รอยยิ้มอาบยาพิษ

กลิ่นอายของชาผู่เอ๋อร์หมักบ่มข้ามทศวรรษลอยอบอวลอยู่เบื้องหน้า เจือด้วยกลิ่นอายเย็นเยียบของตึกระฟ้าใจกลางมหานครยามราตรีที่สะท้อนแสงไฟจากเบื้องล่างดั่งดวงดาวที่ร่วงหล่นลงมานอนตายบนพื้นคอนกรีต "คุณรตินธรดูจะมั่นใจในตัวเลขบนกระดาษแผ่นนี้มาก... แต่บนกระดานหมากตัวนี้ เกรงว่าคุณยังเป็นแค่เบี้ยที่เพิ่งเดินออกจากแถวแรกเท่านั้นนะคะ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของ ‘เจ้าสัวประจักษ์’ หุ้นส่วนใหญ่ผู้กุมสัดส่วนหุ้นเกินกว่าครึ่งหนึ่งของกลุ่มบริษัทอัครเดชดังขึ้น ทอดร่างพิงพนักเก้าอี้หนังแท้สีเข้มอย่างผ่อนคลาย ดวงตาเรียวเล็กใต้กรอบแว่นทองคำกวาดมองชายหนุ่มรุ่นหลานด้วยแววตาสมเพชแกมเอ็นดูระคนความระแวดระวัง รตินธรไม่สะท้านไหว รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก—รอยยิ้มที่อาบยาพิษไว้โดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันรู้ตัวว่าปลายนิ้วของตนแตะโดนความตายตั้งแต่เมื่อใด ชายหนุ่มประสานมือไว้บนตักอย่างสุภาพ ทว่าแววตากลับคมกริบดั่งใบมีดที่ซ่อนอยู่ในฝักผ้าไหมชั้นดี "เบี้ยตัวนี้จะเดินไปถึงไหน... มิใช่สิ่งที่ท่านประจักษ์ต้องกังวลหรอกค่ะ สิ่งที่ท่านควรใส่ใจในเวลานี้ คือลมหายใจเฮือกสุดท้ายของอาณาจักรที่ท่านเพียรสร้างมาตลอดสามสิบปีต่างหาก" คำพูดนั้นราบเรียบ ทว่าเฉียบคมจนผู้ทรงอิทธิพลวัยเลยเกษียณถึงกับชะงัก รอยยิ้มบนใบหน้าเหี่ยวย่นตามวัยแข็งค้างไปชั่วขณะ ภายในห้องประชุมใหญ่ของตึกอัครเดชกรุด้วยกระจกใสบานยักษ์ บรรยากาศรอบกายบีบคั้นราวกับอากาศถูกสูบออกจนหมดสิ้น นลินซึ่งนั่งอยู่เคียงข้างในฐานะที่ปรึกษาทางกฎหมาย ขยับแฟ้มเอกสารในมือเบาๆ เสียงกระดาษพลิกไหวรากับเสียงยมทูตกำลังขีดเขียนชื่อลงในบัญชีหนังหมา "คุณหมายความว่าอย่างไร?" ประจักษ์หรี่ตาลง น้ำเสียงเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาที่พร้อมจะบดขยี้มดปลวกให้แหลกคาฝ่ามือ "ดิฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างไรค่ะ... เพียงแต่นำความจริงที่ถูกซุกซองไว้ใต้พรมมาเปิดให้ท่านชม" รตินธรผายมือไปยังจอโปรเจกต์เตอร์ขนาดใหญ่ด้านหลัง พรึบ! ภาพเอกสารลับทางบัญชี เส้นทางการเงินนอกระบบ และรายชื่อบริษัทนอמיนิน (Nominee) ที่เชื่อมโยงกับกลุ่มทุนสีเทาปรากฏหราขึ้นในความมืด เอกสารเหล่านั้นไม่ใช่แค่หลักฐานการหลีกเลี่ยงภาษีธรรมดา แต่เป็นหลักฐานชิ้นโบว์แดงที่สามารถส่งตัวประจักษ์และพรรคพวกไปนอนในเรือนจำพิเศษโดยไม่มีโอกาสได้เห็นเดือนเห็นตะวันไปตลอดชีวิต มือที่ถือถ้วยชาของประจักษ์สั่นระริกเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด ชาอุ่นๆ กระฉอกลงกระทบขอบถ้วยเคลือบมุก เสียงลมหายใจของมหาเศรษฐีผู้เคยคุมเกมเศรษฐกิจเริ่มติดขัด ทว่าเขายังคงฝืนหัวเราะในลำคอ พยายามรักษาท่าทีของผู้เหนือกว่า "คิดว่าหลักฐานปลอมๆ แค่นี้จะล้มฉันได้งั้นหรือ? รตินธร... เธอประเมินอำนาจของอัครเดชต่ำเกินไปแล้ว เด็กน้อย" "อำนาจหรือคะ?" รตินธรทวนคำ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ ชายหนุ่มโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย "อำนาจที่แท้จริงหาใช่ตัวเลขในบัญชีหรือตึกสูงระฟ้าเหล่านี้ไม่ค่ะ... แต่มันคือความภักดีที่ท่านเคยเหยียบย่ำ และความแค้นที่พวกเขาสะสมมานานนับทศวรรษ" ทันทีที่สิ้นคำพูด ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มเดินนำหน้ากลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดเจ้าหน้าที่รัฐและคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สินเข้ามาด้วยท่าทีเด็ดเดี่ยว ประจักษ์เบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้านั้นชัดเจน—นั่นคือมือขวาคนสนิทผู้กุมความลับทั้งหมดของเขา ผู้ซึ่งควรจะอยู่ระหว่างการหลบหนีไปต่างประเทศตามแผนที่เขาวางไว้ แต่วินาทีนี้ กลับยืนถือแฟ้มเอกสารตัวจริงเสียงจริงอยู่เบื้องหน้า พร้อมก้มศีรษะให้รตินธรอย่างนอบน้อม "ท่านประจักษ์ครับ... ทางเรามีหมายศาลมาอายัดทรัพย์สินทั้งหมดและเชิญตัวท่านไปให้ปากคำครับ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมราวกับป่าช้า ประจักษ์หันกลับมามองรตินธรด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชังจนแทบจะกินเลือดกินเนื้อ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความพ่ายแพ้ที่ถาโถมเข้ามาดั่งคลื่นสึนามิ รตินธรเพียงแต่ยกยิ้มมุมปากอย่างงดงาม ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อสูทให้เข้ารูปอย่างใจเย็น ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบข้างหูของอดีตมหาเศรษฐีผู้ยิ่งใหญ่ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่ได้ยินกันเพียงสองคน "เกมนี้... เพิ่งเริ่มต้นเดินหมากตาที่สิบสามเท่านั้นเองค่ะท่านประจักษ์" ทว่า ในขณะที่รตินธรกำลังจะหมุนตัวเดินออกจากห้องประชุมท่ามกลางความโกลาหล เสียงปรบมือช้าๆ และกังวานใสก็ดังขึ้นจากมุมมืดบริเวณระเบียงกระจกด้านนอก ประตูบานเลื่อนกระจกถูกเปิดออก เผยให้เห็นร่างเพรียระหงของสตรีปริศนาในชุดเดรสสีดำสนิท ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกซ่อนอยู่หลังหน้ากากลูกไม้สไตล์เวนิส ทว่าดวงตากลมโตคู่นั้นกลับทอประกายระยิบระยับด้วยความเย้ยหยันที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาด "ช่างเป็นเกมที่งดงามเสียจริงค่ะคุณรตินธร... แต่เกรงว่าคุณจะลืมคิดถึง 'หมากตัวจริง' ที่นั่งอยู่บนกระดานเหนือกว่าคุณไปเสียแล้ว..." ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดื่มด่ำไปกับกลเกมแห่งความแค้นนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!