หักมุมกลางห้องพิจารณา

เสียงฉีกซองพัสดุสีน้ำตาลจากต่างประเทศดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงานส่วนตัวในสำนักงานกฎหมาย พราวพิลาสจ้องมองเอกสารแผ่นนั้นด้วยดวงตาที่ไหววูบเพียงชั่วเสี้ยววินาที ก่อนที่เกราะป้องกันทางอารมณ์อันแข็งแกร่งจะถูกดึงกลับมาสวมทับอย่างรวดเร็ว ชื่อของ ‘อดีตสามีทางกฎหมาย’ ที่ถูกประกาศว่าเสียชีวิตไปแล้วจากอุบัติเหตุทางเรือเมื่อสามปีก่อน กลับปรากฏลายเซ็นต์สดใหม่อยู่บนเอกสารสละสิทธิ์มรดกและคำร้องขอรื้อฟื้นคดี มันไม่ใช่ปาฏิหาริย์… แต่มันคืออาวุธชิ้นใหม่ที่ธามตั้งใจส่งมาเพื่อทำลายทั้งสถานะทางกฎหมายและหัวใจของเธอในคราวเดียว ภายในห้องพิจารณาคดีที่โอ่อ่าและเคร่งขรึมในบ่ายวันเดียวกัน แสงไฟนีออนสะท้อนบนพื้นหินอ่อนขัดเงาจนวับวาม บรรยากาศตึงเครียดเสียจนแทบจะใช้มีดกรีดลงไปในอากาศได้ ทนายความหนุ่มใหญ่อย่างธามยืนประจันหน้าอยู่กับเธอ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจชนิดที่เรียกว่ากำชัยชนะไว้ในมือ ท่ามกลางสายตาของผู้พิพากษาและคณะลูกขุนที่กำลังจับ “ท่านผู้พิพากษาครับ เพื่อเป็นการพิสูจน์ถึงความสุจริตใจและความชอบธรรมในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่ ทางเรามีพยานปากเอกและหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะพลิกสถานการณ์ทั้งหมด” ธามกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่แฝงความเย้ยหยันไว้ภายใต้ความสุภาพ เขาหันมาสบตาพราวพิลาสด้วยรอยยิ้มของผู้เหนือกว่า “พัสดุด่วนที่ส่งตรงถึงทนายสาวผู้เกรียงไกรเมื่อคืนนี้ คือหลักฐานยืนยันว่า ‘สามี’ ของเธอยังมีชีวิตอยู่ และการถือครองหุ้นของบริษัทลีโอในปัจจุบัน ล้วนได้มาโดยมิชอบด้วยกฎหมายเพราะมีผลประโยชน์ทับซ้อนจากทะเบียนสมรสที่ยังไม่สิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์!” เสียงฮือฮาดังขึ้นเบาๆ ในห้องพิจารณาคดี ลีโอ (คณิน) ซึ่งนั่งอยู่บริเวณที่นั่งจำเลยขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคมกราบกกราดมองไปยังธามด้วยประกายตาดุดล ดั่งเสือดาวที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อทุกเมื่อ แม้เขาจะรู้ดีถึงแผนการสกปรกนี้ แต่การเห็นธามหยิบยกเรื่องอดีตอันเจ็บปวดของพราวขึ้นมาเป็นเครื่องมือทางกฎหมาย ก็ทำให้เส้นความอดทนของเขาขาดผึ่งลง พราวพิลาสสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นอายของความกดดันไม่ได้ทำให้มือของเธอสั่นแม้แต่น้อย เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชุดสูทสีเข้มเข้ารูปขับเน้นบุคลิกอันทรงอำนาจและสง่างาม “คัดค้านค่ะท่านผู้พิพากษา” น้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบ ทว่าเฉียบคมดุจใบมีดโกนที่เคลือบด้วยน้ำแข็ง “สิ่งที่ทนายฝ่ายตรงข้ามกล่าวอ้าง เป็นเพียงเอกสารเท็จที่สร้างขึ้นเพื่อบิดเบือนข้อเท็จจริง และพยายามเบี่ยงเบนประเด็นหลักของคดีความละเมิดลิขสิทธิ์ทางการค้า” “เท็จอย่างนั้นหรือครับพราว?” ธามหัวเราะในลำคอ ก้าวเท้าเข้าไปใกล้เธอด้วยท่าทีคุกคาม “คุณกล้าปฏิเสธเอกสารประทับตราสถานทูตต่างประเทศฉบับนี้ต่อหน้าศาลไหม