ชัยชนะของความจริง

เสียงเคาะประตูด้านนอกที่ดังแทรกเข้ามาในจังหวะวิกฤต เปรียบเสมือนเสียงระฆังช่วยชีวิตที่ดึงสติของพราวพิลาสให้หลุดพ้นจากภวังค์แห่งความวาบหวาม ทว่าสำหรับลีโอแล้ว มันกลับเป็นสิ่งกีดขวางที่น่าหงุดหงิดที่สุดในโลก ลมหายใจร้อนผ่าวของชายหนุ่มรดรินอยู่บริเวณซอกคอระหง ขณะที่มือหนายังคงตรึงข้อมือเรียวทั้งสองข้างไว้กับบานประตูไม้เนื้อแข็ง ดวงตาคมกริบทอประกายระอุด้วยไฟปรารถนาที่ยังมอดไหม้ไม่สนิท เขากดหน้าผากลงกับหน้าผากของเธอ หลับตาลงช้าๆ เพื่อควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจที่โถมกระหน่ำไม่แพ้กัน ก่อนจะพึมพำด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่สั่นระริกด้วยแรงอารมณ์ "ให้ตายเถอะ... เธอมันคือภัยพิบัติในคราบทนายความจริงๆ พราวพิลาส" พราวพิลาสเม้มริมฝีปากที่บวมเจ่อเล็กน้อยจากการบดขยี้เมื่อครู่ หัวใจของเธอยังคงเต้นโครมครามจนแทบจะกระโจนออกมานอกอก ความอุ่นวาบยังคงหลงเหลืออยู่ตามผิวสัมผัสที่เขาเพิ่งลูบไล้ผ่านเนื้อผ้า ทว่าสถานการณ์เบื้องหน้าไม่ได้เปิดโอกาสให้พวกเขาจมดิ่งอยู่ในห้วงเสน่หาได้นานนัก เมื่อเสียงเลขานุการหน้าห้องดังแทรกเข้ามาอีกครั้งด้วยความร้อนรน "ท่านทนายคะ! ด่วนที่สุดค่ะ! ศาลอาญากรุงเทพใต้มีคำสั่งเปลี่ยนแปลงกำหนดการพิจารณาคดีเช้านี้... ท่านผู้พิพากษาออกนั่งบัลลังก์เร็วกว่ากำหนด และมีคำสั่งให้คู่ความทุกฝ่ายเข้าฟังคำพิพากษาทันทีค่ะ!" สิ้นเสียงนั้น ลีโอผ่อนลมหายใจยาวเหยียดออกทางปาก รอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมด้วยความเจ้าเล่ห์และท้าทายถูกจุดขึ้นช้าๆ เขาผละตัวออกจากร่างบางอย่างเสียดาย ปัดเสื้อสูทของตนเองให้เข้าที่ด้วยท่าทางสุขุมเยือกเย็นราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อครู่ ผิดกับพราวพิลาสที่ต้องรีบจัดกระดุมเสื้อสูทและจัดแต่งเรือนผมที่ยุ่งเหยิงหน้ากระจกเงาด้วยความรีบร้อน ใบหน้าเนียนใสแดงก่ำด้วยความเขินอายและกรุ่นโกรธที่ถูกเขาฉวยโอกาสในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขบวนเช่นนี้ "ถ้าคดีนี้เราชนะ ฉันจะทบต้นทบดอกความเอาแต่ใจของคุณแน่ค่ะ คุณคณิน" พราวพิลาสกระซิบคาดโทษด้วยแววตาคมกริบ ลีโอหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ดวงตาพราวระยับมองสำรวจเรือนร่างอรชรที่กำลังพยายามปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นทนายความสาวมืออาชีพผู้ไร้ช่องโหว่ "ผมรอวันนั้นอยู่นะครับ... อ้อ ไม่ใช่สิ ฉันรออยู่ต่างหากล่ะ ทนายพราว" เขายิ้มเยาะเมื่อเกือบเผลอหลุดคำลงท้ายแบบเดิมออกมาตามความคุ้นชิน บรรยากาศภายในห้องพิจารณาคดีหมายเลข 402 ตึงเครียดเสียจนแทบจะเอามีดกรีดได้ ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องราวกับไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิต ด้านหนึ่งคือลีโอนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ ไร้ความกังวลใดๆ ตรงกันข้ามกับธาม อดีตคู่หมั้นของพราวพิลาสและทนายฝั่งโจทก์ ที่นั่งหน้าซีดเผือด