ค่ำคืนที่ไร้ทางออก

“ถ้าเธอคิดว่าเสียงกรีดร้องจะทำให้ฉันใจอ่อน รินรดา... เธอคงกำลังดูถูกความอดทนของตัวเองมากเกินไป” คิรากรกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยแรงสั่นสะเทือนของความโกรธเกรี้ยว มือหนาของเขาบีบเข้าที่คางมน บังคับให้ใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาต้องเงยขึ้นสบกับดวงตาคมกริบดุจสัตว์ร้ายที่กำลังหิวโหย ภายในห้องนอนสีเทาเข้มที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของบุหรี่ราคาแพงและกลิ่นน้ำหอมเย็นเยียบของเขา บรรยากาศดูเหมือนจะถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความกดอากาศที่บีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ รินรดาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ร่างกายที่เปลือยเปล่าภายใต้ชุดคลุมผ้าไหมที่หลุดรุ่ยนั้นดูเปราะบางเหมือนแก้วที่พร้อมจะแตกสลายในมือของมาเฟียหนุ่ม เธอเม้มปากแน่นจนห่อเลือด ความเกลียดชังที่พยายามสั่งสมไว้ในใจถูกกัดกินด้วยแรงปรารถนาอันน่าอัปยศที่คิรากรตั้งใจปั่นป่วนให้มันเกิดขึ้น “คุณมันก็แค่ปีศาจ... ที่ต้องการกักขังชีวิตคนอื่นไว้เป็นของเล่น” เธอเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคู่สวยจ้องกลับด้วยความท้าทายแม้ความกลัวจะแล่นริ้วอยู่ในกระแสเลือด คิรากรหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นไม่ใช่ความขบขัน แต่เป็นความสมเพชที่แฝงความร้ายกาจ เขาขยับกายเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อกำยำ ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาไล้ไปตามแนวสันกรามของหญิงสาวอย่างเชื่องช้า ก่อนจะลากผ่านลำคอระหงลงไปถึงเนินอกที่กระเพื่อมไหวด้วยแรงหอบหายใจ “เล่น? ไม่เลยรินรดา... ฉันไม่ได้มองเธอเป็นของเล่น แต่ฉันมองเธอเป็น ‘กรรมสิทธิ์’ ที่ฉันพึงจะทำอะไรก็ได้ ตราบใดที่ลมหายใจของเธอยังติดอยู่ในกรงขังนี้” เขากระชากร่างบางเข้าหาตัวจนแผ่นหลังของเธอแนบชิดกับอกกว้าง คิรากรฝังใบหน้าลงที่ซอกคอหอมกรุ่น กลิ่นกายของเธอคือสิ่งเดียวที่ทำให้ความกระหายในจิตใจของเขาทวีความรุนแรงขึ้น เขารู้ดีว่าเธอเกลียดเขา และนั่นคือเหตุผลที่เขายิ่งปรารถนาที่จะทำลายความเย่อหยิ่งนั้นให้สิ้นซากด้วยสัมผัสที่ร้อนแรงและโหดร้าย “ธีร์คงกำลังวางแผนจะพากเธอหนีไปในคืนนี้สินะ?” คำถามนั้นทำให้รินรดาตัวแข็งทื่อ หัวใจของเธอหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เธอไม่คิดว่าเขาจะรู้เรื่องนี้ แต่ความเงียบของเธอคือคำตอบที่ชัดเจนที่สุดสำหรับคิรากร มือหนาเลื่อนลงไปรัดสะโพกคอดกิ่วของเธอแน่นขึ้น แรงบีบนั้นหนักหน่วงจนน่าเจ็บปวด “อย่าได้ฝากความหวังไว้กับไอ้คนทรยศนั่นเลย เพราะคนที่สามารถก้าวเข้ามาในห้องนี้ได้โดยไม่ได้รับอนุญาต... มีเพียงศพเท่านั้นที่จะได้ออกไป” เขาพลิกตัวเธอให้หันมาเผชิญหน้า