ตราประทับครั่งสีชาดบนแผ่นกระดาษหนาหนักหน่วงราวน้ำหนักแห่งชีวิตคนทั้งตระกูล รตินธรวางปากกาหมึกซึมลงบนโต๊ะไม้สักทองอย่างเชื่องช้า เสียงกระทบเบาหูแต่มันก้องกังวานในความเงียบงันของห้องทำงานส่วนตัวที่ปิดทึบ
ความหนาวเย็นของเครื่องปรับอากาศมิอาจเทียบเท่ากับความเย็นเยียบในแววตาของเขา
"คุณเดิมพันครั้งนี้ใหญ่หลวงนักนะคะ รตินธร" เสียงของนลินดังขึ้นจากมุมห้อง เธอกำลังยืนพิงกรอบหน้าต่างกระจกใสที่สะท้อนภาพแสงไฟระยิบระยับของมหานครเบื้องล่าง นิ้วเรียวยาวถือแก้วไวน์ทรงสูงหมุนวนของเหลวสีทับทิมช้าๆ "การดึงเอาคณะกรรมการตรวจสอบกิจการระดับชาติเข้ามาพัวพันกับเครือข่ายโลจิสติกส์ของอัครเดช ไม่ต่างจากการโยนก้อนเนื้อชิ้นโตลงไปในฝูงสุนัขป่า... คุณมั่นใจหรือว่าพวกมันจะไม่แว้งมากัดมือผู้สร้างอย่างคุณ"
รตินธรเงยหน้าขึ้น รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความขบขันใดๆ "สุนัขป่าจะไม่มีวันแว้งกัดเจ้าของ หากเราเป็นผู้ถือโซ่ล่ามที่แข็งแกร่งที่สุด และที่สำคัญ... อาหารมื้อนี้ไม่ได้มาจากความเมตตาของผม แต่มันคือซากศพที่พวกมันต้องแย่งชิงกันเองต่างหาก"
ในโลกธุรกิจที่อัครเดชเคยเรืองอำนาจราชาผู้ไร้พ่าย ทุกย่างก้าวคือการเหยียบย่ำผู้อื่นเพื่อสร้างบัลลังก์อันมั่นคง แต่รตินธรในวันนี้ไม่ใช่ทนายความหนุ่มผู้ไร้เดียงสาคนเดิมที่ถูกบดขยี้ในอดีตชาติ ความแค้นที่ถูกเคี่ยวกรำผ่านกาลเวลาสอนให้เขารู้ว่า การทำลายศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มิใช่การใช้กำลังหักหาญ หากแต่เป็นการถอดถอนรากฐานอำนาจที่พวกมันยึดเหนี่ยวทีละน้อย จนกระทั่งวันที่ตึกระฟ้าทลายลงมา พวกมันถึงตระหนักได้ว่า ตัวเองยืนอยู่บนความว่างเปล่า
เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งเป็นจังหวะ ก่อนที่ประธานกรรมการบริหารบริษัทในเครืออJX โลจิสติกส์ จะก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม แม้จะเป็นยามค่ำคืนที่อากาศเย็นเยียบ
"คุณรตินธรครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" ชายวัยกลางคนละล่ำละลักพูด "ทางกรมศุลกากรและสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน บุกเข้าอายัดตู้สินค้าทั้งหมดของอัครเดชที่ท่าเรือหลักแล้วครับ พวกเขาอ้างว่าพบหลักฐานการหลีกเลี่ยงภาษีและซุกซ่อนสิ่งผิดกฎหมายมูลค่าหลายหมื่นล้าน!"
