ศัตรูหรือมิตร

"เจ้าไม่ควรมาอยู่ที่นี่... ยิ่งในเวลาที่ความมืดกำลังกัดกินรากฐานของสถาบันเช่นนี้" น้ำเสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยอำนาจกดดันนั้นไม่ได้มาจากดาร์กัส มอร์กาน่า แต่มันดังมาจากเงามืดในหอสมุดต้องห้ามที่ถูกปิดตาย เซเรส ไวท์ ขยับกายช้าๆ มือขวาของเขากระชับตำราอักขระรูนแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ดวงตาคมกริบกวาดมองไปทั่วบริเวณเพื่อหาตำแหน่งที่มาของเสียง "ถ้าการมีอยู่ของผมคือความผิด กฎข้อไหนในประมวลระเบียบสถาบันที่ระบุไว้ครับ?" เซเรสโต้กลับด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น มือซ้ายของเขาสัมผัสกับไอเย็นที่แผ่ออกมาจากสร้อยคอของเอเลน่า ซึ่งตอนนี้เธอกำลังยืนเคียงข้างเขา พลังเวทธาตุน้ำแข็งของเธอเริ่มควบแน่นเป็นผลึกรอบตัว เตรียมพร้อมสำหรับการปะทะ เอเลน่าลดเสียงลงต่ำจนแทบเป็นกระซิบ "เซเรส... ดูที่พื้นดินสิ" บนพื้นหินอ่อนที่เคยว่างเปล่า บัดนี้กลับมีรอยแยกของอักขระสีครามเรืองรองขึ้นมาช้าๆ มันไม่ใช่รูนปกติ แต่มันคือ 'รูนดาราดับ' อักขระโบราณที่หายสาบสูญไปนานกว่าสองศตวรรษ ซึ่งเป็นร่องรอยของการเคลื่อนย้ายมิติที่ซับซ้อนเกินกว่าจอมเวทระดับสภานักเรียนจะทำได้ ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากมุมมืด ร่างนั้นสวมชุดคลุมสีเทาหม่นที่ดูเหมือนถูกกาลเวลากัดกร่อน บนหน้าอกเสื้อมีตราสัญลักษณ์รูป 'กุญแจไขว้ดาว' ซึ่งเป็นตราของศิษย์เก่าในตำนานที่ถูกลบชื่อออกจากบันทึกของสถาบันไปเมื่อสิบปีก่อน "อลิสแตร์ เรย์มอนด์..." เซเรสพึมพำชื่อนั้นออกมาอย่างแผ่วเบา ความทรงจำเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ต้องห้ามที่เขาเคยอ่านผ่านตาแล่นเข้ามาในหัว ชายผู้นี้คือผู้บุกเบิกการวิจัยรูนดาราที่ถูกสั่งห้าม เพราะเชื่อว่ามันคือจุดเริ่มต้นของหายนะ อลิสแตร์ไม่ได้แสดงความโกรธเคือง เขามองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเวทนา "เด็กน้อยเอ๋ย เธอคิดว่าการครอบครองพลังอักขระนั่นคือความสำเร็จงั้นหรือ? สำหรับสถาบันนี้... เธอเป็นได้แค่ภาชนะรองรับอาวุธที่รอวันแตกสลายเท่านั้น" "คุณหมายความว่ายังไง" เอเลน่าก้าวขึ้นหน้าพลางปล่อยไอเย็นจัดเพื่อเป็นการข่มขู่ "สถาบันนี้คือสถานที่ประสิทธิ์ประสาทวิชา ไม่ใช่คุกที่รอวันประหารชีวิตศิษย์ตัวเอง!" อลิสแตร์แค่นหัวเราะ เสียงของเขาสั่นสะท้านไปถึงผนังหินรอบด้าน "ประวัติศาสตร์ที่พวกเธอเรียนมันคือเรื่องโกหกที่ถูกแต่งขึ้นโดยสภานักเรียน... โดยเฉพาะดาร์กัส มอร์กาน่า มันไม่ได้ต้องการเปลี่ยนโครงสร้างโลกอย่างที่มันป่าวประกาศ แต่มันต้องการ 'เปิดประตู' บานนั้นต่างหาก" บรรยากาศในหอสมุดตึงเครียดจนเกือบถึงขีดสุด เซเรสสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ ระบบการวิเคราะห์อักขระในหัวของเขากำลังสั่นเตือนเป็นสีแดงฉาน ทุกครั้งที่อลิสแตร์ขยับตัว พลังงานในห้องจะผันผวนอย่างรุนแรง นี่ไม่ใช่คนธรรมดาที่ซ่อนตัวอยู่ แต่เป็นจอมเวทระดับสูงที่ผ่านการขัดเกลาด้วยความโดดเดี่ยวมาอย่างยาวนาน "ถ้าคุณต้องการจะเตือนพวกเรา ทำไมต้องมาตอนนี้? แล้วถ้าคุณเป็นมิตร ทำไมถึงต้องปิดล้อมพวกเราด้วยวงเวทนี้?" เซเรสตั้งคำถามพร้อมกับเริ่มวาดรูนป้องกันที่อากาศธาตุ ไหวพริบของเขาสั่งให้เขาสังเกตเห็นว่า อลิสแตร์ไม่ได้กำลังโจมตี แต่เขากำลัง 'กัน' อะไรบางอย่างที่อยู่ข้างนอกห้องสมุดไม่ให้เข้ามา "เพราะพวกมันกำลังมา" อลิสแตร์กล่าวพลางหันไปทางประตูใหญ่ที่บัดนี้เริ่มมีแรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านเข้ามา "พวก 'ผู้เฝ้าประตู' ของดาร์กัส ไม่ใช่คน แต่เป็นสิ่งที่ถูกปลุกขึ้นมาจากจารึกต้องห้ามภายใต้ชั้นใต้ดิน" ทันใดนั้น เสียงระเบิดดังก้องกังวานไปทั่วทั้งสถาบัน ประตูหอสมุดถูกกระแทกจนเปิดออก เงาร่างสีดำสนิทนับสิบพุ่งเข้ามาราวกับฝูงแมลงกระหายเลือด พวกมันไม่มีใบหน้า มีเพียงดวงตาสีเลือดที่จ้องมองมายังเซเรสอย่างหิวกระหาย เซเรสชักดาบเวทมนตร์อักขระออกมา แสงสีทองจากรูนบนใบดาบส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิด "เอเลน่า! เตรียมเวทประสานธาตุ ผมจะเปิดทางไปที่โถงกลาง!" อลิสแตร์มองดูเด็กทั้งสองด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป ก่อนจะยกมือขึ้นวาดวงเวทซ้อนทับวงเวทเดิมของเขา "ข้าจะซื้อเวลาให้... แต่อย่าได้ไว้ใจใคร แม้แต่เงาของตัวเอง ในที่แห่งนี้ ทุกคนมีสิ่งที่ต้องแลกเปลี่ยนกับความลับของรูนดารา" จังหวะที่เซเรสกำลังจะพุ่งตัวออกไป เสียงแจ้งเตือนจากระบบในหัวของเขาก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องเป็นจังหวะที่บีบคั้นหัวใจที่สุดเท่าที่เคยพบมา [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบตัวตนระดับตำนาน 'อลิสแตร์ เรย์มอนด์' - สถานะ: พลิกผัน] [คำเตือน: บอสลับ 'เงาผู้พิทักษ์สถานบัน' ระดับ SSS ได้ตื่นขึ้นแล้ว ณ ใจกลางหอสมุด] [ภารกิจฉุกเฉิน: จงเลือก... ท่านจะร่วมมือกับคนทรยศในตำนาน หรือจะเผชิญหน้ากับความจริงที่อาจทำลายชีวิตท่านในชั่วพริบตา?] ขณะที่เซเรสกำลังจะตัดสินใจ แสงจากอักขระที่มือของเขาก็พลันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท อลิสแตร์หันมามองเขาด้วยรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเซเรสหล่นวูบ "ข้าลืมบอกไป... ที่ข้าต้องมาหาเจ้า ไม่ใช่เพื่อช่วยให้เจ้าหนี แต่เพื่อดึง 'กุญแจ' ที่อยู่ในร่างของเจ้าออกมาต่างหาก" สิ้นคำพูด ร่างของอลิสแตร์ก็สลายกลายเป็นละอองทรายสีเทา ก่อนจะพุ่งเข้าหาเซเรสราวกับถูกแรงดึงดูดมหาศาล และในวินาทีที่เขาสัมผัสตัวเซเรส ผนังหอสมุดทั้งสี่ด้านก็พังถล่มลงมา เผยให้เห็นดาร์กัส มอร์กาน่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังเงาสีดำนับร้อย พร้อมกับรอยยิ้มที่เย็นเยือกยิ่งกว่าน้ำแข็งของเอเลน่า "ยินดีต้อนรับกลับสู่จุดจบของตำนาน... เซเรส ไวท์" หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ - อาร์เธอร์มนตราสวรรค์