มือที่ถือแฟ้มเอกสารสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อเห็นรอยยิ้มเยือกเย็นที่ส่งมาจากทนายความฝั่งจำเลย เสียงฝีเท้าหนักแน่นของผู้พิพากษาดังขึ้นจากประตูด้านหลังบัลลังก์ ทุกคนลุกขึ้นยืนด้วยความเคารพ ก่อนที่ท่านผู้พิพากษาอาวุโสจะนั่งลงด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาคมปลาบกวาดมองเอกสารสำนวนคดีหนาเตอะบนโต๊ะ ก่อนจะเงยขึ้นสบตากับคู่ความทั้งสองฝ่ายด้วยบรรยากาศที่กดดันจนแทบหยุดหายใจ "ในคดีอาญาหมายเลขดำที่... ระหว่างพนักงานอัยการและโจทก์ผู้ฟ้องร้อง กับ นายคณิน ทายาทกลุ่มธุรกิจเอ็นเทอร์ไพรส์ จำเลยในข้อหาฉ้อโกงและยักยอกทรัพย์สินทางปัญญา..." เสียงทุ้มต่ำของผู้พิพากษาดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องพิจารณาคดี พราวพิลาสสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ มือเรียวกำปากกาในมือแน่น ขณะที่ลีโอยื่นมือมาสัมผัสหลังมือของเธอเบาๆ เป็นเชิงปลอบประโยคที่ไร้เสียง แต่ทรงพลังพอที่จะทำให้ความตึงเครียดในใจของเธอคลายลงครึ่งหนึ่ง "ศาลได้พิจารณาพยานหลักฐานทั้งหมดอย่างละเอียดถี่ถ้วน ทั้งเอกสารทางการเงิน เส้นทางการโอนเงิน และประจักษ์พยานที่ทางฝ่ายจำเลยได้ยื่นเพิ่มเติมเข้ามาในนาทีสุดท้าย รวมถึงหลักฐานชิ้นสำคัญที่แสดงถึงการปลอมแปลงลายมือชื่อและเอกสารสิทธิ์โดยฝีมือของบุคคลที่สาม ซึ่งมีเจตนาอำพรางคดีเพื่อใส่ร้ายป้ายสีจำเลยอย่างชัดเจน" ธามกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เม็ดเหงื่อกาฬผุดซึมตามไรผม ร่างกายเริ่มเกร็งค้างเมื่อผู้พิพากษาพลิกกระดาษหน้าถัดไป "ศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่า โจทก์ไม่สามารถแสดงหลักฐานที่น้ำหนักเพียงพอในการเอาผิดจำเลยได้ อีกทั้งหลักฐานเชิงประจักษ์ที่ทนายฝ่ายจำเลยนำเสนอ สามารถหักล้างข้อกล่าวหาทั้งหมดได้อย่างสิ้นเชิง อาศัยอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา..." ผู้พิพากษาหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย เพิ่มความกดดันให้พุ่งถึงขีดสุด ก่อนจะประกาศคำพิพากษาที่ดังก้องกังวาน "ศาลมีคำสั่ง 'ยกฟ้อง' จำเลย นายคณิน ในทุกข้อกล่าวหา!" เสียงถอนหายใจด้วยความโล่งอกดังขึ้นจากฝั่งทีมงานของลีโอ รอยยิ้มแห่งชัยชนะผุดขึ้นบนใบหน้าคมคายของซีอีโอหนุ่มผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร เขานิ่งสงบ ไม่แสดงอาการดีใจจนเกินงาม มีเพียงแววตาคู่คมที่มองตรงไปยังพราวพิลาสด้วยความชื่นชมและลุ่มลึก ทว่า... เรื่องราวยยังไม่จบลงเพียงแค่นั้น ก่อนที่ผู้พิพากษาจะปิดสำนวนคดี ท่านได้ยกมือขึ้นห้ามความวุ่นวายที่กำลังจะเกิดขึ้น และเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดราวกับคมมีด "และเนื่องจากในกระบวนการไต่สวนพยานหลักฐาน ศาลพบพิรุธและหลักฐานอันแน่นหนาที่ชี้ชัดว่า การฟ้องร้องคดีนี้เป็นการกลั่นแกล้งและจัดฉากสร้างพยานเท็จ เพื่อทำลายชื่อเสียงและธุรกิจของจำเลย โดยมีผู้บงการตัวจริงอยู่เบื้องหลังการทุจริตครั้งนี้ทั้งหมด..." สายตาของผู้พิพากษาเบนจากสำนวนคดี พุ่งตรงไปยังที่นั่งของทนายฝั่งโจทก์ทันที "ศาลจึงมีคำสั่งให้ออกหมายจับ และดำเนินคดีอาญาในข้อหาเบิกความเท็จ ใช้เอกสารปลอม และสมรู้ร่วมคิดในการกลั่นแกล้งให้ผู้อื่นได้รับโทษทางอาญา กับ 'นายธาม' ทนายความผู้รับมอบอำนาจ และผู้บงการตัวจริงที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด เจ้าหน้าที่ตำรวจ... เชิญตัวผู้ต้องหาไปได้!" สิ้นคำพิพากษา เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทั่วห้องพิจารณาคดี ตำรวจศาลสองนายก้าวเข้าไปประชิดตัวธามทันที สีหน้าของอดีตคู่หมั้นหนุ่มเผือดสีลงจนขาวซีด ร่างกายสั่นเทาด้วยความตกใจกลัว เขาพยายามจะอ้าปากปฏิเสธและหันมามองหน้าพราวพิลาสด้วยสายตาเว้าวอนและขอความช่วยเหลือ ทว่าหญิงสาวกลับเบือนหน้าหนีด้วยแววตาที่ว่างเปล่าและเย็นชา ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ หลงเหลือให้อีกฝ่ายอีกต่อไป ความผิดที่เขาทำลงไป สมควรได้รับผลกรรมนั้นอย่างสาสมที่สุดแล้ว ลีโอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อสูทให้เรียบร้อย ก่อนจะหันมามองพราวพิลาสที่กำลังเก็บเอกสารเข้าแฟ้มด้วยท่าทางมั่นใจ ท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวายและการสื่อมวลชนที่กรูเข้ามาหน้าห้องพิจารณาคดี ชายหนุ่มโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูของเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความหมายลึกซึ้ง "คดีนี้เราชนะใสสะอาด ทนายพราว... แต่ดูเหมือนว่า 'คดีหัวใจ' ที่เธอยังติดค้างผมอยู่ คงต้องพิจารณากันยาวๆ เสียแล้วกระมังครับ" พราวพิลาสชะงักมือที่กำลังเก็บปากกา หันไปสบตากับดวงตาคู่คมที่เต็มไปด้วยประกายปรารถนาร้อนแรง เธอแย้มยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้น ไม่ยอมเพลี่ยงพล้ำให้ใครง่ายๆ "ชนะคดีในศาลน่ะเรื่องเล็กค่ะคุณคณิน... แต่ถ้าคุณคิดจะชนะใจฉัน มันต้องใช้มากกว่าแค่เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวของคุณนะคะ" ทว่าในวินาทีที่ทั้งคู่กำลังจะก้าวเดินออกจากห้องพิจารณาคดีเพื่อเผชิญหน้ากับกองทัพนักข่าวที่รออยู่ด้านนอก โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของลีโอก็สั่นครืดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ชายหนุ่มหยิบขึ้นมาดูเพียงแวบเดียว สีหน้าที่เคยผ่อนคลายและเปี่ยมด้วยชัยชนะกลับเปลี่ยนเป็นความเคร่งเครียดขึ้นมาทันที ดวงตาคมกริบกวาดมองข้อความแจ้งเตือนบนหน้าจอ ก่อนจะเงยขึ้นสบตากับพราวพิลาสด้วยแววตาที่ทำให้หัวใจของเธอร่วงหล่นลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม หน้าจอแสดงภาพกล้องวงจรปิดจากห้องนิรภัยส่วนตัวในเพนต์เฮาส์ของเขา... และภาพที่ปรากฏอยู่บนนั้น คือเงาร่างของบุคคลปริศนาในชุดดำกำลังยืนอยู่หน้าตู้เซฟที่เก็บเอกสารลับที่สุดของบริษัท พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ส่งตรงเข้ามาว่า *“ยินดีด้วยกับชัยชนะในศาล... แต่เกมกระดานจริง เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหากล่ะ คุณคณิน”* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางฝ่าฟันคดีความและหัวใจมาด้วยกันจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