ขยายอิทธิพลสู่เมืองหลวง

"เอกสารสิทธิ์การถือครองที่ดินโซนเหนือของมหานครหลวง... เซ็นเรียบร้อยแล้วสินะครับ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องประชุมหรูหราของสำนักงานทะเบียนราษฎร์ประจำเมืองหลวง ปลายปากกาหมึกซึมราคาแพงจรดยกลงบนกระดาษแผ่นสุดท้ายอย่างมั่น คีย์ในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีเทาเข้ม ปรับแก้ภาพลักษณ์จากอดีตผู้กล้าตกอับกลายเป็นนักลงทุนหนุ่มผู้มั่งคั่ง ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตากวาดมองตัวเลขมูลค่ามหาศาลบนหน้าจอแท็บเล็ตด้วยความเยือกเย็น ไร้ซึ่งความตื่นเต้น ราวกับว่าเงินหลักร้อยล้านที่เพิ่งจ่ายออกไปเป็นเพียงราคาของกาแฟสักแก้ว ริน ที่นั่งเคียงข้างในชุดเดรสยาวสีไวน์แดงยกมือขึ้นจัดปกเสื้อให้ชายหนุ่มอย่างเบามือ ปลายนิ้วเรียวยาวของเธอลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าเนื้อดีเพื่อส่งผ่านความอบอุ่น ดวงตาคู่สวยประกายแวววาวด้วยความภูมิใจ "ทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะคุณคีย์... ตอนนี้ ตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่เคยครองพื้นที่ตรงนั้น กลายเป็นลูกหนี้รายใหญ่ของเราไปเรียบร้อยแล้วนะคะ" เสียงหวานเอ่ยกระซิบเบาๆ ข้างหู รอยยิ้มมุมปากของเธองดงามเย้ายวนแต่ทว่าแฝงไว้ด้วยความเฉียบขาดที่พร้อมจะขยี้คู่แข่งให้จมดิน การย้ายฐานปฏิบัติการจากเมืองชายแดนทุรกันดารสู่เมืองหลวงไม่ได้เกิดขึ้นอย่างเงียบเชิด ทว่ามันคือการเคลื่อนทัพของเงินตราที่ทรงพลังยิ่งกว่ากองอัศวินนับหมื่นนาย กลิ่นอายของความอัปยศอดสูเมื่อครั้งถูกกิลด์วอร์ลอร์ดขับไล่ออกมาอย่างไร้ค่า บัดนี้ถูกชำระล้างด้วยอำนาจทุนนิยมที่กำลังแผ่ขยายรากแก้วฝังลึกใจกลางอาณาจักร "ดีมาก... เมืองหลวงนี้น่ะกว้างใหญ่เกินไป พวกมันถึงได้คิดว่าอำนาจที่ขโมยมาจะค้ำจุนตัวเองได้ตลอดไป" คีย์วางปากกาลง เสียงกระทบเบาๆ แต่ดังก้องกังวานในความรู้สึก "แต่พวกมันลืมไปว่า... ทุกตารางนิ้วที่พวกมันเหยียบย่ำอยู่ตอนนี้ ล้วนแต่มีโฉนดที่อยู่ใต้ชื่อของผมทั้งสิ้น" ในอดีต กิลด์มาสเตอร์วอร์ลอร์ดเคยเหยียดหยามเขาว่า เป็นแค่ตัวถ่วงที่เกาะปาร์ตี้กินบุญเก่า แต่วันนี้... แค่ปลายนิ้วกระดิก คีย์สามารถสั่งปิดกิจการร้านค้าครึ่งหนึ่งบนถนนสายหลักของเมืองหลวงได้ภายในเวลาไม่ถึงสามนาที ระบบคืนกำไรให้คนทรยศส่งเสียงแจ้งเตือนเบาๆ ในห้วงความคิดของเขา [ติ๊ง! ยืนยันการซื้อกิจการอสังหาริมทรัพย์ 'แกรนด์ พลาซ่า' สำเร็จ] [ยอดใช้จ่ายรวม: 850,000,000 เหรียญทอง] [ระบบทำการคำนวณเงินคืนกำไร 15% เข้าสู่บัญชีลับส่วนตัว: 127,500,000 เหรียญทองเรียบร้อยแล้ว] [ปลดล็อกสิทธิ์พิเศษระดับสูงสุด: การเข้าถึงระบบการเงินของราชสำนัก] มุมปากของชายหนุ่มกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เงินสดที่จ่ายออกไปไม่เคยสูญเปล่า ยิ่งเขาใช้จ่ายเพื่อขยายอิทธิพลมากเท่าไหร่ ระบบยิ่งคืนกำไรให้ทบต้นทบดอกจนน่ากลัว นี่คือวงจรอุบาทว์ที่สร้างขึ้นเพื่อลงทัณฑ์พวกโลภมากโดยเฉพาะ ยิ่งพวกมันพยายามดิ้นรนหาเงินมาค้ำจุนกิลด์ของตัวเองมากเท่าไหร่ พวกมันก็ยิ่งจมดิ่งลงสู่หลุมพรางที่เขาขุดไว้ลึกขึ้นเท่านั้น "คุณคีย์คะ ทางด้านกิลด์วอร์ลอร์ดเริ่มเคลื่อนไหวแล้วค่ะ" รินส่งแท็บเล็ตอีกเครื่องให้เขาดู