอประชุมใหญ่เมื่อตอนบ่าย โครง1สร้างเวทมนตร์ของที่นี่ไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อเสริมพลังการเรียนการสอน หรือแม้แต่ป้องกันภัยจากภายนอก แต่มันคือ 'คุก' คุกขนาดมหึมาที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อกักขัง... หรือบางที... เพื่อกดทับอะไรบางอย่างไม่ให้ลืมตาตื่นขึ้นมาต่างหาก" บรรยากาศภายในห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะท้อนของลมราตรีที่พัดผ่านช่องหน้าต่างหิน ทว่าความเงียบนั้นกลับหนักอึ้งเสียจนเซวีน่ารู้สึกได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจตัวเอง อลิคก้าวเท้าเข้ามาใกล้แสงเทียนสลัว มือหนายื่นออกไปแตะบนแผ่นกระดาษหนังแกะแผ่นนั้น สัมผัสเบาๆ ทำให้ลวดลายอักขระเวทสีทองจางๆ เปล่งประกายขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน "กลุ่มกบฏที่ฉันเคยหนีตายมา... พวกเขารู้เรื่องนี้" อลิคหรี่ตาลงเล็กน้อย ปมในอดีตที่เขาพยายามปิดตายมาตลอดถูกงัดขึ้นมาพูดถึง "พวกเขารู้ว่าสถาบันแห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยผู้ก่อตั้งทั้งเจ็ดคนตามประวัติศาสตร์ที่พวกเธอกำลังท่องจำกันหรอกนะเซวีน่า แต่อาคารเรียน หอคอยสูงเสียดฟ้า และสนามประลองเวททั้งหมดนี้... ถูกสร้างขึ้นทับซ้อนบน 'ผนึก' โบราณที่หลงเหลือมาจากยุคสงครามเทพเจ้า" เซวีน่าสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามประมวลผลข้อมูลปริมาณมหาศาลที่ไหลบ่าเข้ามาในหัว ระบบเวทมนตร์ของโลกใบนี้มีความซับซ้อนและมีเงื่อนไขที่เธอใช้เวลาศึกษามานานหลายปี แต่ไม่มีทฤษฎีไหนในตำราเรียนเล่มใดที่เคยกล่าวถึงโครงสร้างการกักขังในระดับรากฐานของแผ่นดินเช่นนี้ "ถ้าโรงเรียนนี้คือเครื่องพันธนาการ..." เซวีน่าพึมพำกับตัวเอง ดวงตาสีเข้มฉายแววครุ่นคิดอย่างหนักหน่วง ไหวพริบและความรอบคอบที่เธอใช้เอาตัวรอดมาตลอดเริ่มเชื่อมโยงจุดต่างๆ เข้าด้วยกัน "นั่นก็หมายความว่า การสอบเลื่อนขั้นประจำปีที่กำลังจะมาถึง หรือแม้แต่อาณาเขตเวทมนตร์ที่ถูกกางกั้นไว้รอบๆ สถาบัน... แท้จริงแล้วไม่ได้มีไว้เพื่อปกป้องพวกเราจากภัยภายนอก แต่มีไว้เพื่อ 'ป้องกันไม่ให้สิ่งข้างในนั้นหลุดรอดออกไปต่างหาก'!" "ถูกต้อง" อลิคพยักหน้ารับช้าๆ แววตาของเขาคมกริบราวกับใบมีด "และที่แย่ไปกว่านั้นคือ... พลังเวทมนตร์แปลกประหลาดที่เธอใช้ปกปิดตัวตนมาตลอดหลายปี มันกำลังทำหน้าที่เป็น 'กุญแจ' ที่สอดรับกับกลไกของผนึกนั้นพอดิบพอดี" ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจ เซวีน่ารู้สึกเหมือนเลือดในกายเย็นเฉียบลงชั่วขณะ ความลับที่เธอพยายามเก็บงำ ยอมถูกมองว่าเป็นคนเงียบขรึมและโดดเดี่ยว เพื่อไม่ให้ใครล่วงรู้ถึงความสามารถในการมองเห็นและบิดเบือนโครงสร้างเวทมนตร์ แท้จริงแล้วมันมีความเชื่อมโยงกับหายนะที่ถูกฝังกลบไว้ใต้ฝ่าเท้าของเธอมานานนับพันปี ก่อนที่เซวีน่าจะได้เอ่ยปากซักถามอะไรเพิ่มเติม เสียงระฆังเตือนภัยยามวิกาลก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งสถาบันเวทมนตร์! *ก๊옹! ก๊อง! ก๊อง!* เสียงโลหะกังวานบาดแก้วหูปลุกให้ทุกอาคารเรียนตื่นจากการหลับใหล แสงไฟจากคบเพลิงและเวทมนตร์ส่องสว่างวาบไปทั่วทุกทิศทาง พร้อมๆ กับแรงสั่นสะเทือนระดับต่ำที่เริ่มแผ่ขยายมาจากพื้นดินเบื้องล่าง ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างขนาดมหึมาเพิ่งพลิกตัวตื่นขึ้นมาจากความหลับใหลอันยาวนาน อลิคคว้าแขนของเซวีน่าไว้แน่น แรงบิดจากสถานการณ์คับขันทำให้ทั้งคู่ต้องตัดสินใจในเสี้ยววินาที "พวกมันรู้แล้วว่าเอกสารนี้หายไป... และดูเหมือนว่า 'ตัวการ' ที่อยู่ใต้ผนึกนั้น จะรู้ว่ากุญแจของมันกำลังเดินอยู่บนพื้นดินนี้แล้ว!" เซวีน่าไม่ลังเลแม้แต่น้อย เธอกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ พลังงานเวทมนตร์สีครามเริ่มเอ่อล้นออกมาจากปลายนิ้วอย่างควบคุมไม่ได้ ในเมื่อหนทางข้างหน้าไม่มีทางให้ถอยอีกต่อไป เธอก็พร้อมจะเผชิญหน้ากับความจริง แม้ว่ามันจะแลกมาด้วยการทำลายล้างทุกสิ่งที่เธอรู้จักก็ตามที ทันใดนั้นเอง หน้าต่างห้องพักของเธอก็แตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ด้วยแรงระเบิดจากเวทมนตร์เงาดำที่พุ่งทะยานเข้ามาจากความมืด! เงาร่างมหึมาไร้รูปร่างปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมกับเสียงหัวเราะก้องกังวานที่ดังก้องอยู่ในหัวของเซวีน่าโดยตรง—เสียงที่กระซิบเรียกชื่อเธอด้วยความกระหายใคร่รู้ราวกับรอคอยการพบกันนี้มาเนิ่นนานนับกัปป์กัลป์ และในวินาทีที่เงาดำนั้นแผ่ขยายปีกแห่งความมืดเข้าปกคลุมทั่วทั้งห้อง หน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีที่มา ก็สว่างวาบขึ้นพร้อมกับข้อความระดับ SSS ที่สั่นระริกอยู่ตรงหน้า... *[ระบบภารกิจลับระดับ SSS: ปลดล็อคความจริงแห่งผู้สร้าง — ตัวตนเบื้องล่างผนึกได้ลืมตาตื่นขึ้นแล้ว และเป้าหมายแรกของมันคือการกลืนกิน "กุญแจ" ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าคุณในขณะนี้... คุณจะเลือกสู้เพื่อปิดผนึกมันอีกครั้ง หรือยอมจำนนเพื่อปลดปล่อยพันธนาการแห่งโลกใบนี้?]* *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันนะคะ ขอให้สนุกกับความระทึกในบทต่อไปค่ะ)*