เมนูอาหารป่าสูตรลับ

ควันสีขาวนวลพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าสีคราม ผสมผสานกับกลิ่นหอมหวลของเครื่องเทศและเนื้อย่างที่ถูกหมักมาเป็นอย่างดี เสียงหัวسเราะและพูดคุยของชาวบ้านกลุ่มใหญ่ที่มารวมตัวกันบริเวณลานหน้าบ้านของหลินฟาง ช่วยขับไล่ความเงียบเหงาของหมู่บ้านริมเขาแห่งนี้ให้มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันตาเห็น "ระวังหน่อยครับลุงเฉิน ถ่านตรงนั้นยังร้อนอยู่ เดี๋ยวจะลวกมือเอาได้นะ" เสียงทุ้มต่ำของจางเหว่ยเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ มือหนาในถุงมือผ้าหนาถือตะหลิวเหล็กขนาดใหญ่พลิกชิ้นหมูสามชั้นที่ถูกหั่นหนากำลังดีลงบนกระทะเหล็กหล่อ เสียงน้ำมันเดือดปะทุ *ฉ่า* ดังสนั่น พร้อมกับกลิ่นหอมของซีอิ๊วและน้ำตาลทรายแดงที่เคี่ยวจนเคลือบผิวเนื้อเป็นสีน้ำตาลเข้มชวนน้ำลายสอ "ฮ่าๆ ไอ้หนุ่มเหว่ยเอ้ย ฝีมือทำอาหารของภรรยานายเนี่ยเป็นเลิศจริงๆ ข้าอยู่มาจนป่านนี้ เพิ่งเคยได้กลิ่นน้ำพริกป่ากับไก่ต้มสมุนไพรที่หอมขนาดนี้เป็นครั้งแรกนะเนี่ย" ลุงเฉิน หัวหน้าคนงานเหมืองเก่าหัวเราะรơi พลางยกถ้วยชาสมุนไพรขึ้นจิบแก้เลี่ยน หลินฟางในชุดเสื้อผ้าฝ้ายสีครามสะอาดตา ยืนอยู่หน้าโต๊ะไม้ตัวยาวที่ต่อขึ้นมาใหม่ด้วยฝีมือของจางเหว่ย บนโต๊ะถูกประดับประดาด้วยสำรับอาหารป่าฝีมือเธอร่วมครึ่งโหล ทั้งแกงป่าหน่อไม้ดองรสจัดจ้าน ปลาแม่น้ำนึ่งซีอิ๊วโรยต้นหอมซอย และเห็ดป่าผัดน้ำมันหอมระเหยที่เธอแอบดึงความสดมาจากมิติลับในพริบตาเดียว สีสันของอาหารตัดกันอย่างงดงามบนจานกระเบื้องเคลือบเก่าๆ แต่สะอาดสะอ้าน แม้บรรยากาศจะเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความช่วยเหลือเกื้อกูลจากชาวบ้านที่เคยร่วมแรงร่วมใจกันซ่อมแซมรั้วบ้านและถางไร่ให้เมื่อวันก่อน แต่บริเวณมุมรั้วไกลออกไป สายตาคู่หนึ่งกลับจ้องมองมาด้วยความริษยาจนแทบจะพ่นไฟออกมาได้ ป้าสะใภ้หลี่ ยืนกอดอกแน่น ใบหน้าย่นยู่ด้วยความขัดเคือง หล่อนสูดกลิ่นหอมของอาหารที่ลอยมาตามลมเข้าปอดลึกๆ ยิ่งได้เห็นรอยยิ้มและการปรนนิบัติพัดวีที่จางเหว่ยมีต่อหลินฟาง ความอิจฉาริษยาก็ยิ่งกัดกินหัวใจจนทนไม่ไหว "ดูนั่นสิ ทำตัวเป็นคุณนายใหญ่ไปได้ มีเงินจ้างชาวบ้านมาช่วยงาน แถมยังทำอาหารเลี้ยงดูปูเสื่อเสียดิบดี เงินทองพวกนั้นมันคงมาจากสมบัติที่นังเด็กนี่ซ่อนไว้แน่ๆ!" ป้าสะใภ้หลี่พึมพำกับตัวเองเสียงลอดไรฟัน ดวงตาหรี่แคบคำนวณแผนการในหัวอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกัน ทางด้านหลินฟางไม่ได้ใส่ใจกับสายตาอาฆาตมาดร้ายของญาติผู้พี่คนนี้เลยแม้แต่น้อย เธอกำลังยุ่งอยู่กับการตักซุปไก่ตุ๋นโสมป่า (ที่อ้างว่าขุดได้จากป่าลึก) ใส่ชามกระเบื้องใบใหญ่ส่งให้จางเหว่ยนำไปเสิร์ฟให้แก่ผู้เฒ่าประจำหมู่บ้าน "เหนื่อยหน่อยนะครับคุณเหว่ย" หลินฟางเอ่ยเสียงนุ่ม