ว่าลายเซ็นนั้นไม่ใช่ของสามีที่คุณเคยใช้ชีวิตร่วมด้วย?” บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงทันที ทุกสายตาจับจ้องมาที่พราวพิลาส ลีโอขยับจะลุกขึ้นแทรกแซง แต่ทนายสาวกลับยกมือขึ้นห้ามปรามไว้ด้วยหางตา เธอก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก—รอยยิ้มที่ทำให้ธามรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างประหลาด “ฉันไม่จำเป็นต้องปฏิเสธค่ะท่านผู้พิพากษา…” พราวพิลาสเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานใส กวาดสายตามองไปยังเอกสารในมือของธาม “เพราะสิ่งที่ทนายธามกำลังถืออยู่ และพยายามนำมาใช้เป็นไม้ตายเพื่อเล่นงานฉัน… มันคือหลักฐานชิ้นเอกที่มัดตัวเขาเองในข้อหาปลอมแปลงเอกสารทางราชการและสมคบคิดกันฉ้อโกงต่างหากล่ะคะ” ธามชะงัก สีหน้าที่เคยเปี่ยมด้วยความมั่นใจเริ่มซีดเผือดลง “คุณพูดเรื่องอะไร…!” “ฉันหมายความตามที่พูดค่ะ” พราวพิลาสหยิบแท็บเล็ตส่วนตัวขึ้นมา ส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่ศาลฉายภาพเอกสารชุดเดียวกันขึ้นบนจอภาพขนาดใหญ่กลางห้องพิจารณา “เอกสารที่ทนายธามได้รับและนำมาอ้างอิง มีรหัสบาร์โค้ดสากลและการประทับตรารับรองซึ่งระบุวันที่เป็นปัจจุบัน แต่ในความเป็นจริงแล้ว บุคคลที่ถูกอ้างชื่อว่าเป็น ‘สามี’ ของฉัน ได้ยื่นเรื่องเปลี่ยนสถานะและเสียชีวิตอย่างเป็นทางการตามกฎหมายระหว่างประเทศ ตั้งแต่เมื่อสองปีก่อนโดยมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้ว และบุคคลที่เซ็นชื่อรับพัสดุตะกี้… คือตัวแทนรับมอบอำนาจจากบริษัทเชลล์คอมปานี ที่จดทะเบียนภายใต้ชื่อเครือข่ายธุรกิจของธามเองค่ะ!” เสียงซุบซิบดังระเบิดขึ้นอีกครั้ง คณะลูกขุนเริ่มหันมาปรึกษาหารือกันด้วยสีเคร่งเครียด ผู้พิพากษาเคาะค้อนลงบนโต๊ะไม้เสียงดังสนั่นเพื่อควบคุมความสงบ “ทนายธาม… คุณมีคำอธิบายอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้?” ผู้พิพากษาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ ธามหน้าถอดสี เหงื่อกาฬไหลซึมตามขมับ เขาหันขวับไปมองหน้าพราวพิลาสด้วยความตื่นตระหนก แผนการที่วางไว้เป็นปีถูกรื้อถอนและย้อนกลับมาทุบหัวเขาเองในเวลาไม่ถึงสิบนาที พราวพิลาสยืนมองความพินาศของอดีตคู่หมั้นด้วยแววตาสมเพชระคนเยือกเย็น เธอเหนือกว่าเขาเสมอ… ไม่ใช่เพราะโชคช่วย แต่เพราะเธอรอบคอบและมองเกมขาดไปล่วงหน้าสามก้าวเสมอ เมื่อศาลสั่งพักการพิจารณาคดีชั่วคราวเพื่อตรวจสอบเอกสารเพิ่มเติม ธามเดินดุ่มเข้ามาหาพราวพิลาสที่กำลังเก็บเอกสารลงกระเป๋าด้วยมืออันสั่นเทาด้วยความโกรธเกรี้ยว “เธอเล่นตุกติกอะไรพราว! เธอรู้แผนของฉันตั้งแต่แรกงั้นเหรอ?” ธามกระซิบลอดไรฟันด้วยความแค้นเคือง “ฉันไม่ได้เล่นตุกติกค่ะธาม… ฉันแค่รอให้คุณเดินตกหลุมพรางที่คุณขุดขึ้นมาเองต่างหาก” พราวพิลาสเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ แววตาแข็งกร้าว “คนอย่างคุณ ไม่เคยเรียนรู้เลยว่าความโลภมันพาคนเราไปจบลงที่ตรงไหน” ก่อนที่ธามจะได้โต้ตอบอะไร มือหนาของใครบางคนก็เอื้อมมาโอบเอวบางของเธอไว้จากด้านหลัง พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยที่เจือด้วยความคุกรุ่นอันตราย ลีโอโน้มใบหน้าลงมาใกล้ใบหูของเธอ กระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่จงใจให้ธามได้ยินชัดเจน “เล่นละครฉากใหญ่กับภรรยาผม… สนุกพอหรือยังครับคุณทนาย?” ธามกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ ก่อนจะสะบัดหน้าหนีและเดินหนีหายไปจากห้องพิจารณาคดีที่ว่างเปล่าเหลือเพียงเขaทั้งสองคน ประตูห้องพิจารณาคดีปิดลง ลีโอไม่รอช้า เขาต้อนร่างระหงของพราวพิลาสจนแผ่นหลังชิดกับผนังห้องเย็นเยียบ มือหนารวบเอวบางเข้าหาตัวอย่างถือสิทธิ์ กลิ่นกายสะอาดและไอร้อนจากตัวเขาแผ่ซ่านเข้ามาจนแทบหลอมละลายเกราะป้องกันทั้งหมดที่เธอเพิ่งสร้างขึ้นในศาล “เก่งมากนะ… ทนายพราวพิลาส” ลีโอโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม ลลมหายใจร้อนผ่าวรดรินอยู่เหนือกลีบปากสีระเรื่อ “แต่เล่นกับไฟแบบนี้… รู้ตัวไหมว่ากำลังทำให้ผมคลั่งจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่ให้อุ้มคุณพาดบ่าแล้วพาหนีไปจากที่นี่ไม่ได้” พราวพิลาสเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่ม ดวงตากลมโตฉายแววท้าทายแม้หัวใจจะเต้นระรัวด้วยแรงปรารถนาที่พุ่งพล่าน “คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉันนะคะ ลีโอ…” “ไม่มีสิทธิ์เหรอ?” ลีโอหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยความเย้ายวน มือหนาลูบไล้ขึ้นตามแนวสันหลังโค้งเว้าผ่านเนื้อผ้าสูทอย่างจงใจ ปลายนิ้วร้อนผ่าวทำให้ผิวเนื้อใต้ร่มผ้าสั่นสะท้าน “งั้นคืนนี้… บนเตียงของคุณ ผมจะพิสูจน์ให้ดูเองว่าผมมีสิทธิ์เหนือคุณมากแค่ไหน” ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาปิดกั้นคำพูดปฏิเสธทั้งหมดของเธออย่างเร่าร้อนและเอาแต่ใจ ลมหายใจของทั้งคู่หลอมรวมกันในความเงียบงันของห้องโถงศาลที่ไร้ผู้คน ขณะที่ความต้องการอันดิบเถื่อนและลึกซึ้งกำลังแผดเผาทุกตรรกะเหตุผลให้มอดไหม้ลงในพริบตาเดียว ท่ามกลางความเงียบงันของห้องพักทนายความที่ถูกล็อคกลอนจากด้านในอย่างแน่นหนา ลีโอดันร่างบางของพราวพิลาสให้แนบชิดกับบานประตูไม้บานใหญ่ มือหนาปลดกระดุมเสื้อสูทของเธอออกทีละเม็ดอย่างใจร้อน ขณะที่ริมฝีปากร้อนจัดยังคงทำหน้าที่บดAขยี้เรียวปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจจนเธอกล่าวคำปฏิเสธไม่ออก เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดดังแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นโครมคราม สัมผัสวาบหวามจากการลูบไล้ไปตามสรีระโค้งเว้าทำให้พราวพิลาสสะท้านเฮือก เผลอจิกมือลงบนลาดไหล่กว้างของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่โถมซัดเข้ามา ทว่าในวินาทีที่เปลวไฟแห่งความปรารถนากำลังจะแผดเผาทั้งคู่ให้หลอมละลายเป็นเนื้อเดียวกันนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างเร่งรีบ พร้อมกับเสียงรายงานจากเลขานุการหน้าห้องที่ลอดผ่านเข้ามา... ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและเดินทางผ่านเกมหมากอันดุเดือดนี้มาด้วยกันนะคะ