ขุมทรัพย์ของมังกรหลับ

"อุณหภูมิรอบตัวเราตอนนี้สูงขึ้นสามร้อยองศาเซลเซียส และกำลังไต่อันดับขึ้นไปเรื่อยๆ ตามอัตราการเต้นของหัวใจไอ้พวกกิลด์วอร์ลอร์ดที่กำลังวิ่งหัวซุกหัวซุนอยู่ข้างล่างนั่นครับ" รินเอ่ยขึ้นเบาๆ พลางใช้นิ้วเรียวปัดหน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วที่แสดงผังความร้อนของดันเจี้ยนระดับตำนาน 'ถ้ำอัคคีทมิฬ' แสงสีแดงฉานจากลาวาเดือดพล่านสะท้อนลงบนแว่นตาไร้กรอบของเธอ ขับเน้นให้ดวงตาสีอำพันคู่นั้นดูคมกริบและเย็นชาจนน่าขนลุก ในมืออีกข้างของเธอถือแท็บเล็ตหรูหราฝังเพชร ซึ่งเป็นเครื่องมือคำนวณมูลค่าตลาดแบบเรียลไทม์ที่คีย์เพิ่งซื้อให้เป็นของขวัญครบรอบสามวันที่พวกเขาถีบตัวเองขึ้นมาเป็นมหาเศรษฐีหน้าใหม่ของเซิร์ฟเวอร์ คีย์ (Key) ยืนกอดอกพิงผนังหินสีดำสนิทที่เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง แม้บรรยากาศรอบกายจะร้อนระอุจนอากาศบิดเบี้ยว แต่ชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีเทาเข้มของเขากลับไร้รอยยับ สายตาคู่คมกวาดมองลงไปยังเบื้องล่าง ที่ซึ่งเหล่าสมาชิกแถวหน้าของกิลด์ 'วอร์ลอร์ด' กำลังวิ่งหนีตายจากฝูง 'สุนัขป่าอัคคีคลั่ง' อย่างไม่คิดชีวิต ภาพของยอดฝีมือที่เคยเหยียบย่ำเขาและรินในอดีต บัดนี้กลับมีสภาพไม่ต่างอะไรกับลูกหมาตกน้ำที่กำลังวิ่งหนีความตาย "ปล่อยให้พวกมันดิ้นรนไปก่อนครับริน" คีย์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา เป็นรอยยิ้มของนักธุรกิจผู้กุมความได้เปรียบเบ็ดเสร็จ "การลงทุนที่คุ้มค่าที่สุด คือการรอให้เหยื่อจนมุมเสียก่อน แล้วเราค่อยเข้าไปเสนอขายทางออกในราคาที่พวกมันไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะต่อรอง" บทสนทนาระหว่างทั้งสองดำเนินไปอย่างราบรื่น ท่ามกลางเสียงคำรามก้องของ 'มังกรหลับ' ฟาฟเนียร์ ที่นอนขดตัวอยู่ลึกเข้าไปในห้องโถงสุดท้าย เจ้าแห่งเปลวเพลิงตัวนี้คือเป้าหมายหลักของพวกเขาในวันนี้ ไม่ใช่เพื่อการปราบปรามตามเควสต์ไร้สาระของสมาคม แต่เป็นเพราะ 'เกล็ดมังกรทมิฬ' และ 'เขี้ยวเพลิงอัคคี' บนร่างของมัน มีมูลค่าสูงถึงแปดหลักในตลาดมืด และที่สำคัญ... มันเป็นวัตถุดิบชิ้นเดียวในเกมที่จำเป็นต้องใช้ในการปลดล็อกสิทธิ์ถือครอง 'ธนาคารกลางประจำทวีป' ซึ่งจะทำให้คีย์ผูกขาดระบบเศรษฐกิจทั้งหมดของเกมนี้ไว้ในกำมือแต่เพียงผู้เดียว ที่เบื้องล่าง เสียงตะโกนอย่างตื่นตระหนกของ 'บารอน' รองหัวหน้ากิลด์วอร์ลอร์ดดังสะท้อนก้องถ้ำ "เวรเอ๊ย! ทำไมมอนสเตอร์มันถึงเกิดใหม่เร็วจนผิดปกติวะ! ฮีลเลอร์! ฮีลเลอร์ไปไหนหมด!" บารอนแผดเสียงลั่น ใบหน้าที่เคยอิ่มเอิบเต็มไปด้วยความหยิ่งผยองบัดนี้อาบชุ่มไปด้วยเหงื่อและเขม่าควัน ชุดเกราะทองคำที่เคยเงางามเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและคราบเลือด รินมองภาพนั้นผ่านกล้องส่องทางไกลอัจฉริยะ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ก็เพราะคุณเล่นกว้านซื้อโพชั่นฟื้นฟูมาจนหมดตลาดเพื่อเก็งกำไรเมื่อวานนี้ไงคะ... เอ๊ย