ดันเจี้ยนแรกของการทำกำไร

"สถิติเคลียร์ดันเจี้ยนระดับบีของกิลด์รุ่งอรุณคือสามชั่วโมงสิบห้านาที... แต่พวกแกสองคนคิดจะใช้เวลาแค่สิบนาทีอย่างนั้นหรือ? สติยังอยู่ครบดีไหม เจ้าเศษสวะคีย์!" เสียงหัวร่อเยาะเย้ยของปาร์ตี้แนวหน้าสังกัดกิลด์ 'เบรฟฮาร์ด' ดังสะท้อนก้องไปทั่วลานหินอับชื้นหน้าทางเข้าดันเจี้ยน 'ซากปรักหักพังแห่งราชาโลหิต' กลิ่นอายความตายและคาวเลือดโชยออกมาจากปากอุโมงค์มืดมิด ทว่าบรรยากาศรอบตัวพวกมันกลับเต็มไปด้วยความขบขันและดูแคลน ร่างของนักรบเกราะหนักร่างยักษ์นาม 'ดาลัน' มือขวาคนสนิทของกิลด์มาสเตอร์วอร์ลอร์ด กอดอกมองคีย์และรินด้วยสายตาราวกับกำลังมองดูตัวตลกที่เดินเข้าสู่ลานประหาร คีย์ไม่ได้แสดงสีหน้าโกรธเกรี้ยว รอยยิ้มบางเบาประดับอยู่บนมุมปากอย่างเยือกเย็น นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ บนการ์ดสีดำสนิทที่ปรากฏสัญลักษณ์ลายเส้นทองคำเรืองแสงจางๆ เขากำลังคำนวณตัวเลขในใจ—อัตราผลตอบแทนจากการลงทุน (ROI) ของการลงดันเจี้ยนครั้งนี้ คุ้มค่าพอที่จะทำให้พวกหมาป่าหิวกระหายเหล่านี้ต้องคุกเข่าอ้อนวอนหรือไม่ "เวลาเป็นสิ่งมีค่าครับคุณดาลัน" คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าก้องกังวาน "การยืนฟังพวกสุนัขเห่าหอนหน้าปากทางนานเกินไป ทำให้ต้นทุนเสียโอกาสของผมพุ่งสูงขึ้น... ริน พร้อมนะครับ" รินที่ยืนอยู่เคียงข้างในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ ปลดล็อกคถาในมือเบาๆ ดวงตากลมโตคู่นั้นฉายแววเฉียบคมและเยnชา เธอปรายตามองกลุ่มคนที่เคยขับไล่พวกเขาออกจากกิลด์ด้วยความสมเพชเวทนา "พร้อมเสมอค่ะ—เอ๊ย... พร้อมเสมอค่ะ... เอ่อ หมายถึง พร้อมเสมอครับคุณคีย์" เธอกระแอมเบาๆ แก้เขินเมื่อเกือบเผลอหลุดสำนวนเดิมๆ ออกมา ขณะที่คีย์ส่งยิ้มอ่อนโยนให้คู่ชีวิตที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา "ฮ่าๆๆ! อวดดีนักนะไอ้สวะ! ถ้าพวกแกทำได้ภายในสิบนาที ข้าจะกราบตีนพวกแกตรงนี้เลยวะ!" ดาลันระเบิดเสียงหัวเราะลั่น สมุนรอบกายต่างพากันส่งเสียงโห่ร้องรอชมความฉิบหายของอดีตผู้กล้าที่ตกอับ วิ้ง! แสงสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นตัดผ่านความมืด คีย์ก้าวเท้าข้ามธรณีประตูมอนสเตอร์เข้าสู่เขตดันเจี้ยนโดยไม่หันกลับมามอง รินก้าวตามติดอย่างรู้ใจ ทันทีที่ประวัติการลงทะเบียนเริ่มต้นขึ้น ระบบแจ้งเตือนสีทองอร่ามก็เด้งขึ้นตรงหน้าคีย์ พร้อมเสียงก้องกังวานในหัวที่ทำให้มุมปากของเขาต้องยกย่องขึ้นสูง [ติ๊ง! ตรวจพบการเข้าสู่ดันเจี้ยน "ซากปรักหักพังแห่งราชาโลหิต"] [ระบบคืนกำไรให้คนทรยศ เริ่มต้นทำงาน!] [ภารกิจพิเศษ: เคลียร์ดันเจี้ยนภายใน 10 นาที] [เงื่อนไขพิเศษ: ห้ามใช้อาวุธโจมตีปกติ ใช้ได้เฉพาะ "กระสุนเงินสด" เท่านั้น!] [รางวัล: ปลดล็อกร้านค้าลับระดับ EX และเงินสดคืนเข้าบัญชี 1,000 เท่าของยอดใช้จ่าย!] "หึ... กฎกติกาเข้าทางเสียจริงนะครับ" คีย์พึมพำเบาๆ ท่ามกลางฝูงกอบลินหุ้มเกราะเหล็กนับร้อยที่พุ่งเข้ามาหมายจะฉีกกระชากพวกเขากลายเป็นชิ้นๆ ในพริบตาเดียว รินร่ายเวทสนับสนุน 'บัฟแห่งเทพธิดา' เสริมความเร็วและการมองเห็นให้คีย์ทันทีโดยไม่ต้องเอ่ยปากขอ ร่างของคีย์พุ่งทะยานออกไปราวกับสายอสนีบาต เขาไม่ได้ชักดาบเล่มเก่าที่บิ่นจากการถูกหักหลังออกมาใช้ แต่นิ้วมือเรียวยาวกลับรูดผ่านหน้าจอโฮโลแกรมสีทองที่แสดงยอดเงินในระบบอย่างรวดเร็ว [ท่านได้ทำการเบิกจ่าย: "ระเบิดเพลิงสุริยะระดับตำนาน" จำนวน 10 ลูก เป็นเงินสด 5,000,000 โกลด์] [หักเงินจากยอดเครดิตระบบ... ทำรายการสำเร็จ!] พรึบ! ลูกบอลแสงสีทองอร่ามปรากฏขึ้นกลางอากาศนับสิบลูก รัศมีความร้อนแผดเผาจนหินผารอบด้านหลอมละลายกลายเป็นลาวา คีย์ดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว เสียงระเบิดกัมปนาทก็ดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าถล่ม แรงระเบิดถูกบีบอัดด้วยระบบจนไม่ทำลายโครงสร้างดันเจี้ยน แต่แผ่ขยายเผาผลาญฝูงกอบลินนับร้อยให้สลายหายไปในพริบตาเดียว ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก! "รินครับ ขยับไปโซนถัดไปทางซ้าย บอสประจำชั้นรออยู่แล้ว" "รับทราบค่ะที่รัก ทางนั้นฉันจัดการเอง" รินแย้มยิ้มอย่างมั่นใจ เธอยกคถาขึ้นวาดวงเวทสีทองคำเปล่งประกาย เวทมนตร์ฮีลที่ถูกกลับขั้วด้วยระบบ 'คืนกำไร' กลายเป็นคลื่นกระแทกแห่งความตายที่กวาดล้างมอนสเตอร์ระดับกลางจนราบคาบในพริบตาเดียว การประสานงานของทั้งคู่ไร้รอยต่อ ราวกับเครื่องจักรสังหารที่ถูกตั้งโปรแกรมมาเพื่อกวาดล้างผลกำไรสูงสุด เวลาผ่านไปเพียงเจ็ดนาทีเศษ... หน้าประตูทางออกดันเจี้ยนฝั่งตรงข้าม ร่างของ 'ราชาโลหิต' บอสใหญ่ประจำดันเจี้ยนระดับ B ที่มี HP สูงถึงสิบล้าน คุกเข่าลงกับพื้น ร่างกายเต็มไปด้วยรอยไหม้เกรียมและบาดแผลฉกรรจ์ มันส่งเสียงคำรามด้วยความหวาดกลัวเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองมหาศาล [ติ๊ง! ยินดีด้วยครับท่านผู้กล้า!] [ท่านเคลียร์ดันเจี้ยน "ซากปรักหักพังแห่งราชาโลหิต" ภายในเวลา 08 นาที 42 