นลินหันขวับมามองรตินธรทันที มุมปากของอัยการสาวแย้มยิ้มเยือกเย็น "เร็วกว่าที่คาดไว้เสียอีกนะคะ... ดูท่าทางท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังคนนี้ จะทำงานได้คุ้มค่ากับข้อมูลลับที่คุณมอบให้บนโต๊ะอาหารค่ำวันนั้นจริงๆ"
รตินธรไม่ตอบรับคำชม เขายังคงนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีสุขุมราวกับผู้บัญชาการสงครามที่กำลังมองดูหมากตัวสำคัญเดินไปตกหลุมพราง "นั่นเป็นเพียงระฆังยกแรกเท่านั้นนลิน อัครเดชเป็นคนประเภทที่ไม่มีทางยอมจำนนต่อกฎหมายเบื้องหน้า เขามีเส้นสาย มีอำนาจมืด และมีเงินสดสำรองมหาศาลพอที่จะซื้อความเงียบของคนครึ่งค่อนประเทศได้"
"แล้วคุณจะเดินหมากตาต่อไปอย่างไรคะ ในเมื่อตอนนี้ศัตรูเริ่มรู้ตัวแล้วว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังการลอบโจมตีครั้งนี้" นลินเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน วางแก้วไวน์ลงเบาๆ สายตาสอดประสานกับเขาอย่างลึกซึ้ง
"ปล่อยให้เขาดิ้นรน..." รตินธรลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายในชุดสูทตัดเย็บอย่างประณีตสะท้อนความสง่างามที่น่าเกรงขาม "ยิ่งเขาพยายามใช้กำลังอำนาจกดดันผู้ตรวจสอบมากเท่าไหร่ ความน่าAะพรึงกลัวของการใช้อำนาจรัฐก็จะยิ่งบีบให้เขาจนมุมมากยิ่งขึ้น การเมืองระดับบนไม่ได้เล่นกันด้วยความถูกผิด แต่มันเล่นกันด้วยผลประโยชน์และความมั่นคงของขั้วอำนาจ... เมื่ออัครเดชกลายเป็นภาระที่อันตรายเกินกว่าจะปกป้อง คนที่เคยหนุนหลังเขา จะเป็นคนแรกที่ผลักเขาลงเหว"
บรรยากาศในห้องเงียบลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ ทว่าความตึงเครียดกลับแผ่ซ่านราวกับพายุที่กำลังก่อตัวอยู่นอกหน้าต่าง
ทว่า ในขณะที่เกมการเมืองและธุรกิจกำลังดำเนินไปอย่างเชือดเฉือน เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของรตินธรก็แผדเสียงกังวานขึ้น มันไม่ใช่เสียงเรียกเข้าปกติ แต่เป็นเสียงแจ้งเตือนพิเศษจากระบบรักษาความปลอดภัยสูงสุดที่เขาติดตั้งไว้ที่คฤหาสน์ตระกูลเก่า
รตินธรก้มลงมองหน้าจอ ปลายนิ้วที่กำลังจะหยิบขึ้นมาหยุดชะงักทันที
ภาพจากกล้องวงจรปิดหน้าคฤหาสน์ แสดงให้เห็นร่างของชายสูงวัยคนหนึ่งกำลังก้าวลงจากรถยนต์สีดำสนิทอย่างไร้ซุ่มเสียง ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างกะทันหัน และบุคคลที่ก้าวตามลงมาสมทบคือทนายความมือหนึ่งของอัครเดชผู้ซึ่งควรจะถูกควบคุมตัวอยู่ที่สถานีตำรวจในเวลานี้
ไม่เพียงเท่านั้น... บนหน้าจอหลักยังปรากฏข้อความสั้นๆ จากเบอร์แปลกปลอมที่ไม่มีชื่อบันทึก:
*"เกมกระดานนี้ คุณไม่ได้เป็นคนเดียวหรอกนะ... ที่ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต"*
รตินธรชะงักค้าง ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน นลินที่สังเกตเห็นความผิดปกติรีบก้าวเข้ามาดูหน้าจอ ก่อนที่ลมหายใจของเธอจะสะดุดกึกเมื่อเห็นข้อความนั้นเช่นกัน
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปในห้วงอารมณ์อันลึกล้ำนี้ด้วยกันนะคะ
หมากกระดานสุดท้ายใต้รอยเลือดที่ย้อนคืน•ตอนที่ 27
แผนซ้อนแผน
ผลงานโดย มนตรากรรมสะท้อน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (มนตรากรรมสะท้อน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง หมากกระดานสุดท้ายใต้รอยเลือดที่ย้อนคืน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!