พยานปากเอกที่หายตัวไป

กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องประชุมใหญ่ระดับเพนต์เฮาส์แทบจะแข็งตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็ง เมื่อเสียงก้องกังวานจากข้อความปริศนาดังกล่าวผ่านหน้าจอสมาร์ตโฟนยังคงวนเวียนอยู่ในโสตประสาทของคนทั้งคู่ *“หวังว่าค่ำคืนนี้... แฟ้มคดีลับที่คุณพยายามตามหา จะทำให้พวกคุณสนุกจนลืมดูว่า... ของจริงมันไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วนะ ลีโอ, พราว”* พราวพิลาสขบกรามแน่นจนกล้ามเนื้อเรียวสวยขึ้นสันนัด แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาไร้กรอบฉายประกายความกรุ่นโกรธที่ถูกควบคุมไว้ด้วยความเป็นมืออาชีพ ปลายเล็บเรียวที่เคลือบด้วยสีนู้ดเรียบหรูจิกเข้ากับฝ่ามือตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกสติ เธอมองหน้าชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่ยืนอยู่เคียงข้างกัน ลีโอ (คณิน) ในยามนี้ไม่ได้มีท่าทีขี้เล่นหรือเจ้าเล่ห์เช่นเคย สันจมูกโด่งเป็นคมและดวงตาคู่นคมืดสนิทดุจเหยี่ยวในยามล่าเหยื่อคู่นั้นกำลังกวาดมองไปรอบห้องด้วยความระแวดระวังขั้นสุด "มันล้ำหน้าเราไปอีกก้าวแล้วค่ะ... ลีโอ" เสียงหวานใสแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันที่กดดัน "การที่มันส่งข้อความนี้มา ไม่เพียงแต่เยาะเย้ย แต่หมายความว่ามันรู้ทุกความเคลื่อนไหวของเราตั้งแต่ก้าวแรกที่เหยียบเข้ามาที่นี่" "และมันหมายความว่า... 'ประจักษ์พยาน' คนสำคัญของเรา ที่เราใช้เวลาพลิกแผ่นดินหามาตลอดสามเดือน กำลังตกอยู่ในอันตราย" ลีโอตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยไอสังหาร ความโกรธขึงระAยิบอยู่ในแววตาคู่คม เขาก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาวโดยอัตโนมัติ ร่างสูงใหญ่สร้างความรู้สึกปลอดภัยท่ามกลางสถานการณ์ที่เปราะบาง แม้ว่าในใจของทั้งคู่จะรู้ดีว่าพวกเขากำลังเล่นอยู่บนปากเหวแห่งความหายนะ ทว่า ก่อนที่ทั้งสองจะได้ทันขยับตัวเพื่อตรวจสอบระบบรักษาความปลอดภัยของอาคาร เสียงฝีเท้าหนักหน่วงหลายคู่ก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องกระจกนิรภัย ประตูกลอนอัตโนมัติถูกปลดล็อกด้วยคีย์การ์ดมาสเตอร์ ร่างสูงโปรดของ 'ธาม' อดีตคู่หมั้นและทนายฝ่ายตรงข้ามก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก ด้านหลังของเขาคือบอดี้การ์ดในชุดสูทสากลสามคน ธามกวาดสายตามองคนทั้งสองด้วยแววตาสมเพชแกมเยาะเย้ย ซึ่งเป็นบุคลิกที่พราวพิลาสเกลียดชังที่สุด "ดูเครียดกันจังเลยนะครับ... คุณพราว, คุณลีโอ" ธามเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่บาดลึก "กำลังตามหาอะไรอยู่หรือครับ? หาตัวพยานปากเอก... คนที่กุมความลับเรื่องการทุจริตทั้งหมดของตระกูลคุณลีโออยู่หรือเปล่า?" พราวพิลาสสาวเท้าก้าวออกไปยืนบังหน้าลีโอเพียงครึ่งก้าว สัญชาตญาณทนายความสาวผู้เจนจัดในเกมกฎหมายและเกมอำนาจสั่งให้เธอตั้งการ์ดสูงทันที "คุณมาที่นี่ทำไม ธาม? หรือว่าคุณคือคนที่อยู่เบื้องหลังการลักพาตัวพยานคนนั้น?" ธามหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขายกมือขึ้นจัดเนกไทราคาแพงอย่างใจเย็น "ระวังคำพูดด้วยนะครับคุณพราว การกล่าวหาทนายความชื่อดังอย่างผมโดยไม่มีหลักฐาน มันอาจจะทำให้คุณต้องขึ้นศาลในฐานะจำเลยเสียเอง... อีกอย่าง ผมแค่จะมาแจ้งข่าวดี" "ข่าวดีอะไรของแก?" ลีโอแทรกขึ้น