แรงกดดันจากรอบด้าน

กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องโดยสารรถสปอร์ตคันหรูไม่ได้ช่วยบรรเทาความร้อนรุ่มที่กำลังแผดเผาอยู่ในอกของพราวพิลาสได้เลยแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวที่สั่นเทาเล็กน้อยยังคงกุมซองเอกสารสีน้ำตาลไว้แน่น ราวกับว่าหากเธอเผลอคลายมือออก สิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในจะกลายเป็นใบมีดกรีดแทะความเชื่อมั่นที่เธอสั่งสมมาตลอดชีวิตการเป็นทนายความ รอยประทับตราลับ... ตราสัญลักษณ์ของสำนักงานกฎหมายชั้นนำที่เธอร่วมก่อตั้งและดำรงตำแหน่งหุ้นส่วนผู้บริหาร มันมาอยู่บนเบาะหลังรถของลีโอด้านได้อย่างไร ในเมื่อเอกสารชุดนี้ควรจะถูกเก็บรักษาไว้อย่างแน่นหนาในตู้เซฟระบบนิรเวท "สงสัยแล้วสินะคะ ว่ามันมาอยู่ตรงนั้นได้ยังไง" เสียงทุ้มต่ำที่เจือความเยርชาอันเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นทำลายความเงียบ ลีโอยังคงจดจ่ออยู่กับการควบคุมพวงมาลัย สันจมูกโด่งเป็นคมและกรามที่ขบเข้าหากันจนเป็นสันนูนสะท้อนถึงความกดดันมหาศาลที่ชายหนุ่มกำลังแบกรับอยู่บนบ่า "คุณหมายความว่ายังไง ลีโอ" พราวหันขวับไปมองเสี้ยวหน้าของเขา น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่เฉียบคมดุจใบมีดโกนที่เคลือบด้วยน้ำแข็ง "เอกสารคดีการควบรวมกิจการของตระกูลคุณ ทำไมถึงมีสำเนามาโผล่อยู่ในรถฉัน—ไม่สิ ในรถของคุณ แต่เป็นตราประทับของบริษัทฉัน?" ลีโอหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขันโดยสิ้นเชิง มันระคนไปด้วยความเย้ยหยันต่อโชคชะตาและตัวเขาเอง "เพราะหนอนไม่ได้มีแค่ในบริษัทผมหพราว... แต่พวกมันฝังรากลึกอยู่ในบ้านหลังเดียวกันกับคุณต่างหาก" ชายหนุ่มหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าสู่ลานจอดรถใต้ดินของตึกสำนักงานใหญ่เครือคิรากรด้วยความเร็วสูง ก่อนจะดึงเบรกมือเสียงดังสนั่นแล้วหันมาสบตาเธอนิ่ง ดวงตาคมกราดคู่นั้นเต็มไปด้วยร่องรอยความเหนื่อยล้า แต่กลับลุกโชนด้วยประกายไฟแห่งการเอาชนะ "ธามไม่ได้เป็นแค่อดีตคู่หมั้นที่เจ็บใจเรื่องที่คุณทิ้งเขามาหรอกนะคะ... เขาคือมือขวาคนใหม่ที่รับงานสกปรกทั้งหมด เพื่อทำลายฉัน และเหยียบย่ำคุณให้จมดินไปพร้อมกัน" คำว่า 'ธาม' กระแทกเข้ากลางใจของพราวราวกับค้อนเหล็ก ความเจ็บปวดแปลบปลาบแล่นริ้วขึ้นมา แต่สัญชาตญาณนักกฎหมายมืออาชีพกลับดึงสติเธอกลับมาอย่างรวดเร็ว ความโกรธเกรี้ยวถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาอันน่ากลัว "ถ้าธามมีเอกสารชุดนี้ในมือ นั่นหมายความว่าบอร์ดบริหารกำลังจะใช้มันเป็นข้ออ้างในการปลดคุณออกจากตำแหน่งซีอีโอในการประชุมวาระพิเศษเช้านี้" พราววิเคราะห์สถานการณ์ด้วยความรวดเร็ว เสียงของเธอมั่นคงขึ้น ไร้ซึ่งความลังเล "และในขณะเดียวกัน พวกเขาจะฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากสำนักงานกฎหมายของฉัน ในฐานะที่ทำข้อมูลรั่วไหล" "ถูกต้องค่ะ" ลีโอยื่นมือหนามาคว้ามือซ้ายของเธอที่กำลังกำซองเอกสารไว้แน่น นิ้วเรียวอุ่นจัดของเขากดทับลงบนหลังมือเธอเบาๆ เป็นการถ่ายทอดพลังงานบางอย่างที่เธอปฏิเสธไม่ได้ว่ามันทรงพลังเหลือเกิน "เกมนี้พวกมันเล่นสกปรก และเดิมพันด้วยอนาคตของเราทั้งคู่... คุณจะถอยตอนนี้ หรือจะสู้เคียงข้างผู้ชายปากร้ายคนนี้จนหยดสุดท้ายคะ?" ดวงตากลมโตของทนายสาวไหววับ เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของซีอีโอหนุ่มผู้หยิ่งผยอง ทว่าในยามวิกฤตเช่นนี้ เขากลับเลือกที่จะเผชิญหน้ามันร่วมกับเธอ ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัว มีเพียงความดุดันและปรารถนาอันแรงกล้าที่จะขยี้ศัตรูให้แหลکคาม "คุณประเมินฉันต่ำเกินไปแล้วค่ะ ลีโอ" พราวยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้ลีโอถึงกับชะงักงันด้วยความหลงใหลระคนทึ่ง "ในเมื่อพวกเขาอยากเล่นเกมกฎหมายนัก ฉันก็จะทำให้ห้องประชุมบอร์ดบริหารกลายเป็นศาลเตี้ยที่พวกมันไม่มีวันลืม" ประตูรถถูกเปิดออกพร้อมๆ กัน ทั้งสองก้าวเท้าลงมาด้วยออร่าที่เฉียบคมและทรงพลังราวกับคู่สามีภรรยาผู้ทรงอิทธิพลที่พร้อมจะแผดเผาทุกคนที่ขวางทาง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยแรงกดดันทางจิตวิทยาที่ใครก็ตามในรัศมีสิบเมตรต่างต้องหลีกทางให้ ทว่า เมื่อก้าวขึ้นมาถึงชั้นบนสุดของอาคารสำนักงาน แรงกดดันภายนอกก็แทบจะทำให้หายใจไม่ออก เสียงซุบซิบดังระงมทันทีที่ร่างระหงของพราวในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิท และลีโอในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาในโถงทางเดิน ข่าวฉาวหน้าหนึ่งเกี่ยวกับปัญหาการทุจริตในองค์กรและข้อครหาเรื่องผลประโยชน์ทับซ้อนกำลังโหมกระหน่ำในโลกออนไลน์ราวกับพายุเฮอร์ริเคน "ท่านประธานคะ ทางบอร์ดบริหารรออยู่ในห้องประชุมใหญ่แล้วค่ะ และ... มีตัวแทนจากสำนักงานกฎหมายคู่แข่งมาร่วมสังเกตการณ์ด้วย" เลขาฯ ส่วนตัวของลีโอกระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ลีโอยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยденชา เขายื่นมือหนาไปโอบรอบเอวบางของพราวอย่างถือวิสาสะ แรงบีบที่เอวเผลอส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นใจให้เธอหันไปสบตาเขา ชายหนุ่มกระซิบชิดริมหูเธอด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย "พร้อมนะคะที่รัก... คืนนี้ฉันจะชดเชยเวลาทั้งหมดที่เราต้องมาเหนื่อยกับพวกสวะพวกนี้ บนเตียงของคุณด้วยความเร่าร้อนที่คุณจะไม่มีวันลืมเลยล่ะค่ะ" พราวแอบหยิกเข้าที่เอวสอบของเขาแรงๆ เป็นการหมั่นไส้ แต่ริมฝีปากอิบอิ่มกลับยกยิ้มพึงพอใจ เธอดันร่างสูงให้เดินนำหน้าเข้าสู่ประตูห้องประชุมบอร์ดบริหารที่ปิดสนิท แอ๊ด... เสียงบานประตูไม้สักทองถูกผลักเปิดออกเผยให้เห็นสายตานับสิบคู่ที่จ้องมองมาด้วยความเย้ยหยันและคาดหวังจะเห็นความพ่ายแพ้ ที่หัวโต๊ะฝั่งตรงข้าม ธาม ในชุดสูทเนี๊ยบกริบกำลังนั่งไขว่ห้างด้วยรอยยิ้มเหนือกว่า เขาวางแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลอีกชุดหนึ่งลงบนโต๊ะ พร้อมกับเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่แฝงไปด้วยความอาฆาต "ยินดีต้อนรับครับคุณพราว... ไม่คิดเลยว่าทนายความมือหนึ่งอย่างคุณ จะต้องมานั่งในฐานะผู้ต้องสงสัยร่วมกับจำเลยที่กำลังจะหมดอนาคตคนนี้" พราวกวาดสายตาคมกริบมองทุกคนในห้องด้วยความนิ่งสงบ เธอปล่อยมือจากลีโออย่างสง่างาม ก้าวขึ้นไปยืนเคียงข้างเขาที่หัวโต๊ะฝั่งตรงข้าม ก่อนจะวางซองเอกสารลงบนโต๊ะด้วยเสียงที่ดังพอจะทำให้ทุกคนในห้องเงียบกริบ "คุณธามคะ..." พราวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น กังวานใส และเฉียบคมบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ก่อนที่คุณจะกล่าวหาใคร ช่วยกรุณาเปิดหน้าสุดท้ายของเอกสารที่คุณถืออยู่... แล้วดูให้ดีเสียก่อนว่า ใครกันแน่ที่จะต้องเดินออกจากห้องนี้ในฐานะนักโทษเด็ดขาด" ธามชะงัก รอยยิ้มบนใบหน้าของชายหนุ่มแข็งค้างในเสี้ยววินาที ขณะที่มือหนาที่กำลังจะเปิดแฟ้มเอกสารเริ่มสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อสบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยประกายแห่งชัยชนะของพราว และในวินาทีนั้นเอง... เสียงเคาะประตูด้านหลังห้องก็ดังขึ้นสามครั้ง พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุด—ตำรวจกองปราบปรามคดีเศรษฐกิจและหมายจับในมือที่พุ่งเป้าตรงมาที่ธาม! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในเกมแห่งอำนาจและปรารถนารสเข้มข้นนี้ด้วยกันนะคะ