หน้าจอแสดงภาพเคลื่อนไหวจากกล้องวงจรปิดระดับสูง เผยให้เห็นร่างหนาของกิลด์มาสเตอร์วอร์ลอร์ดกำลังเดินหัวเสียเข้าไปในห้องประชุมสภาพ่อค้า พร้อมด้วยสีหน้าเคร่งเครียดจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน "พวกมันคงแปลกใจสินะครับ ที่จู่ๆ สินค้าวัตถุดิบทั้งหมดถูกกว้านซื้อจนเกลี้ยงตลาด ไม่เว้นแม้กระทั่งสิทธิ์การประมูลเหมืองแร่เวทมนตร์" คีย์แค่นหัวเราะในลำคอ สายตาทอประกายความเย็นชาเยี่ยงนักล่า "ใช่ค่ะ ตอนนี้พวกมันกำลังระดมทุนก้อนสุดท้ายเพื่อเข้าซื้อกิจการต่อจากตระกูลดยุกเพื่อกู้หน้า... แต่" รินหยุดพูดเล็กน้อย นัยน์ตาสีไวน์แดงฉายแววเจ้าเล่ห์ "โชคร้ายจริงๆ นะคะ ที่ตระกูลดยุกที่พวกมันกำลังเจรจาด้วย... คือลูกหนี้จำนองที่ถือสัญญาโดยเรา" คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดสูตรให้เข้ารูปอย่างเนิบนาบ เขากวาดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ ที่สามารถมองเห็นทัศนียภาพอันโอ่อ่าของมหานครหลวง เมืองที่เต็มไปด้วยความโลภ การแย่งชิง และภาพลวงตาแห่งอำนาจ "ไปกันเถอะครับ ริน" ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลัง "ได้เวลาไปทักทายเพื่อนเก่าผู้แสนซื่อสัตย์ของเราที่งานประมูลประจำปีของเมืองหลวงกันแล้ว... ผมอยากเห็นนักว่า สีหน้าของคนที่กำลังจะล้มละลาย จะยังคงเชิดหน้าชูตาได้อีกสักกี่น้ำ" สองร่างเดินเคียงคู่กันออกจากห้องรับรอง กลิ่นอายของความเหนือกว่าแผ่ซ่านจนพนักงานต้อนรับต่างพากันโค้งคำนับให้ด้วยความยำเกรง รถยนต์หรูหราติดฟิล์มดำสนิทเคลื่อนตัวมารับที่หน้าอาคารอย่างรู้หน้าที่ ครู่ต่อมา รถคันดังกล่าวก็แล่นเข้ามาจอดสนิทหน้าประตูทางเข้างานประมูลอภิมหาโปรเจกต์ใจกลางเมืองหลวง ซึ่งเป็นสถานที่ที่เหล่าขุนนางและผู้นำกิลด์ระดับท็อปกำลังชุมนุมกันอยู่ คีย์ก้าวเท้าลงจากรถด้วยท่าทีสง่างาม รินคล้องแขนเขาไว้แน่น ทั้งคู่เดินเคียงกันเข้าไปในโถงงานประมูลที่มีผู้คนหนาแน่น ทันทีที่ร่างของทั้งสองปรากฏกาย เสียงพูดคุยจอแจภายในห้องโถงก็พลันเงียบกริบลงทันที สายตาทุกคู่หันมาจับจ้องที่อดีตผู้กล้าตกอับผู้เคยถูกขับไล่อย่างไร้เยื่อใย ทว่าวันนี้ เขากลับยืนอยู่ ณ จุดสูงสุดด้วยรัศมีของมหาเศรษฐีผู้กุมชะตากรรมของเมืองหลวงทั้งเมือง ทางด้านมุมหนึ่งของห้องโถง กิลด์มาสเตอร์วอร์ลอร์ดที่กำลังถือแก้วไวน์มือสั่นเทา ถึงกับหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด เมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่คมที่ส่งยิ้มเยาะทักทายมาให้จากระยะไกล "แก... แกเข้ามาในนี้ได้ยังไงวะไอ้คีย์!" วอร์ลอร์ดตวาดลั่นด้วยความตกใจจนเสียงหลง ทำเอาแขกเหรื่อรอบข้างต่างถอยกรูดด้วยความตกใจ คีย์ไม่ได้ตอบคำถามนั้น เขาเพียงแค่ยกยิ้มมุมปากอย่างสุภาพ พร้อมกับหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้ขีดจำกัดวงเงินขึ้นมาคั่นเล่นระหว่างนิ้วอย่างใจเย็น ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาลมหายใจของคนทรยศต้องสะดุดกتุน "ยินดีต้อนรับสู่การล้มละลายนะครับ... วอร์ลอร์ดเพื่อนรัก เชิญสIอดบัตรสู้ราคาได้เต็มที่เลยนะ เพราะทุกบาททุกสตางค์ที่แกกำลังจะจ่าย... กำลังจะเข้ากระเป๋าของฉันทั้งหมด" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