พร้อมกับใช้ผ้าสะอาดซับเหงื่อบนหน้าผากให้ชายหนุ่มอย่างเป็นธรรมชาติ จางเหว่ยชะงักไปเล็กน้อย ใบหน้าคมเข้มขึ้นสีแดงเรื่ออย่างเห็นได้ชัด แม้พวกเขาจะแต่งงานและใช้ชีวิตร่วมกันมาระยะหนึ่งแล้ว แต่การกระทำที่อ่อนโยนและใส่ใจของภรรยาก็ยังคงทำให้หัวใจของนายทหารผู้แข็งกระด้างเต้นระรัวทุกครั้ง เขาสบตาเธอนิ่ง ดวงตาคมกริบฉายแววคลั่งรักอย่างปิดไม่มิด ก่อนจะกระซิบเสียงต่ำด้วยความแหบพร่า "เพื่อเธอแล้ว แค่นี้ไม่เหนื่อยเลยสักนิดครับ... คืนนี้ผมมีเรื่องจะคุยกับเธอด้วยนะ" หลินฟางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างรวดเร็ว "เรื่องอะไรล่ะครับ หรือว่าเรื่องบัญชีการขายสมุนไพรล็อตแรกในตลาดมืดเมื่อวานนี้กันแน่?" จางเหว่ยเพียงแต่ยิ้มรับ ไม่ตอบคำถาม แต่นั่นก็ทำให้หลินฟางรู้ว่าสามีหนุ่มของเธอคนนี้จัดการเรื่องยุ่งยากเบื้องหลังให้เรียบร้อยอย่างไร้ร่องรอยแล้วสมเป็นมืออาชีพจริงๆ งานเลี้ยงกลางแจ้งดำเนินไปอย่างครึกครื้น เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของชาวบ้านดังเคล้าคลอไปกับเสียงลมหนาวที่เริ่มพัดโชยยามเย็น กลิ่นหอมของ "ไก่ย่างสูตรลับหมักน้ำผึ้งป่า" ที่จางเหว่ยกำลังย่างอยู่บนเตาถ่านส่งกลิ่นฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งหมู่บ้านริมเขา ดึงดูดสายตาของทุกคนให้พากันกลืนน้ำลายด้วยความหิวโหยอีกระลอก ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปถึงจุดที่รื่นรมย์ที่สุดนั้นเอง... จู่ๆ เสียงเคาะประตูรั้วไม้ไผ่หนาหนักก็ดังขึ้น *ปัง ปัง ปัง!* ขัดจังหวะการสนทนาของทุกคนให้เงียบกริบลงทันที ยังไม่ทันที่ใครจะได้ลุกขึ้นไปเปิด ป้ายสะใภ้หลี่ที่ยืนรอจังหวะอยู่แล้วก็พุ่งพรวดเข้าไปกระชากประตูรั้วออกอย่างแรง พร้อมกับส่งเสียงแหลมสูงตวาดลั่นหวังจะทำลายบรรยากาศ "พวกแกกินอยู่กันอย่างสุขสบายบนกองเงินกองทอง แต่รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นที่ท้ายหมู่บ้าน! นังฟาง... แกเตรียมตัวรับกรรมได้เลย เพราะตอนนี้เจ้าหน้าที่คอมมูนกับสารวัตรทหารกำลังมุ่งหน้ามาที่บ้านของแกแล้ว!" ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมบริเวณลานบ้านทันที จางเหว่ยขมวดคิ้วมุ่น วางตะหลิวในมือลงอย่างช้าๆ รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจากร่างหนาของนายทหารหนุ่ม ขณะที่หลินฟางหรี่ตามองผู้มาเยือนใหม่ด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ...ดูท่าว่า งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จในวันนี้ จะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาร่วมโต๊ะเพื่อรับบทเรียนราคาแพงเสียแล้วสิครับ *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนบทประพันธ์ชิ้นนี้ด้วยความอบอุ่นเสมอมาครับ)* - **ใบชาหอมหมื่นลี้**