วินาที!] [ทำลายสถิติสูงสุดของเซิร์ฟเวอร์!] [เงินรางวัลคืนกำไร ถูกโอนเข้าบัญชีหลัก: 5,000,000,000 โกลด์!] หน้าจอแสดงผลยอดเงินพุ่งทะยานจนตัวเลขแทบจะล้นออกมานอกจอ คีย์ยืนกอดอกนิ่งสงบ ชุดคลุมสีดำสนิทพลิ้วไหวตามสายลมเย็นเยียบของดันเจี้ยน เขากวาดสายตามองไอเทมระดับเทพที่ดรอปเกลื่อนกลาดเต็มพื้น รินเดินเข้ามาซילอแขนเขาเบาๆ พร้อมกับรอยยิ้มพึงพอใจ "จบเร็วกว่าที่คิดไว้นะครับเนี่ย สงสัยเราต้องหาดันเจี้ยนที่ยากกว่านี้เพื่อเพิ่มผลประกอบการเสียแล้ว" คีย์เอ่ยยิ้มๆ ตัดภาพกลับมาที่ปากทางเข้าดันเจี้ยน... ดาลันและสมุนกิลด์เบรฟฮาร์ดยังคงยืนรอด้วยท่าทางสบายอารมณ์ นาฬิกาทรายในมือของดาลันเพิ่งจะผ่านไปแค่เก้านาทีเศษ เขากำลังหัวเราะเยาะกับลูกน้องเรื่องสภาพอันน่าสังเวชที่คีย์และรินจะต้องเผชิญข้างใน "ใกล้ครบสิบนาทีแล้ว แบบนี้ป่านนี้คงเหลือแต่กระดูกแหละมั้งฮ่าๆๆ—" ครึก! คลื่นพลังงานสีทองอร่ามระเบิดออกมาจากประตูทางออกดันเจี้ยน แรงกดดันมหาศาลระดับบอสพัดพาฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ดาลันสำลักเสียงหัวเราะของตัวเอง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อเห็นเงาร่างสองร่างก้าวเดินออกมาจากกลุ่มควันอย่างสง่างาม นาฬิกาทรายในมือดาลันหยุดลงที่ 09 นาที 12 วินาที! เหนือศีรษะของคีย์ ปรากฏฉายาเรืองแสงสีทองคำกระพริบเด่นชัด: [ผู้ทำลายสถิติระดับเซิร์ฟเวอร์ - ดันเจี้ยนซากปรักหักพังแห่งราชาโลหิต] พร้อมกับกองไอเทมระดับตำนานนับสิบชิ้นที่รินลากกองตามหลังมาอย่างไร้ค่า ดาลันหน้าซีดเผือด ขาสั่นเทาจนแทบทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น สมุนรอบข้างอ้าปากค้างจนคางแทบหลุด พวกมันพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว คีย์หยุดยืนตรงหน้าดาลัน ก้มมองชายร่างยักษ์ที่เคยดูถูกเขาด้วยสายตาเยียบเย็นราวกับมองมดปลวก นิ้วเรียวยาวกดหน้าจอบัตรเครดิตสีดำในมือเบาๆ เสียงแจ้งเตือนการรูดซื้อของดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบงัน "คุณดาลันครับ..." คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่ากดดันจนอีกฝ่ายหายใจไม่ออก "ไหนเมื่อครู่... คุณบอกว่าถ้าผมทำได้ภายในสิบนาที จะทำอะไรนะ˵ครับ?" ดาลันตัวสั่นเทา เหงื่อกาฬไหลท่วมแผ่นหลัง เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากับคีย์ เขาก็พบกับรอยยิ้มของมัจจุราชที่ถือบัตรเครดิตพร้อมจะซื้อชีวิตของเขาทั้งกิลด์ในพริบตาเดียว! ... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