ก่อนจะผลักร่างบางลงบนเตียงกว้างอย่างแรง คิรากรตามขึ้นไปกักขังเธอไว้ภายใต้วงแขนแกร่ง แววตาของเขาเปลี่ยนไปจากความเย็นชาเป็นความร้อนแรงที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นจุณ ริมฝีปากหยักได้รูปบดขยี้ลงบนเรียวปากบางของเธออย่างดิบเถื่อนและเอาแต่ใจ มันไม่ใช่การจูบที่ถนอมรัก แต่มันคือการประกาศอาณาเขตและการทำลายล้างที่หลอมรวมความแค้นและความต้องการเข้าด้วยกัน รินรดาพยายามดิ้นรน แต่ทุกการเคลื่อนไหวของเธอกลับกลายเป็นเชื้อไฟที่โหมกระพือให้คิรากรยิ่งรุกหนักขึ้น ลิ้นร้อนแทรกซึมเข้าไปตักตวงความหวานที่เขาปรารถนาจะตีตราจองไว้เพียงผู้เดียว มือของเขาเริ่มปลดเปลื้องปราการสุดท้ายที่ขวางกั้นความสัมพันธ์อันมัวเมานี้ออกไป ในจังหวะที่แรงตัณหาพุ่งทะยานถึงขีดสุด เสียงเคาะประตูห้องอย่างร้อนรนก็ดังขึ้นทำลายห้วงอารมณ์ คิรากรชะงักกึก เขาผละออกมามองประตูด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะ รินรดาฉวยโอกาสนั้นหายใจเข้าลึกๆ ดวงตาของเธอไหวระริกด้วยความหวังที่ริบหรี่ “คุณคิรากรครับ! มีเรื่องด่วน... เกิดการบุกรุกที่คลังสินค้าด้านหลัง และมีคนพยายามจะเข้าถึงระบบรักษาความปลอดภัย!” เสียงของธีร์ดังลอดผ่านเข้ามาจากด้านนอก น้ำเสียงนั้นฟังดูเคร่งเครียดและสั่นไหวอย่างผิดปกติ คิรากรลุกขึ้นจากเตียงด้วยท่าทางนิ่งสงบผิดกับรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมา เขามองรินรดาที่กำลังจัดเสื้อผ้าด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบกว่าน้ำแข็ง “เธอโชคดีที่เรื่องด่วนมาขัดจังหวะเสียก่อนรินรดา แต่อย่าได้คิดว่าเธอจะหนีพ้น... เพราะคนที่เธอกำลังรอคอยให้มาช่วยน่ะ กำลังเดินก้าวเข้ามาหาความตายในกรงขังของฉันด้วยตัวเอง” เขาลุกขึ้นเดินไปยังประตู ทิ้งให้รินรดานั่งตัวชาอยู่บนเตียง หัวใจของเธอแทบจะหยุดเต้นเมื่อเสียงฝีเท้าหนักๆ ของธีร์ที่ก้าวเข้ามาในห้องนั้นดูเหมือนจังหวะกลองแห่งความหายนะ เขาไม่ได้เข้ามาเพื่อช่วยเธออย่างที่เธอหวัง แต่เขากลับก้มหน้าลงต่ำ ในมือถือปืนกระบอกหนึ่งที่สั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด คิรากรหันกลับมามองทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก “เอาล่ะธีร์... ไหนลองบอกฉันซิว่าระหว่าง ‘ความจงรักภักดี’ กับ ‘ความรักโง่ๆ’ ที่แกมีให้ผู้หญิงคนนี้ แกจะเลือกทิ้งอะไรในค่ำคืนที่ไม่มีทางออกนี้” เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัดท่ามกลางความเงียบงัน... แต่ไม่ใช่เสียงจากฝีมือของคิรากร ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ยังคงร่วมเดินทางและสัมผัสความบีบคั้นของพันธะกรงขังนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ – คิราห์ลวงรัก