ความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น

ความมืดมิดสนิทที่ถูกฉีกกระชากด้วยแสงสีฟ้าเรืองรองของหน้าต่างระบบ ไม่ได้ให้ความรู้สึกน่ากลัวแม้แต่น้อยในสายตาของคนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารในเวลานี้ แรงกดดันจากบัตรเครดิตสีดำสนิทที่แผ่พุ่งออกไปเมื่อครู่ ได้กวาดล้างความเย่อหยิ่งของพวกสุนัขรับใช้แห่งกิลด์วอร์ลอร์ดจนราบคาบเป็นหน้ากลอง พื้นหิมะสีขาวโพลนในเขตแดนรกร้างไร้ชื่อ บัดนี้ถูกย้อมด้วยละอองแสงสีทองคำพราวระยับจากระบบ "คืนกำไรให้คนทรยศ" ที่ทำงานอย่างขันแข็ง ทุกๆ เหรียญทองที่พวกมันเคยหัวเยาะเย้ยในอดีต บัดนี้ไหลย้อนกลับมาทบต้นทบดอกในรูปแบบของอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด คีย์เก็บเก็บบัตรเครดิตสีดำเข้า1ในช่องเก็บของอย่างไม่ใส่ใจนัก เสียงแจ้งเตือนยอดเงินคงเหลือในระบบยังคงดังระรัวก้องอยู่ในโสตประสาท แต่วินาทีนี้ สิ่งที่ดึงดูดสายตาอันเยือกเย็นของอดีตผู้กล้ากลับไม่ใช่เศษสวะที่กำลังนอนโอVครวญอยู่เบื้องล่าง "หนาวไหมครับ ริน" น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นอบอุ่นและนุ่มนวลอย่างยิ่ง ผิดกับภาพลักษณ์ของปีศาจกระเป๋าหนักที่เพิ่งถล่มกองกำลังนับร้อยเมื่อก้าวที่แล้ว คีย์ถอดเสื้อโค้ทกันหนาวขนสัตว์ชั้นดีที่เพิ่งกดซื้อจากร้านค้าพรีเมียมของระบบด้วยราคาเจ็ดหลักออกมาคลุมไหล่ให้หญิงสาวอย่างเบามือ รินเงยหน้าขึ้นสบตา รอยยิ้มบางเบาที่ปรากฏบนริมฝีปากของอดีตฮีลเลอร์สาวผู้นี้มีความหมายลึกซึ้งเกินกว่าที่ใครจะเข้าใจ ดวงตาคู่สวยสะท้อนแสงไฟจากเวทมนตร์รอบตัว ท่ามกลางเกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมาอย่างบ้าคลั่งในพายุฤดูหนาวของดินแดนเหนือสุด "ถ้าเป็นคุณคีย์ดูแล ต่อให้หนาวกว่านี้อีกสิบเท่า... รินก็ไม่รู้สึกหนาวเลยสักนิดค่ะ... เอ๊ย... สักนิดครับ" รินแกล้งแซวด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า พร้อมกับหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นคีย์ทำหน้าเลิกลั่กเล็กน้อยกับสรรพนามที่เผลอหลุดปากออกมาตามความคุ้นเคยเดิม "คุณนี่นะ... แสบขึ้นทุกวันแล้วนะครับ" คีย์ยิ้มมุมปาก มือหนายื่นไปปัดเกล็ดหิมะที่เกาะอยู่ตามเส้นผมสีเงินยววงของหญิงสาวอย่างทะนุถนอม ความอบอุ่นจากฝ่ามือที่สัมผัสผ่านความหนาเหน็บของอากาศ ทำให้หัวใจของทั้งสองดวงที่เคยแตกสลายจากความทรยศหักหลัง ค่อยๆ หลอมรวมเข้าหากันอย่างช้าๆ ย้อนกลับไปในวันที่พวกเขาถูกกิลด์วอร์ลอร์ดถีบหัวส่งอย่างไร้เยื่อใย วันนั้นไม่มีแม้แต่เศษขนมปังประทังชีวิต ความหนาวเหน็บในใจรุนแรงยิ่งกว่าพายุหิมะรอบตัวเสียอีก รินจำได้แม่นถึงหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้นที่รินไหลลงมาอาบแก้มของคีย์ แม้ชายหนุ่มจะพยายามเก็บซ่อนมันไว้ใต้รอยยิ้มฝืนๆ ก็ตาม แต่ในวันนี้... ภาพเหล่านั้นเป็นเพียงแค่อดีตอันน่าสมเพชของพวกคนทรยศ "จำได้ไหมครับ ตอนที่เราไม่มีแม้แต่เงินจะซื้อยาฟื้นพลังระดับต่ำ" รินเอ่ยขึ้นเบาๆ ดวงตาเหม่อมองออกไปในความมืดของพายุหิมะ ขณะที่หลังพิงแผ่นอกกว้างของคีย์ซึ่งสวมกอดเธอจากด้านหลังเพื่อบังลมหนาว "จำได้แม่นเลยครับ" คีย์ตอบเสียงทุ้มต่ำ ใบหน้าคมคายซุกซบลงกับไหล่บาง "วันนั้นผมสัญญาไว้กับตัวเองว่า... ใครก็ตามที่มันทำให้คุณต้องหลั่งน้ำตา แม้แต่หยดเดียว มันจะต้องจ่ายคืนด้วยทรัพย์สินทั้งหมดที่มันมี และถ้ามันไม่มี... มันต้องชดใช้ด้วยชีวิต" คำพูดนั้นไม่ได้เจือด้วยอารมณ์โกรธเกรี้ยว แต่มันเต็มไปด้วยความเยือกเย็นของนักธุรกิจผู้กุมอำนาจเงินตราในมือ ทุกตัวเลข ทุกยอดหนี้ และทุกดอกเบี้ยถูกคำนวณไว้หมดแล้ว กิลด์วอร์ลอร์ดที่กำลังสร้างอาณาจักรบนคราบน้ำตาของผู้อื่น แท้จริงแล้วก็เป็นเพียงแค่ 'ลูกหนี้ชั้นเลว' ที่กำลังจะถูกยึดทรัพย์ครั้งใหญ่ในเร็วๆ นี้ รินพลิกตัวกลับมาเผชิญหน้า มือเรียวบางยกขึ้นโอบรอบลำคอของชายหนุ่ม ปลายจมูกของทั้งคู่เกือบจะชนกันท่ามกลางลมหายใจอุ่นที่ไอเป็นหมอกขาว "คุณคีย์คะ... เอ่อ คุณคีย์ครับ" รินแก้ไขคำพูดทันทีพร้อมกับดวงตาเป็นประกายซุกซน "บางที... การใช้เงินฟาดหัวพวกมันทีละกิลด์แบบนี้ มันสนุกก็จริง แต่มันจะไม่ทำให้เรากลายเป็นเศรษฐีถังแตกซะก่อนหรือครับ?" คีย์หัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี นิ้วเรียวยาวเชยคางสลวยขึ้นเบาๆ "คุณก็รู้ว่าระบบ 'คืนกำไรให้คนทรยศ' ยิ่งเราจ่ายออกไปมากเท่าไหร่ เงินสดและโบนัสพิเศษจะยิ่งไหลกลับเข้ามาทวีคูณเป็นร้อยเท่า ยิ่งพวกมันพยายามดิ้นรนหาเงินมาสู้กับเรามากเท่าไหร่... พวกมันก็ยิ่งเป็นทาสรับใช้ระบบของเรามากขึ้นเท่านั้นครับ" นี่คือความน่ากลัวที่แท้จริงของเซียนเกมสายเปย์ คีย์ไม่ได้ใช้กำลังเข้าห้ำหั่น แต่มันคือการ "ซื้อ" ทุกอย่างจนพวกมันไม่มีแม้แต่แผ่นดินจะยืน บรรยากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่ง เสียงพายุหิมะที่โหมกระหน่ำด้านนอกถูกตัดขาดด้วยบาตรักษาความอบอุ่นระดับตำนานที่คีย์เปิดใช้งานไว้ ความใกล้ชิดที่ก่อตัวขึ้นไม่ใช่เพียงเพราะความเหงาในดินแดนต่างโลก แต่เพราะผ่านความเป็นความตายมาด้วยกันนับครั้งไม่ถ้วน รินหลับตาลงช้าๆ ยอมรับสัมผัสอ่อนโยนที่ริมฝีปากของชายหนุ่ม ซึ่งทาบทับลงมาอย่างนุ่มนวลและลึกซึ้ง ท่ามกลางความเหน็บหนาวของโลกใบนี้ อ้อมกอดของคีย์คือบ้านหลังเดียวที่เธอโหยหา และเป็นป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุดที่ไม่มีเงินจำนวนไหนบนโลกซื้อได้ ทว่า... ช่วงเวลาแห่งความหวานซึ้งนั้นกินเวลาได้ไม่นานนัก *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นขัดจังหวะ ทว่ามันไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนยอดเงินเข้าบัญชีตามปกติ แต่เป็นหน้าต่างสีแดงฉานที่กระพริบเตือนด้วยความถี่สูงจนน่ากลัว [แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบ!] [ตรวจพบการเคลื่อนไหวของเป้าหมายระดับสูงสุด: 'วอร์ลอร์ด' กำลังทำการถ่ายโอนทรัพย์สินทั้งหมด 100% ไปยังบัญชีนิรนาม...] [และ... ตรวจพบการเข้าสู่ระบบของบุคคลที่สาม ซึ่งเป็นผู้ถือครอง "บัตรเครดิตสีทองคำขาว" เช่นเดียวกับท่าน!] คีย์ลืมตาโพรงขึ้นทันที ความอบอุ่นเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเยือกเย็นเฉียบพลัน ดวงตาคมกริบกวาดมองข้อความที่ปรากฏตรงหน้าอย่างพิจารณา รินผละออกจากอ้อมกอดด้วยความตกใจ ใบหน้าฉายแววเคร่งเครียดขึ้นมาทันที "ผู้ถือครองบัตรสีทองคำขาว...?" รินทวนคำเสียงแผ่ว "เป็นไปไม่ได้ ทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์นี้มีบัตรเครดิตระดับพรีเมียมของระบบแค่ใบเดียวไม่ใช่หรือครับ... หรือว่า..." คีย์ไม่ตอบ เขาเพียงแต่แค่นسยิ้มออกมาเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความแปลกใจและความท้าทายใหม่ที่กำลังจะมาถึง นิ้วมือของเขากดไปที่หน้าต่างระบบเพื่อตรวจสอบพิกัดของผู้มาเยือนปริศนาทันที และก่อนที่ข้อความยืนยันตัวตนจะปรากฏบนหน้าจอ แสงไฟจากเฮลิคอปเตอร์เวทมนตร์รุ่นล่าสุดที่ไม่มีขายในตลาด ก็สาดส่องทะลุผ่านพายุหิมะลงมาตรงหน้าพวกเขา พร้อมกับร่างของใครบางคนก้าวลงมาจากบันไดวนด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง และเสียงตบมือแปะๆ ที่ดังฝ่าความเงียบขึ้นว่า... "ยอดเยี่ยมมาก... อดีตผู้กล้าคีย์ ไม่นึกเลยว่านายจะไต่เต้ากลับมาได้ถึงขนาดนี้... แต่ก็นั่นแหละนะ เสียดายที่เกมนี้... มีคนจ่ายหนักกว่านาย!" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" มาโดยตลอดนะครับ!