วิถีแม่ค้าผู้ร่ำรวย

"ข้าไม่ได้สั่งให้ท่านทำเรื่องต่ำช้าเช่นนั้น!" หลินอวี้ซินแค่นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคมปลาบดุจใบมีดผ่าตัดจ้องเขม็งไปยังชายแปลกหน้าที่ยืนอยู่มุมมืดของตรอก เขากระตุกยิ้มมุมปากอย่างยโส พลางโยนห่อผ้าสีดำในมือเล่นราวกับมันเป็นเพียงก้อนหินไร้ค่า "โธ่ หมอหลิน... ยาพิษที่ท่านสั่งให้ข้าผสมลงในบ่อน้ำเมื่อคืนนี้... ได้ผลดีเยี่ยมเลยล่ะขอรับ" บรรยากาศรอบตัวอวี้ซินเย็นเยียบลงทันที นางรู้ดีว่านี่คือแผนการ 'ใส่ร้ายป้ายสี' ที่วางไว้อย่างแยบยล ศัตรูในเงามืดต้องการใช้คำพูดที่ไม่ได้กลั่นกรองนี้ทำลายนามสกุลหลินและอาชีพการงานของนางให้ย่อยยับ นางแค่นยิ้มกลับอย่างเย็นชา ก่อนจะก้าวเข้าไปหาเขาด้วยท่าทางสงบนิ่งผิดกับพายุในใจ "ปากที่ไร้หูรูดเช่นนี้ ควรได้รับการบำบัดด้วยสมุนไพรรากเน่าสักกำมือ ท่านว่าอย่างไรดี?" อวี้ซินกล่าวพลางขยับนิ้วมืออย่างคล่องแคล่ว แสงจันทร์ตกกระทบเข็มเงินในแขนเสื้อจนวาววับ ชายผู้นั้นชะงัก สีหน้าเปลี่ยนจากความโอหังเป็นความหวาดระแวงทันที เพราะเขารู้ดีว่า 'หมอหลิน' ผู้นี้ไม่ใช่นางสะใภ้หัวอ่อนในยุค 70 ทั่วไป แต่นางคืออัจฉริยะที่รู้จักจุดตายของมนุษย์ดีกว่าใคร หลินอวี้ซินไม่ได้รอให้เขาตั้งตัว นางฉวยโอกาสที่เขาเผลอคว้าข้อมือเขาไว้แล้วกดจุดฝังเข็มเบาๆ จนอีกฝ่ายตัวแข็งทื่อ "จำไว้ให้ดี... การค้าขายของข้าสะอาดสะอ้านเกินกว่าจะเอาเรื่องเลอะเทอะของท่านมาเกี่ยวข้อง หากเจ้ากล้าเอาชื่อข้าไปป้ายสีอีกแม้แต่คำเดียว ยาพิษที่ว่านั่นจะเปลี่ยนเป็นยาถ่ายพยาธิตัวตืดที่จะทำให้ท่านขับถ่ายออกมาไม่หยุดจนกว่าจะสิ้นใจ... ไปซะ!" เมื่อเขาลนลานวิ่งหนีไปจนลับตา อวี้ซินก็ถอนหายใจยาว นางหยิบยาสมุนไพรสกัดเข้มข้นที่เพิ่ง 'แปรรูป' ออกมาจากมิติลับด้วยระบบอัตโนมัติ กลิ่นหอมจางๆ ของโสมป่าและสมุนไพรล้ำค่ากระจายตัวออกมา นี่คือสินค้าตัวใหม่ที่จะเปลี่ยนโฉมหน้าการค้าในยุคที่ข้าวยากหมากแพงนี้ เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ตลาดมืดท้ายหมู่บ้าน หลินอวี้ซินปรากฏตัวในชุดเสื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ท่าทางมั่นคง แผงไม้ของนางวันนี้ไม่ได้มีแค่สมุนไพรแห้งธรรมดา แต่มี 'ยาลูกกลอนเพิ่มกำลัง' ที่นางผลิตขึ้นจากวัตถุดิบในมิติ ผสมผสานกับภูมิปัญญาแพทย์แผนจีนโบราณ "หมอหลิน! ยาที่ท่านให้แม่ข้าเมื่อคราวก่อน ได้ผลดีมากจนตอนนี้แม่ข้าเดินเหินสะดวกแล้ว วันนี้มีของมาเพิ่มไหม?" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งวิ่งหน้าตั้งเข้ามาถาม อวี้ซินยิ้มรับด้วยกิริยาที่ดูเป็นมืออาชีพ "มีสิเจ้าคะ แต่วันนี้ข้ามีของพิเศษกว่านั้น คือยาน้ำสมุนไพรบำรุงเลือดลม รสชาติกลมกล่อมเหมือนน้ำแกงบำรุงกำลัง ท่านลองชิมดูสักนิดไหม?" นางเปิดฝาขวดเล็กๆ กลิ่นหอมเย้ายวนของสมุนไพรที่ผ่านการต้มด้วยกรรมวิธีพิเศษกระจายตัวไปทั่วบริเวณ รสชาติหวานปลายลิ้นและอุ่นวาบไปถึงท้องทำให้เหล่าพ่อค้าแม่ค้าในตลาดมืดต่างพากันหยุดชะงัก ข่าวลือเรื่อง 'ยามหัศจรรย์ของหมอหลิน' แพร่สะพัดไปไวราวกับไฟลามทุ่ง ในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง ยาสมุนไพรทุกขวดที่นางเตรียมมาก็ถูกกวาดเรียบจนหมดสิ้น จางเหว่ยเดินถือถุงผ้าใบใหญ่เข้ามาสมทบ เขามองภรรยาด้วยแววตาภาคภูมิใจ เขาไม่เคยขัดขวางงานของนาง มีแต่จะคอยระแวดระวังภัยให้เสมอ "อวี้ซิน วันนี้ขายดีมากใช่ไหม?" "ดีเกินคาดค่ะพี่เหว่ย วันนี้เรามีเงินเก็บมากพอจะซื้อเมล็ดพันธุ์สมุนไพรหายากมาปลูกในเรือนกระจกข้างบ้านแล้ว" อวี้ซินกล่าวพลางเช็ดเหงื่อบนหน้าผากด้วยรอยยิ้ม ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะเก็บแผง ความวุ่นวายก็เกิดขึ้นที่ปากทางเข้าตลาด รถจี๊ปสีเขียวเข้มของทางราชการจอดเทียบท่าอย่างรวดเร็ว นายทหารหนุ่มในเครื่องแบบเต็มยศก้าวลงมาพร้อมกับชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าเคร่งขรึม ดวงตาของชายคนนั้นจ้องมองมาที่หลินอวี้ซินด้วยความรู้สึกบางอย่างที่นางอ่านไม่ออก "หมอหลินใช่ไหม?" ชายผู้นั้นเอ่ยเสียงเรียบ "ข้าเดินทางมาจากหน่วยวิจัยยาของเมืองหลวง ได้ข่าวว่าท่านมีสมุนไพรที่มีฤทธิ์ในการรักษาบาดแผลจากการถูกสารเคมีกัดกร่อนโดยเฉพาะ... ข้าอยากให้ท่านไปดูคนไข้คนสำคัญของข้าที่ค่ายทหารเดี๋ยวนี้" จางเหว่ยก้าวขวางหน้าภรรยาโดยสัญชาตญาณ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นดุดัน "ภรรยาข้าเป็นหมออาสา ไม่ใช่คนของใคร ท่านมีสิทธิ์อะไรมาออกคำสั่ง?" ทว่าชายผู้นั้นกลับยื่นห่อผ้าสีดำใบเดิม—ใบที่นางเพิ่งเห็นเมื่อคืน—มาตรงหน้าอวี้ซิน มันเป็นห่อผ้าที่มีตราประทับลับของกองทัพที่ไม่มีใครปลอมแปลงได้ และข้างในนั้น... ไม่ใช่ยาพิษ แต่เป็นรายชื่อหมอแพทย์แผนจีนที่หายสาบสูญไปพร้อมกับความลับของตำรับยาทหารยุคสงคราม ซึ่งหนึ่งในชื่อนั้น... มีชื่อของบรรพบุรุษที่นางเคารพรักระบุอยู่ อวี้ซินตัวแข็งทื่อ เมื่อนางเปิดห่อผ้านั้นออก พบเพียงจดหมายฉบับหนึ่งที่มีลายมือคุ้นตาอย่างประหลาดเขียนไว้เพียงบรรทัดเดียว: *'ความจริงเกี่ยวกับมิติลับของท่าน... ไม่ได้มีเพียงท่านที่ครอบครองมัน'* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางไปกับความตื่นเต้นของหมอหลินนะคะ ในตอนถัดไปความลับที่ถูกฝังไว้จะเริ่มเปิดเผย อย่าพลาดเชียวค่ะ!