การบ้านที่ไม่มีวันเสร็จ

"เจ้าคิดว่าม้วนคัมภีร์หนังมนุษย์นี่คืออะไรหรือ เซเรส?" เสียงทุ้มต่ำของศาสตราจารย์มอร์เทียสสั่นสะท้านอยู่ในห้องทำงานที่อบอวลไปด้วยกลิ่นกำยานและกระดาษเก่าคร่ำ เขาโยนคัมภีร์ที่พันด้วยโซ่ตรวนเวทมนตร์ลงบนโต๊ะไม้โอ๊คตรงหน้าเด็กหนุ่ม รอยยิ้มของอาจารย์ผู้นี้เหยียดยาวจนดวงตาแทบปิดสนิท เซเรส ไวท์ มองดูโซ่เวทมนตร์ที่ขยับเขยื้อนราวกับงูพิษ มันไม่ใช่การบ้านวิชาประวัติศาสตร์เวทมนตร์ทั่วไป แต่มันคือ 'กับดัก' ที่ปรุงแต่งขึ้นมาด้วยจิตมุ่งร้ายเข้มข้น "มันคือรอยจารึกของอาณาจักรที่ล่มสลายใช่ไหมครับ อาจารย์?" เซเรสตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาของเขาที่มักจะสุขุมกลับไหววูบชั่วครู่เมื่อสัมผัสได้ถึงไอเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากคัมภีร์ "แต่โซ่เหล่านี้น่าจะไม่ได้มีไว้เพื่อปกป้องความรู้... แต่มันมีไว้เพื่อกัดกินพลังชีวิตของคนอ่าน" "ฉลาดสมกับที่สอบได้คะแนนเต็มทุกวิชา" มอร์เทียสหัวเราะหึๆ "ส่งงานชิ้นนี้ให้ข้าก่อนรุ่งสางพรุ่งนี้ ถ้าเจ้าถอดรหัสอักขระทั้งเจ็ดชั้นนี้ได้ ข้าจะยอมให้เจ้าเข้าถึงหอสมุดต้องห้ามชั้นที่สี่... แต่ถ้าไม่ได้ จิตวิญญาณของเจ้าก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์เล่มนี้แทน" เซเรสไม่ได้ตอบโต้ เขาเพียงหยิบม้วนคัมภีร์นั้นขึ้นมา สัมผัสถึงความร้อนระอุที่แล่นผ่านฝ่ามือราวกับกระแสไฟฟ้า มันไม่ใช่แค่คำสาป แต่มันคือการพยายาม 'กัดกร่อน' รากฐานพลังเวทของเขาตั้งแต่ต้นตอ --- ในห้องสมุดร้างลึกสุดของสถาบัน เอเลน่า วอน ฟาร์เรล กำลังกวาดสายตามองเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ท่ามกลางกองหนังสือโบราณ ใบหน้าของเซเรสซีดเผือด แสงจากตะเกียงเวทมนตร์วูบไหวตามจังหวะการหายใจที่ติดขัดของเขา "วางมันลงซะ เซเรส" เอเลน่ากล่าว เสียงของเธอเย็นเยียบพอๆ กับไอเวทที่เธอปล่อยออกมาเพื่อกดทับพลังงานชั่วร้ายจากคัมภีร์ "มอร์เทียสกำลังเล่นเกมสกปรก เขาตั้งใจจะให้เจ้าเผาผลาญมานาจนหมดสิ้นเพื่อให้ดาร์กัสมั่นใจได้ว่าเจ้าจะไม่มีวันไปถึงการประลองรอบตัดสิน" "ถ้าข้าไม่ทำ..." เซเรสกระซิบ พยายามบังคับมือที่สั่นเทาให้หยิบปากกาขนนกที่ทำจากผลึกใสขึ้นมา "...คนตระกูลวอน ฟาร์เรล อย่างเจ้าจะถูกเพ่งเล็งไปด้วย มอร์เทียสไม่เพียงต้องการทำลายข้า แต่เขากำลังกดดันให้สายเลือดขุนนางที่จงรักภักดีต่อสภาเก่าอย่างเจ้าต้องสยบยอม" เอเลน่านิ่งอึ้ง เธอเดินเข้ามาใกล้แล้ววางมือบนไหล่เขา ความอบอุ่นจากพลังธาตุน้ำแข็งของเธอช่วยชะลอการกัดกินของคำสาปได้เพียงชั่วคราว "เจ้าคิดว่ามอร์เทียสทำเรื่องนี้ด้วยตัวคนเดียวงั้นหรือ? ดาร์กัสเพิ่งจะสั่งปิดประตูหอสมุดส่วนกลางทั้งหมดเมื่อสิบนาทีที่แล้ว เขากำลังเฝ้ามองเราอยู่... จากที่ไหนสักแห่ง" เซเรสชะงัก สายตาเขาจ้องมองไปยังผนังห้องสมุดที่ประดับด้วยรูปปั้นอัศวินโบราณ ดวงตาของรูปปั้นเหล่านั้นดูเหมือนจะเคลื่อนไหวตามการเคลื่อนไหวของพวกเขา ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าบูทหนังก็ดังก้องขึ้นจากความมืดมิดของทางเดิน ดาร์กัส มอร์กาน่า ก้าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเย่อหยิ่งทว่าแฝงความอำมหิตไว้เต็มเปี่ยม "การบ้านชิ้นนี้ยากไปหน่อยสำหรับคนธรรมดาที่หลงเข้ามาในรั้วสถาบันแห่งนี้ใช่ไหม เซเรส?" ดาร์กัสกล่าวพลางปัดฝุ่นออกจากชุดคลุมสภานักเรียนสีดำสนิท "เจ้าพยายามจะถอดรหัสรูน 'รัตติกาลลวงตา' แต่เจ้าลืมไปหรือเปล่าว่า... รูนนั้นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะอ่านได้โดยไม่แลกด้วยเลือด" เซเรสยันตัวลุกขึ้นยืน แม้ร่างกายจะอ่อนล้าจนแทบทรุด แต่แววตาของเขากลับคมกริบดุจมีดโกน "ถ้ามันเป็นเรื่องของเลือด ดาร์กัส... งั้นเจ้าก็คงลืมไปว่า สายเลือดของข้าอาจไม่ได้มาจากที่ที่เจ้าคิด" เซเรสไม่ได้พยายามถอดรหัสผ่านเวทมนตร์แบบปกติอีกต่อไป เขาคว่ำม้วนคัมภีร์ลงบนโต๊ะ แล้วใช้ปลายนิ้วกรีดลงบนกระดาษหนังนั้น เลือดสีแดงสดหยดลงบนอักขระโบราณทันที! ทันใดนั้น คัมภีร์ที่เคยนิ่งสงบกลับกรีดร้องราวกับสัตว์ร้าย แสงสีม่วงดำพุ่งทะลุเพดานหอสมุดขึ้นสู่ท้องฟ้าที่มืดมิด อักขระโบราณที่อยู่บนผิวหนังของเซเรสเริ่มเรืองแสงสีทองเจิดจ้าขึ้นมาอย่างไม่มีใครคาดคิด ดาร์กัสถอยหลังกรูด สีหน้าตื่นตระหนกของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง "นั่นมัน... รูนแห่งอาณาจักรที่สาบสูญ! เป็นไปไม่ได้! เจ้ามันเป็นแค่เด็กทุนธรรมดา!" เซเรสเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาเปลี่ยนจากสีน้ำตาลปกติเป็นสีทองอร่ามที่ดูน่าสะพรึงกลัว ในจังหวะที่เขากำลังจะเอ่ยปาก เสียงทุ้มต่ำและเย็นยะเยือกของใครบางคนก็ดังแทรกขึ้นมาจากเงามืดด้านหลังของดาร์กัส "เจ้าไม่ได้อ่านมัน เซเรส... เจ้ากำลัง 'เรียก' สิ่งที่หลับใหลอยู่ในคัมภีร์เล่มนี้ออกมาต่างหาก" ร่างของชายชุดคลุมสีเงินก้าวออกมาจากเงามืด และในวินาทีที่เงาของชายผู้นั้นทาบทับลงบนโต๊ะ อักขระทั้งหมดในห้องก็หยุดนิ่งราวกับเวลาถูกแช่แข็ง เซเรสเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยแต่ไม่ควรจะปรากฏอยู่ที่นี่—ใบหน้าของคนที่ถูกบันทึกไว้ว่าเป็นผู้ทรยศต่อสถาบันเมื่อร้อยปีก่อน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับการเปิดเผยตัวตนครั้งสำคัญนี้ อาร์เธอร์มนตราสวรรค์ครับ