ทางเลือกที่ไม่มีจริง

"เลือกเอาสิรินรดา... จะให้ฉันพังทลายชีวิตที่เหลือของครอบครัวเธอให้ราบคาบ หรือจะเลือกทำตัวเป็น 'ของเล่น' ที่เชื่องช้าบนเตียงของฉันให้สมกับราคาที่ฉันจ่ายไป" เสียงทุ้มต่ำของคิรากรดังก้องอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยาสูบและราคาความตาย ชายหนุ่มนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ ใบหน้าคมสันภายใต้แสงสลัวดูเย็นเยียบดั่งรูปสลัก ทว่านัยน์ตาคู่นั้นกลับลุกโชนไปด้วยไฟแห่งการครอบครอง เขาไม่ได้ขู่... เขาคือความจริงที่เธอหนีไม่พ้น รินรดายืนตัวสั่นอยู่ในชุดกระโปรงผ้าไหมบางเบาที่ถูกฉีกขาดช่วงไหล่ มือเรียวสั่นเทากำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อฝ่ามือ หยาดน้ำตาที่พยายามกลั้นไว้คลออยู่ที่หน่วยตา เธอไม่ได้ร้องไห้เพราะความอ่อนแอ แต่เธอร้องไห้เพราะความพ่ายแพ้ที่ได้รับรู้ว่า ไม่ว่าเธอจะพยายามขัดขืนมากเพียงใด อ้อมกอดของปีศาจตนนี้ก็มีแต่จะโอบรัดเธอแน่นขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก "คุณมันไม่ใช่คน... คุณมันก็แค่ซาตานที่หาความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น" เธอเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคู่สวยสบประสานกับดวงตาคมกริบของเขาอย่างไม่ยอมแพ้ แม้ภายในใจจะแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ คิรากรหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นเย็นชาและบาดลึก เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเท้าเข้ามาหาเธอทีละก้าวอย่างช้าๆ ราวกับเสือที่กำลังต้อนเหยื่อจนมุม ทุกย่างก้าวที่เขากดลงบนพื้นพรมให้ความรู้สึกเหมือนเขากำลังเหยียบย่ำลงบนหัวใจของเธอ "ซาตานงั้นหรือ? หึ... ถ้าการเป็นซาตานทำให้ฉันได้ครอบครองดอกไม้ที่หยิ่งพยศที่สุดอย่างเธอมาไว้ในกรงทองได้ ฉันก็ยินดีที่จะยอมรับตำแหน่งนั้น" เขาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ระยะห่างเพียงไม่กี่เซนติเมตรทำให้รินรดาได้กลิ่นอายอันตรายจากตัวเขา มือหนาเอื้อมขึ้นเชยคางเธอให้เงยขึ้น บังคับให้เธอต้องรับรู้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากสัมผัสของเขา "ความอดทนของฉันมีจำกัดรินรดา อย่าให้ฉันต้องลงมือทำลายสิ่งที่เธอรักเพียงเพราะความดื้อรั้นไร้สาระของเธอเลย" ในจังหวะที่หัวใจของรินรดากำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง ภาพใบหน้าของแม่และน้องสาวที่กำลังอยู่อย่างหวาดผวาในบ้านที่ถูกเขากักขังไว้ก็แล่นเข้ามาในหัว หากเธอไม่ยอม... ชีวิตของพวกเธอจะจบลงที่ตรงไหน? ความเกลียดชังที่สุมอยู่ในอกเริ่มถูกความหวาดกลัวกลืนกิน เธอหลับตาลงแน่น หยาดน้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่นผ่านข้างแก้มลงสู่ฝ่ามือของชายหนุ่ม เธอไม่อาจเลือกทางอื่นได้แล้ว... ทางเลือกที่ไม่มีจริงในโลกของคิรากร