น้ำเสียงทรงอำนาจกดต่ำจนน่าเกรงขาม ร่างสูงก้าวเข้ามาประชิดตัวพราวพิลาส มือหนาวางลงบนลาดไหล่บางของเธออย่างปกป้อง สัมผัสอุ่นร้อนนั้นส่งผ่านเนื้อผ้าผ่านมาถึงผิวเนื้อ ทำให้พราวรู้สึกถึงกระแสพลังงานอันรัญจวนใจและดุดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขา แม้ในยามวิกฤต เคมีระหว่างคนทั้งสองก็ยังคงระอุร้อนและดึงดูดเข้าหากันราวกับแม่เหล็กขั้วเดียวกันที่ถูกบังคับให้หักเห "ข่าวดีก็คือ..." ธามเว้นจังหวะ ยิ้มเหี้ยมเกรียม "พยานปากเอกของคุณ... ตอนนี้ไม่อยู่บนโลกนี้ในฐานะ 'พยาน' อีกต่อไปแล้วครับ เขาถอนตัวจากคดีนี้อย่างถาวร... ด้วยวิธีที่แม้แต่คุณก็ไม่มีวันโน้มน้าวเขาได้อีก" คำพูดนั้นราวกับค้อนเหล็กที่ทุบลงกลางใจ พราวพิลาสเบิกตากว้าง ความหนาแน่นของอากาศรอบตัวลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก การสืบสวนที่เธอทุ่มเทแรงกายแรงใจมาแรมเดือนพังทลายลงในพริบตา ความพยายามทั้งหมดที่จะลากตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษกำลังจะสูญเปล่า แต่ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่านั้น ลีโอกลับกระตุกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและอันตรายยิ่งกว่าเดิม มือหนาที่วางอยู่บนไหล่ของพราวเคลื่อนต่ำลงมาโอบรอบเอวบางของเธอไว้แน่น ดึงร่างเธอนิดเข้าหาตัวจนแนบชิด "นายคิดว่าการกำจัดพยาน จะทำให้พวกเรายอมแพ้งั้นเหรอ ธาม?" ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก "นายประเมินฉันต่ำไป... และที่สำคัญ นายประเมินผู้หญิงคนนี้ต่ำเกินไป" ลีโอก้มหน้าลงกระซิบข้างใบหูกลึงของพราวพิลาส ท่ามกลางความตึงเครียดของสถานการณ์ ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดต้นคอทำให้หญิงสาวสะท้านวาบ หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นเร้าใจที่ผสมผสานระหว่างอันตรายและแรงปรารถนาที่พุ่งพล่าน "เชื่อใจผมนะ... พราว" ธามหุบยิ้มลงทันทีเมื่อเห็นท่าทีที่ไม่สะท้านสะเทือนของซีอีโอหนุ่ม "แกหมายความว่ายังไง?" "หมายความว่า..." ลีโอหันกลับมาสบตาธามอย่างท้าทาย พร้อมกับที่หน้าจอแท็บเล็ตบนโต๊ะทำงานส่งเสียงแจ้งเตือนดัง *'ติ๊ง!'* ขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ พราวพิลาสรีบหันไปมองหน้าจอทันที ดวงตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงระคนโล่งอก เมื่อพบว่าไฟล์ข้อมูลที่ถูกส่งเข้ามาใหม่ล่าสุด ไม่ใช่ภาพหรือข้อความขู่ฆ่า แต่เป็นคลิปวิดีโอบันทึกคำให้การฉบับเต็มของพยานปากเอกคนดังกล่าว ที่ถูกอัปโหลดขึ้นคลาวด์ลับแบบตั้งเวลาอัตโนมัติ... ก่อนที่เขาจะขาดการติดต่อ! และไม่ใช่แค่นั้น... ท้ายคลิปวิดีโอนั้น ปรากฏภาพใบหน้าของบุคคลปริศนาที่สะท้อนอยู่ในเงากระจกของห้องลับ ซึ่งกำลังยื่นมือถือเอกสารสำคัญชิ้นโบว์แดงให้กับใครบางคน... และคนๆ นั้น ก็ยืนอยู่ไม่ไกลจากจุดที่พวกเขากำลังยืนอยู่ตอนนี้เอง! ธามหน้าซีดเผือดลงทันตาเห็น รอยยิ้มมั่นใจเมื่อครู่มลายหายไปสิ้นเมื่อลีโอกดหยุดวิดีโอไว้ที่ภาพเงาสะท้อนนั้น แล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับธามด้วยแววตานักล่าที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อให้จมเขี้ยว "เกมยังไม่จบหรอกนะธาม..." ลีโอเหยียดยิ้มร้ายกาจ "เพราะของจริง... มันเพิ่งจะเริ่มต้นต่างหากล่ะ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับเกมอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