หมายถึง... ครับ" เธอรีบแก้คำพูดทันทีเมื่อเหลือบไปเห็นสายตาเชิงหยอกล้อของคีย์ "ฉันหมายถึง... เพราะพวกมันโง่พอที่จะทุ่มเงินทั้งหมดไปกับการซื้อไอเทมขยะที่คุณคีย์ปล่อยข่าวลวงออกไปต่างหากล่ะครับ" "ถูกต้องครับที่รัก" คีย์ยื่นมือไปลูบผมยาวสลวยของรินอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงทำให้หญิงสาวผ่อนคลายลง "ความโลภเป็นโรคติดต่อที่รักษายากที่สุด ยิ่งพวกมันพยายามดิ้นรนหาเงินมาถมหนี้ที่กิลด์มาสเตอร์วอร์ลอร์ดไปกู้ยืมมาสร้างฐานที่มั่น พวกมันก็ยิ่งเดินตกลงไปในหลุมพรางที่เราขุดไว้ลึกขึ้นเรื่อยๆ" ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อน กิลด์วอร์ลอร์ดเคยหัวเราะเยาะพวกเขาที่หน้าประตูเมือง พร้อมกับโยนเศษเงินเหรียญทองแดงให้ราวกับทานิยม พร้อมคำพูดดูถูกเหยียดหยามว่าไอ้ผู้กล้าตกอับกับฮีลเลอร์ไส้แห้งไม่มีวันลืมตาอ้าปากได้ แต่ในตอนนี้ คีย์กลับเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดที่ถือตั๋วสัญญาใช้เงินของกิลด์วอร์ลอร์ดไว้ในมือถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ หากอีกสามวันข้างถึงกำหนดชำระแล้วพวกมันไม่มีเงินสดมาคืน ทรัพย์สินและฐานทัพทั้งหมดของกิลด์จะตกเป็นของคีย์โดยอัตโนมัติ และนั่นคือเหตุผลที่พวกมันต้องบุกเข้ามาในดันเจี้ยนระดับนรกแตกแห่งนี้ เพื่อหาวัตถุดิบหายากไปขายแลกเงินสดมาใช้หนี้ "ดูเหมือนว่าพวกมันจะเดินมาถึงจุดที่มังกรหลับอยู่แล้วนะครับ" รินชี้ไปที่จุดสีแดงกระพริบในแผนที่โฮโลแกรม "ถ้าพวกมันปลุกฟาฟเนียร์ตื่นขึ้นมาตอนนี้ด้วยความตื่นตระหนก มีหวังได้ตายยกกิลด์ในพริบตาเดียวแน่ๆ" "ให้ตายพวกมันก็ไม่กล้าสู้กับฟาฟเนียร์ตรงๆ หรอกครับ" คีย์หรี่ตามองร่างมหึมาของมังกรสีดำสนิทที่นอนหายใจเข้าออกเป็นประกายไฟอยู่เบื้องล่าง "สิ่งที่พวกมันต้องการจริงๆ คงเป็นแค่ 'สมุนไพรเพลิงสุริยะ' ที่ขึ้นอยู่ข้างกายมัน เพื่อเอาไปประมูลต่อในราคาถูกๆ มากกว่า... น่าเสียดาย ที่สมุนไพรพวกนั้น ผมเหมาซื้อสิทธิ์ในการเก็บเกี่ยวล่วงหน้าไว้หมดแล้วตั้งแต่เมื่อวาน" รินยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์ "หมายความว่า... ไม่ว่าพวกมันจะเสี่ยงชีวิตฝ่าดงมังกรเข้ามาได้สำเร็จ หรือจะถูกเผาเป็นจุลอยู่ตรงนั้น พวกมันก็จะไม่ได้รับอะไรกลับไปเลยแม้แต่แดงเดียวสินะครับ" "แม่นยำมากครับ" คีย์ก้าวเท้ามาที่ริมขอบหน้าผาหิน สูงขึ้นไปจากลานประลองเบื้องล่างร่วมร้อยเมตร ลมร้อนพัดปะทะใบหน้าหล่อเหลาจนเส้นผมสีดำสนิทปลิวไสว เขายกข้อมือขึ้นแตะเบาๆ ที่นาฬิกาสมาร์ทวอทช์สีดำด้าน ดีไซน์เรียบหรูแต่แฝงด้วยเทคโนโลยีลับเฉพาะ "ถึงเวลาทวงหนี้รอบปฐมทัศน์แล้วครับ" ที่เบื้องล่าง บารอนและลูกน้องที่เหลืออยู่เพียงสิบกว่าคนกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่ใกล้กับร่างของมังกรหลับ พวกมันพยายามย่องอย่างเงียบเชียบที่สุดเพื่อหวังจะเด็ดสมุนไพรสีทองอร่ามที่ขึ้นอยู่บนกองสมบัติของฟาฟเนียร์ แต่ทว่า ทันทีที่ปลายนิ้วของบารอนแตะโดนกลีบดอกแรก เสียงระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งถ้ำอัคคีทมิฬ *[แจ้งเตือนระบบ: สิทธิ์ในการเก็บเกี่ยวสมุนไพรเพลิงสุริยะ ถูกผูกขาดโดยผู้ถือบัตรสมาชิก VIP ระดับอินפיลิตี้ (ID: Key_001) ห้ามบุคคลภายนอกแตะต้อง มิฉะนั้นจะถือเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์และกระตุ้นความโกรธแค้นของบอสระดับตำนาน]* เสียงประกาศก้องกังวานจากระบบทำเอาบารอนชะงักค้าง เขาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ใบซีดเผือดราวกับกระดาษ "วะ... ว่ายังไงนะ?! ใครเป็นคนซื้อสิทธิ์ไปหมดวะ!" ทันใดนั้น ดวงตาสีแดงฉานขนาดใหญ่เท่าล้อรถบรรทุกของ 'ฟาฟเนียร์' ก็ค่อยๆ ลืมขึ้นท่ามกลางความมืดมิด แรงกดดันมหาศาลระดับแผ่นดินไหวแผ่ซ่านออกมาจากร่างของมันจนพื้นถ้ำสั่นสะเทือน บารอนและพรรคพวกกรีดร้องออกมาด้วยความสิ้นหวังเมื่อพบว่ามังกรหลับได้ตื่นขึ้นมาแล้ว และเป้าหมายแรกที่มันจ้องมองด้วยความกระหายเลือดก็คือพวกมันนั่นเอง! ในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง เสียงปรบมือเบาๆ แต่ก้องกังวานก็ดังมาจากเบื้องบน *แปะ... แปะ... แปะ...* ทุกคนในถ้ำต่างหันขวากับไปมองตามต้นเสียง บารอนอ้าปากค้างด้วยความตะลึงงัน เมื่อเห็นร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสีเทาเข้มยืนกอดอกมองลงมาด้วยรอยเหยียดหยามอันคุ้นเคย ข้างกายของเขามีหญิงสาวหน้าตาสะสวยยืนถือแท็บเล็ตยิ้มหวานให้อย่างเป็นมิตร "คะ... คีย์! แก... แกมาทำอะไรที่นี่!" บารอนแผดเสียงตะโกนแข่งกับเสียงคำรามของมังกร ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัว "นี่แกเป็นคนวางแผนทั้งหมดนี้ใช่ไหม!" คีย์ยิ้มรับอย่างสุภาพ เขายกมือขึ้นปัดฝุ่นที่ไหล่เสื้อเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ผมไม่ได้วางแผนอะไรเลยครับ บารอน... ผมแค่มาทวงเงินห้าสิบล้านโกลด์ที่กิลด์ของคุณติดผมไว้ก็เท่านั้นเอง" คีย์หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้รอยต่อขึ้นมาถือไว้ในมือ หมุนเล่นไปมาท่ามกลางแสงไฟจากลาวา "แต่ดูท่าทางตอนนี้... พวกคุณคงไม่มีปัญญาหาเงินสดมาจ่ายผมแล้วสินะครับ" ฟาฟเนียร์คำรามลั่นสะท้อนผนังถ้ำ มันอ้าปากกว้างเตรียมพ่นเปลวเพลิงสีฟ้ามรกตแผดเผาทุกสิ่งให้เป็นจุล บารอนหน้าถอดสี คุกเข่าลงกับพื้นด้วยความหมดหนทาง เขาร้องตะโกนสุดเสียงทั้งน้ำตา "ช่วยด้วย! ช่วยพวกเราด้วย! อยากได้อะไรพูดยกมาให้หมดเลย!" คีย์ก้มมองดูนาฬิกาข้อมือราคาแพงของตนเองอย่างใจเย็น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับอดีตเพื่อนร่วมกิลด์ผู้เคยเหยียบย่ำเขา "ข้อเสนอสุดท้ายนะครับ... เซ็นโอนกรรมสิทธิ์กิลด์วอร์ลอร์ดทั้งหมดให้ผมตอนนี้ แล้วผมจะกดอนุมัติเบิก 'วงเงินฉุกเฉิน' เพื่อซื้อลมหายใจให้พวกคุณอีกสักหนาที..." คีย์แย้มยิ้ม พร้อมกับใช้นิ้วโป้งแตะลงบนชิปสแกนของบัตรเครดิตสีดำในมือ รูดผ่านกลางอากาศเบาๆ จนเกิดเสียงสัญญาณอนุมัติธุรกรรมดังขึ้น *ติ๊ง!* --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "ผู้กล้าตกอับ" เสมอมานะครับ