แผนซ้อนแผน

"หลักฐานชุดนี้... คุณได้มาอย่างไรคะ ธาม?" น้ำเสียงของพราวราบเรียบ ทว่าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งที่แตะลงบนผิวหนัง ธนบัตรและรายการเดินบัญชีที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานไม้โอ๊คดูธรรมดาจนน่าสงสัย เอกสารเหล่านี้ระบุชัดเจนถึงการโอนเงินเข้าบัญชีนอมินีที่โยงไปถึงบริษัทของลีโอในหมู่เกาะเคย์แมน หากคนทั่วไปมองเห็น มันคือหลักฐานการฟอกเงินมหาศาล แต่นัยน์ตาของทนายความมือฉกาจอย่างพราวกลับมองเห็นเพียง 'รอยร้าว' ของความจงใจ ธามเอนหลังพิงเก้าอี้หนังราคาแพง เขาส่งยิ้มที่มุมปาก—ยิ้มที่พราวเคยหลงใหลในอดีต แต่บัดนี้มันกลับดูเหมือนเขี้ยวเล็บของนักล่าที่กำลังรอจังหวะตะปบเหยื่อ "ในฐานะทนาย ผมมีแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้เสมอ พราว" เขาเว้นจังหวะ สายตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องใบหน้าของอดีตคนรักไม่วางตา "หรือว่าคุณกลัว? กลัวว่าความรักบังตาจนมองไม่เห็นว่าผู้ชายที่คุณเลือก... กำลังดึงคุณลงเหวไปพร้อมกับเขากันแน่" "ฉันเชื่อในข้อเท็จจริง ไม่ใช่ในจินตนาการของคนแพ้ที่พยายามหาทางกู้หน้าค่ะ" พราวโต้กลับโดยไม่ลดสายตา "ที่ลีโอทำธุรกิจอาจจะดูดุดัน แต่เขาไม่โง่พอที่จะทำอะไรโจ่งแจ้งแบบนี้ ถ้าคุณคิดจะใช้เอกสารชุดนี้ในชั้นศาล เตรียมตัวจ่ายค่าโง่ด้วยใบอนุญาตทนายของคุณได้เลย" บรรยากาศในห้องทำงานของธามเงียบงันจนได้ยินเสียงลมหายใจของคนทั้งสอง พราวรู้ดีว่านี่คือ 'แผนซ้อนแผน' ธามไม่ได้ต้องการแค่ทำลายลีโอ แต่เขากำลังบีบให้เธอต้องเลือก—ระหว่างจรรยาบรรณที่เธอเทิดทูน หรือความรู้สึกที่เธอกำลังพยายามปฏิเสธในใจ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นของใครบางคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตู ก่อนที่มันจะถูกเปิดออกโดยไม่มีการเคาะ ลีโอก้าวเข้ามาในห้องด้วยชุดสูทสีเข้ม ร่างสูงใหญ่ของเขาสร้างแรงกดดันจนอากาศในห้องดูเบาบางลง ดวงตาคมคู่นั้นกวาดมองเอกสารบนโต๊ะก่อนจะหยุดอยู่ที่พราว สลับกับธามด้วยความสงบที่น่าหวาดหวั่น "ดูเหมือนผมจะมาขัดจังหวะการแลกเปลี่ยนข้อมูลที่น่าสนใจอยู่สินะครับ" ลีโอเอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เขาเดินไปหยุดข้างหลังพราว มือหนาวางลงบนพนักเก้าอี้ของเธออย่างถือสิทธิ์—เป็นการแสดงความเป็นเจ้าของที่ทำให้ธามต้องขบกรามแน่น "ลีโอ! คุณไม่มีสิทธิ์เข้ามาที่นี่" ธามลุกขึ้นยืน นัยน์ตาฉายแววเกรี้ยวกราด "ที่นี่เป็นพื้นที่ส่วนกลางของตึก และผมก็เป็นหนึ่งในหุ้นส่วนใหญ่ของตึกนี้ด้วย" ลีโอตอบกลับด้วยท่าทีสบายๆ ก่อนจะก้มลงกระซิบข้างใบหูพราว กลิ่นน้ำหอมไม้สนจางๆ จากตัวเขาทำให้เธอนิ่งงัน "ไม่ต้องกังวลครับพราว เอกสารชุดนั้นน่ะ... ผมเป็นคนอนุญาตให้ธามเขา 'พบ' มันเอง" พราวเบิกตากว้าง เธอหันไปมองลีโอทันที "คุณว่าอะไรนะ?" "ถ้าเขาอยากเล่นเกม ผมก็แค่จัดฉากให้เขาเล่นตามบทที่ผมเขียนไว้" ลีโอยิ้มบาง แต่ดวงตากลับไร้ความรู้สึก "ธาม... การฟอกเงินต้องใช้บัญชีที่ซับซ้อนกว่าที่นายมีอยู่นะ ถ้าจะใส่ร้ายคนอย่างฉัน นายควรทำการบ้านให้หนักกว่านี้อีกหน่อย" คำพูดนั้นราวกับตบหน้าธามฉาดใหญ่ ทนายหนุ่มหน้าซีดเผือดก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธ ในวินาทีที่ความตึงเครียดพุ่งถึงขีดสุด พราวรู้ทันทีว่าลีโอกำลังใช้ตัวเขาเองเป็นเหยื่อล่อให้ธามเผยไต๋ออกมาทั้งหมด และเธอก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของหมากตัวสำคัญโดยไม่รู้ตัว ความโกรธและความประทับใจตีรวนกันอยู่ในอกจนแทบหายใจไม่ออก "เรามีเรื่องต้องคุยกันยาวแน่ค่ะ ลีโอ" พราวลุกขึ้นยืน จ้องลึกเข้าไปในตาของเขา "แต่ไม่ใช่ที่นี่" ลีโอไม่ตอบ เขาเพียงแค่คว้าข้อมือของเธอแล้วพาเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ธามยืนสั่นเทาอยู่ท่ามกลางเอกสารที่เป็นเพียงเศษกระดาษไร้ค่า เมื่อถึงรถหรูของลีโอที่จอดรออยู่ เขาไม่รอช้าที่จะผลักร่างบางให้เข้าไปด้านในก่อนจะตามเข้าไปและล็อครถทันที ความเงียบในรถถูกแทนที่ด้วยลมหายใจหอบถี่ของทั้งคู่ ลีโอโน้มตัวเข้าหาพราว บดเบียดร่างแกร่งเข้ากับร่างกายที่อ่อนนุ่มของเธอ ความโกรธของพราวในตอนแรกมลายหายไปเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนแรงที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา "คุณทำอะไรลงไป..." พราวถามเสียงสั่น แม้จะรู้คำตอบอยู่เต็มอก "ผมทำเพื่อชัยชนะ และเพื่อ... คุณ" ลีโอกระซิบก่อนจะประทับจูบลงบนกลีบปากของเธอ มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวาน แต่เป็นการรุกรานที่เรียกร้องสิทธิ์ ลิ้นร้อนแทรกซึมเข้าไปสำรวจความหวานภายในอย่างหิวกระหาย พราวหลับตาลง ตอบสนองสัมผัสนั้นด้วยความปรารถนาที่ซ่อนไว้ มือบางเลื่อนขึ้นไปขยำกลุ่มผมของเขาแน่น ความโกรธแค้นกลายเป็นเชื้อเพลิงของอารมณ์ ลีโอปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกอย่างชำนาญ ก่อนจะซุกไซ้ใบหน้าลงบนซอกคอหอมกรุ่น ความนุ่มหยุ่นของเนินอกที่เบียดชิดร่างกายทำให้เขาส่งเสียงครางต่ำในลำคอด้วยความพอใจ ในขณะที่พราวปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งไปกับสัมผัสรัญจวน เสียงแจ้งเตือนจากมือถือในกระเป๋าของลีโอก็ดังขึ้นต่อเนื่อง แต่มันไม่ใช่เสียงปกติ... มันคือเสียงสัญญาณเตือนภัยจากระบบรักษาความปลอดภัยในคฤหาสน์ของเขาที่ถูกเจาะระบบ ลีโอชะงัก สายตาที่เคยเร่าร้อนแปรเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบในทันที เขาผละออกจากร่างบางอย่างรวดเร็วขณะที่พราวยังคงหอบหายใจด้วยความสับสน "มีคนบุกเข้าไปในห้องนิรภัยที่บ้านผม" ลีโอกล่าวเสียงเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยความกังวลที่เขาไม่เคยเผยให้เห็น "ธามไม่ได้มีแค่แผนเดียว... มันมีหนอนบ่อนไส้ที่รู้เรื่องรหัสผ่านชั้นในสุดของฉัน" พราวคว้ามือเขาไว้ สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเป็นโหมดทนายความมืออาชีพ "ถ้าอย่างนั้น เราไม่ได้กำลังสู้กับธามแค่คนเดียวแล้ว... เรากำลังสู้กับคนที่รู้ใจคุณดีพอๆ กับที่คุณรู้ใจตัวเอง" ขณะที่ลีโอกำลังจะสตาร์ทรถ เสียงแจ้งเตือนอีกครั้งหนึ่งดังขึ้นที่โทรศัพท์ของพราว มันเป็นอีเมลจากเบอร์ปริศนาที่มีข้อความสั้นๆ ว่า: *"ยินดีด้วยที่ได้เห็นธาตุแท้ของเขา แต่ขอบอกอะไรให้นะ... ไฟล์ต้นฉบับที่คุณกำลังตามหาอยู่ ไม่ได้อยู่ที่ธาม แต่อยู่ในมือคนที่คุณไว้ใจที่สุด"* พราวอ่านข้อความนั้นด้วยมือที่สั่นเทา เธอเงยหน้าขึ้นมองลีโอที่กำลังเหยียบคันเร่งด้วยความเร็วสูง หัวใจของเธอหล่นวูบลงไปที่ตาตุ่ม เมื่อหันไปมองเบาะหลังรถ... เธอกลับพบซองเอกสารสีน้ำตาลที่วางอยู่อย่างเงียบเชียบ ซึ่งเป็นรอยประทับตราลับของสำนักงานกฎหมายที่เธอเป็นหุ้นส่วนอยู่เท่านั้น! มิดไนท์คิสหวังว่ารี้ดเดอร์จะยังไม่รีบปิดหน้าจอนะคะ เพราะเกมนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นค่ะ