บาดแผลที่หยั่งรากลึก

กลิ่นอายจางๆ ของชาผู่เอ่อร์หมักบ่มข้ามทศวรรษลอยอบอวลอยู่เบื้องหน้า ทว่าความอบอุ่นจากถ้วยกระเบื้องเคลือบสีไข่ไก่กลับไม่อาจขับไล่ความหนาวยะเยือกที่เกาะกุมหัวใจของรตินธรได้เลยแม้แต่น้อย นิ้วเรียวภายใต้ถุงมือผ้าไหมสีนวลบรรจงหมุนถ้วยชาในมือช้าๆ สายตาคมกริบมองลอดไอควันจางๆ ไปยังร่างสูงสง่าของอัครเดชที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ชายผู้เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีและอนาคตของนางจนแหลกสลายในชาติภพก่อน บัดนี้กำลังแย้มสรุปเสียงทุ้มต่ำด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ราวกับโลกทั้งใบอยู่ในกำมือของเขา "คุณรตินธรดูจะสนใจใบชาชุดนี้เป็นพิเศษ..." อัครเดชเอ่ยขึ้น รอยยิ้มที่มุมปากไม่ได้ไปถึงดวงตา คู่นั้นฉายแววระแวดระวังและเยาะหยันอยู่ในที "แต่บางที... ของที่มีประวัติยาวนานเกินไป อาจมีพิษสงซ่อนอยู่โดยที่คุณคาดไม่ถึงก็ได้นะคะ" คำเตือนที่แฝงด้วยความนัยนั้นตอกย้ำให้รตินธรตระหนักว่า สงครามประสาทครั้งนี้ไม่มีที่ว่างสำหรับความลังเลอีกต่อไป รอยแผลเป็นในอดีตที่เคยกรีดลึกจนหยั่งรากฝังรากในจิตวิญญาณ ไม่ได้ทำให้เธอกลัวเกรง แต่มันกลับหลอมรวมความแค้นให้กลายเป็นเกราะเหล็กอันแข็งแกร่ง ความอ่อนโยนที่เคยมีถูกพับเก็บลงในหีบแห่งความทรงจำ เหลือไว้เพียงหมากตัวสำคัญที่พร้อมจะเดินเกมรุกอย่างไร้ความปราณี "พิษสงหรือคะ..." รตินธรเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่าย นัยน์ตาสีรัตติกาลของเธอวาวโรจน์ด้วยประกายคมปลาบที่ทำให้อัครเดชชะงักไปชั่วขณะ "ดิฉันเป็นคนชอบความท้าทายค่ะ ยิ่งชาถ้วยไหนมีพิษมากเท่าไหร่ ดิฉันก็ยิ่งอยากลิ้มลองรสชาติของมันให้รู้แจ้ง... ว่าสุดท้ายแล้ว ใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายสำลักพิษจนตาย" บรรยากาศในห้องรับรองพิเศษอบอวลด้วยแรงกดดันมหาศาล เสียงฝนที่โปรยปรายกระทบกระจกหน้าต่างด้านนอก ยิ่งขับเน้นความตึงเครียดภายในห้องให้พุ่งสูงขึ้น นลิน ซึ่งนั่งเงียบสงบอยู่มุมห้องในฐานะที่ปรึกษาทางกฎหมายและคู่คิดคนสำคัญ ส่งสายตาเตือนสติมาแวบหนึ่ง ก่อนที่อัยการสาวจะวางเอกสารลับปึกหนาลงบนโต๊ะไม้เนื้อดี เสียงกระดาษกระทบผิวไม้ดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบ "หลักฐานการยักยอกทรัพย์และฟอกเงินของบริษัทในเครืออัครโภคิน... ถูกส่งตรงถึงมืออัยการสูงสุดแล้วค่ะ" นลินกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าทรงพลังบาดลึก "ต่อให้คุณอัครเดชจะมีเส้นสายกว้างขวางเพียงใด เกรงว่าอำนาจเงินคงซื้อความยุติธรรมไม่ได้ทุกครั้งไปหรอกนะคะ" ใบหน้าของอัครเดชกระตุกวูบ รอยยิ้มเสแสร้งมลายหายไปในพริบตา แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นดุดันราชาเสือที่ถูกลูบคม เขากวาดตามองเอกสารเหล่านั้นด้วยความตกใจแกมเคืองแค้น ก่อนจะเงยขึ้นจ้องมองรตินธรด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป—ไม่ใช่ความดูแคลนอีกต่อไป หากแต่เป็นความตระหนักรู้ว่าสตรีตรงหน้าคือน้ำผึ้งอาบยาพิษที่ร้ายกาจที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา "คุณคิดว่าเล่นเกมนี้คนเดียวแล้วจะชนะหรือ รตินธร?" อัครเดชเค้นเสียงลอดไรฟัน ร่างหนาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงโน้มตัวลงมาค้ำโต๊ะเพื่อกดดัน "อย่าลืมว่าคนข้างหลังคุณ... มีจุดอ่อนที่เปราะบางยิ่งกว่าแก้ว" คำขู่ที่พาดพิงถึงบุคคลอันเป็นที่รักกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนในใจของรตินธรให้ตื่นตัวขึ้น แต่ทว่าภายนอกเธอกลับระบายยิ้มเย็นเยียบออกมาอย่างงดงามยิ่งกว่าเดิม หญิงสาวค่อยๆ วางถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบของความตาย "จุดอ่อนของดิฉันถูกทำลายไปหมดตั้งแต่ชาติภพก่อนแล้วค่ะ... ตอนนี้ สิ่งที่คุณควรห่วง ไม่ใช่ใครอื่น" รตินธรลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับเขาโดยไม่หลบสายตา ความสูงที่ต่างกันไม่ได้ทำให้เธอดูด้อยกว่าเลยแม้แต่น้อย รัศมีแห่งความเด็ดเดี่ยวแผ่ซ่านออกมารอบกายจนอัครเดชต้องเป็นฝ่ายผับผะผะสายตาหลบไปเสี้ยววินาที "แต่เป็นลมหายใจเฮือกสุดท้ายของคุณเองต่างหาก ที่กำลังจะหมดลงในไม่ช้า..." สิ้นคำพูดนั้น ประตูห้องรับรองก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างของชายในชุดสูทสีดำสนิทผู้เป็นมือขวาคนสนิทของอัครเดชก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด เนื้อตัวเปียกปอนหยาดหยดด้วยน้ำฝน เขารีบก้าวเข้าไปกระซิบข้างหูผู้เป็นนายด้วยอาการสั่นเทา อัครเดชชะงักกึก สีหน้าเปลี่ยนเป็นสีเทาในทันทีที่ได้ยินรายงาน ข้อมูลในแท็บเล็ตที่ถูกยื่นส่งมาตรงหน้าปรากฏภาพหน้าจอของบัญชีลับในต่างประเทศที่ถูกอายัดแบบเรียลไทม์ พร้อมกับหมายจับฉบับใหม่ที่ออกโดยตรงจากศาลสูงสุดโดยไม่มีการค้ำประกัน ความเงียบงันเข้าปกคลุมทั่วบริเวณอีกครั้ง อัครเดชหันกลับมามองรตินธรด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวเป็นครั้งแรกในชีวิต ขณะที่รตินธรเพียงแค่ยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อยอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า ทว่า... ในวินาทีที่ชัยชนะกำลังจะอยู่ในกำมือ เสียงฝีเท้าหนักแน่นจำนวนมากก็ดังขึ้นจากโถงทางเดินด้านนอก พร้อมกับเสียงเคาะประตูกระจกบานใหญ่สามครั้งอย่างเป็นทางการ ก่อนที่ลูกบิดประตูล็อคจะหมุนเปิดออกเผยให้เห็นร่างของบุรุษลึกลับในเงาสลัว—ผู้ที่กุมอำนาจสูงสุดในกรมสอบสวนคดีพิเศษ และเป็นบุคคลที่ไม่อาจคาดเดาได้ว่ายืนอยู่ฝ่ายใดในกระดานหมากนี้กันแน่! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปในห้วงอารมณ์อันลึกล้ำนี้ด้วยกันนะคะ