อัครเดโช มีเพียงแค่ 'การยอมจำนน' หรือ 'การสูญเสีย' เท่านั้น "ถ้าฉันยอม..." เสียงของเธอกระซิบแผ่วเบา สั่นเครือแต่ทว่าหนักแน่นในความจำนน "คุณจะสัญญาได้ไหม ว่าครอบครัวของฉันจะปลอดภัย" คิรากรยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มาจากความสุข แต่มาจากชัยชนะ เขาโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างใบหูของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนทำให้เธอกายสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่อยู่ "คำสัญญาของฉันมีค่ามากกว่าชีวิตของเธอ... แต่จำไว้เถอะรินรดา เมื่อเธอเลือกทางนี้แล้ว ประตูของกรงขังนี้จะปิดตายลง และไม่มีวันได้กลับออกมาอีก" มือของเขาเลื่อนลงมาโอบรัดเอวบางกระชับเข้าหาตัว แรงปะทะระหว่างร่างกายนุ่มนิ่มกับแผงอกแกร่งราวกับกำแพงเหล็กทำให้เธอแทบล้มพับ แต่คิรากรกลับรั้งไว้แน่น เขาจูบลงที่ซอกคอขาวเนียนอย่างกระหาย สัมผัสที่รุนแรงและแสดงความเป็นเจ้าของทำให้น้ำตาของเธอไหลออกมาไม่ขาดสาย นี่ไม่ใช่ความรัก... นี่คือการทำลายล้างที่งดงามที่สุดเท่าที่เธอเคยรู้จัก ขณะที่สติของรินรดากำลังจะหลุดลอยไปกับการสัมผัสที่ซาบซ่านปนขมขื่น เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็วและหนักแน่น ธีร์ก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นภาพเบื้องหน้า "คุณคิรากรครับ... เกิดเรื่องแล้วครับ คนของทางฝั่งตะวันออกบุกเข้ามาที่เขตหวงห้ามของเรา และดูเหมือนว่า... พวกมันจะรู้เรื่อง 'ข้อตกลงลับ' ของคุณแล้ว" คิรากรชะงักกึก มือที่กำลังลูบไล้ไปตามเรือนร่างของรินรดาหยุดลงทันที ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นดุดันดุจสัตว์ร้ายที่กำลังเดือดจัด เขาหันไปมองธีร์ด้วยสายตาที่พร้อมจะฆ่าฟัน ก่อนจะก้มลงมองรินรดาที่กำลังตัวสั่นเทาอยู่ในอ้อมกอด ในวินาทีนั้นเอง เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นจากชั้นล่างของคฤหาสน์ แรงสั่นสะเทือนทำให้โคมไฟระย้าสั่นไหว รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ทว่าสิ่งที่คิรากรพูดออกมาในจังหวะที่ความตายกำลังคืบคลานเข้ามานั้น กลับทำให้หัวใจของเธอแทบหยุดเต้น "ธีร์... จัดการพวกมันให้หมด และอย่าให้คนพวกนั้นเห็นว่าฉันพา 'ใคร' มาซ่อนไว้ในห้องนี้เด็ดขาด" คิรากรกระซิบก่อนจะหันมามองเธอด้วยสายตาที่เด็ดขาดกว่าเดิม "โดยเฉพาะ... อย่าให้พวกมันรู้ว่าเธอก็คือ 'จิ๊กซอว์ตัวสุดท้าย' ที่พวกมันตามหามาตลอดสิบปี" รินรดาตัวแข็งทื่อ ความจริงที่เธอไม่เคยล่วงรู้มาก่อนพุ่งเข้าชนกลางใจ ความเกลียดชังในตอนแรกเริ่มสั่นคลอนด้วยคำถามที่ผุดขึ้นมา... เขาไม่ได้แค่ต้องการกักขังเธอเพราะความแค้น แต่เขากำลังปกป้องเธอ... จากใครกันแน่? ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยความลุ้นระทึกไปพร้อมกับผมนะครับ – คิราห์ลวงรัก