“โกหก… คุณกำลังโกหกใช่ไหม คิรากร!”
เสียงของรินรดาสั่นพร่า ท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานส่วนตัวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยาสูบจางๆ และความกดดันที่เกือบจะทำให้หายใจไม่ออก เธอยืนเผชิญหน้ากับมาเฟียหนุ่มที่นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ สายตาของเขานิ่งสนิทราวกับผิวน้ำลึกที่พร้อมจะดูดกลืนทุกสิ่งที่ตกลงไป
คิรากรไม่ตอบในทันที เขาค่อยๆ วางเอกสารปึกหนาที่ระบุความผิดของเธอลงบนโต๊ะ เสียงกระดาษที่กระทบพื้นผิวไม้ดังสะท้อนก้องในโสตประสาทของคนฟัง ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเดินช้าๆ เข้ามาหาเธอด้วยท่วงท่าของนักล่า
“หลักฐานชิ้นนี้ระบุวันที่ชัดเจน รินรดา วันที่คุณบอกว่าเพิ่งรู้จักผม... วันนั้นคุณยังนั่งจิบไวน์กับคนในตระกูลอัครเดโชสาขาหลัก เพื่อวางแผนกำจัดผมอยู่เลย” คิรากรเอ่ยน้ำเสียงเรียบเย็น แต่แววตากลับวาวโรจน์ไปด้วยความเจ็บปวดที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากความเกลียดชัง
“ฉันไม่ได้ทำ... ฉันถูกบังคับ!” รินรดาถอยหลังจนแผ่นหลังปะทะกับผนังห้อง มือไม้สั่นเทาด้วยความกลัวผสมความอัดอั้น
“ถูกบังคับด้วยความแค้น หรือด้วยความโลภกันแน่?” มือหนาเอื้อมมาเชยคางเธอขึ้น บีบเบาๆ แต่หนักแน่นพอที่จะทำให้เธอต้องเงยหน้าสบตาเขา “ยอมรับมาเถอะ... ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา ความอบอุ่นที่คุณแสดงออก ความใกล้ชิดที่ผมเผลอใจไปให้... มันเป็นเพียงละครฉากหนึ่งที่คุณได้รับค่าจ้างเป็นอิสรภาพของครอบครัวคุณ”
เขากระชากเธอเข้าหาตัวจนร่างกายปะทะกันอย่างจัง รินรดารู้สึกได้ถึงกล้ามเนื้อที่ตึงเครียดของเขา ความโกรธแค้นของคิรากรในยามนี้ไม่ใช่ความเกลียดชังที่ไร้ความรู้สึก แต่มันคือความผิดหวังที่รุนแรงจนแทบคลั่ง
“ถ้าฉันเป็นคนทรยศจริง... คุณคงฆ่าฉันไปตั้งแต่วินาทีที่เห็นเอกสารนี่แล้ว ไม่ใช่เรียกฉันมาถามหาความจริงแบบนี้” รินรดากลั้นใจพูด ความกล้าหาญที่สั่งสมมาทำให้เธอตัดสินใจใช้ปลายนิ้วเกลี่ยสันกรามของเขาแผ่วเบา “ถ้าคุณยังมีความเชื่อใจหลงเหลืออยู่บ้าง... ได้โปรดฟังฉัน”
คิรากรชะงัก ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดใบหน้าเธอ ความใกล้ชิดที่อันตรายนี้จุดฉนวนอารมณ์ดิบให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง มือหนาเลื่อนลงไปโอบรัดเอวคอดกิ่ว กดร่างเธอกับตัวเขาจนแทบไม่มีอากาศแทรกกลาง
“ความเชื่อใจงั้นหรือ... สำหรับคนอย่างผม มันเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยที่ราคาแพงเกินไปสำหรับคุณ”
เขาบดจูบลงมาอย่างดุดัน ไร้ความปราณี เป็นจูบที่เรียกร้องและลงทัณฑ์ในคราวเดียวกัน รินรดาไม่ขัดขืน เธอตอบรับสัมผัสนั้นด้วยความถวิลหา ความโหยหาที่ถูกกักขังอยู่ใต้ความหวาดระแวงค่อยๆ พังทลายลง ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดหยอกเย้ากันอย่างเร่าร้อน รสจูบที่ปนเปไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสับสน ทำให้บทรักในค่ำคืนนี้มีความหมายลึกซึ้งเกินกว่าการตอบสนองทางกาย
