ความขัดแย้งในกิลด์ศัตรู

“เงินก้อนสุดท้ายในคลังกิลด์... หายไปไหนหมดวะ!” เสียงคำรามด้วยความเกรี้ยวกราดดังสะเทือนไปทั่วห้องประชุมลับชั้นบนสุดของปราสาทวอร์ลอร์ด โต๊ะประชุมไม้โอークเนื้อดีสั่นสะเทือนตามแรงกระแทกของกำปั้นเหล็ก กิลด์มาสเตอร์วอร์ลอร์ด หรือที่ใครต่อใครต่างขนานนามว่า ‘ราชันโลหิต’ ยามนี้ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเครียด เส้นเลือดปูดโปนขมับ ดวงตาแดงก่ำจ้องมองตัวเลขสถานะการเงินของกิลด์ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า ตัวเลขสีแดงฉานกระพริบเตือนวิกฤตบ่งบอกชัดเจนว่า ภายในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ งบประมาณมหาศาลที่ระดมมาจากสมาชิกนับพันชีวิตได้ละลายหายไปจนเกลี้ยงบัญชี ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุม มีเพียงเสียงลมหายใจหอบกระชั้นของชายผู้เคยยิ่งใหญ่ รอบโต๊ะประชุมนั้น เหล่าแม่ทัพและหัวหน้าหน่วยรบระดับสูงของกิลด์วอร์ลอร์ดต่างนั่งกอดอกนิ่ง สีหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความอึดอัดและความไม่พอใจที่เก็บงดไว้ไม่ไหว บรรยากาศตึงเครียดเสียยิ่งกว่าตอนนำกิลด์ออกทำสงครามล้างผลาญเสียอีก “อย่ามามองหน้าฉันแบบนั้นนะ เบอร์เซิร์กเกอร์!” วอร์ลอร์ดตวาดลั่นเมื่อเห็นหัวหน้าหน่วยหน้าเลือดขยับตัว “ถ้านายหาเงินมาเติมกองกลางไม่ได้ตามกำหนดล่ะก็ เบี้ยเลี้ยงของหน่วยนายเดือนนี้... ศูนย์!” เบอร์เซิร์กเกอร์ชายหนุ่มร่างยักษ์กล้ามเป็นมัดๆ แค่นหัวเราะในลำคออย่างไม่เกรงกลัว เขายันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจนเก้าอี้ล้มคว่ำ “ศูนย์เหรอวะ? พูดออกมาได้เต็มปากนะไอ้กิลด์มาสเตอร์สมองกลวง! สมาชิกในหน่วยฉันไม่ได้กินข้าว-เอ้ย ไม่ได้เติมยาฟื้นพลังมารeset สองรอบติดแล้วเพราะแกบอกให้เอาเงินไปประมูลเส้นทางการค้าทางเหนือไงล่ะวะ แล้วผลลัพธ์เป็นยังไงล่ะ? โดนไอ้หน้ากากเงินนั่นตัดหน้าซื้อขาดไปต่อหน้าต่อตา! แถมเส้นทางนั้นตอนนี้ก็กลายเป็นเขตปลอดภาษีของมันไปเรียบร้อยแล้ว!” “แกกล้าขึ้นเสียงกับฉันเหรอ!” วอร์ลอร์ดชักดาบข้างกายออกมา ปลายคมดาบจ่อตรงหน้าอกของเบอร์เซิร์กเกอร์ทันที “ลองแทงดูสิ!” เบอร์เซิร์กเกอร์ไม่หลบแถมยังแอ่นอกเข้าหาคมดาบ ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง “ถ้าฉันตาย หน่วยฉันถอนตัวออกจากกิลด์ทันที พวกแกคิดเหรอว่าเงินเดือนค้างจ่ายสามเดือนที่ผ่านมา ฉันจะปล่อยให้มันสูญเปล่า? พวกเราไม่ได้มาที่นี่เพื่อเป็นทาสรับใช้ความโลภของแกนะเว้ย!” คำพูดนั้นเปรียบเสมือนประกายไฟที่ตกลงบนกองฟาง หัวหน้าหน่วยคนอื่นๆ เริ่มส่งเสียงฮือฮาและลุกขึ้นยืนทีละคน ความภักดีที่เคยถูกซื้อไว้ด้วยเงินตรา บัดนี้กำลังพังทลายลงอย่างรวดเร็วเมื่อเงินในกระเป๋าเริ่มแห้งเหือด ในมุมมืดของห้องประชุม รินนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้บุนวมอย่างเงียบเชียบ เธอมองดูความแตกแยกของกิลด์ศัตรูด้วยรอยยิ้มเยдяیที่มุมปาก นิ้วเรียวเล็กหมุนแหวนทองคำขาวเล่นเบาๆ พลางส่งสายตาไปยังชายหนุ่มที่ยืนพิงระเบียงรับลมอยู่ด้านหลัง คีย์ยืนกอดอกมองความวุ่นวายเบื้องล่างผ่านกระจกใสบานใหญ่ ใบหน้าภายใต้หน้ากากสีเงินเรียบเฉย เย็นชา และไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ เขารู้ดีว่ากลยุทธ์ ‘การบีบอัดสภาพคล่อง’ ที่เขาใช้เงินสดมหาศาลกว้านซื้อทรัพยากรและเส้นทางการค้าทั้งหมดในอาณาจักรเกมนี้ กำลังออกดอกออกผลอย่างงดงาม