คิรากรอุ้มเธอขึ้นในอ้อมแขนก่อนจะพาไปยังเตียงกว้าง เขาถอดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกด้วยความใจร้อน ลมหายใจหอบถี่ของเขาคลอเคล้าไปตามซอกคอขาวระหง ทุกรอยสัมผัสที่เขาทิ้งไว้เปรียบเสมือนการจองจำและการวอนขอในเวลาเดียวกัน
“คุณทำลายชีวิตผม... รินรดา” เขาพึมพำชิดผิวเนื้อที่สั่นระริกใต้ฝ่ามือ “แต่ต่อให้คุณเป็นปีศาจ... ผมก็ยินดีที่จะตกนรกไปพร้อมกับคุณ”
ความรู้สึกที่ถ่ายทอดผ่านการสอดประสานนั้นเปี่ยมไปด้วยความรุนแรงและลึกซึ้ง คิรากรพยายามมองผ่านดวงตาที่พร่ามัวของเธอ เพื่อค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ และรินรดาก็ยอมจำนนต่อเขาทุกหยาดหยด ไม่ใช่เพราะความพ่ายแพ้ต่ออำนาจ แต่เพราะความรักที่เริ่มก่อตัวขึ้นท่ามกลางพายุแห่งความขัดแย้งนี้
กิจกรรมรักดำเนินไปอย่างเร่าร้อนในความเงียบงัน มีเพียงเสียงลมหายใจสอดประสานและความนุ่มนวลที่ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความหนักหน่วง ทุกสัมผัสที่เขาปรนเปรอคือการตอกย้ำว่าเขาโหยหาเธอมากเพียงใด และรินรดาก็โอบกอดเขาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าหากคลายมือ ทุกอย่างจะเป็นเพียงภาพฝัน
เมื่อพายุอารมณ์สงบลง ทั้งคู่ยังคงนอนกอดกันอยู่บนเตียง รินรดาซบหน้าลงบนแผงอกแกร่ง ฟังเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเขา
“หลักฐานนั่น... มันมาจากไหน?” เธอถามเสียงแผ่ว
“จากคนที่ผมไว้ใจที่สุด... จากธีร์” คิรากรตอบน้ำเสียงเรียบเฉย แต่ในแววตากลับวูบไหว
รินรดาชะงักกึก ความเย็นวาบแล่นผ่านสันหลัง “ธีร์น่ะหรือคะ... แต่เขาเป็นคนของคุณนะ”
ทว่าก่อนที่คิรากรจะทันได้ตอบ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง ตามมาด้วยเสียงเคาะที่แฝงไปด้วยความเร่งร้อนจนน่าตกใจ ธีร์ยืนอยู่ที่หน้าประตู ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยรอยแผลแตกและคราบเลือดที่มุมปาก
“นายครับ... แย่แล้วครับ! พวกมันไม่รอแผนที่วางไว้ แต่มันกำลังบุกเข้ามาที่คฤหาสน์... และที่สำคัญ รินรดา... คนที่ส่งเอกสารนั่นให้ผม มันไม่ได้ต้องการให้นายฆ่าเธอ แต่มันต้องการให้เธอตายด้วยมือของนายเอง!”
คิรากรผุดลุกขึ้นคว้าปืนข้างเตียง รินรดามองตามด้วยความตระหนก เมื่อเห็นธีร์พยักหน้าให้เธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความนัยบางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ในขณะที่เงามืดของศัตรูที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ประตูห้องที่เปิดอ้าออก
คิราห์ลวงรัก ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 41 นะครับ
พันธะกรงขังมลทิน (Shattered Vow of Obsession)•ตอนที่ 41
รอยร้าวที่ประสาน
ผลงานโดย คิราห์ลวงรัก
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (คิราห์ลวงรัก)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธะกรงขังมลทิน (Shattered Vow of Obsession) นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!