เมื่อคนเราผูกพันกันด้วยผลประโยชน์ เมื่อผลประโยชน์หมดลง... ความภักดีก็เป็นเพียงแค่กระดาษชำระที่ไร้ค่า “ดูเหมือนว่าสุนัขที่เคยเห่าหอนอย่างดุดัน จะเริ่มกัดกันเองเสียแล้วนะครับคุณริน” คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวล แฝงความเย้ยหยันไว้อย่างแนบเนียน รินป้องปากหัวเราะเบาๆ ดวงตาคู่สวยระยิบระยับด้วยความสะใจ “นั่นสินะคะคุณคีย์ พวกเขาเคยคิดว่าเงินสามารถซื้อได้ทุกอย่างบนโลกใบนี้ แต่สุดท้าย... เงินก้อนเดิมนั่นแหละที่จะเป็นคนฝังกลบพวกมันทั้งเป็น” ภายในห้องประชุม ความขัดแย้งลุกลามจนเกือบจะเกิดการลงไม้ลงมือกันเอง วอร์ลอร์ดหน้าซีดเผือดเมื่อตระหนักได้ว่า อำนาจที่เขาสั่งสมมาตลอดหลายปีไม่ได้มาจากความจงรักภักดี แต่มันถูกค้ำจุนไว้ด้วย ‘ตัวเลขในบัญชี’ และในเมื่อตอนนี้ตัวเลขเหล่านั้นเป็นศูนย์ สถานะกิลด์อันดับหนึ่งก็เป็นเพียงแค่ภาพลวงตาที่พร้อมจะสลายไปได้ทุกเมื่อ “ใจเย็นๆ ก่อนทุกคน...” วอร์ลอร์ดพยายามลดดาบลง น้ำเสียงเริ่มสั่นเครือ “เรายังมีแผนสำรอง... เรายังเหลือทรัพย์สินในคลังส่วนตัว...” “ทรัพย์สินส่วนตัว?” เสียงเยือกเย็นสายหนึ่งดังแทรกขึ้นกลางห้อง ขัดจังหวะการแก้ตัวของกิลด์มาสเตอร์จนทุกคนต้องหันไปมอง คีย์ก้าวเท้าเดินออกจากมุมมืด แสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านกระจกกระทบเข้ากับหน้ากากสีเงินวาววับสะท้อนเข้าตาของทุกคนในห้อง บรรยากาศรอบตัวของอดีตผู้กล้าแผ่รังสีความกดดันอันน่าสะพรึงกลัวออกมาจนทุกคนต้องกลืนน้ำลาย “แก... แกเป็นใครวะ! บังجอาจเข้ามาในเขตหวงห้ามของกิลด์วอร์ลอร์ดได้ยังไง!” วอร์ลอร์ดชี้ดาบมาที่คีย์ด้วยความตกใจ คีย์ไม่ได้ตอบคำถามนั้น เขาเพียงแค่ยกมือขึ้นดีดนิ้วเบาๆ หนึ่งครั้ง *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นพร้อมกันในหน้าต่างโฮโลแกรมส่วนตัวของทุกคนในห้องประชุม และวินาทีถัดมา สีหน้าของวอร์ลอร์ดก็เปลี่ยนจากความโกรธเป็นความหวาดกลัวสุดขีด เมื่อข้อความจากระบบธนาคารกลางประกาศสิทธิ์การยึดครองทรัพย์สินทั้งหมดของกิลด์วอร์ลอร์ดเนื่องจาก ‘การผิดนัดชำระหนี้สินและจำจำนองทรัพย์สินเกินวงเงิน’ “ขอโทษด้วยนะครับท่านกิลด์มาสเตอร์...” คีย์หยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะประชุม โน้มตัวลงเล็กน้อยด้วยท่าทีของสุภาพบุรุษผู้เพียบพร้อม แต่รอยยิ้มภายใต้หน้ากากนั้นกลับเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียม “พอดีว่า... หนี้สินทั้งหมดของกิลด์คุณ เมื่อสามวินาทีก่อนหน้านี้... ถูกผมเหมาซื้อขาดไว้ด้วยเงินสดทั้งหมดเรียบร้อยแล้วล่ะครับ” วอร์ลอร์ดเข่าทรุดลงกับพื้นทันที ดาบในมือหลุดร่วงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความสิ้นหวัง คีย์ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูของอดีตเพื่อนร่วมทีมผู้ทรยศด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทว่าชัดเจนแจ่มแจ้งในความเงียบงัน “และตอนนี้... ได้เวลาชำระหนี้ด้วยชีวิตของพวกคุณแล้วล่ะครับ” [Cliffhanger Hook] สิ้นคำพูดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์รบส่วนตัวนับสิบลำของกิลด์ลึกลับก็บินมาล้อมรอบปราสาทวอร์ลอร์ด พร้อมกับลำแสงสปอตไลท์สีแดงฉานที่ส่องตรงมายังหน้าต่างห้องประชุม พร้อมๆ กับการปรากฏตัวของร่างเงาลึกลับในชุดสูทสีดำที่ก้าวเข้ามาทางระเบียง พร้อมเอกสารพิพากษาโทษประหารชีวิตกิลด์ในมือ... ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" เสมอมานะครับ